Gênesis 42
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ
1 Ezɨ Jekop kamaghɨn orazi, Isipɨn witba iti, ezɨ a uan otaribav gɨa ghaze, “Manmaghɨn amizɨ ia pura onganir ganganibagh amua purama apiaghav iti?
1 Ora, quando Jacó viu que havia trigo no Egito, Jacó disse a seus filhos: Por que ficais olhando uns para os outros?
2 Kɨ akar mam kamaghɨn a baraki, Isipɨn kantrin aven me witba iti. Ia mangɨ e uari bagh tabagh ivesegh, puvatɨghtɨ e daghem bagh arɨmɨghiregham.”
2 E ele disse: Eis que eu ouvi que há trigo no Egito; descei para lá e comprai para nós dali, para que vivamos, e não morramos.
3 Ezɨ Josepɨn aveghbuar 10pla Kenanɨn nguazim ategha witbagh ivezasa Isipɨn zui.
3 E os dez irmãos de José desceram para comprar trigo no Egito.
4 Ezɨ Jekop Josepɨn dozimra Benjamin amadazɨ a men gɨn ghuzir puvatɨ. Jekop kamaghɨn atiatingi, a mangɨ tuavimɨn osɨmtɨzitam batogham.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, Jacó não enviou com seus irmãos, pois ele disse: Para que porventura não lhe aconteça alguma desgraça.
5 Mɨtiriar ekiar kam uaghan Kenanɨn nguazimɨn oto, kamaghɨn Kenanɨn gumaziba witbagh ivezasa Isipɨn zui, ezɨ Jekopɨn otariba uaghan me ko tuavimɨn zui.
5 E os filhos de Israel vieram comprar trigo entre os que vieram, porque a fome estava na terra de Canaã.
6 Dughiar kamɨn Josep a Isipɨn gavmanɨn gumazir dapanimɨn iti, ezɨ danganiba bar dar gumaziba ghua ada witbagh ivesi. Ezɨ Josepɨn aveghbuaba ghua a batogha, an suebar boroghɨn teviba apɨrigha guaba nguazim gire.
6 E José era o governador da terra, e era ele que vendia a todas as pessoas da terra; e os irmãos de José vieram, e se curvaram diante dele com sua face em terra.
7 Ezɨ Josep uan aveghbuabar ganigha me gɨfogha, mati me gɨfozir puvatɨzɨ moghɨn me mɨgei. Egha a pamten me mɨgɨa ghaze, “Ia managh ikegha ize?”
7 E José viu seus irmãos, e ele os reconheceu, mas se fez de estranho para eles, e falou asperamente com eles. E ele lhes disse: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã para comprar alimento.
8 Ezɨ Josep uan aveghbuabar gara me gɨfozɨ me a gɨfozir puvatɨ.
8 E José reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Egha a fomɨra irebamɨn gari an aveghbuaba a bagha teviba apɨrizir bizir kam uam a gɨnɨghnɨgha kamaghɨn mɨgei, “Ia moga garir gumazibar mɨn en ganasa ize. Ia izɨ kamaghɨn gan foghasa, en kantrin danganir manabara gavgavizir puvatɨ.”
9 E José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado sobre eles, e lhes disse: Sois espiões. Viestes para ver a nudez da terra.
10 Ezɨ me an akam kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Puvatɨ, gumazir ekiam. E nɨn ingangarir gumaziba, e nɨ da daghebagh ivezasa ize.
