Lucas 20

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dughiar mamɨn Iesus Godɨn Dɨpenir avɨzimɨn aven ikia, gumazamizibar sure gamuava Akar Aghuim akuri. Ezɨ ofa gamir gumazir ekiaba, ko Judan Arazibagh fozir gumaziba, ko Judabar gumazir aruaba, me iza anekufa.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Egha me kamaghɨn a mɨgei, “E mɨkemegh, nɨ gavgavir manamɨn bizir kabagh ami? Tina gavgavir kam nɨ ganɨngi?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 — ausente —
3 Jesus respondeu:
4 — ausente —
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ezɨ me uarira uariv gei, “E suam, ‘An rurim Godɨn ize,’ eghtɨ, a kamaghɨn mɨkɨm suam, ‘Ia manmaghɨn amigha ia nɨghnɨzir gavgavim Jonɨn ikian aghua?’
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Egh e suam, ‘An rurim gumazamizibar ize,’ eghtɨ gumazamiziba dagɨabar e ginivightɨ, e arɨghiregham. Me kamaghɨn fo Jon a Godɨn akam inigha izir gumazim.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Egha me Iesus ikaragha ghaze, “E fozir puvatɨ, Jonɨn rurim manmaghɨn ize.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kamaghɨra, kɨ uan gavgavim inizir tuavimɨn gun ia mɨkemeghan kogham.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Egha Iesus mɨgɨa ghua ua akar isɨn zuir kamɨn gumazamizibav gei, “Gumazir mam wainɨn azenim oparigha, egha azenimɨn garir gumazir mabar dafarim garɨgha ghaze, me gɨn a givezam. Egha a ghua dughiar ruarimɨn saghon iti.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Egha wainɨn ovɨziba kuarir dughiamɨn, a ingangarir gumazir mam amadagha ghaze, me wainɨn ovɨzir taba a danɨngam. Ezɨ azenimɨn garir gumaziba a mɨsuegha anemadazɨma, a dafarir kɨnibar uamatenge.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Ezɨ a ingangarir gumazir igharazim amada, ezɨ me uaghan a mɨsuegha aghumsɨzir arazibar a gamigha, anemadazɨ a dafaribara uamatenge.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Ezɨ a ua mɨkezim amadazɨ, me bar puv a mɨsuegha a isa azenim mɨkɨni.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 “Ezɨ wainɨn azenir ghuavim uabɨra uabɨ mɨgei, ‘Kɨ manmaghɨn damuam? Kɨ uan otarir ifongezim amangam. Eghtɨ me ti a baregh deragh a damuam.’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Ezɨ wainɨn azenimɨn garir gumaziba otarir kamɨn ganigha, kamaghɨn uariv gɨa ghaze, ‘Kar otarir gɨn azenir kam iniamim. E a mɨsueghtɨ an aremeghtɨ, e uari bagh wainɨn azenir kam iniam.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Egha me a isa azenim mɨkɨnigha a mɨsoghezɨma an areme.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 A izɨva azenimɨn garir gumazir kabav soghtɨ, me arɨmɨghiram. Eghtɨ a wainɨn azenim inigh gumazir igharazibar anigam.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Ezɨ Iesus merara gara, egha men azara, “Ezɨ Godɨn Akɨnafarimɨn mɨgɨrɨgɨar otevir kam, an mɨngarim manmakɨn?
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 “Nɨ tina temer guarir kam gisɨn irɨghɨva dɨpɨrigh irɨgham, eghtɨ a tina gisɨn irɨghtɨma gumazir kam bar mɨsarighiregham.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ezɨ Judan Arazibagh fozir gumaziba, ko ofa gamir gumazir ekiaba, me bar kaghɨra Iesusɨn suighasa tuaviba buri. Me fo, an akar isɨn zuir kam me gasara, ezɨ me an suighan gumazamizibar atiati.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Egha me bar deravɨra a bagha gara, egha moga garir gumaziba amadazɨ, me ifara mati me guizɨn mɨgei. Me kamaghsua, me Iesusɨn mɨgɨrɨgɨar otevitamɨn suiraghɨva, egh a isɨ Romɨn gavmanɨn gumazir ekiam danigham.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ezɨ moga garir gumazir kaba an azangsɨsi, “Tisa, e fo nɨ guizbangɨra bizibav geir gumazim. Nɨ Godɨn Arazibar gumazamizibar sure gamuava guizbangɨra me mɨgei. Nɨ tavɨn nɨghnɨzimɨn gɨn zuir puvatɨ. Akar vamɨra nɨ gumazamizir ziaba itiba, ko gumazamizir kɨniba uaghara, me mɨgei.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Nɨ e mɨkɨm, Judan Araziba manmaghɨn mɨgei? E dagɨaba isɨva Atrivim Sisar danɨngtɨma, arazir kam Godɨn damazimɨn dera, o puvatɨ?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 — ausente —
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 — ausente —
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Ezɨ me kamaghɨn mɨgei, “Sisarɨn ziam koma nedazim an iti.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ezɨ me gumazamizibar tongɨn, a mɨkemezir mɨgɨrɨgɨaba bagha an suighan ibura. Egha me pura an mɨgɨrɨgɨabagh nɨghnɨgha nɨmɨra iti.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Sadyusin maba azangsɨzir mam sara Iesus bagha ize. (Me kamaghɨn nɨghnɨsi, aremeziba ua dɨkavan kogham.)
