Gênesis 30

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ezɨ Resel uabɨn gari, a boriba batir puvatɨ, egha uan avenamebamɨn gari a boriba batima, an navim ikufi. Ezɨ a Jekop mɨgɨa ghaze, “Nɨ boriba na danɨng. Puvatɨghtɨ, kɨ aremegham.”
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve inveja da irmã e implorou a Jacó: “Dê-me filhos, ou morrerei!”.
2 Ezɨ Jekop Reselɨn atara ghaze, “God uabɨ nɨ navim asangan nɨn anogoroghezɨ, nɨ boriba isir puvatɨ. Kɨ Godɨn danganim inigh boriba nɨ danɨngan kogham.”
2 Jacó se enfureceu com Raquel. “Por acaso sou Deus?”, perguntou ele. “Foi ele que não permitiu que você tivesse filhos!”
3 Ezɨ Resel ghaze, “Nan ingangarir amizim Bilha kara. Nɨ a ko dakuightɨ a boritam na bagh a inika. Eghtɨ tuavir kamɨn kɨ an apengan boribar amebamɨn ikiam.”
3 Raquel lhe disse: “Tome minha serva Bila e deite-se com ela. Ela dará à luz filhos em meu lugar e, por meio dela, também terei uma família”.
4 Egha Resel ingangarir amizim Bilha, inigha uan pam Jekop, an amuimɨn mɨn a ganɨngizɨ, an a koma akui,
4 Então Raquel entregou sua serva Bila a Jacó por mulher, e Jacó se deitou com ela.
5 ezɨ Bilha navim asegha Jekop bagha otarir mam bate.
5 Bila engravidou e deu um filho a Jacó.
6 Ezɨ Resel kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “God nan nɨghnɨziba tuisigha gɨvagha egha nan arazim gifonge. Egha nan azangsɨzim baregha otarir mam na ganɨngi.” Egha Resel otarim ziam, “Dan,” a gatɨ.
6 Raquel o chamou de Dã, pois disse: “Deus me fez justiça! Ouviu meu pedido e me deu um filho!”.
7 Ezɨ Bilha ua navim asegha Jekop bagha otarir mam uam a bate.
7 Bila engravidou novamente e deu a Jacó o segundo filho.
8 Ezɨ Resel ghaze, “Kɨ uan avenamebam ko mɨgɨrɨgɨaba uaning adogha ghua kɨ datɨrɨghɨn a gafiragha gɨfa.” Egha borim ziam, “Naptali,” a gatɨ.
8 Raquel o chamou de Naftali, pois disse: “Tive uma luta intensa com minha irmã e venci!”.
9 Ezɨ Lea uabɨn gari, a ua boritaba inian kogham, egha uan ingangarir amizim Silpa inigha, a isa uan pam Jekop an amuimɨn mɨn a ganɨngi.
9 Quando Lia percebeu que tinha parado de engravidar, tomou sua serva Zilpa e a entregou a Jacó por mulher.
10 Ezɨ Silpa Jekop bagha otarir mam bate.
10 Pouco tempo depois, Zilpa deu um filho a Jacó.
11 Ezɨ Lea ghaze, “Kɨ bar angavsɨghɨn kamaghɨn amigha egha dera.” Egha ziam, “Gat,” a gatɨ.
11 Lia o chamou de Gade, pois disse: “Como sou afortunada!”.
12 Ezɨ Silpa Jekop bagha borir igharazir mam uam a bate.
12 Então Zilpa deu a Jacó o segundo filho.
13 Ezɨ Lea ghaze, “Kɨ bar akonge, eghtɨ amiziba bar na mɨkɨm suam, kɨ bar akongezir amizim.” Egha otarir kam ziam, “Aser,” a gatɨ.
