Gênesis 43

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dughiar kamɨn Kenanɨn nguazimɨn aven mɨtiriar aghazir kam ghua bar ekefe.
1 A fome pesava sobre o país.
2 Ezɨ Jekopɨn adarasi, an ziar mam Israel, me dagher faragha Isipɨn iniziba da gɨfa, ezɨ Israel kamaghɨn uan boribav gei, “Ia uamategh Isipɨn mangɨ e uari bagh daghebagh ives.”
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Ezɨ Juda kamaghɨn afeziam mɨgei, “Afeziam, e nɨ mɨkemegha gɨfa. Isipɨn gavmanɨn garir gumazim, akar gavgavim e ganɨngi. A kamaghɨn e mɨkemegha gɨfa, en dozim e ko mangan koghtɨ, a uam en ganan aghuagham.
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Egh nɨ en dozimɨn amamangatɨghtɨ, an e ko mangɨtɨ, e mangɨ nɨ bagh daghebagh ivezam.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Isipɨn gavmanɨn garir gumazir ekiam mɨkemegha gɨfa, en dozim uaghan e ko mangɨghan koghtɨ, a uam en ganan aghuagham. Eghtɨ nɨ en gɨn anemangan aghuaghtɨ e mangan kogham.”
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Ezɨ afeziam Israel kamaghɨn mɨgei, “Ia manmaghsuavɨra Isipɨn gavmanɨn garir gumazim mɨgɨa ghaze, ia dozir mam iti? Ia bar osɨmtɨzir ekiam na ganɨdi.”
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 Ezɨ me a ikaragha ghaze, “Gumazim uaghan azangsɨzir avɨribar e gami. An en adarazi bagha en azangsɨsi. Egha ghaze, ‘Ian afeziam ikiavɨra iti, o an areme? Ia aveghbuatam ua iti, o puvatɨ?’ A kamaghɨn azangsɨzima e a mɨkeme. Egha e kamaghɨn fozir pu, an en dozim e a inigh mangasa an en azangsɨsi.”
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Ezɨ Juda uan afeziam Israel kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ Benjamin ateghtɨ, a na ko izɨ, e mangam. Eghtɨ nɨ ko en boriba uaghara, e bar moghɨra daghem bagh ovengan kogham.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 Kɨ uabɨ, kɨ a geghuva an ganam. Egh kɨ uamategh nɨ bagh a inigh izeghan koghtɨ, osɨmtɨzir ekiar kam nan ikɨtɨ, nan arazir kurar kam na ko ikɨ mamaghɨra ikiam.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Guizbangɨra, nɨ en anogoroghezir puvatɨzɨ, e ti dughiar pumuningɨn ghuegha izeghai.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Ezɨ Israel kamaghɨn me mɨgei, “Tuaviba ua puvatɨghtɨ, ia kamaghɨn damu. Ia nguazir kamɨn bizir aghuiba inigh uan akɨrabar aghuighɨva, da inigh mangɨ Isipɨn gavmanɨn garir gumazir dapanim bizir aghuibar mɨn a danɨngigh. Bizir aghuir kaba ia da ini, hani, mɨkarzibagh azuir bizir guar avɨriba, mughuriar aghuim zuir boreba, temebar eboriba, ko temer iamorir ovɨzibar mɨn gari, me pistasio ko amonɨn dar bori.
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Ia ua dagɨar me isa ian mɨtaribagh aghuiziba inigh mangɨ. Egh ia dagɨar ia faragha inigha ghueziba, ia dagh isɨn dagɨataba ua dar arɨkigh. Me ti okɨnɨghnigha da aghui.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Egh ia uan dozim inigh dɨkavigh egh zuamɨra gumazir kam bagh mangɨ.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Kɨ God ko mɨkɨmamin mɨgɨrɨgɨam kara, Gavgaviba Bar Itir God, gumazir kamɨn nɨghnɨzimɨn akuraghtɨ a ian apangkufigh. Egh a ian aveghbuar igharazim ko Benjamin amadaghtɨ aning na bagh izɨ. God ifongeghtɨ nan boriba bar ovengeghtɨ, a dera kɨ pura ikiam.”
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Ezɨ aveghbuaba bizir aghuiba inigha, dagɨar igharaziba inigha, me faragha inigha ghueziba isafuragha bar moghɨra da inigha zui. Egha me uaghan Benjamin inigha zui. Me ghua Isipɨn otogha ghua Josepɨn gari.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Ezɨ Josep gari, Benjamin uaghan me ko izima, a uan dɨpenimɨn garir gumazim mɨgɨa ghaze, “Nɨ gumazir kaba inigh nan dɨpenimɨn mangɨ. Egh bulmakaun tam mɨsuegh a isam. Gumazir kaba aruer arɨzimɨn na ko damam.”
