Lucas 8
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARC
1 Bizir kabar gɨn, Iesus, nguibar ekiaba ko nguibar dozibagh arui, egha God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akam akuri. Ezɨ an suren gumazir 12pla uaghan an gɨn arui.
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Ezɨ amizir maba uaghan, me fomɨra Iesus men arɨmariaba ko duar kuraba batoke: Maria, me Makdalan nguibamɨn amizim a garɨsi, Iesus fomɨra a gamizɨma, 7plan duar kuraba anetegha azenimɨn ize,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Joana ko Susana ko amizir avɨrir igharaziba uaghan a koma arui. (Joana, a Kusan amuim, a Herotɨn dɨpenir averiamɨn garir gumazir dapanim.) Amizir kaba uan bizibar Iesus ko an suren gumazibar akurvasi.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Gumazamizir avɨrim uan nguibaba ategha Iesus bagha iza uari akuvazɨma, an akar isɨn zuir kamɨn me mɨgei:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 “Azenibar ingarir gumazir mam ghuava raizɨn mɨn garir daghem wit, an ovɨziba inigha uan azenimɨn da akuri. An ada akura zuima, maba tuavim gɨra ghuzɨma gumazamiziba da dɨke. Ezɨ kuarazir pɨn itiba izaghira bar da ame.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ezɨ maba dagɨaba itir danganibagh iregha afuangi. Ezɨ dɨpaba nguazimɨn puvatɨ, kamaghɨn amizɨ, witɨn kaba ua mɨsɨngigha ariaghire.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Ezɨ witɨn ovɨzir mabanang benir ataghataribar torim gire, egha benir ataghatariba sara aghuima da da ikiagharɨki.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Ezɨ mabanang nguazir aghuim giregha, aghua dagher bar avɨriba iti, kamaghɨn amizɨ da vaghvagha 100pla bar mɨsevegha iti.”
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Ezɨ Iesusɨn suren gumaziba akar isɨn zuir kamɨn mɨngarim baghava an azara.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ezɨ a me mɨgɨa ghaze, “God fofozim ia ganɨngizɨma, ia God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akar mogomebagh fo. Ezɨ igharaz darazi kɨ akar isɨn zuibara me mɨgei, eghtɨ me zurara ganɨva, egh deragh bizitamɨn ganighan kogham. Egh uaghan zurara oraghɨva, egh me deragh bizitamɨn mɨngarim gɨfoghan kogham.”
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 Iesus ua kamaghɨn mɨgei, “Kar akar isɨn zuir kamɨn mɨngarim. Witɨn ovɨzim a Godɨn akam.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Ezɨ witɨn ovɨzir tuavim gireziba mati gumazamizir Godɨn akam baraghiziba, me a baraghizɨ Satan iza men navir averiabar Godɨn akam batoke, eghtɨ me nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikian koghtɨ God ua me inighan kogham.
12 e os que
13 Ezɨ dagɨaba itir danganibagh irezir witɨn ovɨziba mati, gumazamizir akam baregha bar akongeziba, ezɨ men biba nguazim giraghuezir puvatɨ. Me dughiar otevimɨn nɨghnɨzir gavgavim Godɨn iti, ezɨ osɨmtɨzibar dughiam me God ataki.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Ezɨ witɨn ovɨzir benir ataghataribar tongɨn ireziba mati gumazamizir akam baraghizibar mɨn iti. Me deragha tuavimɨn zuima inivafɨzibar agoroger osɨmtɨziba, ko dagɨar nɨghnɨzir osɨmtɨziba, koma nguazir kamɨn bizir ganganir agorogem me isima, me dar aven ikia egha mɨsevir puvatɨ.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Ezɨ witɨn ovɨzir nguazir aghuim gireziba mati, gumazamizir Akar Aghuim baraghiziba, me a inigha uan navir averiabagh atɨgha dar suiragha gavgavigha ikia, dagher aghuiba otifi.”
