João 21
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Dughiar maba gɨvazɨma, Iesus Galilin Dɨpar Akaremɨn boroghɨn, uabɨ isa ua uan suren gumazibar aka. Galilin Dɨpar Akaremɨn ziar mam Taiberiasɨn dɨpam. Bizir kam kamaghɨn oto.
1 Depois disso, Jesus apareceu novamente a seus discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que aconteceu:
2 Dughiar kam Saimon Pita ko Tomas (an ziar mam Fufuzim) ko Nataniel (an nguibam, Kanan nguibar Galilin Distrighɨn aven itim) ko Sebedin otarir pumuning, ko Iesusɨn suren gumazir igharazir pumuning, me bar uari inigha iti.
2 estavam ali Simão Pedro, Tomé, apelidado de Gêmeo, Natanael, de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e outros dois discípulos.
3 Egha Saimon Pita kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ osiriba burisɨ mangam.”
3 Simão Pedro disse: “Vou pescar”. “Nós também vamos”, disseram os outros. Assim, entraram no barco e foram, mas não pegaram coisa alguma a noite toda.
4 Ezɨ bar mɨzaraghara, aruem ovɨrima, me gumazir mamɨn garima a dɨpamɨn dadarimɨn tughav iti. Ezɨ suren gumaziba kamaghɨn fozir pu, kar Iesus.
4 Ao amanhecer, Jesus estava na praia, mas os discípulos não o reconheceram.
5 Ezɨ Iesus kamaghɨn men azara, “Otariba, ia osiritaba iniz, o?”
5 Ele perguntou: “Filhos, por acaso vocês têm peixe para comer?”. “Não”, responderam eles.
6 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Ia ivem inigh, botɨn agharir guvimɨn amadaghan anekunigh, egh ia osiritaba iniam.” Ezɨ me ivem akunizɨ, osirir bar avɨrim ivem gizɨvazɨ, me a gekuigh anangan ibura.
6 Então ele disse: “Lancem a rede para o lado direito do barco e pegarão”. Fizeram assim e não conseguiam recolher a rede, de tão cheia de peixes que estava.
7 Ezɨ suren gumazir Iesus bar ifongezim, a kamaghɨn Pita mɨgei, “Kar Ekiamra.” Pita faragha ingarasava uan korotiar aruzim sue.
7 O discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: “É o Senhor!”. Quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, vestiu a capa, pois a havia removido para trabalhar, e saltou na água.
8 Ezɨ suren gumazir igharaziba botɨn mam inigha ghua, osiriba sara ivem amɨkɨrɨgha dadarimɨn zui. Me saghon itir puvatɨ, me 100 mitan dɨpar dadarimɨn boroghɨra iti.
8 Os outros ficaram no barco e puxaram até a praia a rede carregada, pois estavam a apenas uns noventa metros de distância.
9 Ezɨ me iza dadarimɨn otogha gɨvagha, me avir mamɨn garima osiri maba avim gisɨn iti. Ezɨ bretɨn maba sara iti.
9 Quando chegaram, encontraram um braseiro, no qual havia um peixe, e pão.
10 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Osirir ia datɨrɨghɨn iniziba, ia taba inigh izɨ.”
10 Jesus disse: “Tragam alguns dos peixes que vocês acabaram de pegar”.
11 Ezɨ Saimon Pita botɨn ghuavanabogha, egha ivem a mɨkɨrɨgha dɨpar dadarimɨn ghu. Ezɨ osirir ekiabara ivem gizɨfa, da bar moghɨra, 153plan osiriba. Osiriba bar avɨrasemezɨ ivem akariaghɨrɨzir puvatɨ.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a praia. Havia 153 peixes grandes e, no entanto, a rede não arrebentou.
12 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Ia izɨ damɨ.”
12 “Venham comer!”, disse Jesus. Nenhum dos discípulos tinha coragem de perguntar: “Quem é você?”, pois sabiam muito bem que era o Senhor.
13 Ezɨ Iesus avimɨn boroghɨra ghua bret inigha me ganɨdi. Egha osiriba sara inigha uaghan me ganɨdi.
13 Então Jesus lhes serviu o pão e o peixe.
14 Dughiar Iesus mozimɨn dɨkavizimɨn gɨn, kar an namba 3ɨn dughiam a uabɨ isa uan suren gumazibar aka.
14 Foi a terceira vez que Jesus apareceu a seus discípulos depois de ressuscitar dos mortos.
15 Iesus uan suren gumaziba ko amegha gɨvagha, Iesus kamaghɨn Saimon Pitan azai, “Saimon, Jonɨn otarim, nɨ ti bar na gifonge, egha nɨ na gifongezir arazir kam, a gumazir kaba na gifongezir arazibagh afira?”
