Juízes 19
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Dughiar kamɨn Israelia atriviba puvatɨ. Ezɨ Livain mav Efraimɨn mɨghsɨar dozibar iti. A Betlehemɨn nguibar ekiamɨn Judan amizir mam inigha, uan amuir ekiam gɨfuragha an ti.
1 Naqueles dias em que Israel não tinha rei, um levita foi morar bem longe, na região montanhosa de Efraim. Ele arranjou uma jovem de Belém de Judá para ser a sua concubina .
2 Ezɨ an amuir dozir kam, bizir mam bagh an atara, uamategha ara ghua uan afeziamɨn dɨpenimɨn ghugha itima, 4plan iakɨniba gɨfa.
2 Porém ela brigou com ele e voltou para a casa do seu pai, em Belém. E ficou lá durante quatro meses.
3 Ezɨ gɨn, an pam an gɨn ghua a ko mɨgɨrɨgɨam akɨrigh, a inigh izasa zui. A ingangarir gumazir vamɨra ko donkin pumuning inigha zui. Aning ghua otozɨma, amizim uan pam inigha uan afeziamɨn dɨpenimɨn aven ghu. Ezɨ an amuimɨn afeziam an ganigha bar akonge.
3 Então o homem resolveu ir a Belém atrás dela, para tentar convencê-la a voltar. Ele foi com o seu empregado e levou dois jumentos. E a moça o recebeu na casa do seu pai. Quando o pai da moça viu o levita, recebeu-o com alegria
4 Ezɨ amizimɨn afeziam, uan amerer otarim bagha gavgavigha ghaze, an a ko ikiam. Ezɨ gumazim 3plan dughiabar me ko ikia, apava dɨpaba api.
4 e insistiu para que ficasse na sua casa. E ele ficou ali três dias. Assim o casal tomou as suas refeições e passou as noites ali.
5 Ezɨ namba 4ɨn dughiamɨn, Livain gumazir kam bar dɨmangara dɨkavigha mangasa uan bizibar kɨri. Ezɨ an amuimɨn afeziam kamaghɨn uan amerem mɨgei, “Nɨ daghetamra amegh, gavgavim uan navim danɨngigh, egh gɨn mangɨ.”
5 No quarto dia eles se levantaram cedo e se aprontaram para ir embora. Mas o pai da moça disse ao levita: — Coma alguma coisa antes de ir e assim você se sentirá melhor. Você pode ir mais tarde.
6 Ezɨ aning uam aperagha apa dɨpaba api. Ezɨ guivimɨn afeziam ua kamaghɨn a mɨgei, “Kɨ kamaghsua, nɨ ua ghuariar dɨmagarir kamɨn ikɨva e bar akongegh mangɨ amɨnim tiraghtɨ gua mangɨ.”
6 Então os dois homens se sentaram, e comeram, e beberam juntos. Aí o pai da moça disse: — Por favor, fique mais uma noite e divirta-se.
7 Ezɨ a dɨkavigh mangasa amima, an amerem ikiasa bar gavgafi. Ezɨ a dɨmagarir mamɨn ua me ko iti.
7 O homem se levantou para sair, mas o pai da moça insistiu muito que ele ficasse. E assim o levita passou outra noite ali.
8 Dughiar namba 5ɨn bar mɨzaraghara, Livain gumazir kam dɨkavigh mangasa. Ezɨ an ivozim kamaghɨn a mɨgei, “Ga uaning, nɨ ikegh daghetam ramegh. Aruem tong amɨraghtɨ, nɨ mangam.” Ezɨ gumazimning uaghara ikiava api.
8 No quinto dia, bem cedo, ele se levantou para ir, mas o pai da moça pediu: — Por favor, coma alguma coisa. Espere até mais tarde. E os dois homens comeram juntos.
9 Egha gumazir kam uan amuir dozim ko ingangarir gumazim, me mangasa amima, amuimɨn afeziam kamaghɨn me mɨgei, “Ia gan, aruem bar iraghu. Ia ua dɨmagarir kamɨn ikegh, amɨnim kɨran oveghangɨn pɨram. Ia ua ikɨ bar akongegh. Egh ia gurumɨn dɨmangara dɨkavigh bar mangɨ uan nguibamram otogh.”
9 Quando o homem, a moça e o empregado iam saindo, o pai disse: — Olhe! Agora já é quase noite. É melhor você ficar para passar a noite aqui. Logo vai ficar escuro. Fique aqui e divirta-se. Amanhã você poderá se levantar cedo e viajar de volta para casa. — Por que não paramos e passamos a noite nesta cidade dos jebuseus ?
