Lucas 20

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dughiar mamɨn Iesus Godɨn Dɨpenir avɨzimɨn aven ikia, gumazamizibar sure gamuava Akar Aghuim akuri. Ezɨ ofa gamir gumazir ekiaba, ko Judan Arazibagh fozir gumaziba, ko Judabar gumazir aruaba, me iza anekufa.
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 Egha me kamaghɨn a mɨgei, “E mɨkemegh, nɨ gavgavir manamɨn bizir kabagh ami? Tina gavgavir kam nɨ ganɨngi?”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 — ausente —
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 — ausente —
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Ezɨ me uarira uariv gei, “E suam, ‘An rurim Godɨn ize,’ eghtɨ, a kamaghɨn mɨkɨm suam, ‘Ia manmaghɨn amigha ia nɨghnɨzir gavgavim Jonɨn ikian aghua?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Egh e suam, ‘An rurim gumazamizibar ize,’ eghtɨ gumazamiziba dagɨabar e ginivightɨ, e arɨghiregham. Me kamaghɨn fo Jon a Godɨn akam inigha izir gumazim.”
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Egha me Iesus ikaragha ghaze, “E fozir puvatɨ, Jonɨn rurim manmaghɨn ize.”
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kamaghɨra, kɨ uan gavgavim inizir tuavimɨn gun ia mɨkemeghan kogham.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Egha Iesus mɨgɨa ghua ua akar isɨn zuir kamɨn gumazamizibav gei, “Gumazir mam wainɨn azenim oparigha, egha azenimɨn garir gumazir mabar dafarim garɨgha ghaze, me gɨn a givezam. Egha a ghua dughiar ruarimɨn saghon iti.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Egha wainɨn ovɨziba kuarir dughiamɨn, a ingangarir gumazir mam amadagha ghaze, me wainɨn ovɨzir taba a danɨngam. Ezɨ azenimɨn garir gumaziba a mɨsuegha anemadazɨma, a dafarir kɨnibar uamatenge.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Ezɨ a ingangarir gumazir igharazim amada, ezɨ me uaghan a mɨsuegha aghumsɨzir arazibar a gamigha, anemadazɨ a dafaribara uamatenge.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Ezɨ a ua mɨkezim amadazɨ, me bar puv a mɨsuegha a isa azenim mɨkɨni.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 “Ezɨ wainɨn azenir ghuavim uabɨra uabɨ mɨgei, ‘Kɨ manmaghɨn damuam? Kɨ uan otarir ifongezim amangam. Eghtɨ me ti a baregh deragh a damuam.’
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Ezɨ wainɨn azenimɨn garir gumaziba otarir kamɨn ganigha, kamaghɨn uariv gɨa ghaze, ‘Kar otarir gɨn azenir kam iniamim. E a mɨsueghtɨ an aremeghtɨ, e uari bagh wainɨn azenir kam iniam.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Egha me a isa azenim mɨkɨnigha a mɨsoghezɨma an areme.”
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 A izɨva azenimɨn garir gumazir kabav soghtɨ, me arɨmɨghiram. Eghtɨ a wainɨn azenim inigh gumazir igharazibar anigam.”
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Ezɨ Iesus merara gara, egha men azara, “Ezɨ Godɨn Akɨnafarimɨn mɨgɨrɨgɨar otevir kam, an mɨngarim manmakɨn?
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 “Nɨ tina temer guarir kam gisɨn irɨghɨva dɨpɨrigh irɨgham, eghtɨ a tina gisɨn irɨghtɨma gumazir kam bar mɨsarighiregham.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Ezɨ Judan Arazibagh fozir gumaziba, ko ofa gamir gumazir ekiaba, me bar kaghɨra Iesusɨn suighasa tuaviba buri. Me fo, an akar isɨn zuir kam me gasara, ezɨ me an suighan gumazamizibar atiati.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Egha me bar deravɨra a bagha gara, egha moga garir gumaziba amadazɨ, me ifara mati me guizɨn mɨgei. Me kamaghsua, me Iesusɨn mɨgɨrɨgɨar otevitamɨn suiraghɨva, egh a isɨ Romɨn gavmanɨn gumazir ekiam danigham.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Ezɨ moga garir gumazir kaba an azangsɨsi, “Tisa, e fo nɨ guizbangɨra bizibav geir gumazim. Nɨ Godɨn Arazibar gumazamizibar sure gamuava guizbangɨra me mɨgei. Nɨ tavɨn nɨghnɨzimɨn gɨn zuir puvatɨ. Akar vamɨra nɨ gumazamizir ziaba itiba, ko gumazamizir kɨniba uaghara, me mɨgei.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Nɨ e mɨkɨm, Judan Araziba manmaghɨn mɨgei? E dagɨaba isɨva Atrivim Sisar danɨngtɨma, arazir kam Godɨn damazimɨn dera, o puvatɨ?”
