Gênesis 45
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Ezɨ Josep oregha bar apangkuvir ekiam ikia, egha kamaghɨn an aziasava ami. Kamaghɨn, a uan ingangarir gumazibar diagha ghaze, “Ia bar moghɨra azenimɨn mangɨ.”
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 Egha Josep pamtemɨn azi, ezɨ Isipia a baraki. Egha ghua atrivimɨn dɨpenimɨn itir darazi bizir kamɨn gun me mɨkeme.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Ezɨ Josep kamaghɨn uan aveghbuabav gei, “Kɨ Josep. Nan afeziam deraghavɨra iti, o?” Ezɨ an aveghbuaba bar dɨgavir kuram gamua bar atiatigha egha mɨgɨrɨgɨatam damuan asa.
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Egha Josep ua kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Kɨ kamaghɨn ian azai, ia bar nan boroghɨra izɨ.”
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Ezɨ ia datɨrɨghɨn uari basɨman markɨ, egh ia na gamizir arazir kurar kam bagh naviba uarir ikuvan bar markɨ. Guizbangɨra, God uabɨ ian akurvaghasa, faragha na amadazɨ kɨ ian faragha ize, eghtɨ ia aremeghan kogham.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Ezɨ datɨrɨghɨn nguazir kamɨn dagheba otevir azenir pumuning otogha gɨfa. Eghtɨ 5plan azeniba ikɨvɨra ikɨtɨ gumaziba azenibar ingaran koghɨva dagheba inian kogham.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 God arazir aghuir bar igharazir kamɨn ua ia iniasava amigha ian akurvaghasa ifonge, eghtɨ ia ikɨvɨra ikɨtɨ, ian ovavir boriba otivigh nguazir kamɨn ikiam. Ezɨ kamaghsua, a ian faragha na amada.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 Bar guizbangɨra, ia na amadazɨ kɨ nguibar kamɨn izezir puvatɨ. Bar puvatɨ. God uabɨ na amadazɨ, kɨ ize. Egha a na gamizɨ, kɨ mati Isipɨn kantrin atrivimɨn afeziamɨn oto. Kɨ an dɨpenimɨn gumazamiziba bar a dagh ativagha dar gara, egha Isipɨn kantrin nguaziba bar dagh ativazir gumazir dapanim.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 “Datɨrɨghɨn ia zuamɨra uamategh nan afeziam bagh mangɨgh kamaghɨn a mɨkɨm, ‘Kɨ Josep, nɨn borim, kɨ akar kam nɨ ganɨdi. God na gamizɨma, kɨ Isipɨn kantrin nguaziba bar, dar gumazir dapanimɨn oto. Kamaghɨn, nɨ suighsuighan markɨ, nɨ zuamɨra na bagh izɨ.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Egh nɨ nan boroghɨra Gosenɨn Distrighɨn nguibam daperagham. Nɨ ko nɨn boriba, ko nɨn ovavir boriba bar, ian sipsipba, memeba, bulmakauba, ko ian biziba bar, ia bar Gosenɨn Distrighɨn daperagh.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Mɨtiriar ekiar kam, a tong uam 5plan azenibar ua ikegham, eghtɨ nɨ uan amuiroghboriba ko, asɨziba, mɨtiriaba sara ikian kɨ aghua. Kamaghɨn nɨ izɨ Gosenɨn Distrighɨn daperaghtɨ, kɨ nɨ gativagh nɨn ganam.’ ”
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 Ezɨ Josep kamaghɨn aveghbuabav gei, “Ia bar moghɨra na gɨfogh. Kɨ gumazir igharazim ia mɨgeir pu. Bar puvatɨ. Kar kɨ Josepra. Benjamin, nɨ bar nan dozimra, nɨ uaghan na gɨfogh.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Egh ia uamategh mangɨva nan afeziam kamaghɨram a mɨkɨm, kɨ datɨrɨghɨn Isipɨn kantrin aven ziar ekiam iti. Egh uaghan bizir ia bar ganiziba sara a mɨkɨm. Egh ia zuamɨra mangɨgh an aku izɨ.”
