Juízes 19
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Dughiar kamɨn Israelia atriviba puvatɨ. Ezɨ Livain mav Efraimɨn mɨghsɨar dozibar iti. A Betlehemɨn nguibar ekiamɨn Judan amizir mam inigha, uan amuir ekiam gɨfuragha an ti.
1 Naqueles dias, Israel não tinha rei. Havia um homem da tribo de Levi que morava num lugar afastado, na região montanhosa de Efraim. Certo dia, ele trouxe para casa uma mulher de Belém de Judá para ser sua concubina.
2 Ezɨ an amuir dozir kam, bizir mam bagh an atara, uamategha ara ghua uan afeziamɨn dɨpenimɨn ghugha itima, 4plan iakɨniba gɨfa.
2 Mas ela se irou com ele e voltou para a casa de seu pai, em Belém. Cerca de quatro meses depois,
3 Ezɨ gɨn, an pam an gɨn ghua a ko mɨgɨrɨgɨam akɨrigh, a inigh izasa zui. A ingangarir gumazir vamɨra ko donkin pumuning inigha zui. Aning ghua otozɨma, amizim uan pam inigha uan afeziamɨn dɨpenimɨn aven ghu. Ezɨ an amuimɨn afeziam an ganigha bar akonge.
3 seu marido foi a Belém para reconquistá-la e convencê-la a voltar com ele. Levou consigo um servo e dois jumentos. Quando ele chegou, a mulher o levou até seu pai, que o recebeu com alegria.
4 Ezɨ amizimɨn afeziam, uan amerer otarim bagha gavgavigha ghaze, an a ko ikiam. Ezɨ gumazim 3plan dughiabar me ko ikia, apava dɨpaba api.
4 O sogro insistiu para que ficasse algum tempo, e ele permaneceu ali três dias, comendo, bebendo e dormindo.
5 Ezɨ namba 4ɨn dughiamɨn, Livain gumazir kam bar dɨmangara dɨkavigha mangasa uan bizibar kɨri. Ezɨ an amuimɨn afeziam kamaghɨn uan amerem mɨgei, “Nɨ daghetamra amegh, gavgavim uan navim danɨngigh, egh gɨn mangɨ.”
5 No quarto dia, levantaram-se cedo e ele estava pronto para partir, mas o pai da mulher disse a seu genro: “Coma alguma coisa antes de sair”.
6 Ezɨ aning uam aperagha apa dɨpaba api. Ezɨ guivimɨn afeziam ua kamaghɨn a mɨgei, “Kɨ kamaghsua, nɨ ua ghuariar dɨmagarir kamɨn ikɨva e bar akongegh mangɨ amɨnim tiraghtɨ gua mangɨ.”
6 Os dois se sentaram, comeram e beberam. Então o pai da mulher disse: “Por favor, fique mais uma noite e alegre seu coração”.
7 Ezɨ a dɨkavigh mangasa amima, an amerem ikiasa bar gavgafi. Ezɨ a dɨmagarir mamɨn ua me ko iti.
7 O homem se levantou para partir, mas o sogro continuou a insistir para que ele ficasse. Por fim, ele cedeu e passou mais uma noite ali.
8 Dughiar namba 5ɨn bar mɨzaraghara, Livain gumazir kam dɨkavigh mangasa. Ezɨ an ivozim kamaghɨn a mɨgei, “Ga uaning, nɨ ikegh daghetam ramegh. Aruem tong amɨraghtɨ, nɨ mangam.” Ezɨ gumazimning uaghara ikiava api.
8 Na manhã do quinto dia, ele se levantou cedo e estava pronto para partir, e outra vez o pai da mulher disse: “Coma alguma coisa; deixe para sair à tarde”. Assim, fizeram mais uma refeição juntos.
9 Egha gumazir kam uan amuir dozim ko ingangarir gumazim, me mangasa amima, amuimɨn afeziam kamaghɨn me mɨgei, “Ia gan, aruem bar iraghu. Ia ua dɨmagarir kamɨn ikegh, amɨnim kɨran oveghangɨn pɨram. Ia ua ikɨ bar akongegh. Egh ia gurumɨn dɨmangara dɨkavigh bar mangɨ uan nguibamram otogh.”
9 Mais tarde, quando o homem, a concubina e o servo se preparavam para partir, o sogro disse: “Já está escurecendo. Passe a noite aqui e alegre seu coração. Amanhã você pode levantar cedo e partir”.
10 Ezɨ Livain gumazir kam ua dɨmagarir tamɨn ikian aghua. Egha a uan amuir dozim ko dɨkavigha zui. Aning uan donkiningɨn akɨrimningɨn itir satelning gaperagha zui.