10 E eles lhe disseram: Não, meu senhor, mas para comprar alimento vieram teus servos.
11 E bar moghɨra gumazir mamɨn boriba. E moga garir gumaziba puvatɨ. E gumazir guizbangɨra mɨgeiba.”
11 Somos todos filhos de um homem; somos homens verdadeiros; teus servos não são espiões.
12 Ezɨ Josep kamaghɨn mɨgei, “Puvatɨ. Ia izɨ ganigh foghfoghasa, nan kantrin danganir manaba gavgavizir puvatɨ.”
12 E ele lhes disse: Não, mas para ver a nudez da terra é que viestes.
13 Ezɨ me ghaze, “Gumazir ekiam, e 12plan aveghdiariba. E Kenanɨn nguazimɨn gumazir vamɨran boriba. Ezɨ en dozir bar abuananam, datɨrɨghɨn uan afeziam ko iti. Ezɨ en aveghbuar mam, an ovenge.”
13 E eles disseram: Teus servos são doze irmãos, os filhos de um homem na terra de Canaã. E eis que o mais jovem está hoje com nosso pai, e um não está.
14 Ezɨ Josep ua kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ ia mɨkemegha gɨfa, ia moga garir gumaziba.
14 E José lhes disse: Foi isso que eu vos falei, dizendo: Sois espiões.
15 Kɨ ifavarir arazim gɨfoghasa, egha Isipɨn atrivimɨn ziamɨn gavgavimɨn guizbangɨra kamaghɨn ia mɨgei, ian dozir bar abuananam izɨ nan guamɨn tughan koghtɨ, ia ua uan nguibamɨn mangan kogham.
15 Por isto sereis provados: Pela vida de Faraó não saireis daqui, a não ser que vosso irmão mais jovem venha para cá.
16 Egh ia uan tav amadaghtɨ a mangɨ ian dozim inigh izɨ. Eghtɨ ian tarazi kalabusra ikɨ mangɨtɨ e deragh fogham, ian akam a guizbangɨra o puvatɨ. Puvatɨghtɨma kɨ Isipɨn atrivimɨn ziamɨn guizbangɨra kamagh mɨkɨmasa, ia moga garir gumaziba.”
16 Enviai um de vós, e que ele traga vosso irmão, e vós sereis mantidos na prisão, para que vossas palavras sejam provadas, se há alguma verdade em vós. Ou senão pela vida de Faraó, verdadeiramente sois espiões.
17 Egha Josep mɨkemegha gɨvagha 3plan dughiabar me isa kalabus gatɨ.
17 E ele os colocou todos juntos na prisão por três dias.
18 Egha dughiar namba 3ɨn Josep kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ Godɨn apengan itir gumazim, ia nan akam baregh an gɨn mangɨ egh ia deragham.
18 E José lhes disse no terceiro dia: Fazei isto, e vivei, pois eu temo a Deus:
19 Egh ia guizbangɨra mɨgeir gumaziba ikɨva, tav uabɨra kalabusɨn dɨpenir ia ikezimɨn ikɨ. Eghtɨ ia igharaz darazi witɨn ivezeziba inigh uan bighan mangɨ uan adarazir anɨng, mɨtiriam men azi.
19 Se sois homens verdadeiros, deixai que um de vossos irmãos fique preso na casa de vossa prisão. Ide vós, levai trigo para a fome de suas casas,
20 Egh ia uan dozir abuananam inigh na bagh izɨtɨ kɨ fogham, ia guizbangɨra mɨgei. Ia kamaghɨn damigh egh ovengan kogham.” Ezɨ me Josepɨn mɨgɨrɨgɨam gakuegha ghaze, Are.
20 mas trazei-me vosso irmão mais jovem. Assim, vossas palavras serão verificadas, e vós não morrereis. E assim eles fizeram.
21 Egha Josepɨn aveghbuaba a ko ikiavɨra ikia, uarira uariv gɨa ghaze, “Bar guizbangɨra, e uan aveghbuam pazava a gamigha egha osɨmtɨzir kam iti. E an gari an en diava arava uabɨn akurvaghasa en gari, ezɨ e an akam baraghizir puvatɨ. Kamaghɨn osɨmtɨzir datɨrɨghɨn e batozir kam, en arazir kurar kam ikara.”
