Gênesis 25
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Ezɨ Abraham amuir dozimɨn iti, an ziam Ketura.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 Ezɨ amizir kam, Simran, Joksan, Midian, Isbak ko Sua bate.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Ezɨ Joksan, a Seba ko Dedanɨn afeziamɨn oto. Ezɨ Dedan, a Asuria, Letusia ko, Leumian ovavir inazimɨn oto.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 Ezɨ Midianɨn otaribar ziabar kara: Efa, Efer, Hanok, Abida ko Elda. Ka bar Keturan igiavotariba.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 Ezɨ Abraham uabɨ bar uan biziba isa Aisak ganɨngi.
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 Egha an angamɨra ikiavɨra itir dughiamɨn, a bizir aghuiba isa uan amuir dozimningɨn boribagh anɨngi. Egha me amadazɨ, me an otarim Aisak ategha saghon ghua aruem anadi naghɨn ghue.
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 Dughiar kamɨn Abraham 175plan azeniba iti.
7 Abraão viveu 175 anos
8 A bar ghurigha, uan nguazimɨn ikɨrɨmɨrim bar a gakuegha ovengezɨ, an duam ghua an adarazir duaba ghua itir nguibamɨn me ko iti.
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 Ezɨ an otarimning, Aisak ko Ismael iza Mamren nguibamɨn boroghɨn dagɨar mozir me Makpela arɨzimɨn anefa. Nguazir kam, a Hitian gumazim Soharɨn otarim Efronɨn nguazim.
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 Abraham faragha Hitian adarazir gumazim dam nguazir otevir kam givese. Nguazir kamɨn Abraham faragha uan amuim Sara mozim gatɨ. Ezɨ datɨrɨghɨn Aisak ko Ismael, Abraham isa nguazir kamran a mozim gatɨ.
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 Ezɨ Abrahamɨn ovevemɨn gɨn, God bar deraghvɨra an otarim Aisak gami. Dughiar kam, Aisak mozirpar mamɨn boroghɨn iti, mozirpar me kamagh dɨborim, “Godɨn Zurara Ikia Nan Garim.”
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 Ezɨ kar Ismaelɨn ovavir boribar ziaba. Ismael a Abrahamɨn otarim, Hagar a bate. Ezɨ Hagar Isipian amizim, a Saran ingangarir amizim.
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 Ismaelɨn otariba, men faragha otozimɨn ghua abuananamɨn ziaba: Ismaelɨn otarir ivariamɨn ziam Nebaiot, ezɨ an gɨrara iriba, Kedar, Atbel, ko Mipsam,
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 ko Misma, Duma, ko Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 ko Hadat, Tema, Jetur, Nafis, ko Kedema.
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Kar Ismaelɨn otaribar ziaba. Ezɨ me ziar kabara inigha me itir nguibaba ko nguazir otevir me itibar ziaba dagh arɨki. Eghtɨ gɨn 12plan gumazir kaba, 12plan anababar otivam.
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 Ezɨ Ismael 137plan azeniba ikia egha aremezɨ, an duam ghua an adarazir duaba ghua itir nguibamɨn me ko iti.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Ezɨ Ismaelɨn ovavir boriba Havilan nguazim ko Surɨn nguibamɨn tizimɨn itir nguazir otevimɨn apia. Sur a Asirian zuir tuavimɨn iti, Isipɨn boroghɨn. Ezɨ me deragha Abrahamɨn ovavir igharaziba ko deragha apiazir puvatɨgha, me ko apanim gami.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 Kar Abrahamɨn otarim Aisakɨn eghaghanim.
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 Ezɨ Aisak 40plan azeniba ikia egha Rebekan iti. Ezɨ Rebeka a Betuelɨn guivim, Betuel a Mesopotemian amadaghan Aramian adarazir gumazir mam. Rebeka ana Aramian adarazir gumazim Labanɨn buaramizim.
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Ezɨ Aisakɨn amuim boriba puvatɨ, ezɨ Aisak Ikiavɨra Itir God ko mɨgɨa ghaze, nɨ na baregh nan amuimɨn akuraghtɨ a boritam iniam. Ezɨ Ikiavɨra Itir God, Aisakɨn mɨgɨrɨgɨam baraghizɨ, Rebeka navim adai.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 Ezɨ otarir fufuzimning Rebekan navir averiamɨn ikia uaning adosi. Ezɨ Rebeka ghaze, “Tizim baghavɨra bizir kam na bato?” A bizir kamɨn mɨngarim gɨfoghasa, egha Ikiavɨra Itir God ko mɨgei.
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 Ezɨ Ikiavɨra Itir God Rebeka mɨgɨa ghaze, “Kantrin pumuningɨn gumazamiziba nɨn navimɨn aven ti. Ezɨ otarir nɨ otamin kamning, aning uaning batogh mangɨ tavɨn gavgavim tav gafiragham. Eghtɨ otarir faragha irɨzim, otarir gɨn irɨzimɨn ingangarir gumazimɨn mɨn ikiam.”
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 Ezɨ dughiar Rebeka otamim otozɨ, ana otarir fufuzimning bate.
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 Ezɨ faragha irɨzimɨn mɨkarzim aghevegha arɨzɨvatari. Ezɨ me ziam, “Iso,” a gatɨ.
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 Ezɨ Ison amebam a batir dughiamɨn an dozim an dagarir gɨnkevimɨn suiragha azenan ize. Kamaghɨn amizɨ me ziam, “Jekop,” a gatɨ. Dughiar kam Aisak 60plan azeniba itima aningɨn amebam aning bate.
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 Egha otarir kamning ekevegha Iso asɨziba burir fofozir ekiam iti. Egha ruaribar aruasa bar ifonge. Ezɨ Jekop gumazir nɨmɨra itim, egha nguibamra ti.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Ezɨ Iso asɨzibav sogha da inigha iza Aisak ganɨdima an ada apava, bar Iso gifonge. Ezɨ Rebeka Jekop gifonge.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 Ezɨ dughiar mamɨn Jekop nguezibar dɨparsɨzim isai. Ezɨ Iso ruarimɨn ikegha ngun izi.
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 Egha mɨtiriam puv ana aghezɨma a kamagh Jekop mɨgei, “Mɨtiriam puv nan azi. Nɨ dɨparsɨzir aghevir nɨ isamizir matam na danɨngigh.” Kamaghɨn me gɨn “Iso,” ziar igharazim, “Idom,” a gatɨ.
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Ezɨ Jekop an akam ikaragha ghaze, “Nɨ faragh nɨ otarir ivariamɨn mɨn itir danganir kam, na danɨngightɨ, kɨ gɨn dɨparsɨzir kam nɨ danɨngam.”
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Ezɨ Iso ghaze, “A dera. Kɨ ovengamin dughiam roghɨra ize, ezɨ kɨ otarir ivariamɨn itir danganim a manmaghɨn nan akurvagham?”
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Ezɨ Jekop ghaze, “Nɨ faragh Godɨn akakagh guizbangɨra na mɨkɨm suam, nɨ uan danganim na danɨngam.” Ezɨ Iso guizbangɨra mɨgɨa, egha uan danganir an otarir ivariamɨn itim isa Jekop ganɨngi.
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 Ezɨ Jekop bret ko nguezibar dɨparsɨzir a isamizim isa a ganɨngi. Ezɨ Iso anemegha gɨvagha pura dɨkavigha ghu.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.