Gênesis 30

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ezɨ Resel uabɨn gari, a boriba batir puvatɨ, egha uan avenamebamɨn gari a boriba batima, an navim ikufi. Ezɨ a Jekop mɨgɨa ghaze, “Nɨ boriba na danɨng. Puvatɨghtɨ, kɨ aremegham.”
1 Quando Raquel percebeu que não podia ter filhos, ficou com inveja da sua irmã Leia e disse ao marido: — Dê-me filhos; se não, eu morro!
2 Ezɨ Jekop Reselɨn atara ghaze, “God uabɨ nɨ navim asangan nɨn anogoroghezɨ, nɨ boriba isir puvatɨ. Kɨ Godɨn danganim inigh boriba nɨ danɨngan kogham.”
2 Jacó ficou zangado com Raquel e disse: — Você está pensando que eu sou Deus? É ele quem não deixa você ter filhos.
3 Ezɨ Resel ghaze, “Nan ingangarir amizim Bilha kara. Nɨ a ko dakuightɨ a boritam na bagh a inika. Eghtɨ tuavir kamɨn kɨ an apengan boribar amebamɨn ikiam.”
3 Então Raquel disse: — Aqui está a minha escrava Bila; tenha relações com ela. Quando ela tiver um filho, será como se fosse meu. Desse modo eu serei mãe por meio dela .
4 Egha Resel ingangarir amizim Bilha, inigha uan pam Jekop, an amuimɨn mɨn a ganɨngizɨ, an a koma akui,
4 Assim, Raquel deu a Jacó a sua escrava Bila para ser sua concubina , e ele teve relações com ela.
5 ezɨ Bilha navim asegha Jekop bagha otarir mam bate.
5 Bila ficou grávida e deu a Jacó um filho.
6 Ezɨ Resel kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “God nan nɨghnɨziba tuisigha gɨvagha egha nan arazim gifonge. Egha nan azangsɨzim baregha otarir mam na ganɨngi.” Egha Resel otarim ziam, “Dan,” a gatɨ.
6 Então Raquel disse: — Este menino vai se chamar Dã porque Deus foi justo comigo. Ele ouviu a minha oração e me deu um filho.
7 Ezɨ Bilha ua navim asegha Jekop bagha otarir mam uam a bate.
7 Bila ficou grávida outra vez e deu a Jacó outro filho.
8 Ezɨ Resel ghaze, “Kɨ uan avenamebam ko mɨgɨrɨgɨaba uaning adogha ghua kɨ datɨrɨghɨn a gafiragha gɨfa.” Egha borim ziam, “Naptali,” a gatɨ.
8 Aí Raquel disse: — O nome deste menino será Naftali porque lutei muito contra minha irmã e venci.
9 Ezɨ Lea uabɨn gari, a ua boritaba inian kogham, egha uan ingangarir amizim Silpa inigha, a isa uan pam Jekop an amuimɨn mɨn a ganɨngi.
9 Quando Leia percebeu que não ia ter mais filhos, deu a sua escrava Zilpa a Jacó para ser sua concubina.
10 Ezɨ Silpa Jekop bagha otarir mam bate.
10 E Zilpa deu a Jacó um filho.
11 Ezɨ Lea ghaze, “Kɨ bar angavsɨghɨn kamaghɨn amigha egha dera.” Egha ziam, “Gat,” a gatɨ.
11 Então Leia disse: — Que sorte! Este menino vai se chamar Gade .
12 Ezɨ Silpa Jekop bagha borir igharazir mam uam a bate.
12 Depois Zilpa deu a Jacó outro filho,
13 Ezɨ Lea ghaze, “Kɨ bar akonge, eghtɨ amiziba bar na mɨkɨm suam, kɨ bar akongezir amizim.” Egha otarir kam ziam, “Aser,” a gatɨ.
13 e Leia disse: — Como sou feliz! Agora as mulheres dirão que sou feliz. Por isso o menino se chamará Aser .