21 E eles disseram uns aos outros: Somos realmente culpados a respeito do nosso irmão, quando vimos a angústia da sua alma, quando nos implorou, e não o escutamos; por isso veio essa desgraça sobre nós.
22 Ezɨ Ruben kamaghɨn mɨgei, “Kɨ ia mɨkemegha gɨfa, ia arazir kuratamɨn otarir kam pazɨva a damuan markɨ, ezɨ ia nan akam baraghizir puvatɨ. Ezɨ osɨmtɨzir datɨrɨghɨn e batozir kam, kar an ovevemɨn ikarvazim.”
22 E Rúben lhes respondeu, dizendo: Não vos falei, dizendo: Não pequeis contra o menino, e vós não ouvistes? Por isso, eis que o seu sangue também é requerido.
23 Ezɨ Josepɨn aveghbuaba Hibrun akam mɨgɨa mɨgɨrɨgɨar kabagh amua ghaze Josep men mɨgɨrɨgɨar kaba baraghizir puvatɨ. Guizbangɨra, a faragha zurara me ko mɨgɨa Isipian akamɨn me mɨgeima, gumazir igharazim an akam gɨgha Hibrun akam an aveghbuabav gei.
23 E eles não sabiam que José os entendia, pois ele falava com eles por meio de um intérprete.
24 Egha Josep datɨrɨghɨn men akaba baregha me ategha ghuava azi. Ana azigha gɨvagha uamategha iza me ko mɨgei. Egha a Simeonɨn suighasa ingangarir gumazibav kemezɨ, me an suira. Egha benir gavgavim inigha an aveghbuabar damazimɨn a ike.
24 E ele se afastou deles, e chorou, e voltou a eles novamente, e falou com eles, e tomou deles Simeão, e o amarrou diante dos seus olhos.
25 Egha gɨn Josep ingangarir gumazibav kemezɨ, me witba isa vaghvagha men mɨtaribagh aghuigha, uaghan men dagɨaba vaghvagha men mɨtaribagh aghui. Egha uaghan, ingangarir gumaziba me tuavimɨn damamin dagheba uaghan me ganɨngi. Egha Josep mɨkemezɨ moghɨra ingangarir gumaziba ami.
25 Então José ordenou que enchessem de trigo seus sacos, e que devolvessem a cada homem seu dinheiro, a cada um em seu saco, e que lhes dessem provisão para o caminho. E assim lhes fizeram.
26 Ezɨ an aveghbuaba witɨn mɨtariba isa donkibar afegha me zui.
26 E eles carregaram os seus jumentos com trigo, e partiram dali.
27 Egha danganir mamɨn otivigha dɨmangan dakuasava anekɨra, men mav uan donki dagheba a danɨngasa uan mɨtarim fɨri. Egha uan dagɨabar gari, da mɨtarir akamra iti.
27 E quando um deles abriu o seu saco para dar forragem ao seu jumento na hospedaria, ele viu o seu dinheiro, pois eis que estava na boca do seu saco.
28 Egha kamaghɨn a uan aveghbuabar dia, “Ia gan! Dagɨar kɨ me ganɨngiziba, me uam nan dagɨaba na ganɨngi. Me da na mɨtarim garu.”
28 E ele disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi devolvido, e eis que está no meu saco. E o coração deles desfaleceu, e eles ficaram temerosos, dizendo uns aos outros: O que é isto que Deus nos fez?
29 Egha aveghbuaba Kenanɨn nguazimɨn otogha, uan afeziam Jekop, bizir me bativizibar gun bar a mɨkeme.
29 E eles vieram a Jacó, seu pai, à terra de Canaã, e lhe contaram tudo que lhes acontecera, dizendo:
30 Me kamaghɨn mɨgei, “Isipɨn ingangaribar garir gumazir ekiam, pamten e mɨgɨa akam e gasa ghaze, e gumazir moga gariba.
30 O homem, que é o senhor da terra, falou asperamente conosco, e nos tomou por espiões da terra.
31 Ezɨ e an akam ikaragha ghaze, ‘E guizbangɨra mɨgeir gumaziba. E gumazir moga gariba puvatɨ.
31 E lhe dissemos: Somos homens verdadeiros, não somos espiões;
32 E 12plan aveghbuaba. E gumazir vamɨran otariba. Ezɨ aveghbuar mam ovengezɨ, bar en dozim afeziam ko Kenanɨn nguazimɨn iti.’