13 Lia o chamou de Aser, pois disse: “Como estou alegre! Agora as outras mulheres celebrarão comigo”.
14 Ezɨ wit aghoramin dughiam otozɨ, Ruben witɨn azenimɨn ghua gari, tevsevir mam iti. Ezɨ amiziba an ovɨziba isa akavsiar arazim gamua da api, ezɨ an gavgavim men akurvazi, me boriba bati. Ezɨ Ruben dar ovɨziba inigha ghua uan amebam Lea ganɨngi. Ezɨ Resel Lea mɨgɨa ghaze, “Kɨ gari nɨn otarim tevsevir ovɨzir kaba inigha ize. Nɨ taba na danɨngigh?”
14 Certo dia, durante a colheita do trigo, Rúben encontrou algumas mandrágoras que cresciam no campo e as trouxe para Lia, sua mãe. Raquel suplicou a Lia: “Por favor, dê-me algumas das mandrágoras de seu filho”.
15 Ezɨ Lea a ikaragha ghaze, “Nɨ nan pam inigha gɨvagha, datɨrɨghɨn nan otarim inigha izezir tevsevir ovɨziba iniasa.”
15 Lia, porém, respondeu: “Não basta ter roubado meu marido? Agora também quer roubar as mandrágoras de meu filho?”. Raquel propôs: “Em troca de algumas mandrágoras, deixarei que Jacó se deite com você esta noite”.
16 Ezɨ guaratɨzimɨn, Jekop azenibar ikegha izima, Lea ghua tuavimɨn a batogha egha ghaze, “Kɨ tevsevir ovɨzir nan otarim inigha izeziba isa nɨ givezegha gɨfa. Kamaghɨn, nɨ dɨmangan na ko dakuam.” Ezɨ Jekop dɨmangan Lea koma akui.
16 Ao entardecer, quando Jacó estava voltando do campo, Lia foi ao seu encontro e disse: “Esta noite você deve se deitar comigo. Paguei por você com algumas mandrágoras que meu filho encontrou”. Assim, naquela noite Jacó se deitou com Lia.
17 Ezɨ God Lean azangsɨzim baraki, ezɨ a navim asegha otarir namba 5 Jekop bagha a bate.
17 Deus respondeu às orações de Lia, que engravidou novamente e deu a Jacó o quinto filho.
18 Ezɨ Lea ghaze, “Kɨ uan ingangarir amizim uan pam ganɨngizɨ, God ivezir aghuimɨn na gami.” Egha borir kam ziam, “Isakar,” a gatɨ.
18 Chamou-o de Issacar, pois disse: “Deus me recompensou porque entreguei minha serva por mulher a meu marido”.
19 Ezɨ Lea ua navim asegha Jekop bagha otarir namba 6 bate.
19 Lia engravidou outra vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Egha a ghaze, “God bizir bar aghuim na ganɨngi. Kɨ uan pam bagha borir 6pla bategha gɨfa, eghtɨ datɨrɨghɨn a ziar ekiam na danɨngam.” Egha borim ziam, “Sebulun,” a gatɨ.
20 Chamou-o de Zebulom, pois disse: “Deus me deu uma boa recompensa. Agora meu marido me tratará com respeito, porque lhe dei seis filhos”.
21 Egha gɨn Lea guivir mam bategha ziam, “Daina,” a gatɨ.
21 Depois, Lia deu à luz uma filha e a chamou de Diná.
22 Ezɨ God Resel gɨnɨghnɨsi. Egha Reselɨn azangsɨzim baregha an navir averiam akɨri, eghtɨ a boritam batam.
22 Então Deus se lembrou de Raquel e, em resposta a suas orações, permitiu que ela se tornasse fértil.
23 Ezɨ Resel navim asegha otarir mam bate. Egha ghaze, “God nan osɨmtɨzim akɨrizɨma kɨ uam aghumsɨghan kogham.
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. “Deus tirou a minha humilhação”, declarou,
24 Ezɨ nan ifongiam Ikiavɨra Itir God ua otaritam na danɨngam.” Egha borir kam ziam, “Josep,” a gatɨ.
24 e o chamou de José, pois disse: “Que o S enhor me acrescente ainda outro filho!”.