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 Egha me kamaghɨn Iesus mɨgei, “Tisa, Moses e bagha akɨnafarim osira ghaze, gumazitamɨn aveghbuam amuimɨn ikɨva boriba puvatɨgh aremeghtɨ, anarɨra irir aveghbuam an amuir odiarimɨn ikɨva a bagh boriba iniam.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Ezɨ 7plan aveghbuaba iti. Egha men mav faragha amuimɨn ikia boriba puvatɨgha areme.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 — ausente —
30 o segundo
31 — ausente —
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Ezɨ amizir kam gɨn uaghan areme.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Fomɨra me bar amizir kamɨn ike. Kamaghɨn amizɨ gumazamiziba ua dɨkavamin dughiamɨn, amizir kam tinan amuimra?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Ezɨ Iesus men akam ikaragha ghaze, “Dughiar kamɨn itir gumazamiziba, me poroghamibagh ami.
34 Jesus respondeu:
35 Eghtɨ gɨn gumazamizir God inabaziba, me uaghan dughiar izamim ko ua dɨkavamin dughiamɨn, me poroghamibar amuan kogham.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 God me damightɨma, me ua dɨkavigham. Me ua dɨkavightɨ e fogh suam me Godɨn boribara, egh me enselbar mɨn ikiam. Kamaghɨn amizɨ me uam arɨmɨghiran koghɨva, egh poroghamibar amuan kogham.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ezɨ Moses uabɨ temer avimɨn eghaghanimɨn aven en aka, aremeziba ua dɨkavam. A kamaghɨn mɨgei, ‘Ekiam, Nɨ Abraham ko Aisak ko Jekopɨn God.’
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Kamaghɨn e fo, God gumazir ariaghirezibar God puvatɨ, a gumazir angamɨra itibar God. Ezɨ an damazimɨn an boriba bar angamɨra iti.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ezɨ Judan Arazibagh fozir gumazir maba kamaghɨn mɨgei, “Mar mɨgɨrɨgɨar aghuim, Tisa.”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Egha me uam an azangan atiati.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Ezɨ Iesus kamaghɨn gumazamizibav gei, “Manmaghɨn amizɨ gumazamiziba ghaze, God Uam E Iniasa Mɨsevezir Gumazim Krais, a Devitɨn ovavim?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Ezɨ Devit uabɨ Onger Akabar Akɨnafarimɨn aven kamaghɨn mɨkeme:
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 kɨ nɨn apaniba dɨkabɨragh me isɨ nɨn dafarim datɨghtɨ,
43 até que eu ponha
44 “Egha Devit ‘Ekiam’ a gatɨ. Manmaghɨn amizɨ, a Devitɨn Ovavim?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Ezɨ gumazamiziba orazima a kamaghɨn uan suren gumazibav gei,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Ia Judan Arazibagh fozir gumaziba bagh gan. Me uari fava korotiar ruarir kaba aghuraruasa ifonge. Ezɨ gumazamiziba maketɨn danganibar men ziaba fasa me bar akonge. Egha God ko mɨgeir dɨpenibar aven dabirabir aghuariba iniva, egha isar ekiabar dughiabar me danganir ziaba itiba iniasa bar ifonge.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Me amuir odiaribagh ifara, men dɨpeniba okɨa ghaze e dera. Egha gumazamiziba men ziaba fasa, me God ko mɨgɨa mɨgɨrɨgɨar ruaribagh ami. Kamaghɨn amir gumaziba, men ivezir kuram gumazamizir arazir kurabagh amibar ivezim bar a gafiragham.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.