Gênesis 27
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ACF
1 Ezɨ dughiar kamɨn Aisak ghurigha an damaziba ikufi. Ezɨ a uan otarir ekiam Ison diazɨ a izima an a mɨgɨa ghaze, “Nan otarim.”
1 E aconteceu que, como Isaque envelheceu, e os seus olhos se escureceram, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho. E ele lhe disse: Eis-me aqui.
2 Ezɨ Aisak ghaze, “Nɨ nan gan, kɨ bar ghurigha ovengamin dughiam bar roghɨra ize.
2 E ele disse: Eis que já agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;
3 Kamaghɨn nɨ uan asɨziba burir barir pim ko bariba inigh ruarimɨn mangɨ, egh na bagh asɨzitam batogh a mɨsokegh.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça.
4 Egh na bagh asɨzim isamigh dagher aghuir kɨ ifongezim inigh na bagh izɨ. Eghtɨ kɨ anemegh deravɨra nɨ damigh egh gɨn ovengam.”
4 E faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; para que minha alma te abençoe, antes que morra.
5 Ezɨ dughiar kamɨn Aisak Iso mɨgeima Rebeka oraki. Ezɨ Iso asɨzibar amuasa ghuzɨ,
5 E Rebeca escutou quando Isaque falava ao seu filho Esaú. E foi Esaú ao campo para apanhar a caça que havia de trazer.
6 Rebeka kamagh Jekop mɨgei, “Kɨ datɨrɨghɨrama orazi, nɨn afeziam kamagh Iso mɨgei,
6 Então falou Rebeca a Jacó seu filho, dizendo: Eis que tenho ouvido o teu pai que falava com Esaú teu irmão, dizendo:
7 nɨ na bagh asɨzitam inigh izɨ na bagh a isamigh. Eghtɨ kɨ aneremeghɨva, Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn deragh nɨ damighvɨrama, egh gɨn ovengam.”
7 Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante da face do Senhor, antes da minha morte.
8 Egha Rebeka maghɨra kamaghɨn mɨgei, “Nan otarim, nɨ na baregh egh bizir kɨ nɨ mɨkɨmamim na damu.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te mando:
9 Nɨ mangɨ memen igiar pumuning inigh izɨ, eghtɨ kɨ aning isamighɨva nɨn afeziam bar ifongezɨ moghɨn a bagh dagher aghuiba isamam.
9 Vai agora ao rebanho, e traze-me de lá dois bons cabritos, e eu farei deles um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Eghtɨ nɨ a inigh uan afeziam bagh mangɨtɨ an anemam, egh deragh nɨ damighvɨrama, gɨn ovengam.”
10 E levá-lo-ás a teu pai, para que o coma; para que te abençoe antes da sua morte.
11 Ezɨ Jekop kamagh uan amebam mɨgei, “Nɨ kamagh fo Iso a gumazir arɨzɨvatarim, ezɨ nan mɨkarzim arɨzɨvatarizir pu.
11 Então disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú meu irmão é homem cabeludo, e eu homem liso;
12 Nan afeziam nan suighsuigh egh fogham, kɨ a gifari, egh a deravɨra na damuan fɨrɨn, a ua na gasɨghasigham.”
12 Porventura me apalpará o meu pai, e serei aos seus olhos como enganador; assim trarei eu sobre mim maldição, e não bênção.
13 Ezɨ an amebam ghaze, “Nan otarim, nɨ, kɨ nɨ mɨgei moghɨn damu. Egh mangɨ na bagh memening inigh. Bizir nɨ gasɨghasɨghamba, da nɨ giran kogham, da na giram, nɨ puvatɨ.”
13 E disse-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim seja a tua maldição; somente obedece à minha voz, e vai, traze-mos.
14 Ezɨ a ghua aning inigha egha iza uan amebam ganɨngi, ezɨ Rebeka an afeziam damasa bar ifongezɨ moghɨrama a dagheba isai.
14 E foi, e tomou-os, e trouxe-os a sua mãe; e sua mãe fez um guisado saboroso, como seu pai gostava.
15 Rebekan otarir ekiam Iso, a faragha uan korotiar aghuiba isa amebamɨn purirpenim gatɨzɨ da iti. Ezɨ datɨrɨghɨn Rebeka da inigha uan otarir dozim Jekop gaghui.
15 Depois tomou Rebeca os vestidos de gala de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho menor;
16 Egha a memen igiabar arɨziba an agharibagh arigha, an tuemɨn danganir arɨziba puvatɨzibagh aghui.
16 E com as peles dos cabritos cobriu as suas mãos e a lisura do seu pescoço;
17 Egha Rebeka dagher isɨngtɨzir kaba ko bretɨn tueziba isa Jekop ganɨngi.
17 E deu o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó seu filho.
18 Ezɨ Jekop uan afeziam bagha ghuava an dɨa ghaze, “Afeziam!”
18 E foi ele a seu pai, e disse: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?
19 Jekop a ikaragha ghaze, “Kɨ nɨn otarir ivariam Iso. Kɨ nɨ mɨkemezɨ moghɨrama amigha gɨfa. Ezɨ nɨ dɨkavigh kɨ nɨ bagha inigha izezir asɨzim amegh egh deragh na damu.”
