Gênesis 43
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Dughiar kamɨn Kenanɨn nguazimɨn aven mɨtiriar aghazir kam ghua bar ekefe.
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 Ezɨ Jekopɨn adarasi, an ziar mam Israel, me dagher faragha Isipɨn iniziba da gɨfa, ezɨ Israel kamaghɨn uan boribav gei, “Ia uamategh Isipɨn mangɨ e uari bagh daghebagh ives.”
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 Ezɨ Juda kamaghɨn afeziam mɨgei, “Afeziam, e nɨ mɨkemegha gɨfa. Isipɨn gavmanɨn garir gumazim, akar gavgavim e ganɨngi. A kamaghɨn e mɨkemegha gɨfa, en dozim e ko mangan koghtɨ, a uam en ganan aghuagham.
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 Egh nɨ en dozimɨn amamangatɨghtɨ, an e ko mangɨtɨ, e mangɨ nɨ bagh daghebagh ivezam.
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 Isipɨn gavmanɨn garir gumazir ekiam mɨkemegha gɨfa, en dozim uaghan e ko mangɨghan koghtɨ, a uam en ganan aghuagham. Eghtɨ nɨ en gɨn anemangan aghuaghtɨ e mangan kogham.”
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 Ezɨ afeziam Israel kamaghɨn mɨgei, “Ia manmaghsuavɨra Isipɨn gavmanɨn garir gumazim mɨgɨa ghaze, ia dozir mam iti? Ia bar osɨmtɨzir ekiam na ganɨdi.”
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 Ezɨ me a ikaragha ghaze, “Gumazim uaghan azangsɨzir avɨribar e gami. An en adarazi bagha en azangsɨsi. Egha ghaze, ‘Ian afeziam ikiavɨra iti, o an areme? Ia aveghbuatam ua iti, o puvatɨ?’ A kamaghɨn azangsɨzima e a mɨkeme. Egha e kamaghɨn fozir pu, an en dozim e a inigh mangasa an en azangsɨsi.”
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 Ezɨ Juda uan afeziam Israel kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ Benjamin ateghtɨ, a na ko izɨ, e mangam. Eghtɨ nɨ ko en boriba uaghara, e bar moghɨra daghem bagh ovengan kogham.
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 Kɨ uabɨ, kɨ a geghuva an ganam. Egh kɨ uamategh nɨ bagh a inigh izeghan koghtɨ, osɨmtɨzir ekiar kam nan ikɨtɨ, nan arazir kurar kam na ko ikɨ mamaghɨra ikiam.
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 Guizbangɨra, nɨ en anogoroghezir puvatɨzɨ, e ti dughiar pumuningɨn ghuegha izeghai.”
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 Ezɨ Israel kamaghɨn me mɨgei, “Tuaviba ua puvatɨghtɨ, ia kamaghɨn damu. Ia nguazir kamɨn bizir aghuiba inigh uan akɨrabar aghuighɨva, da inigh mangɨ Isipɨn gavmanɨn garir gumazir dapanim bizir aghuibar mɨn a danɨngigh. Bizir aghuir kaba ia da ini, hani, mɨkarzibagh azuir bizir guar avɨriba, mughuriar aghuim zuir boreba, temebar eboriba, ko temer iamorir ovɨzibar mɨn gari, me pistasio ko amonɨn dar bori.
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 Ia ua dagɨar me isa ian mɨtaribagh aghuiziba inigh mangɨ. Egh ia dagɨar ia faragha inigha ghueziba, ia dagh isɨn dagɨataba ua dar arɨkigh. Me ti okɨnɨghnigha da aghui.
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 Egh ia uan dozim inigh dɨkavigh egh zuamɨra gumazir kam bagh mangɨ.
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 Kɨ God ko mɨkɨmamin mɨgɨrɨgɨam kara, Gavgaviba Bar Itir God, gumazir kamɨn nɨghnɨzimɨn akuraghtɨ a ian apangkufigh. Egh a ian aveghbuar igharazim ko Benjamin amadaghtɨ aning na bagh izɨ. God ifongeghtɨ nan boriba bar ovengeghtɨ, a dera kɨ pura ikiam.”
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 Ezɨ aveghbuaba bizir aghuiba inigha, dagɨar igharaziba inigha, me faragha inigha ghueziba isafuragha bar moghɨra da inigha zui. Egha me uaghan Benjamin inigha zui. Me ghua Isipɨn otogha ghua Josepɨn gari.
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 Ezɨ Josep gari, Benjamin uaghan me ko izima, a uan dɨpenimɨn garir gumazim mɨgɨa ghaze, “Nɨ gumazir kaba inigh nan dɨpenimɨn mangɨ. Egh bulmakaun tam mɨsuegh a isam. Gumazir kaba aruer arɨzimɨn na ko damam.”
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 Ezɨ ingangarir gumazim Josep mɨkemezɨ moghɨn amigha, me inigha Josepɨn dɨpenimɨn ghu.
