Gênesis 45
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Ezɨ Josep oregha bar apangkuvir ekiam ikia, egha kamaghɨn an aziasava ami. Kamaghɨn, a uan ingangarir gumazibar diagha ghaze, “Ia bar moghɨra azenimɨn mangɨ.”
1 José não conseguiu mais controlar a sua emoção diante dos seus empregados, de modo que gritou: — Saiam todos daqui! Por isso nenhum dos empregados estava ali quando José contou aos irmãos quem ele era.
2 Egha Josep pamtemɨn azi, ezɨ Isipia a baraki. Egha ghua atrivimɨn dɨpenimɨn itir darazi bizir kamɨn gun me mɨkeme.
2 Ele começou a chorar tão alto, que os egípcios ouviram, e a notícia chegou até o palácio do rei.
3 Ezɨ Josep kamaghɨn uan aveghbuabav gei, “Kɨ Josep. Nan afeziam deraghavɨra iti, o?” Ezɨ an aveghbuaba bar dɨgavir kuram gamua bar atiatigha egha mɨgɨrɨgɨatam damuan asa.
3 José disse aos irmãos: — Eu sou José. O meu pai ainda está vivo? Quando os irmãos ouviram isso, ficaram tão assustados, que não puderam responder nada.
4 Egha Josep ua kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Kɨ kamaghɨn ian azai, ia bar nan boroghɨra izɨ.”
4 E José disse: — Cheguem mais perto de mim, por favor. Eles chegaram, e ele continuou: — Eu sou o seu irmão José, aquele que vocês venderam a fim de ser trazido para o Egito.
5 Ezɨ ia datɨrɨghɨn uari basɨman markɨ, egh ia na gamizir arazir kurar kam bagh naviba uarir ikuvan bar markɨ. Guizbangɨra, God uabɨ ian akurvaghasa, faragha na amadazɨ kɨ ian faragha ize, eghtɨ ia aremeghan kogham.
5 Agora não fiquem tristes nem aborrecidos com vocês mesmos por terem me vendido a fim de ser trazido para cá. Foi para salvar vidas que Deus me enviou na frente de vocês.
6 Ezɨ datɨrɨghɨn nguazir kamɨn dagheba otevir azenir pumuning otogha gɨfa. Eghtɨ 5plan azeniba ikɨvɨra ikɨtɨ gumaziba azenibar ingaran koghɨva dagheba inian kogham.
6 Já houve dois anos de fome no mundo, e ainda haverá mais cinco anos em que ninguém vai preparar a terra, nem colher.
7 God arazir aghuir bar igharazir kamɨn ua ia iniasava amigha ian akurvaghasa ifonge, eghtɨ ia ikɨvɨra ikɨtɨ, ian ovavir boriba otivigh nguazir kamɨn ikiam. Ezɨ kamaghsua, a ian faragha na amada.
7 Deus me enviou na frente de vocês a fim de que ele, de um modo maravilhoso, salvasse a vida de vocês aqui neste país e garantisse que teriam descendentes.
8 Bar guizbangɨra, ia na amadazɨ kɨ nguibar kamɨn izezir puvatɨ. Bar puvatɨ. God uabɨ na amadazɨ, kɨ ize. Egha a na gamizɨ, kɨ mati Isipɨn kantrin atrivimɨn afeziamɨn oto. Kɨ an dɨpenimɨn gumazamiziba bar a dagh ativagha dar gara, egha Isipɨn kantrin nguaziba bar dagh ativazir gumazir dapanim.
8 Portanto, não foram vocês que me mandaram para cá, mas foi Deus. Ele me pôs como o mais alto ministro do rei. Eu tomo conta do palácio dele e sou o governador de todo o Egito.
9 “Datɨrɨghɨn ia zuamɨra uamategh nan afeziam bagh mangɨgh kamaghɨn a mɨkɨm, ‘Kɨ Josep, nɨn borim, kɨ akar kam nɨ ganɨdi. God na gamizɨma, kɨ Isipɨn kantrin nguaziba bar, dar gumazir dapanimɨn oto. Kamaghɨn, nɨ suighsuighan markɨ, nɨ zuamɨra na bagh izɨ.