19 E Jacó disse a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te agora, assenta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Ezɨ Aisak ghaze, “Nan otarim, nɨ manmaghɨra zuamɨra asɨzir kam bato?”
20 Então disse Isaque a seu filho: Como é isto, que tão cedo a achaste, filho meu? E ele disse: Porque o Senhor teu Deus a mandou ao meu encontro.
21 Ezɨ Aisak a mɨgɨa ghaze, “Nɨ nan boroghɨn izɨtɨ, kɨ nɨn suighsuigh foka, nɨ guizbangɨra Iso, o puvatɨ?”
21 E disse Isaque a Jacó: Chega-te agora, para que te apalpe, meu filho, se és meu filho Esaú mesmo, ou não.
22 Ezɨ Jekop sɨvagha uan afeziamɨn boroghɨn ghu, ezɨ an an suigha ghaze, “Nɨn tiarim a Jekopɨn tiarimɨn mɨrara mɨgei, ezɨ nɨn aghariba kɨ dar suigha dar barazi, da mati Ison aghariba.”
22 Então se chegou Jacó a Isaque seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 Ezɨ an aghariba Ison agharibar mɨn arɨzɨvatari, ezɨ Aisak kamaghɨn fozir pu, kar Jekop. Kamaghɨn amizɨ a deragha a damuasa,
23 E não o conheceu, porquanto as suas mãos estavam cabeludas, como as mãos de Esaú seu irmão; e abençoou-o.
24 egha uam an azara, “Nɨ guizbangɨra Iso, o puvatɨ?”
24 E disse: És tu meu filho Esaú mesmo? E ele disse: Eu sou.
25 Ezɨ Aisak ghaze, “Nɨ na bagh asɨzitaba inigh izɨ. Kɨ damegh gɨvagh egh arazir aghuimɨn nɨ damuam.”
25 Então disse: Faze chegar isso perto de mim, para que coma da caça de meu filho; para que a minha alma te abençoe. E chegou-lhe, e comeu; trouxe-lhe também vinho, e bebeu.
26 Ezɨ an afeziam a mɨgɨa ghaze, “Nan otarim, nɨ nan boroghɨn izɨ nan toregh.”
26 E disse-lhe Isaque seu pai: Ora chega-te, e beija-me, filho meu.
27 Ezɨ an an torima Aisak an korotiabar mughuriam baregha deravɨrama a gami. Egha ghaze:
27 E chegou-se, e beijou-o; então sentindo o cheiro das suas vestes, abençoou-o, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o Senhor abençoou;
28 Kɨ Godɨn azai, a dɨmagaribar ghuariabar dɨpabar amutɨ
28 Assim, pois, te dê Deus do orvalho dos céus, e das gorduras da terra, e abundância de trigo e de mosto.
29 Kɨ kamaghɨn Godɨn azai, nguazimɨn itir gumazamiziba
29 Sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; malditos sejam os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Ezɨ Aisak deragha Jekop gamizɨ, a zuima, dughiar kamra an avebam Iso asɨzibagh amigha uamategha izi.
30 E aconteceu que, acabando Isaque de abençoar a Jacó, apenas Jacó acabava de sair da presença de Isaque seu pai, veio Esaú, seu irmão, da sua caça;
31 Egha a uaghan dagher isɨngtɨzir mabagh amigha uan afeziam bagha da inigha izi. Egha ghaze, “Afeziam, nɨ dɨkavigh daperagh asɨzir kɨ nɨ bagha inigha izir katabar ameghɨva, deraghvɨra na damu.”
31 E fez também ele um guisado saboroso, e trouxe-o a seu pai; e disse a seu pai: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoe a tua alma.
32 Ezɨ Aisak an azara, “Nɨ tina?” Ezɨ a ghaze, “Kɨ nɨn otarir ivariam Iso.”
32 E disse-lhe Isaque seu pai: Quem és tu? E ele disse: Eu sou teu filho, o teu primogênito Esaú.
33 Ezɨ Aisak dɨgavir kuram gamigha an mɨkarzim nɨgha, an azara, “Ezɨ kar ti tinara faragha asɨzir mam mɨsuegha na bagha a inigha ize? Ezɨ kɨ anemegha gɨvazɨ nɨ oto. Ezɨ kɨ deragha a gamigha gɨfa, eghtɨ da a ko ikɨ mamaghɨra ikiam!”
33 Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande, e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou a caça, e ma trouxe? E comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.