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 Ezɨ aveghbuaba dɨpenimɨn ghuava, atiatigha ghaze, “Me dagɨar faragha en mɨtaribagh aghuizɨ e inigha izeziba, me ti dagh nɨghnɨghama. Egha bizir mɨngarir kam bagha e inigha dɨpenimɨn zui. Me ti en suigh e damightɨ e pura men ingangarir gumazibar otivigham. Egh me uaghan en donkiba inigham.”
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 Egha me Josepɨn dɨpenimɨn ingarir gumazimɨn gari, a dɨpenimɨn tiar akamɨn tughav itima, me ghua kamaghɨn a mɨgei,
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 “Gumazir ekiam, nɨ orakigh. Dughiar faragha ghuzim, e kagh izegha daghebagh ivese.
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 Egha e ia ategha ghua tuavimɨn danganir mam akɨrigha dɨmagarimɨn dakuasava an iti. Egha bar moghɨra uan mɨtariba kuigha dar gari, daghebagh ivezezɨ dagɨaba, uam en mɨtarir akabar iti. Ezɨ e datɨrɨghɨn ua dagɨar kabar akua izi.
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 Egha e dagɨar igharazir maba daghebagh ivezasa uaghan da inigha izi. E fozir pu, tinara dagɨar kaba en mɨtaribagh aghui.”
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 Ezɨ ingangarir gumazim men akam baregha kamaghɨn me mɨgei, “Ia atiating nɨghnɨzir avɨribar amuan markɨ. Ian God, a uaghan ian afeziamɨn God, a uabɨ ian dagɨaba isa ian mɨtaribagh aghui. Ezɨ kɨ uabɨ, dagɨar ia daghebagh ivezeziba, kɨ da inigha gɨfa.” Egha a ghua Simeon inigha iza me ganɨngi.
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 Egha gɨn ingangarir gumazim me inigha Josepɨn dɨpenimɨn aven ghu. Egha dɨpar me uan dagariba ruamim, me ganigha, dagheba isa men donkibagh anɨdi.
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 Egha aveghbuaba orazi, Josep izɨ me ko dughiar arɨzimɨn damam, ezɨ me uan bizir aghuir a danɨngamba akɨrmɨsi.
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 Ezɨ Josep dɨpenimɨn izezɨ, me bizir aghuir kaba inigha ghuava a ganɨdi. Egha teviba apɨrigha Josepɨn guamɨn avigha guaba isa nguazimɨn bɨri.
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 Ezɨ Josep dughiam me ganɨga ghaze, “Dughiar aghuim, ia deravɨra iti?” Egha gɨn kamagh men azara, “Ian afeziar ghurir ia faragha na mɨkemezim, a manmaghɨram amua iti? A deraghavɨra iti o?”
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 Ezɨ me a ikaragha ghaze, “Gumazir ekiam, en afeziam nɨn ingangarir gumazim, a deraghvɨra iti.” Egha me uam an ziam fasa an guamɨn dapaniba avingi.
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 Ezɨ Josep garima, an dozimra, Benjamin itima, a kamaghɨn mɨgei, “Ia faragha uan dozir bar abuananamɨn gun na mɨkeme, ezɨ gumazir kam kar ian dozimra, o?”
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 Egha Josep uan dozim bar an apangkuvigha, bar aziasava ami. Egha zuamɨra dɨkavigha akuir danganimɨn aven ghughava, azi.
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 Egha gɨn a uan guam rue. Egha a gavgavim inigha uamategha me bagha iza ingangarir gumazim mɨgɨa ghaze, nɨ mangɨ dagheba tuigh dagher dakozim dafegh.
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 Egha me Josep baghavɨra dagheba dagher dakozir igharazim dafegha, an aveghbuaba bagha igharazim dafe. Isipia Hibrun adarazi koma apir puvatɨ. Arazir kam men damazibar bar derazir puvatɨ, kamaghɨn, Isipian Josep ko itiba, me dagher dakozir igharazim gapera.
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 Ezɨ Josep uan ingangarir gumazibav gɨa ghaze, aveghbuaba vaghvagh, dabirabibar dapighirɨ. An ifongiam, aveghbuaba uan otɨrmɨrimɨn azenibar gɨn mangɨ dapighiram, otarir ivariamɨn ikegh mangɨ bar dozimɨn tugh. Ezɨ aveghbuaba iza uan dabirabir kabar apiagha gara, dɨgavir kuram gamigha pura uarir gari.
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 Ezɨ ingangarir gumaziba aveghbuaba bagha Josepɨn dagher dakozimɨn dagheba tuigha me ganɨngi. Egha Benjamin bagha bar dagher ekiam tui, mati 5plan gumaziba damamin dagheba isa a ganɨngi. Ezɨ me Josep ko amegha wainɨn dɨpar onganiba apa egha bar akuegha egha ongani.
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.