9 — Agora voltem depressa para casa e digam ao meu pai que o seu filho José manda lhe dizer o seguinte: “Deus me fez governador de todo o Egito. Venha me ver logo; não demore.
10 Egh nɨ nan boroghɨra Gosenɨn Distrighɨn nguibam daperagham. Nɨ ko nɨn boriba, ko nɨn ovavir boriba bar, ian sipsipba, memeba, bulmakauba, ko ian biziba bar, ia bar Gosenɨn Distrighɨn daperagh.
10 O senhor morará na região de Gosém e assim ficará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os seus netos, as suas ovelhas, as suas cabras, o seu gado e tudo o que é seu.
11 Mɨtiriar ekiar kam, a tong uam 5plan azenibar ua ikegham, eghtɨ nɨ uan amuiroghboriba ko, asɨziba, mɨtiriaba sara ikian kɨ aghua. Kamaghɨn nɨ izɨ Gosenɨn Distrighɨn daperaghtɨ, kɨ nɨ gativagh nɨn ganam.’ ”
11 A fome ainda vai durar mais cinco anos, e em Gosém eu darei mantimentos ao senhor, à sua família e aos seus animais. Assim não lhes faltará nada.”
12 Ezɨ Josep kamaghɨn aveghbuabav gei, “Ia bar moghɨra na gɨfogh. Kɨ gumazir igharazim ia mɨgeir pu. Bar puvatɨ. Kar kɨ Josepra. Benjamin, nɨ bar nan dozimra, nɨ uaghan na gɨfogh.
12 José continuou: — Todos vocês e Benjamim, o meu irmão, podem ver que sou eu mesmo, José, quem está falando.
13 Egh ia uamategh mangɨva nan afeziam kamaghɨram a mɨkɨm, kɨ datɨrɨghɨn Isipɨn kantrin aven ziar ekiam iti. Egh uaghan bizir ia bar ganiziba sara a mɨkɨm. Egh ia zuamɨra mangɨgh an aku izɨ.”
13 Contem ao meu pai como sou poderoso aqui no Egito, contem tudo o que têm visto. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Ezɨ Josep kamaghɨn mɨkemegha gɨvagha, uan dozim Benjamin muigha an suiragha azi. Ezɨ Benjamin uaghan a muigha an suiraghava azi.
14 José abraçou o seu irmão Benjamim e começou a chorar. E, abraçado com José, Benjamim também chorou.
15 Egha Josep bar vaghvagha uan aveghbuaba suigha azia egha men tori. Ezɨ datɨrɨghɨn aveghbuaba Josep ko mɨkɨmamin nɨghnɨzim inigha a ko mɨgei.
15 Então, ainda chorando, José abraçou e beijou cada um dos seus irmãos. Depois disso os irmãos começaram a falar com ele.
16 Ezɨ Isipɨn atrivim kamaghɨn akam baregha fo, Josepɨn aveghbuaba iza an gara iti. Ezɨ atrivim uan gumazir ekiaba ko me bar akonge.
16 A notícia de que os irmãos de José tinham vindo chegou até o palácio do rei do Egito, e ele e os seus servidores ficaram contentes com isso.
17 Egha atrivim kamaghɨn Josep mɨgei, “Nɨ uan aveghbuabav kemegh, me uan biziba isɨ donkibagh isɨn dafegh, egh uamategh Kenanɨn nguazimɨn mangɨ.
17 O rei disse a José: — Diga aos seus irmãos que carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã.
18 Egh me uan afeziam ko uan amuiroghboriba inigh uamategh na bagh izɨ. Eghtɨ kɨ me bagh Isipɨn nguazir bar aghuitam ginabagh me danɨngam. Eghtɨ nguazir kam dagher avɨriba an otivtɨ, me dar amam.