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Ezɨ Josep kamaghɨn mɨkemegha gɨvagha, uan dozim Benjamin muigha an suiragha azi. Ezɨ Benjamin uaghan a muigha an suiraghava azi.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Egha Josep bar vaghvagha uan aveghbuaba suigha azia egha men tori. Ezɨ datɨrɨghɨn aveghbuaba Josep ko mɨkɨmamin nɨghnɨzim inigha a ko mɨgei.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Ezɨ Isipɨn atrivim kamaghɨn akam baregha fo, Josepɨn aveghbuaba iza an gara iti. Ezɨ atrivim uan gumazir ekiaba ko me bar akonge.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Egha atrivim kamaghɨn Josep mɨgei, “Nɨ uan aveghbuabav kemegh, me uan biziba isɨ donkibagh isɨn dafegh, egh uamategh Kenanɨn nguazimɨn mangɨ.
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 Egh me uan afeziam ko uan amuiroghboriba inigh uamategh na bagh izɨ. Eghtɨ kɨ me bagh Isipɨn nguazir bar aghuitam ginabagh me danɨngam. Eghtɨ nguazir kam dagher avɨriba an otivtɨ, me dar amam.
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Egh nɨ uaghan me mɨkɨmtɨ, me Isipɨn kantrin karisbara inigh mangɨgh uan amuiroghboriba inigh izam. Egh nɨ me mɨkemeghtɨ, me uan afeziam inightɨ a uaghan me ko izɨ.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 Egh me Kenanɨn nguazimɨn taghizir bizibagh nɨghnɨghan markɨ. Guizbangɨra, kɨ Isipɨn kantrin bizir bar aghuir avɨriba me danɨngam.”
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Ezɨ Jekopɨn otariba atrivim mɨkemezɨ moghɨn ami. Ezɨ Josep atrivimɨn akamɨn gɨn ghua karisɨn maba isa me ganɨngi. Egha uaghan dagher me tuavimɨn damamiba isa me ganɨngi.
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 Egha a korotiaba isa vaghvagha bar aveghbuabagh anɨngi. Egha Benjaminra, a 5plan korotiaba ko 300 silvan dagɨaba isa a ganɨngi.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Ezɨ Josep Isipɨn kantrin bizir aghuir avɨriba inigha, donkin apurir 10pla garɨgha me amadazɨ, me an afeziam bagha zui. Egha a witba ko bretba ko dagher maba sara inigha 10plan donkin amebabagh arɨgha me amadazɨ, me uan afeziam tuavimɨn an akuraghasa a bagha zui.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Egha Josep uan aveghbuaba amaga kamaghɨn me mɨgei, “Ia mangɨ tuavir arɨzimɨn uarira uarir ataran markɨ.”
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Ezɨ aveghbuaba Isipɨn kantri ategha ghua Kenanɨn nguazimɨn uan afeziam Jekop bato.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Egha me kamaghɨn uan afeziam mɨgei, “Josep aremezir pu. Puvatɨ. A ikiavɨra ikia datɨrɨghɨn bar Isipɨn kantrin nguazibagh ativagha dar gari.” Ezɨ Jekop akar kam baregha dɨgavir kuram gamigha, nɨghnɨzir gavgavim an itir puvatɨ.
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Ezɨ me bizir Josep mɨkemeziba bar dar gun a mɨkeme. Ezɨ Jekop karisɨn Josep amadazibar gari, da Jekop inigh Isipɨn kantrin mangam. Ezɨ an nɨghnɨziba ua dera.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 Ezɨ Jekop kamaghɨn mɨgei, “Bar guizbangɨra, kɨ datɨrɨghɨn fo, nan otarim Josep angamɨra ikiavɨra iti. Ezɨ kɨ zuamɨra dɨkavigh Isipɨn mangɨgh an ganigh egh gɨn ovengam.”
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.