10 Dessa vez, porém, o homem estava decidido a partir. Rumou para Jebus (isto é, Jerusalém), levando consigo os jumentos com suas selas e a concubina.
11 Ezɨ aruem bar uaghirima aning ghua Jebusɨn nguibar ekiamɨn oto, kar Jerusalemɨn ziar igharazim. Ezɨ ingangarir gumazim kamaghɨn uan gumazir aruam mɨgei, “E nguibar ekiar kamɨn aven mangɨ kagh dakuam.”
11 Chegaram perto de Jebus quase no final do dia, e o servo disse ao homem: “Vamos parar nesta cidade dos jebuseus e passar a noite aqui”.
12 Ezɨ ingangarir gumazir kamɨn gumazir aruam ghaze, “Puvatɨ, e kagh dakuan kogham, kar Israelian gumazamizibar nguibar ekiam puvatɨ. E mangɨ Gibean nguibar ekiamɨn dakuam.
12 Seu senhor respondeu: “Não podemos ficar numa cidade estrangeira, que não pertence aos israelitas. Vamos prosseguir até Gibeá.
13 Nɨ izɨ e mangam, e tong sɨvagh mangɨ Gibea o Raman nguibar ekiamɨn dakuam.”
13 Venha, vamos tentar chegar a Gibeá ou a Ramá e passaremos a noite numa dessas cidades”.
14 Egha me Jebus gitagha zui. Ezɨ aruem bar uaghirima, me ghua Benjaminɨn anabamɨn adarazir nguazimɨn, Gibean nguibamɨn boroghɨn otifi.
14 Então prosseguiram. O sol estava se pondo quando chegaram a Gibeá, uma cidade no território de Benjamim
15 Egha me ghua tuavir ekiam ategha ghuava nguibar ekiamɨn aven ghue, egha dakuamin danganiba bagha gara danganir gumazamiziba uari akuvimɨn apiaghav iti. Ezɨ gumazir me batogh, me inigh uan dɨpenimɨn mangɨ dakuamin tam, otozir puvatɨ.
15 e pararam ali para passar a noite. Sentaram-se na praça da cidade, mas ninguém se ofereceu para hospedá-los.
16 Ezɨ me apiagha ikiavɨra itima, gumazir aser mam izi. A uan azenibar ghua ingarigha uamategha izi. Gumazir aser kam Efraimɨn mɨghsɨar dozibar itir gumazim, egha a iza Gibean iti. Gibean itir adarasi, me Benjaminɨn adarasi.
16 Ao anoitecer, um homem idoso voltava para casa do trabalho no campo. Era da região montanhosa de Efraim, mas morava em Gibeá, onde os habitantes eram da tribo de Benjamim.
17 Ezɨ gumazir aser kam iza garima, Livain gumazir kam, uan amuir dozim ko uan ingangarir gumazim, me gumazamiziba uari akuva itir danganimɨn apiaghav iti. Ezɨ gumazir aser kam men azara, “Ia managh ikegha ize? Egha ia managh mangasa?”
17 Quando viu os viajantes sentados na praça da cidade, perguntou de onde vinham e para onde iam.
18 Ezɨ Livain gumazir kam kamaghɨn mɨgei, “E Judan nguazimɨn, Betlehemɨn nguibamɨn ikegha izi. Egha e Ikiavɨra Itir Godɨn Dɨpenimɨn mangasa. Ezɨ en nguibam a Efraimɨn mɨghsɨar dozibar tongɨn iti, ezɨ e mangɨ an dakuasa. Ezɨ datɨrɨghɨn, e inigh dɨpenimɨn mangamin gumaziba puvatɨ.
18 O homem respondeu: “Estamos viajando de Belém de Judá para um lugar afastado na região montanhosa de Efraim, onde eu moro. Fui a Belém e agora estou voltando para casa. Ninguém quis nos hospedar,
19 E pura ian ingangarir gumaziba, e dagheba ko biziba bar iti. Donkiningɨn dagheba iti. Kɨ uan amuim ko nan ingangarir gumazim, en bretba ko wainba iti. E bizitamɨn otevezir puvatɨ. E dakuamin danganiba buri.”
19 embora tenhamos tudo de que precisamos. Temos palha e forragem para os jumentos e bastante pão e vinho para nós”.
20 Ezɨ gumazir aser kam kamaghɨn me mɨgei, “A dera, ia nan dɨpenimɨn izɨ. Kɨ bizibar ian akurvagham. Ia danganir gumazamiziba uari akuva itir kam dɨmangan an ikian kogham.”
20 “Vocês são bem-vindos em minha casa”, disse o homem idoso. “Eu lhes darei o que precisarem. Não passem a noite na praça, de jeito nenhum!”