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não está, e o mais jovem está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Egha gavmanɨn ingangaribar garir gumazir ekiam ua kamaghɨn e mɨgɨa ghaze, ‘Kɨ deragh fogh suam ia guizbangɨra mɨgei. Eghtɨ kɨ kamaghɨn damuam, ian tav na ko ikɨtɨ, igharaz darazi witba inigh uan adarazi bagh mangɨ, uan adarazir akuragh, me mɨtiriamra iti.
33 E o homem, senhor da terra, nos disse: Por isto eu saberei que sois homens verdadeiros: Deixai um de vossos irmãos aqui comigo, e levai alimento para a fome de vossas famílias, e parti.
34 Egh ia uan dozir bar igiamɨn aku na bagh izɨ. Eghtɨ kɨ fogh suam ia moga garir gumaziba puvatɨ, ia gumazir guizbangɨra mɨgeiba. Eghtɨ kɨ ian aveghbuam ia danightɨ, ia uan ifongiamɨn kantrin kamɨn mangɨ izegh damu dagɨar ingangaribar amu.’ ”
34 Trazei-me vosso irmão mais jovem. Então eu saberei que não sois espiões, mas que sois homens verdadeiros. Assim eu vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Egha gɨn aveghbuaba uan witɨn mɨtariba ingegha gari, men dagɨar mɨtariba vaghvagha men mɨtaribar iti. Ezɨ afeziam uaghan ganigha, me dɨgavir kuram gamigha atiatigha bar oseme.
35 E aconteceu que, quando eles esvaziaram seus sacos, eis que cada homem tinha o seu pacote de dinheiro no seu saco; e quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, ficaram temerosos.
36 Ezɨ Jekop kamaghɨn me mɨgei, “Iarara kam gamima, nan otarir pumuning ovenge. Faragha Josep ovengezɨ datɨrɨghɨn Simeon ovenge. Egha datɨrɨghɨn ia uaghan Benjamin inigh nan saghon mangasa?”
36 E Jacó, seu pai, disse-lhes: Vós me privastes de meus filhos: José não está, e Simeão não está, e ainda quereis tomar Benjamim. Todas estas coisas estão contra mim.
37 Ezɨ Ruben afeziam mɨgɨa ghaze, “Kɨ Benjamin inigh izeghan koghtɨ, nɨ nan otarir pumuning mɨsueghtɨ aning aremegh. Nɨ nan amamangatɨghtɨ, a nan dafarimɨn ikeghtɨ, kɨ uam an aku izam.”
37 E Rúben falou com seu pai, dizendo: Mata meus dois filhos, se eu não o trouxer a ti. Entrega-o em minha mão, e eu o trarei para ti novamente.
38 Ezɨ Jekop kamaghɨn mɨgei, “Nan otarir kam ia ko mangan kogham. An avebam ovengezɨ, a uabɨra iti. Kɨ ghurigha gɨfa. A mangɨ tuavimɨn osɨmtɨzitam batoghtɨ, ia na damightɨ nan nɨghnɨziba ikuvigham, eghtɨ kɨ aremegh Gumazamizir Oveaghuezibar Nguibamɨn magɨram.”
38 E ele disse: Meu filho não descerá convosco, pois seu irmão está morto, e ele foi deixado só. Se alguma desgraça cair sobre ele no caminho em que fordes, então, com tristeza, levareis meus cabelos grisalhos à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.