25 — ausente —
25 Logo depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: “Por favor, libere-me para que eu volte à minha terra natal.
26 — ausente —
26 Permita-me levar minhas mulheres e meus filhos, pelos quais o servi, e deixe-me partir. O senhor sabe muito bem como trabalhei arduamente a seu serviço”.
27 Ezɨ Laban a mɨgɨa ghaze, “Ga uaning inigha iti. Egh nɨ teghtɨ kɨ nɨ mɨkemeka, kɨ kamaghɨn uan aseba ko ingara egha men azaragha fo, nɨ na ko itir bizimɨn, Ikiavɨra Itir God bar deravɨra na gami.”
27 Labão respondeu: “Se mereço seu favor, fique. Eu enriqueci, pois o S enhor me abençoou por sua causa.
28 Egha Laban ua kamaghɨn mɨgei, “Nɨ manmaghɨn ivezim inisɨ deragh na mɨkɨmtɨ kɨ nɨ givezam.”
28 Diga-me qual será seu salário e, qualquer que seja o valor, eu lhe pagarei”.
29 Ezɨ Jekop ghaze, “Nɨ uabɨ kɨ amizir ingangaribagh fo. Nɨ uabɨ fo, kɨ nɨn sipsipba ko asɨzir igharaziba sara eghuvi da bar avɨraseme.
29 Jacó respondeu: “O senhor sabe como trabalhei arduamente a seu serviço e como seus rebanhos cresceram sob meus cuidados.
30 Nɨ fomɨra sipsipɨn avɨriba itir puvatɨ. Da bar avɨrasemezir puvatɨ. Ezɨ kɨ datɨrɨghɨn nɨ ko iti, nɨn sipsipba bar avɨraseme. Ezɨ Ikiavɨra Itir God na ko ikia, nan ingangaribar nan akurvagha nɨn ingangariba deragha dagh ami. Ezɨ datɨrɨghɨn kɨ kamaghsua, nan biziba igharagham.”
30 De fato, o senhor tinha pouco antes de eu chegar, mas sua riqueza aumentou consideravelmente. O S enhor o abençoou por meio de tudo que eu fiz. Mas e quanto a mim? Quando começarei a cuidar de minha própria família?”.
31 Ezɨ Laban kamaghɨn Jekopɨn azara, “Kɨ bizir tizim nɨn ingangarimɨn ivezimɨn mɨn nɨ danɨngam?”
31 “Quanto quer receber de salário?”, perguntou Labão mais uma vez. Jacó respondeu: “Não me dê coisa alguma. Se o senhor fizer o que lhe direi, continuarei a cuidar de seus rebanhos:
32 Egh kɨ datɨrɨghɨn mangɨ deragh nɨn sipsipba ko memebar ganigham. Egh kɨ sipsipɨn nguzir pɨziba ko, sipsipɨn ekiar mɨkarzir dighdiriba itiba ko, memen mɨkarzir dighdiriba, kɨ uan ivezim bagh ada iniam.
32 deixe-me inspecionar seus rebanhos hoje e remover todas as ovelhas e cabras salpicadas e malhadas, além de todas as ovelhas pretas. Elas serão o meu salário.
33 Egh nɨ gɨn uabɨ ifongegh dughiatamɨn izɨ, nan memeba ko sipsipbar gan, dar taba pighan kogham o dighdiriba dar ikian koghtɨ, nɨ fogh suam, kɨ uan akamɨn gɨn ghuzir puvatɨgha ada okeme.”
33 No futuro, quando o senhor conferir os animais que me deu como salário, verá que fui honesto. Se encontrar em meu rebanho alguma cabra que não seja salpicada ou malhada, ou alguma ovelha que não seja preta, saberá que as roubei do senhor”.
34 Ezɨ Laban ghaze, “A ti deragham, e nɨ mɨgei moghɨra damuam.”
34 “Está bem”, respondeu Labão. “Será como você diz.”