14 Ezɨ wit aghoramin dughiam otozɨ, Ruben witɨn azenimɨn ghua gari, tevsevir mam iti. Ezɨ amiziba an ovɨziba isa akavsiar arazim gamua da api, ezɨ an gavgavim men akurvazi, me boriba bati. Ezɨ Ruben dar ovɨziba inigha ghua uan amebam Lea ganɨngi. Ezɨ Resel Lea mɨgɨa ghaze, “Kɨ gari nɨn otarim tevsevir ovɨzir kaba inigha ize. Nɨ taba na danɨngigh?”
14 Um dia, no tempo da colheita do trigo, Rúben foi ao campo. Ali achou umas mandrágoras e as levou para Leia, a sua mãe. Quando Raquel viu isso, disse a Leia: — Por favor, dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Ezɨ Lea a ikaragha ghaze, “Nɨ nan pam inigha gɨvagha, datɨrɨghɨn nan otarim inigha izezir tevsevir ovɨziba iniasa.”
15 Leia respondeu: — Será que você acha que tomar o meu marido de mim ainda é pouco? Agora vai querer tomar também as mandrágoras que o meu filho me deu? Aí Raquel disse: — Vamos fazer uma troca: você me dá as mandrágoras, e eu deixo que você durma com Jacó esta noite.
16 Ezɨ guaratɨzimɨn, Jekop azenibar ikegha izima, Lea ghua tuavimɨn a batogha egha ghaze, “Kɨ tevsevir ovɨzir nan otarim inigha izeziba isa nɨ givezegha gɨfa. Kamaghɨn, nɨ dɨmangan na ko dakuam.” Ezɨ Jekop dɨmangan Lea koma akui.
16 De tardinha, quando Jacó chegou do campo, Leia foi encontrar-se com ele e disse: — Esta noite você vai dormir comigo porque eu paguei para isso com as mandrágoras que o meu filho achou. Naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Ezɨ God Lean azangsɨzim baraki, ezɨ a navim asegha otarir namba 5 Jekop bagha a bate.
17 Deus ouviu a oração de Leia, e ela ficou grávida e deu a Jacó um quinto filho.
18 Ezɨ Lea ghaze, “Kɨ uan ingangarir amizim uan pam ganɨngizɨ, God ivezir aghuimɨn na gami.” Egha borir kam ziam, “Isakar,” a gatɨ.
18 Então Leia disse: — Este menino se chamará Issacar , pois Deus me recompensou por ter dado a minha escrava ao meu marido.
19 Ezɨ Lea ua navim asegha Jekop bagha otarir namba 6 bate.
19 Depois Leia engravidou pela sexta vez e deu a Jacó mais um filho.
20 Egha a ghaze, “God bizir bar aghuim na ganɨngi. Kɨ uan pam bagha borir 6pla bategha gɨfa, eghtɨ datɨrɨghɨn a ziar ekiam na danɨngam.” Egha borim ziam, “Sebulun,” a gatɨ.
20 E disse: — Deus me deu um belo presente. Agora o meu marido vai ficar comigo porque lhe dei seis filhos. Por isso ela pôs nele o nome de Zebulom .
21 Egha gɨn Lea guivir mam bategha ziam, “Daina,” a gatɨ.
21 Por último Leia teve uma filha e lhe deu o nome de Dina.
22 Ezɨ God Resel gɨnɨghnɨsi. Egha Reselɨn azangsɨzim baregha an navir averiam akɨri, eghtɨ a boritam batam.
22 Então Deus lembrou de Raquel. Ele ouviu a sua oração e fez com que ela pudesse ter filhos.
23 Ezɨ Resel navim asegha otarir mam bate. Egha ghaze, “God nan osɨmtɨzim akɨrizɨma kɨ uam aghumsɨghan kogham.
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus não deixou que eu continuasse envergonhada por não ter filhos.
