Gênesis 42
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVI
1 Ezɨ Jekop kamaghɨn orazi, Isipɨn witba iti, ezɨ a uan otaribav gɨa ghaze, “Manmaghɨn amizɨ ia pura onganir ganganibagh amua purama apiaghav iti?
1 Quando Jacó soube que no Egito havia trigo, disse a seus filhos: "Por que estão aí olhando uns para os outros? "
2 Kɨ akar mam kamaghɨn a baraki, Isipɨn kantrin aven me witba iti. Ia mangɨ e uari bagh tabagh ivesegh, puvatɨghtɨ e daghem bagh arɨmɨghiregham.”
2 Disse ainda: "Ouvi dizer que há trigo no Egito. Desçam até lá e comprem trigo para nós, para que possamos continuar vivos e não morramos de fome".
3 Ezɨ Josepɨn aveghbuar 10pla Kenanɨn nguazim ategha witbagh ivezasa Isipɨn zui.
3 Assim dez dos irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 Ezɨ Jekop Josepɨn dozimra Benjamin amadazɨ a men gɨn ghuzir puvatɨ. Jekop kamaghɨn atiatingi, a mangɨ tuavimɨn osɨmtɨzitam batogham.
4 Jacó não deixou que Benjamim, irmão de José, fosse com eles, temendo que algum mal lhe acontecesse.
5 Mɨtiriar ekiar kam uaghan Kenanɨn nguazimɨn oto, kamaghɨn Kenanɨn gumaziba witbagh ivezasa Isipɨn zui, ezɨ Jekopɨn otariba uaghan me ko tuavimɨn zui.
5 Os filhos de Israel estavam entre outros que também foram comprar trigo, por causa da fome na terra de Canaã.
6 Dughiar kamɨn Josep a Isipɨn gavmanɨn gumazir dapanimɨn iti, ezɨ danganiba bar dar gumaziba ghua ada witbagh ivesi. Ezɨ Josepɨn aveghbuaba ghua a batogha, an suebar boroghɨn teviba apɨrigha guaba nguazim gire.
6 José era o governador do Egito e era ele que vendia trigo a todo o povo da terra. Por isso, quando os irmãos de José chegaram, curvaram-se diante dele, rosto em terra.
7 Ezɨ Josep uan aveghbuabar ganigha me gɨfogha, mati me gɨfozir puvatɨzɨ moghɨn me mɨgei. Egha a pamten me mɨgɨa ghaze, “Ia managh ikegha ize?”
7 José reconheceu os seus irmãos logo que os viu, mas agiu como se não os conhecesse, e lhes falou asperamente: "De onde vocês vêm? " Responderam eles: "Da terra de Canaã, para comprar comida".
8 Ezɨ Josep uan aveghbuabar gara me gɨfozɨ me a gɨfozir puvatɨ.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Egha a fomɨra irebamɨn gari an aveghbuaba a bagha teviba apɨrizir bizir kam uam a gɨnɨghnɨgha kamaghɨn mɨgei, “Ia moga garir gumazibar mɨn en ganasa ize. Ia izɨ kamaghɨn gan foghasa, en kantrin danganir manabara gavgavizir puvatɨ.”
9 Lembrou-se então dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: "Vocês são espiões! Vieram para ver onde a nossa terra está desprotegida".
10 Ezɨ me an akam kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Puvatɨ, gumazir ekiam. E nɨn ingangarir gumaziba, e nɨ da daghebagh ivezasa ize.
