João 21

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dughiar maba gɨvazɨma, Iesus Galilin Dɨpar Akaremɨn boroghɨn, uabɨ isa ua uan suren gumazibar aka. Galilin Dɨpar Akaremɨn ziar mam Taiberiasɨn dɨpam. Bizir kam kamaghɨn oto.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Dughiar kam Saimon Pita ko Tomas (an ziar mam Fufuzim) ko Nataniel (an nguibam, Kanan nguibar Galilin Distrighɨn aven itim) ko Sebedin otarir pumuning, ko Iesusɨn suren gumazir igharazir pumuning, me bar uari inigha iti.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Egha Saimon Pita kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ osiriba burisɨ mangam.”
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Ezɨ bar mɨzaraghara, aruem ovɨrima, me gumazir mamɨn garima a dɨpamɨn dadarimɨn tughav iti. Ezɨ suren gumaziba kamaghɨn fozir pu, kar Iesus.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Ezɨ Iesus kamaghɨn men azara, “Otariba, ia osiritaba iniz, o?”
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Ia ivem inigh, botɨn agharir guvimɨn amadaghan anekunigh, egh ia osiritaba iniam.” Ezɨ me ivem akunizɨ, osirir bar avɨrim ivem gizɨvazɨ, me a gekuigh anangan ibura.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Ezɨ suren gumazir Iesus bar ifongezim, a kamaghɨn Pita mɨgei, “Kar Ekiamra.” Pita faragha ingarasava uan korotiar aruzim sue.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Ezɨ suren gumazir igharaziba botɨn mam inigha ghua, osiriba sara ivem amɨkɨrɨgha dadarimɨn zui. Me saghon itir puvatɨ, me 100 mitan dɨpar dadarimɨn boroghɨra iti.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Ezɨ me iza dadarimɨn otogha gɨvagha, me avir mamɨn garima osiri maba avim gisɨn iti. Ezɨ bretɨn maba sara iti.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Osirir ia datɨrɨghɨn iniziba, ia taba inigh izɨ.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Ezɨ Saimon Pita botɨn ghuavanabogha, egha ivem a mɨkɨrɨgha dɨpar dadarimɨn ghu. Ezɨ osirir ekiabara ivem gizɨfa, da bar moghɨra, 153plan osiriba. Osiriba bar avɨrasemezɨ ivem akariaghɨrɨzir puvatɨ.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Ia izɨ damɨ.”
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Ezɨ Iesus avimɨn boroghɨra ghua bret inigha me ganɨdi. Egha osiriba sara inigha uaghan me ganɨdi.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Dughiar Iesus mozimɨn dɨkavizimɨn gɨn, kar an namba 3ɨn dughiam a uabɨ isa uan suren gumazibar aka.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Iesus uan suren gumaziba ko amegha gɨvagha, Iesus kamaghɨn Saimon Pitan azai, “Saimon, Jonɨn otarim, nɨ ti bar na gifonge, egha nɨ na gifongezir arazir kam, a gumazir kaba na gifongezir arazibagh afira?”
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Ezɨ Iesus uam an azara, “Saimon, Jonɨn otarim, nɨ ti na gifonge?”
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Egha dughiar mɨkezimɨn uam an azara, “Saimon, Jonɨn otarim, nɨ ti na gifonge?”
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Kɨ guizbangɨra nɨ mɨgei, nɨ fomɨra igiamra ikia, nɨ uabɨ letiam uan ivariam ikegha danganir nɨ mangasa ifongezibagh arui. Egh nɨ ghurighamin dughiam, nɨ uan agharimning feghtɨ, gumazir igharazim nɨ gikegh nɨ inigh danganir nɨ mangasa ifongezir puvatɨzimɨn mangam.”
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 (Iesus mɨgɨrɨgɨar kam mɨgɨa kamaghɨn Pitan aka, a tuavir manamɨn aremegh ziar ekiam God danɨngam.) Egha a kamaghɨn Pita mɨgei, “Nɨ nan gɨn izɨ.”
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Ezɨ Pita ragha suren gumazir Iesus bar ifongezir kamɨn garima, an aningɨn gɨn izi. Suren gumaziba faragha Iesus koma apava, gumazir kam uan dapanim isa Iesusɨn afarɨzim boroghɨra anetɨgha, kamaghɨn an azai, Ekiam, tina nɨ isɨ apanibar agharim darɨgham?
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Ezɨ Pita an ganigha kamaghɨn Iesus azara, “Ekiam, gumazir kam, bizir tizim a batogham?”
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Ezɨ Iesus kamaghɨn an akam ikaragha ghaze, “Kɨ ifueghtɨ a ikɨvɨra ikɨ mangɨ dughiar kɨ uamategh izamim otogham, kar nɨn bizim puvatɨ. Nɨ nan gɨn izɨ.”
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Kamaghɨn amizɨ, akar kam tintinibar arui, ezɨ gumazamiziba kamaghɨn nɨghnɨgha ghaze, “Suren gumazir kam an aremeghan kogham.”
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Kar suren gumazir kamra, a datɨrɨghɨn bizir kabar gun mɨkemegha, an akar kaba osiri. E datɨrɨghɨn fo, akar a gun mɨkemezir kaba, da guizbangɨra.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Ezɨ bizir avɨrir igharazir maba Iesus uaghan dagh amizɨ, da iti. Ezɨ me ti vaghvagha bizir kabar akɨnafariba osirighai, nguazir kamɨn akɨnafarir kabar arɨghamin danganiba bar puvatɨgham.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.