Lucas 6

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Sabatɨn mam, Iesus uan suren gumaziba ko raizɨn mɨn garir dagher mam wit, me an kuriabagh aruava, an suren gumaziba witɨn ovɨziba isa uan dafaribar dar iniba mɨsɨva da api.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Ezɨ Farisin maba kamaghɨn mɨgei, “Ia manmaghsua arazir kam gamua Sabatɨn arazimɨn gɨn zuir puvatɨ?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Ezɨ Iesus me ikaragha ghaze, “Ia ti Devit fomɨra amizir arazimɨn eghaghanimɨn ganizir puvatɨ? Devit dughiar kamɨn uan adarazi ko mɨtiriam men azi,
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 ezɨ Devit Godɨn Purirpenimɨn aven ghua me ofa damuasa atɨzir bretɨn rubuziba inigha uan adarazi ko me da ame. E fo, me bretɨn kabar aman kogham.”
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 Egha Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Gumazamizibar Otarim a Sabatɨn dughiamɨn Ekiam.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 Sabatɨn dughiar igharazim Iesus God ko mɨgeir dɨpenimɨn aven ghugha men sure gami, ezɨ gumazir mam men tongɨn iti. An dafarir guvim ekonegha an areme.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Farisin maba ko Judan Arazibagh fozir gumaziba an arazitamɨn apigh, akam a gasasa bar deravɨra an gari. Me kamaghsua, a Sabatɨn arɨmariaba batogham, o?
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Kamaghɨn amizɨ Iesus men nɨghnɨzibagh fogha dafarim ekonezir gumazim mɨgei, “Nɨ dɨkavigh men damazibar tughtɨ me bar nɨn ganika.” Ezɨ a dɨkavigha tughav iti.
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Ezɨ Iesus me mɨgɨa ghaze, “Kɨ ian azai, arazir manam Sabatɨn dera? E arazir aghuim damuam, o arazir kuram damuam, o gumazimɨn akuragham, o e a gasɨghasɨgham?”
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 Egha a bar men ganigha gumazim mɨgei, “Nɨ uan dafarim onegh.” Ezɨ a uan dafarim onezɨma an dafarim bar moghɨra ua dera.
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Ezɨ me bizir kam bangɨn atara, egha uarira uariv gɨa ghaze, e arazir manatam Iesus damuam.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Dughiar kamɨn Iesus God ko mɨkɨmasa mɨghsɨamɨn ghuavanabogha, God ko mɨgeima amɨnim a bangɨn tira.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 Amɨnim tirazɨma, a uabɨn gɨn aruir gumazibar diazɨ me izezɨ, a 12pla amɨsevegha maghɨra ziam aposelba me gatɨ:
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Saimon (Iesus Pita a gatɨ) ko an dozim Andru, Jems, Jon, Filip, Bartolomyu,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matyu, Tomas, Jems Alfiusɨn otarim, Saimon, a Selotbar gumazir mam,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas Jemsɨn otarim, ko Judas Iskariot, gumazir gɨn Iesus isa apanibagh anɨngizim.
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 — ausente —
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 — ausente —
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Ezɨ gavgavim Iesus ategha azenan ghua gumazamizibagh amima me ghuamazi, kamaghɨn amizɨ, me bar moghɨra Iesusɨn mɨkarzimɨn suighasa.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Ezɨ Iesus kogha uan gumazir an gɨn aruibar gara kamaghɨn mɨgei:
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Ia datɨrɨghɨn mɨtiriam aziba, ia gɨn izɨvagham,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Me ian gantɨ ia Gumazamizibar Otarimɨn gɨn mangɨtɨma,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Men afeziaba fomɨra kamaghɨra Godɨn akam inigha izir gumazibagh amizɨ moghɨn, me ia gami.
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Ia bizir avɨriba itiba, ia datɨrɨghɨn navir aghuim inigha gɨfa,
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 Ia dagher avɨriba itiba, ia gɨn mɨtiriam ian agham,
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 Gumazamiziba mɨgɨrɨgɨar aghuibar ia damutɨ,
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 Iesus ua kamaghɨn mɨgei, “Ia na barazi darasi, kɨ kamaghɨn ia mɨgei, ia uan apanibagh ifongegh, egh ia gifongezir puvatɨziba, ia arazir aghuibar me damu,
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 egh mɨgɨrɨgɨar kurabar ia gamir darasi, ia mɨgɨrɨgɨar aghuibar me damu, egh paza ia gamir darasi, ia me bagh afeziam ko mɨkɨm.
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Eghtɨ tav ian koviatam apezeghtɨ, ia koviar vuem sara a danɨngigh. Eghtɨ tav ian korotiar azenan azuim inightɨ, nɨ uaghan aven itir korotiam sara an takigh.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 Egh tav biziba bagh ian azangsɨghtɨ, ia a danɨngigh. Egh te ian biziba ini, ia ua da bagh mɨkɨmɨva me dama da inian markɨ.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 Ia arazir aghuir me ia damuamin ia ifongeziba, ia arazir kabara me damu.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 “Egh ia gumazir ia gifongezibara ifueghɨva ia ivezir manatam iniam? Puvatɨ. Arazir kurabagh amiba uaghan kamaghɨram ami. Me, me gifongezir daraziragh ifonge.