34 Ezɨ Iso kamaghɨn oregha, a bar puvɨram azia ghaze, “Afeziam, uaghan deragh na damigh!”
34 Esaú, ouvindo as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai.
35 Ezɨ Aisak a ikaragha ghaze, “Nɨn dozim iza na gifarazɨ kɨ deraghavɨram a gami.”
35 E ele disse: Veio teu irmão com sutileza, e tomou a tua bênção.
36 Ezɨ Iso ghaze, “A faragha na gifaragha, datɨrɨghɨn ua na gifara. Ezɨ an ziam Jekop. Ziar kam Jekop an amir arazibar mɨrara ghu. A faragha kɨ otarir ivariamɨn mɨn itir danganim na dama a ini, egha datɨrɨghɨn nɨ gifarazɨ nɨ deragha a gami. Ezɨ Afeziam, manmaghɨn ami, nɨ deraghvɨra na damuamin bizitam ua ikɨtɨ, nɨ a inigh na danɨngigh?”
36 Então disse ele: Não é o seu nome justamente Jacó, tanto que já duas vezes me enganou? A minha primogenitura me tomou, e eis que agora me tomou a minha bênção. E perguntou: Não reservaste, pois, para mim nenhuma bênção?
37 Ezɨ Aisak a ikaragha ghaze, “A nɨ gativaghamin gavgavim kɨ a ganigha gɨfa, egha kɨ ghaze, nɨn adarazi bar an ingangarir gumazibar ikiam. Egha kɨ witɨn avɨriba ko wainɨn avɨriba a ganigha gɨfa. Ezɨ nan otarim, kɨ datɨrɨghɨn nɨ bagh damuamin biziba bar puvatɨ.”
37 Então respondeu Isaque a Esaú dizendo: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido; que te farei, pois, agora, meu filho?
38 Ezɨ Iso uan afeziam mɨgɨavɨra ikia ghaze, “Nɨ ti bizir aghuir vamɨra iti? Nɨ God ko mɨkɨmtɨ, a uaghan deragh na damigh.” A kamagh mɨgɨa egha bar puvɨrama azi.
38 E disse Esaú a seu pai: Tens uma só bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a sua voz, e chorou.
39 Ezɨ Aisak a mɨgɨa ghaze:
39 Então respondeu Isaque, seu pai, e disse-lhe: Eis que a tua habitação será nas gorduras da terra e no orvalho dos altos céus.
40 Egh nɨ uan mɨdorozir sabamɨn amodoghɨn mɨsogh daghebar amɨ,
40 E pela tua espada viverás, e ao teu irmão servirás. Acontecerá, porém, que quando te assenhoreares, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Iso fo, Jekop ifarazɨ, Aisak deragha a gami. Ezɨ bizir kamɨn Iso osemegha Jekopɨn apanimɨn iti. Egha nɨmɨra ghaze, “Nan afeziam ovengamin dughiam roghɨra izi. An oveghtɨ e anefaghɨva, an ikegh gɨvaghɨva, kɨ Jekop mɨsueghtɨ an aremegham.”
41 E Esaú odiou a Jacó por causa daquela bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e Esaú disse no seu coração: Chegar-se-ão os dias de luto de meu pai; e matarei a Jacó meu irmão.
42 Ezɨ Rebeka Ison mɨgɨrɨgɨar kam baregha, Jekop bagha akam amadagha ghaze, “Nɨ orakigh, nɨn avebam Iso bar nɨn osemegha ikarvagham tuavim buria, nɨ mɨsueghtɨ nɨ aremeghasa nɨghnɨsi.
42 E foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; e ela mandou chamar a Jacó, seu filho menor, e disse-lhe: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.
43 Kamagh amizɨ, nan otarim, nɨ kɨ nɨ mɨgei moghɨra nɨ bizibar amu. Nɨ zuamɨra dɨkavigh nan tuebam Labanɨn bighan Haranɨn nguibamɨn mangɨ,
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz, e levanta-te; acolhe-te a Labão meu irmão, em Harã,
44 egh a ko ikɨ mangɨtɨ nɨn avebamɨn navim mar amɨragh.
44 E mora com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;
45 Eghtɨ a nɨ a gamizir bizir kam gɨn amadaka. Eghtɨ gɨn kɨ gumazitam amadaghtɨ a nɨ bagh izɨ ua nɨ inigh izam. Guizbangɨra, nan otarimning dughiar vamɨran ovengan kɨ aghua.”
45 Até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada também de vós ambos num mesmo dia?
46 Ezɨ Rebeka Aisak mɨgɨa ghaze, “Kɨ Hitian amizir Ison itir kamningɨn aghua. Egh kɨ ti oveghtɨ Jekop uaghan Hitian amizir roghɨra itir katamɨn ikɨtɨ deragham.”
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher das filhas de Hete, como estas são, das filhas desta terra, para que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.