10 Ezɨ Livain gumazir kam ua dɨmagarir tamɨn ikian aghua. Egha a uan amuir dozim ko dɨkavigha zui. Aning uan donkiningɨn akɨrimningɨn itir satelning gaperagha zui.
10 — ausente —
11 Ezɨ aruem bar uaghirima aning ghua Jebusɨn nguibar ekiamɨn oto, kar Jerusalemɨn ziar igharazim. Ezɨ ingangarir gumazim kamaghɨn uan gumazir aruam mɨgei, “E nguibar ekiar kamɨn aven mangɨ kagh dakuam.”
11 — ausente —
12 Ezɨ ingangarir gumazir kamɨn gumazir aruam ghaze, “Puvatɨ, e kagh dakuan kogham, kar Israelian gumazamizibar nguibar ekiam puvatɨ. E mangɨ Gibean nguibar ekiamɨn dakuam.
12 Mas o patrão respondeu: — Não vamos parar numa cidade onde o povo não é israelita. Vamos continuar até Gibeá.
13 Nɨ izɨ e mangam, e tong sɨvagh mangɨ Gibea o Raman nguibar ekiamɨn dakuam.”
13 É melhor a gente andar mais um pouco e passar a noite em Gibeá ou Ramá.
14 Egha me Jebus gitagha zui. Ezɨ aruem bar uaghirima, me ghua Benjaminɨn anabamɨn adarazir nguazimɨn, Gibean nguibamɨn boroghɨn otifi.
14 Então passaram pela cidade de Jebus e continuaram a viagem. O sol já se havia escondido quando eles chegaram a Gibeá, cidade da tribo de Benjamim.
15 Egha me ghua tuavir ekiam ategha ghuava nguibar ekiamɨn aven ghue, egha dakuamin danganiba bagha gara danganir gumazamiziba uari akuvimɨn apiaghav iti. Ezɨ gumazir me batogh, me inigh uan dɨpenimɨn mangɨ dakuamin tam, otozir puvatɨ.
15 Aí saíram da estrada para passar a noite na cidade. O levita chegou e se sentou na praça. Mas ninguém o convidou para dormir na sua casa.
16 Ezɨ me apiagha ikiavɨra itima, gumazir aser mam izi. A uan azenibar ghua ingarigha uamategha izi. Gumazir aser kam Efraimɨn mɨghsɨar dozibar itir gumazim, egha a iza Gibean iti. Gibean itir adarasi, me Benjaminɨn adarasi.
16 E aconteceu que passou por ali um velho que estava voltando do seu trabalho na roça. Ele era da região montanhosa de Efraim, mas estava morando em Gibeá. O povo dali era da tribo de Benjamim.
17 Ezɨ gumazir aser kam iza garima, Livain gumazir kam, uan amuir dozim ko uan ingangarir gumazim, me gumazamiziba uari akuva itir danganimɨn apiaghav iti. Ezɨ gumazir aser kam men azara, “Ia managh ikegha ize? Egha ia managh mangasa?”
17 O velho viu o viajante na praça e perguntou: — De onde você é? Para onde vai?
18 Ezɨ Livain gumazir kam kamaghɨn mɨgei, “E Judan nguazimɨn, Betlehemɨn nguibamɨn ikegha izi. Egha e Ikiavɨra Itir Godɨn Dɨpenimɨn mangasa. Ezɨ en nguibam a Efraimɨn mɨghsɨar dozibar tongɨn iti, ezɨ e mangɨ an dakuasa. Ezɨ datɨrɨghɨn, e inigh dɨpenimɨn mangamin gumaziba puvatɨ.
18 O levita respondeu: — Eu estou viajando de Belém de Judá para bem longe, para a região montanhosa de Efraim, onde moro. Fui a Belém e agora estou voltando para casa, mas ninguém me ofereceu hospedagem para esta noite.
19 E pura ian ingangarir gumaziba, e dagheba ko biziba bar iti. Donkiningɨn dagheba iti. Kɨ uan amuim ko nan ingangarir gumazim, en bretba ko wainba iti. E bizitamɨn otevezir puvatɨ. E dakuamin danganiba buri.”
19 Nós temos alimento e palha para os jumentos, e pão e vinho para mim, para a minha concubina e para o meu empregado. Temos tudo o que precisamos.
20 Ezɨ gumazir aser kam kamaghɨn me mɨgei, “A dera, ia nan dɨpenimɨn izɨ. Kɨ bizibar ian akurvagham. Ia danganir gumazamiziba uari akuva itir kam dɨmangan an ikian kogham.”
20 O velho disse: — Venham comigo; vocês serão bem-recebidos na minha casa. Eu cuidarei de vocês. Por favor, não passem a noite na praça.
21 Egha a me inigha uan dɨpenimɨn ghugha, dagheba isa donkining ganɨngi. A dɨpam inigha me ganɨngizɨma, me uan dagariba ruegha, gɨn dagheba ko dɨpaba api.