10 Eles responderam: "Não, meu senhor. Teus servos vieram comprar comida.
11 E bar moghɨra gumazir mamɨn boriba. E moga garir gumaziba puvatɨ. E gumazir guizbangɨra mɨgeiba.”
11 Todos nós somos filhos do mesmo pai. Teus servos são homens honestos, e não espiões".
12 Ezɨ Josep kamaghɨn mɨgei, “Puvatɨ. Ia izɨ ganigh foghfoghasa, nan kantrin danganir manaba gavgavizir puvatɨ.”
12 Mas José insistiu: "Não! Vocês vieram ver onde a nossa terra está desprotegida".
13 Ezɨ me ghaze, “Gumazir ekiam, e 12plan aveghdiariba. E Kenanɨn nguazimɨn gumazir vamɨran boriba. Ezɨ en dozir bar abuananam, datɨrɨghɨn uan afeziam ko iti. Ezɨ en aveghbuar mam, an ovenge.”
13 E eles disseram: "Teus servos eram doze irmãos, todos filhos do mesmo pai, na terra de Canaã. O caçula está agora em casa com o pai, e o outro já morreu".
14 Ezɨ Josep ua kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ ia mɨkemegha gɨfa, ia moga garir gumaziba.
14 José tornou a afirmar: "É como lhes falei: Vocês são espiões!
15 Kɨ ifavarir arazim gɨfoghasa, egha Isipɨn atrivimɨn ziamɨn gavgavimɨn guizbangɨra kamaghɨn ia mɨgei, ian dozir bar abuananam izɨ nan guamɨn tughan koghtɨ, ia ua uan nguibamɨn mangan kogham.
15 Vocês serão postos à prova: Juro pela vida do faraó que vocês não sairão daqui, enquanto o seu irmão caçula não vier para cá.
16 Egh ia uan tav amadaghtɨ a mangɨ ian dozim inigh izɨ. Eghtɨ ian tarazi kalabusra ikɨ mangɨtɨ e deragh fogham, ian akam a guizbangɨra o puvatɨ. Puvatɨghtɨma kɨ Isipɨn atrivimɨn ziamɨn guizbangɨra kamagh mɨkɨmasa, ia moga garir gumaziba.”
16 Mandem algum de vocês buscar o seu irmão enquanto os demais aguardam presos. Assim ficará provado se as suas palavras são verdadeiras ou não. Se não forem, juro pela vida do faraó que ficará confirmado que vocês são espiões! "
17 Egha Josep mɨkemegha gɨvagha 3plan dughiabar me isa kalabus gatɨ.
17 E os deixou presos três dias.
18 Egha dughiar namba 3ɨn Josep kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ Godɨn apengan itir gumazim, ia nan akam baregh an gɨn mangɨ egh ia deragham.
18 No terceiro dia, José lhes disse: "Eu tenho temor de Deus. Se querem salvar suas vidas, façam o seguinte:
19 Egh ia guizbangɨra mɨgeir gumaziba ikɨva, tav uabɨra kalabusɨn dɨpenir ia ikezimɨn ikɨ. Eghtɨ ia igharaz darazi witɨn ivezeziba inigh uan bighan mangɨ uan adarazir anɨng, mɨtiriam men azi.
19 Se vocês são homens honestos, deixem um dos seus irmãos aqui na prisão, enquanto os demais voltam, levando trigo para matar a fome das suas famílias.
20 Egh ia uan dozir abuananam inigh na bagh izɨtɨ kɨ fogham, ia guizbangɨra mɨgei. Ia kamaghɨn damigh egh ovengan kogham.” Ezɨ me Josepɨn mɨgɨrɨgɨam gakuegha ghaze, Are.
20 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que se comprovem as suas palavras e vocês não tenham que morrer".
21 Egha Josepɨn aveghbuaba a ko ikiavɨra ikia, uarira uariv gɨa ghaze, “Bar guizbangɨra, e uan aveghbuam pazava a gamigha egha osɨmtɨzir kam iti. E an gari an en diava arava uabɨn akurvaghasa en gari, ezɨ e an akam baraghizir puvatɨ. Kamaghɨn osɨmtɨzir datɨrɨghɨn e batozir kam, en arazir kurar kam ikara.”