35 Egha dughiar kamra, Laban memen dighdiriba ko, sipsipɨn nguzir pɨziba bar da ini. Egha uan otaribav kemezɨ, me da inigha ghua danganir igharazimɨn da arɨki.
35 Naquele mesmo dia, porém, Labão saiu e tirou do rebanho todos os bodes listrados e malhados, todas as cabras salpicadas e malhadas ou com manchas brancas, e todas as ovelhas pretas. Colocou os animais sob os cuidados de seus filhos,
36 Ezɨ Laban uaghan me ko zui. Me aruer 3plan memen kaba ko, sipsipba ko, saghon ghua danganir mamɨn iti. Ezɨ Jekop Labanɨn sipsipba ko memen mabagh eghufi.
36 que os levaram a um lugar a três dias de viagem de onde Jacó estava. Assim, Jacó ficou e tomou conta do resto do rebanho de Labão.
37 Egha gɨn Jekop temebar aguaba inigha, vaghvagha dar inir maba afoghafogha da afɨrizɨ, da ghurghuri. Ezɨ maba iniba sara iti.
37 Então Jacó pegou alguns galhos verdes de álamo, amendoeira e plátano e removeu tiras das cascas, formando listras brancas nos galhos.
38 Egha a temer aguar kaba isa asɨziba dɨpaba apir itarir ekiamɨn boroghɨn ada arɨsi. Eghtɨ memeba ko sipsipɨn amebaba dɨpamɨn izɨ dɨpam amɨva dar ganam. A fo, memeba ko sipsipba zurara iza dɨpam apa egha dar apuriba amebabagh azɨghazɨsi.
38 Em seguida, colocou os galhos descascados junto aos bebedouros onde os rebanhos iam beber água, pois era ali que se acasalavam.
39 Egha dar apuriba dar amebaba temer aguar kabar boroghɨn me gazɨghazɨsi, ezɨ gɨn amebaba nguzir mɨkarzir dighdiriba itiba bati.
39 Quando se acasalavam diante desses galhos descascados com listras brancas, davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Ezɨ gɨn Jekop uan sipsipɨn nguziba isa danganir igharazim garɨki. Egha Labanɨn sipsipba ko memebagh amizɨ, da an sipsipba ko memen dighdiribar itir danganimɨn gari. Egha tuavir kamɨn, a ua bagha sipsip ko memen nguzir dighdirir avɨriba isi. Egha dagh amizɨ da Labanɨn sipsipba ko memeba ko itir puvatɨ.
40 Jacó separava esses cordeiros do rebanho de Labão. Na época do cio, colocava o rebanho de frente para os animais listrados e pretos de Labão. Assim, Jacó foi formando seu próprio rebanho, que mantinha separado do de Labão.
41 Ezɨ sipsipba ko memen aghuir gavgaviba uari gazɨghazɨghasava ami, a temer aguar kaba isa me dɨpaba apir itarir ekiamɨn boroghɨn da arɨsi. Ezɨ me ter aguar kabar gara egha uari gazɨghazɨsi.
41 Sempre que as fêmeas mais fortes estavam no cio, Jacó colocava os galhos descascados nos bebedouros em frente delas, para que se acasalassem diante dos galhos.
42 Ezɨ sipsip ko memen gavgaviba puvatɨziba uari gazɨghazɨzima a temer aguaba arɨzir puvatɨ. A kamagh ami sipsipba ko memen amɨraghmɨraziba, da Labanɨn naba. Ezɨ sipsipba ko memen gavgaviba, da Jekopɨn naba.
42 Não fazia o mesmo, porém, com as fêmeas mais fracas, de modo que as crias mais fracas ficavam com Labão, e as mais fortes, com Jacó.
43 Jekop kamagh amigha bizir bar avɨrim iti. A sipsipɨn avɨriba, memeba, ingangarir gumaziba, ingangarir amiziba, donkiba ko kamelɨn avɨriba iti.
43 O resultado foi que Jacó se tornou muito rico, dono de grandes rebanhos e também de servos e servas e muitos camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.