Gênesis 25
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Ezɨ Abraham amuir dozimɨn iti, an ziam Ketura.
1 Abraão casou com outra mulher, que se chamava Quetura,
2 Ezɨ amizir kam, Simran, Joksan, Midian, Isbak ko Sua bate.
2 e ela lhe deu os seguintes filhos: Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3 Ezɨ Joksan, a Seba ko Dedanɨn afeziamɨn oto. Ezɨ Dedan, a Asuria, Letusia ko, Leumian ovavir inazimɨn oto.
3 Jocsã foi o pai de Seba e de Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assureus, os letuseus e os leumeus.
4 Ezɨ Midianɨn otaribar ziabar kara: Efa, Efer, Hanok, Abida ko Elda. Ka bar Keturan igiavotariba.
4 Os filhos de Midiã foram Efa, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos esses foram descendentes de Quetura.
5 Ezɨ Abraham uabɨ bar uan biziba isa Aisak ganɨngi.
5 Abraão deixou tudo o que tinha para Isaque,
6 Egha an angamɨra ikiavɨra itir dughiamɨn, a bizir aghuiba isa uan amuir dozimningɨn boribagh anɨngi. Egha me amadazɨ, me an otarim Aisak ategha saghon ghua aruem anadi naghɨn ghue.
6 mas deu presentes para os filhos das suas concubinas . E, antes de morrer, separou-os de Isaque e mandou que fossem morar na terra do Oriente.
7 Dughiar kamɨn Abraham 175plan azeniba iti.
7 Abraão viveu cento e setenta e cinco anos.
8 A bar ghurigha, uan nguazimɨn ikɨrɨmɨrim bar a gakuegha ovengezɨ, an duam ghua an adarazir duaba ghua itir nguibamɨn me ko iti.
8 Ele morreu bem velho e foi reunir-se com os seus antepassados no mundo dos mortos .
9 Ezɨ an otarimning, Aisak ko Ismael iza Mamren nguibamɨn boroghɨn dagɨar mozir me Makpela arɨzimɨn anefa. Nguazir kam, a Hitian gumazim Soharɨn otarim Efronɨn nguazim.
9 Os seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, que fica a leste de Manre, no campo de Efrom, que era filho de Zoar, o heteu.
10 Abraham faragha Hitian adarazir gumazim dam nguazir otevir kam givese. Nguazir kamɨn Abraham faragha uan amuim Sara mozim gatɨ. Ezɨ datɨrɨghɨn Aisak ko Ismael, Abraham isa nguazir kamran a mozim gatɨ.
10 Este era o campo que Abraão havia comprado dos heteus; Abraão e Sara foram sepultados ali.
11 Ezɨ Abrahamɨn ovevemɨn gɨn, God bar deraghvɨra an otarim Aisak gami. Dughiar kam, Aisak mozirpar mamɨn boroghɨn iti, mozirpar me kamagh dɨborim, “Godɨn Zurara Ikia Nan Garim.”
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, o filho dele, que morava perto do “Poço Daquele que Vive e Me Vê”.
12 Ezɨ kar Ismaelɨn ovavir boribar ziaba. Ismael a Abrahamɨn otarim, Hagar a bate. Ezɨ Hagar Isipian amizim, a Saran ingangarir amizim.
12 Ismael, o filho de Abraão e de Agar, a escrava egípcia de Sara, foi pai dos seguintes filhos,
13 Ismaelɨn otariba, men faragha otozimɨn ghua abuananamɨn ziaba: Ismaelɨn otarir ivariamɨn ziam Nebaiot, ezɨ an gɨrara iriba, Kedar, Atbel, ko Mipsam,
13 por ordem de nascimento: Nebaiote, o filho mais velho, e em seguida Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 ko Misma, Duma, ko Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 ko Hadat, Tema, Jetur, Nafis, ko Kedema.
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Kar Ismaelɨn otaribar ziaba. Ezɨ me ziar kabara inigha me itir nguibaba ko nguazir otevir me itibar ziaba dagh arɨki. Eghtɨ gɨn 12plan gumazir kaba, 12plan anababar otivam.
16 São esses os doze filhos de Ismael; as suas terras e os seus acampamentos receberam os nomes deles. Cada um era chefe da sua própria tribo.
17 Ezɨ Ismael 137plan azeniba ikia egha aremezɨ, an duam ghua an adarazir duaba ghua itir nguibamɨn me ko iti.
17 Ismael tinha cento e trinta e sete anos quando morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos .
18 Ezɨ Ismaelɨn ovavir boriba Havilan nguazim ko Surɨn nguibamɨn tizimɨn itir nguazir otevimɨn apia. Sur a Asirian zuir tuavimɨn iti, Isipɨn boroghɨn. Ezɨ me deragha Abrahamɨn ovavir igharaziba ko deragha apiazir puvatɨgha, me ko apanim gami.
18 Os descendentes de Ismael viveram na região que fica entre Havilá e Sur, a leste do Egito, ao longo da estrada que vai para a Assíria. Eles viviam separados dos outros descendentes de Abraão.
19 Kar Abrahamɨn otarim Aisakɨn eghaghanim.
19 Esta é a história de Isaque, filho de Abraão.
20 Ezɨ Aisak 40plan azeniba ikia egha Rebekan iti. Ezɨ Rebeka a Betuelɨn guivim, Betuel a Mesopotemian amadaghan Aramian adarazir gumazir mam. Rebeka ana Aramian adarazir gumazim Labanɨn buaramizim.
20 Isaque tinha quarenta anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel e irmã de Labão. Eles eram arameus e moravam na Mesopotâmia.