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 Egha Iesus ua kamaghɨn mɨgei, “Gumazitam lam gaborogha mɨnemɨn aven a modogha a isa dakozimɨn apengan anefazir puvatɨ. An a inigh dakozim gisɨn anefagham, eghtɨ tina aven izɨva angazangarimɨn ganam.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Kamaghɨra mogomer biziba da gɨn azenan otivigham. Eghtɨ bizir amigha aveziba da uaghan gɨn azenan otivigham.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Kamaghɨn amizɨ ia deraghvɨra akar kam baragh. Gumazitam o amizitam Godɨn akabagh foghtɨ, God uan akabar fofozir igharaziba a danɨngam, eghtɨ a Godɨn akar avɨribagh fogham. Eghtɨ Godɨn akabagh foghan aghuazir gumazim o amizim, an fofozir muziarim God a dam a inigham.”
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ezɨ Iesusɨn amebam ko doziba an ganasa izi. Ezɨ gumazamiziba bar anekufa, kamaghɨn amizɨ, me an boroghɨra mangan ibura.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ezɨ mav Iesus mɨgɨa ghaze, “Nɨn amebam ko doziba muna azenan tuivighav ikia nɨn ganasa.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Ezɨ Iesus an akam ikaragha ghaze, “Tina Godɨn akam baragha an gɨn zui, me nan amebam ko doziba.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Dughiar mamɨn, Iesus uan suren gumazibav gɨa ghaze, “E dɨpar kam abigh vongɨn mangam.” Egha me botɨn ghuavanega vongɨn zui.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Me ghuava, Iesus pariam an azima an akui. Ezɨ amɨnir ekiam amozim sara dɨpamɨn oto, ezɨ dɨpam men bot bar a gizɨfa. Kamaghɨn amizɨ me osɨmtɨzir ekiamɨn aven iti.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Ezɨ suren gumaziba ghuava a gaghuragha a mɨgɨa ghaze, “Gumazir Ekiam, nɨ dɨkafigh! E ovengam!” Ezɨ a dɨkavigha amɨnim ko dɨpar puvɨra ingarim akar gavgavimɨn aning mɨgei. Ezɨma amɨnim ko dɨpam aremegha amɨragha iti.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ezɨ a kamaghɨn uan suren gumazibar azara, “Ian nɨghnɨzir gavgavim managh iti?”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Iesus uan suren gumaziba ko botɨn ghuava Gerasan Distrighɨn otifi, a Galilin Dɨpar Akaremɨn vongɨn iti.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Egha Iesus bot ategha azenan izima, nguibar ekiar kamɨn itir gumazir duar kuraba apazazim a bato. A fomɨra iniba itir puvatɨgha dɨpenibar aven itir puvatɨ, a gumazir ovengezibar dagɨar mozir toribar aven iti.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ezɨ Iesus an azara, “Nɨn ziam tina?”
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ezɨ duar kuraba kamaghɨn Iesus gaghoravɨra iti, “Nɨ e batuegh e amadaghtɨma e torir mɨngariba puvatɨzir kamɨn mangan markɨ.”
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Dughiar kamɨn, dar bɨzir ekiar maba mɨghsɨar mɨriamɨn roghɨra ikiava api. Ezɨ duar kuraba Iesus gakaghora ghaze, “Nɨ en amamangatɨghtɨ e mangɨ dar munabar aven mangeka.” Ezɨ a men amamangatɨzɨ me zui.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Ezɨ duar kuraba gumazim ategha azenan iza dabar aven ghue. Ezɨ dar bɨzir kam ara ghua davarir kuram giraghuegha dɨpam amegha ariaghire.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Ezɨ dabar garir gumaziba garima bizir kaba otivizɨ, me ara ghua nguibar ekiamɨn bizir kabar gun mɨgeima, nguibar azenan roghɨra itiba saram orasi.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ezɨ gumazamiziba ganasa izi, bizir tizimram oto? Egha me Iesus bagha iza garima, gumazir duar kuraba ategha azenan izezim, a Iesusɨn dagarimɨn mɨn aperaghav iti. A korotiaba aghuizɨ an nɨghnɨzim ua dera. Kamaghɨn amizɨ me atiatingi.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ezɨ ikia bizir kamɨn ganizir darazi gumazamizibagh eghara ghaze, Iesus duar kuraba apazazir gumazim gamizɨ a ua dera.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Ezɨ gumazamizir Gerasan Distrighɨn itiba puvɨra atiatia, egha Iesusɨn azangsɨsi, “Nɨ e ategh danganir igharazitamɨn mangɨ.” Ezɨ a botɨn ghuavanabogha uamategha ghu.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Ezɨ duar kuraba ataghizir gumazir kam Iesusɨn azangsɨgha uaghan an gɨn mangasa, ezɨ Iesus anemadagha, a mɨgɨa ghaze,
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Nɨ uamategh uan nguibamɨn mangɨ, egh God nɨ gamizir biziba bar me mɨkɨm.” Ezɨ gumazim uamategha ghua nguibam garuava Iesus a gamizir biziba bar dar gun mɨgei.