18 E me tragam o pai deles e as famílias deles. Eu lhes darei as melhores terras que há no Egito, e eles comerão o que este país produz de melhor.
19 Egh nɨ uaghan me mɨkɨmtɨ, me Isipɨn kantrin karisbara inigh mangɨgh uan amuiroghboriba inigh izam. Egh nɨ me mɨkemeghtɨ, me uan afeziam inightɨ a uaghan me ko izɨ.
19 Que os seus irmãos levem daqui do Egito carretas para trazerem as mulheres, as crianças pequenas e também o pai deles.
20 Egh me Kenanɨn nguazimɨn taghizir bizibagh nɨghnɨghan markɨ. Guizbangɨra, kɨ Isipɨn kantrin bizir bar aghuir avɨriba me danɨngam.”
20 E não se preocupem por deixarem para trás as coisas que têm, pois o melhor que há na terra do Egito será deles.
21 Ezɨ Jekopɨn otariba atrivim mɨkemezɨ moghɨn ami. Ezɨ Josep atrivimɨn akamɨn gɨn ghua karisɨn maba isa me ganɨngi. Egha uaghan dagher me tuavimɨn damamiba isa me ganɨngi.
21 Os filhos de Jacó fizeram isso. José lhes deu carretas, como o rei havia mandado, e mantimento para a viagem.
22 Egha a korotiaba isa vaghvagha bar aveghbuabagh anɨngi. Egha Benjaminra, a 5plan korotiaba ko 300 silvan dagɨaba isa a ganɨngi.
22 Também lhes deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas barras de prata e cinco mudas de roupas.
23 Ezɨ Josep Isipɨn kantrin bizir aghuir avɨriba inigha, donkin apurir 10pla garɨgha me amadazɨ, me an afeziam bagha zui. Egha a witba ko bretba ko dagher maba sara inigha 10plan donkin amebabagh arɨgha me amadazɨ, me uan afeziam tuavimɨn an akuraghasa a bagha zui.
23 Para o pai, José mandou dez jumentos carregados das melhores coisas do Egito e dez jumentos carregados de trigo, pão e outros mantimentos para a viagem.
24 Egha Josep uan aveghbuaba amaga kamaghɨn me mɨgei, “Ia mangɨ tuavir arɨzimɨn uarira uarir ataran markɨ.”
24 Os irmãos se despediram, e na hora de partir José aconselhou: — Não briguem pelo caminho.
25 Ezɨ aveghbuaba Isipɨn kantri ategha ghua Kenanɨn nguazimɨn uan afeziam Jekop bato.
25 Eles saíram do Egito e, quando chegaram a Canaã, foram à casa de Jacó, o seu pai.
26 Egha me kamaghɨn uan afeziam mɨgei, “Josep aremezir pu. Puvatɨ. A ikiavɨra ikia datɨrɨghɨn bar Isipɨn kantrin nguazibagh ativagha dar gari.” Ezɨ Jekop akar kam baregha dɨgavir kuram gamigha, nɨghnɨzir gavgavim an itir puvatɨ.
26 Então lhe disseram: — José está vivo! Ele é o governador de todo o Egito! Jacó quase desmaiou e não podia acreditar.
27 Ezɨ me bizir Josep mɨkemeziba bar dar gun a mɨkeme. Ezɨ Jekop karisɨn Josep amadazibar gari, da Jekop inigh Isipɨn kantrin mangam. Ezɨ an nɨghnɨziba ua dera.
27 Porém, quando lhe contaram tudo o que José tinha dito, e quando viu as carretas que havia mandado para levá-lo para o Egito, Jacó ficou muito animado.
28 Ezɨ Jekop kamaghɨn mɨgei, “Bar guizbangɨra, kɨ datɨrɨghɨn fo, nan otarim Josep angamɨra ikiavɨra iti. Ezɨ kɨ zuamɨra dɨkavigh Isipɨn mangɨgh an ganigh egh gɨn ovengam.”
28 E disse: — Já chega! O meu filho José ainda está vivo. Quero vê-lo antes de eu morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.