24 Ezɨ nan ifongiam Ikiavɨra Itir God ua otaritam na danɨngam.” Egha borir kam ziam, “Josep,” a gatɨ.
24 Que o Senhor Deus me dê mais um filho. Por isso ela pôs nele o nome de José .
25 — ausente —
25 Depois do nascimento de José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar para a minha terra.
26 — ausente —
26 Dê-me os meus filhos e as minhas mulheres, que eu ganhei trabalhando para o senhor, e eu irei embora. O senhor sabe muito bem quanto eu o tenho servido.
27 Ezɨ Laban a mɨgɨa ghaze, “Ga uaning inigha iti. Egh nɨ teghtɨ kɨ nɨ mɨkemeka, kɨ kamaghɨn uan aseba ko ingara egha men azaragha fo, nɨ na ko itir bizimɨn, Ikiavɨra Itir God bar deravɨra na gami.”
27 Labão respondeu: — Fique comigo, por favor, pois por meio de adivinhações fiquei sabendo que o
28 Egha Laban ua kamaghɨn mɨgei, “Nɨ manmaghɨn ivezim inisɨ deragh na mɨkɨmtɨ kɨ nɨ givezam.”
28 Diga quanto quer ganhar, que eu pagarei.
29 Ezɨ Jekop ghaze, “Nɨ uabɨ kɨ amizir ingangaribagh fo. Nɨ uabɨ fo, kɨ nɨn sipsipba ko asɨzir igharaziba sara eghuvi da bar avɨraseme.
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como tenho cuidado dos seus animais.
30 Nɨ fomɨra sipsipɨn avɨriba itir puvatɨ. Da bar avɨrasemezir puvatɨ. Ezɨ kɨ datɨrɨghɨn nɨ ko iti, nɨn sipsipba bar avɨraseme. Ezɨ Ikiavɨra Itir God na ko ikia, nan ingangaribar nan akurvagha nɨn ingangariba deragha dagh ami. Ezɨ datɨrɨghɨn kɨ kamaghsua, nan biziba igharagham.”
30 Antes de eu chegar, o senhor tinha pouco, mas depois tudo aumentou muito. E Deus tem abençoado o senhor em todos os lugares por onde eu tenho andado. Mas agora preciso cuidar da minha própria família.
31 Ezɨ Laban kamaghɨn Jekopɨn azara, “Kɨ bizir tizim nɨn ingangarimɨn ivezimɨn mɨn nɨ danɨngam?”
31 — Quanto você quer que eu lhe pague? — insistiu Labão. Jacó respondeu: — Não quero salário. Eu continuarei a cuidar das suas ovelhas se o senhor concordar com a proposta que vou fazer.
32 Egh kɨ datɨrɨghɨn mangɨ deragh nɨn sipsipba ko memebar ganigham. Egh kɨ sipsipɨn nguzir pɨziba ko, sipsipɨn ekiar mɨkarzir dighdiriba itiba ko, memen mɨkarzir dighdiriba, kɨ uan ivezim bagh ada iniam.
32 Hoje vou passar por todo o seu rebanho a fim de separar para mim todos os carneirinhos pretos e todos os cabritos malhados e com manchas. É só isso que eu quero como salário.
33 Egh nɨ gɨn uabɨ ifongegh dughiatamɨn izɨ, nan memeba ko sipsipbar gan, dar taba pighan kogham o dighdiriba dar ikian koghtɨ, nɨ fogh suam, kɨ uan akamɨn gɨn ghuzir puvatɨgha ada okeme.”
33 No futuro será fácil o senhor saber se eu tenho sido honesto. Na hora de conferir o meu salário, se houver no meu rebanho carneirinhos que não sejam pretos e cabritos que não sejam malhados ou não tenham manchas, o senhor saberá que fui eu que roubei.
34 Ezɨ Laban ghaze, “A ti deragham, e nɨ mɨgei moghɨra damuam.”
34 Labão concordou, dizendo: — Está bem. Aceito a sua proposta.
35 Egha dughiar kamra, Laban memen dighdiriba ko, sipsipɨn nguzir pɨziba bar da ini. Egha uan otaribav kemezɨ, me da inigha ghua danganir igharazimɨn da arɨki.