15 Depois da refeição, Jesus perguntou a Simão Pedro: “Simão, filho de João, você me ama mais do que estes?”. “Sim, Senhor”, respondeu Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então alimente meus cordeiros”, disse Jesus.
16 Ezɨ Iesus uam an azara, “Saimon, Jonɨn otarim, nɨ ti na gifonge?”
16 Jesus repetiu a pergunta: “Simão, filho de João, você me ama?”. “Sim, Senhor”, disse Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então cuide de minhas ovelhas”, disse Jesus.
17 Egha dughiar mɨkezimɨn uam an azara, “Saimon, Jonɨn otarim, nɨ ti na gifonge?”
17 Pela terceira vez, ele perguntou: “Simão, filho de João, você me ama?”. Pedro ficou triste porque Jesus fez a pergunta pela terceira vez e disse: “O Senhor sabe todas as coisas. Sabe que eu o amo”. Jesus disse: “Então alimente minhas ovelhas.
18 Kɨ guizbangɨra nɨ mɨgei, nɨ fomɨra igiamra ikia, nɨ uabɨ letiam uan ivariam ikegha danganir nɨ mangasa ifongezibagh arui. Egh nɨ ghurighamin dughiam, nɨ uan agharimning feghtɨ, gumazir igharazim nɨ gikegh nɨ inigh danganir nɨ mangasa ifongezir puvatɨzimɨn mangam.”
18 “Eu lhe digo a verdade: quando você era jovem, podia agir como bem entendia; vestia-se e ia aonde queria. Mas, quando for velho, estenderá as mãos e outros o vestirão e o levarão aonde você não quer ir”.
19 (Iesus mɨgɨrɨgɨar kam mɨgɨa kamaghɨn Pitan aka, a tuavir manamɨn aremegh ziar ekiam God danɨngam.) Egha a kamaghɨn Pita mɨgei, “Nɨ nan gɨn izɨ.”
19 Jesus disse isso para informá-lo com que tipo de morte ele iria glorificar a Deus. Então Jesus lhe disse: “Siga-me”.
20 Ezɨ Pita ragha suren gumazir Iesus bar ifongezir kamɨn garima, an aningɨn gɨn izi. Suren gumaziba faragha Iesus koma apava, gumazir kam uan dapanim isa Iesusɨn afarɨzim boroghɨra anetɨgha, kamaghɨn an azai, Ekiam, tina nɨ isɨ apanibar agharim darɨgham?
20 Pedro se virou e viu atrás deles o discípulo a quem Jesus amava, aquele que havia se reclinado perto de Jesus durante a ceia e perguntado: “Senhor, quem o trairá?”.
21 Ezɨ Pita an ganigha kamaghɨn Iesus azara, “Ekiam, gumazir kam, bizir tizim a batogham?”
21 Pedro perguntou a Jesus: “Senhor, e quanto a ele?”.
22 Ezɨ Iesus kamaghɨn an akam ikaragha ghaze, “Kɨ ifueghtɨ a ikɨvɨra ikɨ mangɨ dughiar kɨ uamategh izamim otogham, kar nɨn bizim puvatɨ. Nɨ nan gɨn izɨ.”
22 Jesus respondeu: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa? Quanto a você, siga-me”.
23 Kamaghɨn amizɨ, akar kam tintinibar arui, ezɨ gumazamiziba kamaghɨn nɨghnɨgha ghaze, “Suren gumazir kam an aremeghan kogham.”
23 Por isso espalhou-se entre a comunidade dos irmãos o rumor de que esse discípulo não morreria. Não foi isso, porém, o que Jesus disse. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa?”.
24 Kar suren gumazir kamra, a datɨrɨghɨn bizir kabar gun mɨkemegha, an akar kaba osiri. E datɨrɨghɨn fo, akar a gun mɨkemezir kaba, da guizbangɨra.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destes acontecimentos e que os registrou aqui. E sabemos que seu relato é fiel.
25 Ezɨ bizir avɨrir igharazir maba Iesus uaghan dagh amizɨ, da iti. Ezɨ me ti vaghvagha bizir kabar akɨnafariba osirighai, nguazir kamɨn akɨnafarir kabar arɨghamin danganiba bar puvatɨgham.
25 Jesus também fez muitas outras coisas. Se todas fossem registradas, suponho que nem o mundo inteiro poderia conter todos os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.