Gênesis 12
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Dughiar mam, Ikiavɨra Itir God Abram mɨgɨa ghaze, “Nɨ uan nguazim, ko uan adarasi, ko uan afeziamɨn ikɨzim ategh nguazir kɨ nɨn akaghamimɨn mangɨ.
1 O S enhor tinha dito a Abrão: “Deixe sua terra natal, seus parentes e a família de seu pai e vá à terra que eu lhe mostrarei.
2 “Eghtɨ kɨ nɨn ovavir boribar amightɨ, me bar avɨrasemegh,
2 Farei de você uma grande nação, o abençoarei e o tornarei famoso, e você será uma bênção para outros.
3 Eghtɨ gumazamizir deravɨra nɨ gamiba, kɨ deravɨra me damuam.
3 Abençoarei os que o abençoarem e amaldiçoarei os que o amaldiçoarem. Por meio de você, todas as famílias da terra serão abençoadas”.
4 Ezɨ Abram Haranɨn nguibam ategha Ikiavɨra Itir God a mɨkemezɨ moghɨn, a zui. Ezɨ Lot a ko uaghan zui. Dughiar kamɨn Abram 75plan azeniba iti.
4 Então Abrão partiu, como o S enhor havia instruído, e Ló foi com ele. Abrão tinha 75 anos quando saiu de Harã.
5 Abram uan amuim Sarai, ko uan dozimɨn otarim Lot inigha, me uaghara zui. Abram faragha Haranɨn nguibamɨn ikia egha bizir avɨriba ko ingangarir gumaziba ko amizir avɨriba ini. Egha a Kenanɨn zuir dughiamɨn a bizir kaba bar da inigha zui. Egha me Kenanɨn otivigha gɨvagha,
5 Tomou sua mulher, Sarai, seu sobrinho Ló e todos os seus bens, os rebanhos e os servos que havia agregado à sua casa em Harã, e seguiu para a terra de Canaã. Quando chegaram a Canaã,
6 Abram uan adarazi ko nguazir kamɨn ghua Sekemɨn nguibamɨn oto. Nguibar kamɨn temer ekiar mam ikia Moren danganimɨn amadaghan iti. Ezɨ dughiar kamɨn Kenania Kenanɨn nguazimɨn ikiavɨra iti.
6 Abrão atravessou a terra até Siquém, onde acampou junto ao carvalho de Moré. Naquele tempo, os cananeus habitavam a região.
7 Ezɨ Ikiavɨra Itir God Abram batogha a mɨgei, “Kɨ nguazir kam nɨn ovavir boribar anɨngam.” Kamaghɨn Abram Ikiavɨra Itir God a batozɨ naghɨra, an ziam fasa ofa gamir dakozimɨn ingari.
7 Então o S enhor apareceu a Abrão e disse: “Darei esta terra a seus descendentes”. Abrão construiu um altar ali e o dedicou ao S enhor , que lhe havia aparecido.
8 Egha gɨn Abram dɨkavigha ghua, aruem anadi naghɨn itir mɨghsɨar Betelɨn boroghɨn itimɨn ghu. Mɨghsɨar kam Betelɨn nguibam ko Ain nguibamɨn tizimɨn iti. Ezɨ Betel an aruem uaghiri naghɨn itima, Ai an aruem anadi naghɨn iti. Ezɨ danganir kamɨn Abram uan purirpenibar ingarigha, Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fasa, ofa gamir dakozimɨn ingarigha, an ziam dɨbora a fe.
8 Dali, Abrão viajou para o sul e acampou na região montanhosa, entre Betel, a oeste, e Ai, a leste. Construiu ali mais um altar dedicado ao S enhor e invocou o nome do S enhor .
9 Egha gɨn Abram uan adarazi ko danganir kam ategha sautɨn amadaghan zui. Egha me purirpenibar ingara ghua Negevɨn danganimɨn oto, a gumazamiziba puvatɨzir danganim.
9 Abrão prosseguiu em sua jornada para o sul, acampando ao longo do caminho em direção ao Neguebe.
10 Dughiar mam mɨtiriar ekiam otozɨ, danganir kam dagheba bar puvatɨ. Kamaghɨn, Abram uan adarazi ko me ghua nguibar igharazibar gumazamizibar mɨn pura ikia, kantri Isipɨn iti.