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 — ausente —
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 — ausente —
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Ezɨ me kamaghɨn mɨgei, “Sisarɨn ziam koma nedazim an iti.”
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Ezɨ me gumazamizibar tongɨn, a mɨkemezir mɨgɨrɨgɨaba bagha an suighan ibura. Egha me pura an mɨgɨrɨgɨabagh nɨghnɨgha nɨmɨra iti.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Sadyusin maba azangsɨzir mam sara Iesus bagha ize. (Me kamaghɨn nɨghnɨsi, aremeziba ua dɨkavan kogham.)
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 Egha me kamaghɨn Iesus mɨgei, “Tisa, Moses e bagha akɨnafarim osira ghaze, gumazitamɨn aveghbuam amuimɨn ikɨva boriba puvatɨgh aremeghtɨ, anarɨra irir aveghbuam an amuir odiarimɨn ikɨva a bagh boriba iniam.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Ezɨ 7plan aveghbuaba iti. Egha men mav faragha amuimɨn ikia boriba puvatɨgha areme.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 — ausente —
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 — ausente —
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Ezɨ amizir kam gɨn uaghan areme.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Fomɨra me bar amizir kamɨn ike. Kamaghɨn amizɨ gumazamiziba ua dɨkavamin dughiamɨn, amizir kam tinan amuimra?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Ezɨ Iesus men akam ikaragha ghaze, “Dughiar kamɨn itir gumazamiziba, me poroghamibagh ami.
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Eghtɨ gɨn gumazamizir God inabaziba, me uaghan dughiar izamim ko ua dɨkavamin dughiamɨn, me poroghamibar amuan kogham.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 God me damightɨma, me ua dɨkavigham. Me ua dɨkavightɨ e fogh suam me Godɨn boribara, egh me enselbar mɨn ikiam. Kamaghɨn amizɨ me uam arɨmɨghiran koghɨva, egh poroghamibar amuan kogham.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ezɨ Moses uabɨ temer avimɨn eghaghanimɨn aven en aka, aremeziba ua dɨkavam. A kamaghɨn mɨgei, ‘Ekiam, Nɨ Abraham ko Aisak ko Jekopɨn God.’
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Kamaghɨn e fo, God gumazir ariaghirezibar God puvatɨ, a gumazir angamɨra itibar God. Ezɨ an damazimɨn an boriba bar angamɨra iti.”
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Ezɨ Judan Arazibagh fozir gumazir maba kamaghɨn mɨgei, “Mar mɨgɨrɨgɨar aghuim, Tisa.”
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Egha me uam an azangan atiati.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Ezɨ Iesus kamaghɨn gumazamizibav gei, “Manmaghɨn amizɨ gumazamiziba ghaze, God Uam E Iniasa Mɨsevezir Gumazim Krais, a Devitɨn ovavim?
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Ezɨ Devit uabɨ Onger Akabar Akɨnafarimɨn aven kamaghɨn mɨkeme:
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 kɨ nɨn apaniba dɨkabɨragh me isɨ nɨn dafarim datɨghtɨ,
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 “Egha Devit ‘Ekiam’ a gatɨ. Manmaghɨn amizɨ, a Devitɨn Ovavim?”
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Ezɨ gumazamiziba orazima a kamaghɨn uan suren gumazibav gei,
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 “Ia Judan Arazibagh fozir gumaziba bagh gan. Me uari fava korotiar ruarir kaba aghuraruasa ifonge. Ezɨ gumazamiziba maketɨn danganibar men ziaba fasa me bar akonge. Egha God ko mɨgeir dɨpenibar aven dabirabir aghuariba iniva, egha isar ekiabar dughiabar me danganir ziaba itiba iniasa bar ifonge.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Me amuir odiaribagh ifara, men dɨpeniba okɨa ghaze e dera. Egha gumazamiziba men ziaba fasa, me God ko mɨgɨa mɨgɨrɨgɨar ruaribagh ami. Kamaghɨn amir gumaziba, men ivezir kuram gumazamizir arazir kurabagh amibar ivezim bar a gafiragham.”
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.