21 Eles se prontificaram a fazer isso e disseram uns aos outros: "Certamente estamos sendo punidos pelo que fizemos a nosso irmão. Vimos como ele estava angustiado, quando nos implorava por sua vida, mas não lhe demos ouvidos; por isso nos sobreveio esta angústia".
22 Ezɨ Ruben kamaghɨn mɨgei, “Kɨ ia mɨkemegha gɨfa, ia arazir kuratamɨn otarir kam pazɨva a damuan markɨ, ezɨ ia nan akam baraghizir puvatɨ. Ezɨ osɨmtɨzir datɨrɨghɨn e batozir kam, kar an ovevemɨn ikarvazim.”
22 Rúben respondeu: "Eu não lhes disse que não maltratassem o menino? Mas vocês não quiseram me ouvir! Agora teremos que prestar contas do seu sangue".
23 Ezɨ Josepɨn aveghbuaba Hibrun akam mɨgɨa mɨgɨrɨgɨar kabagh amua ghaze Josep men mɨgɨrɨgɨar kaba baraghizir puvatɨ. Guizbangɨra, a faragha zurara me ko mɨgɨa Isipian akamɨn me mɨgeima, gumazir igharazim an akam gɨgha Hibrun akam an aveghbuabav gei.
23 Eles, porém, não sabiam que José podia compreendê-los, pois ele lhes falava por meio de um intérprete.
24 Egha Josep datɨrɨghɨn men akaba baregha me ategha ghuava azi. Ana azigha gɨvagha uamategha iza me ko mɨgei. Egha a Simeonɨn suighasa ingangarir gumazibav kemezɨ, me an suira. Egha benir gavgavim inigha an aveghbuabar damazimɨn a ike.
24 Nisso José retirou-se e começou a chorar, mas logo depois voltou e conversou de novo com eles. Então escolheu Simeão e mandou acorrentá-lo diante deles.
25 Egha gɨn Josep ingangarir gumazibav kemezɨ, me witba isa vaghvagha men mɨtaribagh aghuigha, uaghan men dagɨaba vaghvagha men mɨtaribagh aghui. Egha uaghan, ingangarir gumaziba me tuavimɨn damamin dagheba uaghan me ganɨngi. Egha Josep mɨkemezɨ moghɨra ingangarir gumaziba ami.
25 Em seguida, José deu ordem para que enchessem de trigo suas bagagens, devolvessem a prata de cada um deles, colocando-a nas bagagens, e lhes dessem mantimentos para a viagem. E assim foi feito.
26 Ezɨ an aveghbuaba witɨn mɨtariba isa donkibar afegha me zui.
26 Eles puseram a carga de trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 Egha danganir mamɨn otivigha dɨmangan dakuasava anekɨra, men mav uan donki dagheba a danɨngasa uan mɨtarim fɨri. Egha uan dagɨabar gari, da mɨtarir akamra iti.
27 No lugar onde pararam para pernoitar, um deles abriu a bagagem para pegar forragem para o seu jumento e viu a prata na boca da bagagem.
28 Egha kamaghɨn a uan aveghbuabar dia, “Ia gan! Dagɨar kɨ me ganɨngiziba, me uam nan dagɨaba na ganɨngi. Me da na mɨtarim garu.”
28 E disse a seus irmãos: "Devolveram a minha prata. Está aqui em minha bagagem". Seus corações se encheram de pavor e, tremendo, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus fez conosco? "
29 Egha aveghbuaba Kenanɨn nguazimɨn otogha, uan afeziam Jekop, bizir me bativizibar gun bar a mɨkeme.
29 Ao chegarem à casa de seu pai Jacó, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 Me kamaghɨn mɨgei, “Isipɨn ingangaribar garir gumazir ekiam, pamten e mɨgɨa akam e gasa ghaze, e gumazir moga gariba.
30 "O homem que governa aquele país falou asperamente conosco e nos tratou como espiões da terra.