21 Egha a me inigha uan dɨpenimɨn ghugha, dagheba isa donkining ganɨngi. A dɨpam inigha me ganɨngizɨma, me uan dagariba ruegha, gɨn dagheba ko dɨpaba api.
21 Ele os levou para casa e alimentou os jumentos. Depois que lavaram os pés, comeram e beberam juntos.
22 Me apava bar akongegha itima, nguibar ekiar kamɨn gumazir arazir kurabagh amir maba izava dɨpenim okarigha gɨfa. Egha tiam mɨsogha, dɨpenir kamɨn ghuavim mɨgɨa ghaze, “Gumazir nɨ ko kagh itim, anemadaghtɨ an azenan izɨ. E arazir kurabar a damuasa.”
22 Enquanto eles se alegravam, um grupo de homens perversos da cidade cercou a casa. Começaram a bater na porta e gritar para o velho, o dono da casa: “Traga para fora o homem que está hospedado com você, para que tenhamos relações com ele!”.
23 Ezɨ gumazir aser kam azenan ghua kamaghɨn me mɨgei, “Puvatɨ. Nan namakam, ia kamaghɨn a damuan kogham. Gumazir kam nan dɨpenimɨn izegha na ko iti. Ia arazir kurar kamɨn a damuan kogham.
23 O dono da casa saiu e falou com eles: “Não, meus irmãos, não façam tamanha maldade. O homem é hóspede em minha casa, e uma coisa dessas seria uma vergonha.
24 Ia oragh, nan guivir igiar gumazitam ko akuizir puvatɨzim ko gumazir kamɨn amuir dozim iti. Kɨ aning inigh izɨ ian agharim darɨgham, eghtɨ ia damuasa ifongezir arazim ia damusɨ, aning ko a damu. Ezɨ gumazir kamning ia arazir kurar kamɨn aning damuan kogham.”
24 Tomem minha filha virgem e a concubina do homem. Eu as trarei para fora, e vocês poderão violentá-las e fazer o que desejarem. Mas não façam uma coisa vergonhosa dessas com meu hóspede”.
25 Ezɨ gumazir kaba gumazir aser kam bar a batoke. Ezɨ Livain gumazir kam uan amuir dozim batuegha a isava me ganɨngi. Ezɨ me a inigha arazir kurabar a gamuava tintinibar a gamua ghuavti amɨnim tira. Egha me gɨn anetaghizɨ a zui.
25 Eles, porém, não deram ouvidos. Então o levita pegou sua concubina e a empurrou para fora. Os homens da cidade abusaram dela e a estupraram a noite toda. Por fim, quando o sol começou a nascer, eles a largaram.
26 Ezɨ amizim iza an pam akui naghɨn, gumazir aser kamɨn dɨpenir tiar akamɨn irɨghav iti. Egha irɨghav ikia ghua amɨnim tirazɨ aruem anadi.
26 Ao amanhecer, a mulher voltou para casa onde o marido estava hospedado. Caiu junto à porta da casa e ali ficou até o dia clarear.
27 Ezɨ amɨnim tirazɨ an pam dɨkavigh mangasa tiam tui. A tiam kuigha garima an amuir dozim irɨghav iti. A uan dafarimning tiar akamɨn suighasava amuava avenge.
27 Quando o marido se levantou e abriu a porta para sair e seguir viagem, lá estava a concubina, caída à porta, com as mãos na soleira.
28 Ezɨ Livain gumazir kam kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ dɨkavigh, ga mangam.” Ezɨ amizim tong a mɨgeir puvatɨ. Ezɨ a fo an aremegha gɨfa, ezɨ a maghɨram an kuam isa donki gisɨn anetɨgha a inigha uan nguibamɨn zui.
28 Ele disse: “Levante-se! Vamos embora!”. Mas não houve resposta. Então ele pôs o corpo da mulher sobre o jumento e a levou para casa.
29 A ghua nguibamɨn otogha dɨpenimɨn aven ghua afuar mam ini. Egha amuir dozimɨn kuam 12plan akuabar aneghore. Egha vaghvagha Israelian 12plan anababa bagha da amangi.
29 Quando chegou em casa, pegou uma faca, desmembrou o corpo da concubina em doze partes e enviou uma parte para cada tribo em todo o território de Israel.
30 Ezɨ gumaziba bar bizir kamɨn ganigha kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Kar arazir bar kuram! E Israelia Isip ategha azenan izezir dughiamɨn iza datɨrɨghɨn, bizir kamaghɨn garir tam otozɨ en ganizir puvatɨ. Ia bizir kam gɨnɨghnɨgh uariv kɨm. E manmaghɨra damuam?”
30 Todos que viram isso disseram: “Desde que os israelitas saíram do Egito, nunca se cometeu um crime tão horrível. Pensem bem! O que vamos fazer? Quem vai se pronunciar?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.