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Ia deraghvɨra deragha ia gamir darazigh ami, kamaghɨn amizɨ ia arazir aghuir manam gami? Gumazamizir arazir kurabagh amiba uaghan kamaghɨram ami.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Ia pura uan biziba me danɨng, egh nɨghnɨgh suam, me ti da ikarvagham, egh ia manmaghɨn arazir aghuitam damigham? Gumazamizir arazir kurabagh amiba me uaghan ghaze, kɨ gumazir kurar igharazim uan biziba a danɨngtɨ, a gɨn ua da ikarvagham.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 Ia uan apanibagh ifuegh deravɨra me damu, biziba pura me danɨngɨva, uamategh da ikarvaziba inisɨ nɨghnɨghan markɨ. God arazir aghuiba gumazir arazir kurabagh amiba ko gumazir a mɨnabir puvatɨzibagh ami. Kamaghɨn amizɨ, gɨn ian ivezim bar ekeveghtɨ, ia Godɨn Bar Pɨn Itimɨn boribar mɨn ikiam.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Afeziamɨn apangkuvimɨn mɨrara, ia apangkuvim ikɨ.”
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Iesus ua kamaghɨn mɨgei, “God ia tuisɨgh ian ikuraghan koghsɨ, ia munen araziba tuisɨghan markɨ, egh suam men araziba ikufi. Ivezir kuram anɨngan markɨ, eghtɨ God ivezir kuram ia danighan kogham. Ia men arazir kuraba gɨn amadaghtɨ, God ian arazir kuraba gɨn amadagham.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Ia bizibar anɨngtɨ, God ia danɨngam. Nɨn mɨnem bar deravɨra izɨvaghtɨma, a biziba isɨ mɨkebabar amangɨva, dagh asavkon, eghtɨ da irɨ magɨrɨ ian apozibar inibagh iram. God bizir izɨvɨrɨziba, ia ganɨdi moghɨn ia igharaz darazir anɨng.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Iesus uaghan akar isɨn zuir mam sara me mɨkeme, “Gumazir damazir kuram damazir kurar igharazitamɨn suiragh mangam, o? Aning vɨrara mozimɨn magɨrɨgham.
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 Suren gumazim, uan tisa gafirazir puvatɨ. Ezɨ suren gumazir bar deravɨra uan sure agɨvazim, a uan tisan mɨrara ghu.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Tizim bagha, mɨnezir bar muziarim nɨn aveghbuamɨn damazimɨn itima, nɨ an gara egha temer ararir ekiar nɨn damazimɨn itimɨn garir puvatɨ?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ter ararir ekiam nɨn damazimɨn ikɨtɨ, nɨ manmaghɨn uan aveghbuam mɨkɨm suam, ‘Aveghbuam, kɨ nɨn damazimɨn itir mɨnezim batuegham?’ Nɨ bar ifari! Nɨ faraghɨvɨra ter ararir nɨn damazimɨn itim asigh, egh deragh ganɨva mɨnezir nɨn aveghbuamɨn damazimɨn itim asigh.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Egha Iesus ua kamaghɨn mɨgei, “Temer aghuitam ovɨzir kuratam batezir puvatɨ, kamaghɨra temer kuratam ovɨzir aghuitam batezir puvatɨ.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Gumazamiziba temer ovɨzibar gara fogha ghaze, temer aghuim o temer kuram. Me fighɨn ovɨziba temer ataghatarimɨn da kuari puvatɨ. Egha me wainɨn ovɨziba temer ataghatarir muziarir kuramɨn da isir puvatɨ.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Gumazimɨn navir averiamɨn ikezir biziba, an akatorim dav gei. Kamaghɨn amizɨ gumazir aghuim bizir aghuiba an navir averiamɨn ikegha otivaghiri. Ezɨ gumazir kuram bizir kuraba an navir averiamɨn ikegha otivaghiri.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 Iesus ua kamaghɨn mɨgei, “Ia tizim bagha ‘Ekiam’ na garɨsi, egha kɨ mɨgeir biziba ia dagh amir puvatɨ?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Tina na bagha iza nan mɨgɨrɨgɨaba baragha dagh ami, kɨ an araziba ian akagham.
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 A mati gumazim dɨpenimɨn ingara, an okora bar vɨn ghuaghira dagɨam gisɨn ter akɨniba kuni. Dɨpenir kam me bar deravɨram an ingari. Kamaghɨn amizɨma aperiamɨn dughiam, dɨpam dɨpenir kamɨn aven ghuzɨma a nuighnuizir puvatɨ.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 Ezɨ gumazir nan mɨgɨrɨgɨaba baragha dar gɨn zui puvatɨzim, a mati gumazim uan dɨpenim nguazir kɨnim ko bizitam gisɨn an ingarizir puvatɨ. Eghtɨ dughiar aperiam otoghamim dɨpenir kam bɨraghtɨma, a irɨgh bar ikuvigham.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.