31 Ezɨ e an akam ikaragha ghaze, ‘E guizbangɨra mɨgeir gumaziba. E gumazir moga gariba puvatɨ.
31 Mas nós lhe asseguramos que somos homens honestos e não espiões.
32 E 12plan aveghbuaba. E gumazir vamɨran otariba. Ezɨ aveghbuar mam ovengezɨ, bar en dozim afeziam ko Kenanɨn nguazimɨn iti.’
32 Dissemos também que éramos doze irmãos, filhos do mesmo pai, e que um já havia morrido e que o caçula estava com o nosso pai, em Canaã.
33 Egha gavmanɨn ingangaribar garir gumazir ekiam ua kamaghɨn e mɨgɨa ghaze, ‘Kɨ deragh fogh suam ia guizbangɨra mɨgei. Eghtɨ kɨ kamaghɨn damuam, ian tav na ko ikɨtɨ, igharaz darazi witba inigh uan adarazi bagh mangɨ, uan adarazir akuragh, me mɨtiriamra iti.
33 "Então o homem que governa aquele país nos disse: ‘Vejamos se vocês são honestos: um dos seus irmãos ficará aqui comigo, e os outros poderão voltar e levar mantimentos para matar a fome das suas famílias.
34 Egh ia uan dozir bar igiamɨn aku na bagh izɨ. Eghtɨ kɨ fogh suam ia moga garir gumaziba puvatɨ, ia gumazir guizbangɨra mɨgeiba. Eghtɨ kɨ ian aveghbuam ia danightɨ, ia uan ifongiamɨn kantrin kamɨn mangɨ izegh damu dagɨar ingangaribar amu.’ ”
34 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que eu comprove que vocês não são espiões, mas sim, homens honestos. Então lhes devolverei o irmão e os autorizarei a fazer negócios nesta terra’ ".
35 Egha gɨn aveghbuaba uan witɨn mɨtariba ingegha gari, men dagɨar mɨtariba vaghvagha men mɨtaribar iti. Ezɨ afeziam uaghan ganigha, me dɨgavir kuram gamigha atiatigha bar oseme.
35 Ao esvaziarem as bagagens, dentro da bagagem de cada um estava a sua bolsa cheia de prata. Quando eles e seu pai viram as bolsas cheias de prata, ficaram com medo.
36 Ezɨ Jekop kamaghɨn me mɨgei, “Iarara kam gamima, nan otarir pumuning ovenge. Faragha Josep ovengezɨ datɨrɨghɨn Simeon ovenge. Egha datɨrɨghɨn ia uaghan Benjamin inigh nan saghon mangasa?”
36 E disse-lhes seu pai Jacó: "Vocês estão tirando meus filhos de mim! Já fiquei sem José, agora sem Simeão e ainda querem levar Benjamim. Tudo está contra mim! "
37 Ezɨ Ruben afeziam mɨgɨa ghaze, “Kɨ Benjamin inigh izeghan koghtɨ, nɨ nan otarir pumuning mɨsueghtɨ aning aremegh. Nɨ nan amamangatɨghtɨ, a nan dafarimɨn ikeghtɨ, kɨ uam an aku izam.”
37 Então Rúben disse ao pai: "Podes matar meus dois filhos se eu não o trouxer de volta. Deixa-o aos meus cuidados, e eu o trarei".
38 Ezɨ Jekop kamaghɨn mɨgei, “Nan otarir kam ia ko mangan kogham. An avebam ovengezɨ, a uabɨra iti. Kɨ ghurigha gɨfa. A mangɨ tuavimɨn osɨmtɨzitam batoghtɨ, ia na damightɨ nan nɨghnɨziba ikuvigham, eghtɨ kɨ aremegh Gumazamizir Oveaghuezibar Nguibamɨn magɨram.”
38 Mas o pai respondeu: "Meu filho não descerá com vocês; seu irmão está morto, e ele é o único que resta. Se qualquer mal lhe acontecer na viagem que estão por fazer, vocês farão estes meus cabelos brancos descerem à sepultura com tristeza".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.