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Iesus uamategha Galilin Dɨpar Akaremɨn vongɨn izezɨma, gumazamiziba a izɨ me bativasa me a bagha oragha a mɨzua iti.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Ezɨ amizir 12plan azenibar ghuzim batir arɨmariam itir mam, gumazitam an akuraghtɨ a deraghan kogham.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 A Iesusɨn gɨn izava an korotiar avɨzimɨn suirazɨ, an ghuzir arɨmariam zuamɨra dutugha ghu.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ezɨ Iesus azara, “Tina nan suira?”
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Ezɨ Iesus ghaze, “Kɨ kamaghɨn fo, gumazim nan suirazɨma gavgavim na ategha azenan ghu.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Ezɨma amizim uabɨra uabɨn gara fo, a modoghan kogham. Egha atiatim sara iza Iesusɨn guamɨn degiaghirɨgha, gumazamizibar damazibar mɨgɨa ghaze, nan arɨmariam gɨvaghasa, kɨ Iesusɨn korotiamɨn suira, ezɨ nan arɨmariam zuamɨra gɨfa.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Ezɨ Iesus a mɨgɨa ghaze, “Nan guivim, nɨ navim bar amɨragh ikɨ. Nɨ nɨghnɨzir gavgavim nan iti. Kamaghɨn amizɨ, nɨn nɨghnɨzir gavgavim nɨ gamizɨma nɨ dera. Nɨ navir amɨrizim sara mangɨ.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Iesus mɨgɨavɨra itima, gumazir mam God ko mɨgeir dɨpenimɨn garir gumazir dapanim Jairusɨn dɨpenimɨn ikegha, Jairus bagha izi. Egha kamaghɨn Jairus mɨgei, “Nɨn guivim areme. Ezɨ nɨ ua ingangarim tisa danɨngan markɨ.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Ezɨ Iesus kamaghɨn oregha, Jairus mɨgɨa ghaze, “Nɨ atiatingan markɨ. Pura nɨghnɨzir gavgavim ikɨ, eghtɨ nɨn guivim ua deragham.”
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Egha a Jairusɨn dɨpenimɨn otogha, ua tavɨn amamangatɨghtɨma an an gɨn aven mangan an aghua, egha a Pita, ko Jon, ko Jems ko guivimɨn amebam koma afeziam, a merara inigha dɨpenimɨn aven ghue.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Dughiar kamɨn gumazamiziba bar, me uan evaribav sogha azia iti.
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Me fo, guivim areme, kamaghɨn amizɨ me an ingaravati.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Ezɨ Iesus guivimɨn dafarimɨn suiragha a mɨgɨa ghaze, “Nan borim, nɨ dɨkafigh!”
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 Ezɨ an duam uamategha izezɨma, a zuamɨra dɨkavigha tu.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ezɨ an amebam ko afeziam bar aguaghfa. Ezɨ a kamaghɨn mɨgɨa aning abɨra, gua otozir bizir kamɨn gun gumazitam mɨkɨman markɨ.
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.