10 Naquele tempo, uma fome terrível atingiu a terra de Canaã, e Abrão foi obrigado a descer ao Egito, onde viveu como estrangeiro.
11 Egha me kantri Isipɨn boroghɨra iza, Abram uan amuim Sarai mɨgɨa ghaze, “Nɨ orakigh. Kɨ fo, nɨ amizir dirir bar deragha ganganir aghuim gamim.
11 Aproximando-se da fronteira do Egito, Abrão disse a Sarai, sua mulher: “Você é muito bonita.
12 Isipɨn gumaziba nɨn ganigh, ti nɨ gakuegham. Egh me kamaghɨn fogham, nɨ nan amuim, egh me na mɨsueghtɨ kɨ aremeghtɨ, nɨ ikiam.
12 Quando os egípcios a virem, dirão: ‘É mulher dele. Vamos matá-lo para ficarmos com ela’.
13 Nɨ kamaghɨn mɨkɨmtɨ deragham, nɨ nan amizim. Egh nɨ kamaghɨn damightɨ, me arazir aghuimɨn na damu, na mɨsueghtɨ kɨ aremeghan kogham.”
13 Diga, portanto, que é minha irmã. Eles pouparão minha vida e, por sua causa, me tratarão bem”.
14 Ezɨ Abram kantri Isipɨn otozɨ, Isipɨn gumaziba a mɨkemezɨ moghɨra, an amuimɨn garima an ganganim bar dera.
14 De fato, chegando Abrão ao Egito, todos notaram a grande beleza de sua mulher.
15 Ezɨ atrivimɨn ingangarir gumaziba Sarain gari, a bar derazɨ, me ghua atrivim kamaghɨn a mɨgei, “Amizir bar dirir mam izegha iti.” Egha me ghua Sarai inigha atrivimɨn dɨpenimɨn ize.
15 Quando os oficiais do palácio a viram, falaram maravilhas dela ao faraó e a levaram para o palácio.
16 Ezɨ atrivim Sarain ganigha mɨghɨgha a gakongegha, kamaghɨn bar deravɨram Abram gami. Egha sipsipba, memeba, bulmakauba, donkin apuriba, donkin amebaba, kamelba, ingangarir gumaziba ko ingangarir amizir bar avɨriba, isa Abram ganɨngi.
16 Por causa de Sarai, o faraó deu muitos presentes a Abrão: ovelhas, bois, jumentos e jumentas, servos e servas, e camelos.
17 Egha atrivim Abramɨn amuim Sarai inigha ua bagha an amuim gami, kamaghɨn Ikiavɨra Itir God Isipɨn atrivim ko an dɨpenimɨn itir darazi bagha arɨmariar guar avɨriba amangi.
17 Mas, por causa de Sarai, mulher de Abrão, o S enhor enviou pragas terríveis sobre o faraó e sobre os membros de sua casa.
18 Ezɨ atrivim Abramɨn diazɨma a izima a kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, “Nɨ manmaghsua arazir kam na gami? Egha kamaghɨn na mɨkemezɨ puvatɨ, Sarai nɨn amuim.
18 Por isso, o faraó mandou chamar Abrão e disse: “O que você fez comigo? Por que não me disse que ela era sua mulher?
19 Nɨ na mɨgɨa ghaze nɨn amizim, ezɨ kamaghɨn kɨ uan amuimɨn mɨn a ini. Nɨ manmaghsuavɨra arazir kam gami? Kamaghɨn nɨ uan amuim inigh, gua mangɨ!”
19 Por que disse que era sua irmã e permitiu que eu a tomasse como esposa? Aqui está sua mulher. Tome-a e vá embora daqui!”.
20 Ezɨ atrivim uan ingangarir gumazibav mɨkemezɨ, me Abram uan amuim ko, an biziba sara Isipɨn bar me batoke.
20 O faraó ordenou que alguns de seus homens escoltassem Abrão, com sua mulher e todos os seus bens, para fora de sua terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.