35 Mas naquele mesmo dia Labão separou para si todos os cabritos que tinham listas ou manchas, todas as cabras malhadas e as manchadas ou que tinham algum branco e todos os carneirinhos pretos. Ele os entregou aos seus filhos para cuidarem deles
36 Ezɨ Laban uaghan me ko zui. Me aruer 3plan memen kaba ko, sipsipba ko, saghon ghua danganir mamɨn iti. Ezɨ Jekop Labanɨn sipsipba ko memen mabagh eghufi.
36 e se afastou de Jacó a uma distância de três dias de viagem. E Jacó ficou cuidando dos outros animais de Labão.
37 Egha gɨn Jekop temebar aguaba inigha, vaghvagha dar inir maba afoghafogha da afɨrizɨ, da ghurghuri. Ezɨ maba iniba sara iti.
37 Então Jacó pegou galhos verdes de choupo, de amendoeira e de plátano e descascou-os, fazendo aparecer listas brancas.
38 Egha a temer aguar kaba isa asɨziba dɨpaba apir itarir ekiamɨn boroghɨn ada arɨsi. Eghtɨ memeba ko sipsipɨn amebaba dɨpamɨn izɨ dɨpam amɨva dar ganam. A fo, memeba ko sipsipba zurara iza dɨpam apa egha dar apuriba amebabagh azɨghazɨsi.
38 Ele pôs esses galhos na frente dos animais, nos bebedouros onde iam beber. Ele fez isso porque eles cruzavam quando iam beber.
39 Egha dar apuriba dar amebaba temer aguar kabar boroghɨn me gazɨghazɨsi, ezɨ gɨn amebaba nguzir mɨkarzir dighdiriba itiba bati.
39 E, como cruzavam diante dos galhos, as ovelhas davam crias listadas, com manchas e malhadas.
40 Ezɨ gɨn Jekop uan sipsipɨn nguziba isa danganir igharazim garɨki. Egha Labanɨn sipsipba ko memebagh amizɨ, da an sipsipba ko memen dighdiribar itir danganimɨn gari. Egha tuavir kamɨn, a ua bagha sipsip ko memen nguzir dighdirir avɨriba isi. Egha dagh amizɨ da Labanɨn sipsipba ko memeba ko itir puvatɨ.
40 Jacó separou as ovelhas dos bodes e fez com que olhassem na direção dos animais listados e dos animais pretos do rebanho de Labão. Assim, Jacó foi formando o seu próprio rebanho, separando-o dos animais de Labão.
41 Ezɨ sipsipba ko memen aghuir gavgaviba uari gazɨghazɨghasava ami, a temer aguar kaba isa me dɨpaba apir itarir ekiamɨn boroghɨn da arɨsi. Ezɨ me ter aguar kabar gara egha uari gazɨghazɨsi.
41 Quando os animais fortes estavam cruzando, Jacó punha os galhos das árvores na frente deles nos bebedouros, e assim eles cruzavam perto dos galhos.
42 Ezɨ sipsip ko memen gavgaviba puvatɨziba uari gazɨghazɨzima a temer aguaba arɨzir puvatɨ. A kamagh ami sipsipba ko memen amɨraghmɨraziba, da Labanɨn naba. Ezɨ sipsipba ko memen gavgaviba, da Jekopɨn naba.
42 Mas na frente dos animais fracos Jacó não punha os galhos. Por isso os animais fracos ficavam para Labão, e os mais fortes ficavam para Jacó.
43 Jekop kamagh amigha bizir bar avɨrim iti. A sipsipɨn avɨriba, memeba, ingangarir gumaziba, ingangarir amiziba, donkiba ko kamelɨn avɨriba iti.
43 Desse modo ele ficou muito rico e chegou a ter muitas ovelhas e cabras, escravos, escravas, camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.