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Ezɨ ingangarir gumazim Josep mɨkemezɨ moghɨn amigha, me inigha Josepɨn dɨpenimɨn ghu.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Ezɨ aveghbuaba dɨpenimɨn ghuava, atiatigha ghaze, “Me dagɨar faragha en mɨtaribagh aghuizɨ e inigha izeziba, me ti dagh nɨghnɨghama. Egha bizir mɨngarir kam bagha e inigha dɨpenimɨn zui. Me ti en suigh e damightɨ e pura men ingangarir gumazibar otivigham. Egh me uaghan en donkiba inigham.”
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 Egha me Josepɨn dɨpenimɨn ingarir gumazimɨn gari, a dɨpenimɨn tiar akamɨn tughav itima, me ghua kamaghɨn a mɨgei,
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 “Gumazir ekiam, nɨ orakigh. Dughiar faragha ghuzim, e kagh izegha daghebagh ivese.
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 Egha e ia ategha ghua tuavimɨn danganir mam akɨrigha dɨmagarimɨn dakuasava an iti. Egha bar moghɨra uan mɨtariba kuigha dar gari, daghebagh ivezezɨ dagɨaba, uam en mɨtarir akabar iti. Ezɨ e datɨrɨghɨn ua dagɨar kabar akua izi.
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 Egha e dagɨar igharazir maba daghebagh ivezasa uaghan da inigha izi. E fozir pu, tinara dagɨar kaba en mɨtaribagh aghui.”
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Ezɨ ingangarir gumazim men akam baregha kamaghɨn me mɨgei, “Ia atiating nɨghnɨzir avɨribar amuan markɨ. Ian God, a uaghan ian afeziamɨn God, a uabɨ ian dagɨaba isa ian mɨtaribagh aghui. Ezɨ kɨ uabɨ, dagɨar ia daghebagh ivezeziba, kɨ da inigha gɨfa.” Egha a ghua Simeon inigha iza me ganɨngi.
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 Egha gɨn ingangarir gumazim me inigha Josepɨn dɨpenimɨn aven ghu. Egha dɨpar me uan dagariba ruamim, me ganigha, dagheba isa men donkibagh anɨdi.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Egha aveghbuaba orazi, Josep izɨ me ko dughiar arɨzimɨn damam, ezɨ me uan bizir aghuir a danɨngamba akɨrmɨsi.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Ezɨ Josep dɨpenimɨn izezɨ, me bizir aghuir kaba inigha ghuava a ganɨdi. Egha teviba apɨrigha Josepɨn guamɨn avigha guaba isa nguazimɨn bɨri.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Ezɨ Josep dughiam me ganɨga ghaze, “Dughiar aghuim, ia deravɨra iti?” Egha gɨn kamagh men azara, “Ian afeziar ghurir ia faragha na mɨkemezim, a manmaghɨram amua iti? A deraghavɨra iti o?”
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 Ezɨ me a ikaragha ghaze, “Gumazir ekiam, en afeziam nɨn ingangarir gumazim, a deraghvɨra iti.” Egha me uam an ziam fasa an guamɨn dapaniba avingi.
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Ezɨ Josep garima, an dozimra, Benjamin itima, a kamaghɨn mɨgei, “Ia faragha uan dozir bar abuananamɨn gun na mɨkeme, ezɨ gumazir kam kar ian dozimra, o?”
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Egha Josep uan dozim bar an apangkuvigha, bar aziasava ami. Egha zuamɨra dɨkavigha akuir danganimɨn aven ghughava, azi.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Egha gɨn a uan guam rue. Egha a gavgavim inigha uamategha me bagha iza ingangarir gumazim mɨgɨa ghaze, nɨ mangɨ dagheba tuigh dagher dakozim dafegh.
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Egha me Josep baghavɨra dagheba dagher dakozir igharazim dafegha, an aveghbuaba bagha igharazim dafe. Isipia Hibrun adarazi koma apir puvatɨ. Arazir kam men damazibar bar derazir puvatɨ, kamaghɨn, Isipian Josep ko itiba, me dagher dakozir igharazim gapera.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Ezɨ Josep uan ingangarir gumazibav gɨa ghaze, aveghbuaba vaghvagh, dabirabibar dapighirɨ. An ifongiam, aveghbuaba uan otɨrmɨrimɨn azenibar gɨn mangɨ dapighiram, otarir ivariamɨn ikegh mangɨ bar dozimɨn tugh. Ezɨ aveghbuaba iza uan dabirabir kabar apiagha gara, dɨgavir kuram gamigha pura uarir gari.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Ezɨ ingangarir gumaziba aveghbuaba bagha Josepɨn dagher dakozimɨn dagheba tuigha me ganɨngi. Egha Benjamin bagha bar dagher ekiam tui, mati 5plan gumaziba damamin dagheba isa a ganɨngi. Ezɨ me Josep ko amegha wainɨn dɨpar onganiba apa egha bar akuegha egha ongani.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.