21 Ezɨ Aisakɨn amuim boriba puvatɨ, ezɨ Aisak Ikiavɨra Itir God ko mɨgɨa ghaze, nɨ na baregh nan amuimɨn akuraghtɨ a boritam iniam. Ezɨ Ikiavɨra Itir God, Aisakɨn mɨgɨrɨgɨam baraghizɨ, Rebeka navim adai.
21 Rebeca não podia ter filhos, e por isso Isaque orou a Deus, o Senhor , em favor dela. O Senhor ouviu a oração dele, e Rebeca ficou grávida.
22 Ezɨ otarir fufuzimning Rebekan navir averiamɨn ikia uaning adosi. Ezɨ Rebeka ghaze, “Tizim baghavɨra bizir kam na bato?” A bizir kamɨn mɨngarim gɨfoghasa, egha Ikiavɨra Itir God ko mɨgei.
22 Na barriga dela havia gêmeos, e eles lutavam um com o outro. Ela pensou assim: “Por que está me acontecendo uma coisa dessas?” Então foi perguntar a Deus, o Senhor ,
23 Ezɨ Ikiavɨra Itir God Rebeka mɨgɨa ghaze, “Kantrin pumuningɨn gumazamiziba nɨn navimɨn aven ti. Ezɨ otarir nɨ otamin kamning, aning uaning batogh mangɨ tavɨn gavgavim tav gafiragham. Eghtɨ otarir faragha irɨzim, otarir gɨn irɨzimɨn ingangarir gumazimɨn mɨn ikiam.”
23 e ele respondeu: “No seu ventre há duas nações; você dará à luz dois povos inimigos. Um será mais forte do que o outro, e o mais velho será dominado pelo mais moço.”
24 Ezɨ dughiar Rebeka otamim otozɨ, ana otarir fufuzimning bate.
24 Chegou o tempo de Rebeca dar à luz, e ela teve dois meninos.
25 Ezɨ faragha irɨzimɨn mɨkarzim aghevegha arɨzɨvatari. Ezɨ me ziam, “Iso,” a gatɨ.
25 O que nasceu primeiro era vermelho e peludo como um casaco de pele; por isso lhe deram o nome de Esaú .
26 Ezɨ Ison amebam a batir dughiamɨn an dozim an dagarir gɨnkevimɨn suiragha azenan ize. Kamaghɨn amizɨ me ziam, “Jekop,” a gatɨ. Dughiar kam Aisak 60plan azeniba itima aningɨn amebam aning bate.
26 O segundo nasceu agarrando o calcanhar de Esaú com uma das mãos, e por isso lhe deram o nome de Jacó . Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca teve os gêmeos.
27 Egha otarir kamning ekevegha Iso asɨziba burir fofozir ekiam iti. Egha ruaribar aruasa bar ifonge. Ezɨ Jekop gumazir nɨmɨra itim, egha nguibamra ti.
27 Os meninos cresceram. Esaú gostava de viver no campo e se tornou um bom caçador. Jacó, pelo contrário, era um homem sossegado, que gostava de ficar em casa.
28 Ezɨ Iso asɨzibav sogha da inigha iza Aisak ganɨdima an ada apava, bar Iso gifonge. Ezɨ Rebeka Jekop gifonge.
28 Isaque amava mais Esaú porque gostava de comer da carne dos animais que ele caçava. Rebeca, por sua vez, preferia Jacó.
29 Ezɨ dughiar mamɨn Jekop nguezibar dɨparsɨzim isai. Ezɨ Iso ruarimɨn ikegha ngun izi.
29 Um dia, quando Jacó estava cozinhando um ensopado, Esaú chegou do campo, muito cansado,
30 Egha mɨtiriam puv ana aghezɨma a kamagh Jekop mɨgei, “Mɨtiriam puv nan azi. Nɨ dɨparsɨzir aghevir nɨ isamizir matam na danɨngigh.” Kamaghɨn me gɨn “Iso,” ziar igharazim, “Idom,” a gatɨ.
30 e foi dizendo: — Estou morrendo de fome. Por favor, me deixe comer dessa coisa vermelha aí (Por isso puseram em Esaú o nome de Edom .).
31 Ezɨ Jekop an akam ikaragha ghaze, “Nɨ faragh nɨ otarir ivariamɨn mɨn itir danganir kam, na danɨngightɨ, kɨ gɨn dɨparsɨzir kam nɨ danɨngam.”
31 Jacó respondeu: — Sim, eu deixo; mas só se você passar para mim os seus direitos de filho mais velho .
32 Ezɨ Iso ghaze, “A dera. Kɨ ovengamin dughiam roghɨra ize, ezɨ kɨ otarir ivariamɨn itir danganim a manmaghɨn nan akurvagham?”
32 Esaú disse: — Está bem. Eu estou quase morrendo; que valor têm para mim esses direitos de filho mais velho?
33 Ezɨ Jekop ghaze, “Nɨ faragh Godɨn akakagh guizbangɨra na mɨkɨm suam, nɨ uan danganim na danɨngam.” Ezɨ Iso guizbangɨra mɨgɨa, egha uan danganir an otarir ivariamɨn itim isa Jekop ganɨngi.
33 — Então jure primeiro — disse Jacó. Esaú fez um juramento e assim passou a Jacó os seus direitos de filho mais velho.
34 Ezɨ Jekop bret ko nguezibar dɨparsɨzir a isamizim isa a ganɨngi. Ezɨ Iso anemegha gɨvagha pura dɨkavigha ghu.
34 Aí Jacó lhe deu pão e o ensopado. Quando Esaú acabou de comer e de beber, levantou-se e foi embora. Foi assim que ele desprezou os seus direitos de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.