Gênesis 8
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Ezɨ dughiar kamɨn God Noa ko asɨzir a ko kurimɨn itiba gɨn amadazir puvatɨ, a me gɨnɨghnɨghavɨra ikiava amɨnim amadazɨ a dɨpam gisɨn ivaima dɨpam sɨvagha uaghiri.
1 Então Deus lembrou de Noé e de todos os animais que estavam com ele na barca. Deus fez com que um vento soprasse sobre a terra, e a água começou a baixar.
2 Ezɨ dɨpar nguazimɨn averiamɨn izim uam anadir puvatɨ. Ezɨ overiamɨn amozim izir tuaviba pɨrizɨ, amozim ua izaghirir puvatɨ.
2 As fontes do grande mar e as janelas do céu se fecharam. Parou de chover,
3 Ezɨ dɨpam ghuaghira ghua, 150plan dughiaba gɨvazɨma dɨpam daka uaghiravɨra iti.
3 e durante cento e cinquenta dias a água foi baixando pouco a pouco.
4 Ezɨ iakɨnir namba 7ɨn dughiar namba 17ɨn kurim Araratɨn Mɨghsɨabar itir danganimɨn mɨghsɨar mamɨn apera.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a barca parou na região montanhosa de Ararate.
5 Ezɨ dɨpam, daka uaghiravɨra ikia ghua iakɨnir namba 10ɨn dughiar namba 1ɨn tuzɨ, dughiar kamra mɨghsɨabar ghuaba otifi.
5 A água continuou a baixar, até que no primeiro dia do décimo mês apareceram os picos das montanhas.
6 — ausente —
6 No fim de quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na barca
7 — ausente —
7 e soltou um corvo, que ficou voando de um lado para outro, esperando que a terra secasse.
8 Ezɨ Noa foghasa, nguazim mɨsɨngis, o puvatɨ. Egha kamaghɨn, kuarazir ziam bunbam amadazɨma, a zui.
8 Depois Noé soltou uma pomba a fim de ver se a terra já estava seca;
9 Ezɨ dɨpam nguazim avaragha ikiavɨra itima, kuarazir bunbam dapian danganibagh asa, kamakɨn dɨpam mong pɨn ikiavɨra iti. Ezɨ a uamategha kurimɨn ghuzɨ, Noa dafarim amadagha uam a inigha aven ghu.
9 mas a pomba não achou lugar para pousar porque a terra ainda estava toda coberta de água. Aí Noé estendeu a mão, pegou a pomba e a pôs dentro da barca.
10 Ezɨ 7plan dughiaba gɨvazɨma, Noa ua kuarazir bunbam amada.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou a pomba de novo.
11 Ezɨ dughiar kamɨn bar guaratɨzimɨn kuarazir bunbam uamategha a bagha izi. Egha uan akamɨn olivɨn temer dafarir igiar mam iviragha izi. Ezɨ Noa kamaghɨn fo, dɨpam dakegha gɨfa.
11 Ela voltou à tardinha, trazendo no bico uma folha verde de oliveira. Assim Noé ficou sabendo que a água havia baixado.
12 Egha a 7plan dughiabar uam orarkegha kuarazir bunbam uam anemada. Ezɨ kuarazir bunbam ua izezir puvatɨ.
12 E ele esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba, e dessa vez ela não voltou.
13 Ezɨ Noa dughiar kamɨn 601plan azeniba iti, ezɨ iakɨnir namba 1, an dughiar namba 1 otozɨ dɨpam mɨdɨi. Ezɨ a kurimɨn siriam mɨkɨnizir avavem asigha azenan danganiba bar deravɨra dar gari, nguazim mɨsɨngi.
13 Quando Noé tinha seiscentos e um anos, as águas que estavam sobre a terra secaram. No dia primeiro do primeiro mês, Noé tirou a cobertura da barca e viu que a terra estava secando.
14 Egha ghua iakɨnir namba 2ɨn, namba 27ɨn dughiam otozɨ, nguazim bar mɨsɨngi.
14 No dia vinte e sete do segundo mês, a terra estava bem seca.
15 Ezɨ God Noa mɨgɨa ghaze,
15 Aí Deus disse a Noé:
16 “Nɨ, uan amuim ko, nɨn otariba uan amuiba ko, ia kurim ategh magɨrɨ.
16 — Saia da barca junto com a sua mulher, os seus filhos e as suas noras.
17 Egh angamɨra itir asɨziba bar, kuaraziba ko asɨzir ruarim ko nguibamɨn itiba, nɨ bar moghɨra da inigh magɨrɨ. Eghtɨ da bar otɨv arogh avɨrasemeghɨva nguazir kam bar an angɨ.”
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, isto é, as aves, os animais domésticos, os animais selvagens e os que se arrastam pelo chão. Que eles se espalhem por toda parte e tenham muitas crias para encherem a terra.
18 Ezɨ Noa uan amuim ko an otariba, uan amuiba ko uaghiri.
18 Assim Noé e a sua mulher saíram da barca, junto com os seus filhos e as suas noras.
19 Ezɨ kuaraziba ko asɨzir avɨrir guar magh gariba vaghvagha uari uari abɨgha uari akuva egha azenan izi.
19 Também saíram todos os animais e as aves, em grupos, de acordo com as suas espécies.
20 Egha Noa Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fasa ofa damuamin danganir mamɨn ingari. Egha Godɨn damazimɨn zuezir asɨzir guar avɨriba, dar vamɨra vamɨra inigha, kuarazir Godɨn damazimɨn zueziba dar vamɨra vamɨra inigha dav suegha God bagha ofa gami. Egha da tuezɨ da bar isigha mɨghɨri.
20 Noé construiu um altar para oferecer sacrifícios a Deus, o Senhor . Ele pegou aves e animais puros , um de cada espécie, e os queimou como sacrifício no altar.
21 Ezɨ Ikiavɨra Itir God Noa amizir mughuriar aghuim zuir ofa bagha bar ifuegha ghaze, “Kɨ ua gumazamizibar arazir kuraba bagh nguazim gasɨghasɨghan kogham. Guizbangɨra, gumazamiziba boribar mɨn ikia ghua asangizir dughiamɨn, me bar arazir kuram damuamin nɨghnɨziba iti. Ezɨ bizir kam bagha, kɨ biziba bar dagh asɨghasɨki. Egh kɨ dughiar kamɨn amizir arazir kamɨn mɨrara, uamategh angamɨra itir biziba bar dagh asɨghasɨghan kogham.
21 O cheiro dos sacrifícios agradou ao Senhor , e ele pensou assim: “Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa da raça humana, pois eu sei que desde a sua juventude as pessoas só pensam em coisas más.
22 Eghtɨ nguazim ikɨvɨra ikɨtɨ dughiar kaba uaghan otivɨra ikiam, dughiar dagheba opariba ko dagheba iniamba, dughiar orangtɨziba ko fefeba, dughiar amoziba iziba ko arueba gariba ko dɨmagariba ko arueba. Dughiar kaba gɨvaghan kogh mangɨ nguazim gɨvamin dughiam otogham.”
22 Também nunca mais destruirei todos os seres vivos, como fiz desta vez. Enquanto o mundo existir, sempre haverá semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.