21 Então ele os levou para a sua casa e deu de comer aos jumentos. Os seus hóspedes lavaram os pés, comeram e beberam.
22 Me apava bar akongegha itima, nguibar ekiar kamɨn gumazir arazir kurabagh amir maba izava dɨpenim okarigha gɨfa. Egha tiam mɨsogha, dɨpenir kamɨn ghuavim mɨgɨa ghaze, “Gumazir nɨ ko kagh itim, anemadaghtɨ an azenan izɨ. E arazir kurabar a damuasa.”
22 Enquanto eles conversavam alegremente, alguns homens imorais daquela cidade cercaram a casa e começaram a bater na porta. E disseram ao velho: — Traga para fora o homem que está na sua casa! Nós queremos ter relações com ele.
23 Ezɨ gumazir aser kam azenan ghua kamaghɨn me mɨgei, “Puvatɨ. Nan namakam, ia kamaghɨn a damuan kogham. Gumazir kam nan dɨpenimɨn izegha na ko iti. Ia arazir kurar kamɨn a damuan kogham.
23 Aí o velho saiu e disse: — Não, meus amigos! Por favor, não façam essa coisa tão má e tão imoral! Este homem é meu hóspede.
24 Ia oragh, nan guivir igiar gumazitam ko akuizir puvatɨzim ko gumazir kamɨn amuir dozim iti. Kɨ aning inigh izɨ ian agharim darɨgham, eghtɨ ia damuasa ifongezir arazim ia damusɨ, aning ko a damu. Ezɨ gumazir kamning ia arazir kurar kamɨn aning damuan kogham.”
24 Olhem! Estão aqui a minha filha virgem e a concubina dele. Eu vou pôr as duas para fora, e vocês poderão fazer com elas o que quiserem. Mas não façam essa coisa horrível com este homem!
25 Ezɨ gumazir kaba gumazir aser kam bar a batoke. Ezɨ Livain gumazir kam uan amuir dozim batuegha a isava me ganɨngi. Ezɨ me a inigha arazir kurabar a gamuava tintinibar a gamua ghuavti amɨnim tira. Egha me gɨn anetaghizɨ a zui.
25 Mas eles não quiseram ouvi-lo. Então o levita pegou a sua concubina, a pôs para fora e a entregou a eles. E eles a forçaram, e abusaram dela a noite toda, e só a deixaram de manhã.
26 Ezɨ amizim iza an pam akui naghɨn, gumazir aser kamɨn dɨpenir tiar akamɨn irɨghav iti. Egha irɨghav ikia ghua amɨnim tirazɨ aruem anadi.
26 Ao amanhecer a mulher veio e caiu na frente da casa onde o seu marido estava. E ficou ali até clarear o dia.
27 Ezɨ amɨnim tirazɨ an pam dɨkavigh mangasa tiam tui. A tiam kuigha garima an amuir dozim irɨghav iti. A uan dafarimning tiar akamɨn suighasava amuava avenge.
27 De manhã o marido se levantou para continuar a viagem. Quando abriu a porta, achou a sua concubina caída em frente da casa, com as mãos na soleira da porta.
28 Ezɨ Livain gumazir kam kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ dɨkavigh, ga mangam.” Ezɨ amizim tong a mɨgeir puvatɨ. Ezɨ a fo an aremegha gɨfa, ezɨ a maghɨram an kuam isa donki gisɨn anetɨgha a inigha uan nguibamɨn zui.
28 Aí lhe disse: — Levante-se! Vamos embora! Porém não teve resposta. Então pôs o corpo dela atravessado sobre o jumento e seguiu viagem para casa.
29 A ghua nguibamɨn otogha dɨpenimɨn aven ghua afuar mam ini. Egha amuir dozimɨn kuam 12plan akuabar aneghore. Egha vaghvagha Israelian 12plan anababa bagha da amangi.
29 Quando chegou lá, entrou, pegou uma faca e cortou o corpo da concubina em doze pedaços. Depois mandou um pedaço para cada uma das doze tribos de Israel.
30 Ezɨ gumaziba bar bizir kamɨn ganigha kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Kar arazir bar kuram! E Israelia Isip ategha azenan izezir dughiamɨn iza datɨrɨghɨn, bizir kamaghɨn garir tam otozɨ en ganizir puvatɨ. Ia bizir kam gɨnɨghnɨgh uariv kɨm. E manmaghɨra damuam?”
30 E todos os que viam isso diziam: — Nunca vimos uma coisa assim! Nunca houve uma coisa igual a essa, desde o tempo em que os israelitas saíram do Egito! Pensem! O que vamos fazer agora?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.