Gênesis 12
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA
1 Dughiar mam, Ikiavɨra Itir God Abram mɨgɨa ghaze, “Nɨ uan nguazim, ko uan adarasi, ko uan afeziamɨn ikɨzim ategh nguazir kɨ nɨn akaghamimɨn mangɨ.
1 O Senhor disse a Abrão: — Saia da sua terra, da sua parentela e da casa do seu pai e vá para a terra que lhe mostrarei.
2 “Eghtɨ kɨ nɨn ovavir boribar amightɨ, me bar avɨrasemegh,
2 Farei de você uma grande nação, e o abençoarei, e engrandecerei o seu nome. Seja uma bênção!
3 Eghtɨ gumazamizir deravɨra nɨ gamiba, kɨ deravɨra me damuam.
3 Abençoarei aqueles que o abençoarem e amaldiçoarei aquele que o amaldiçoar. Em você serão benditas todas as famílias da terra.
4 Ezɨ Abram Haranɨn nguibam ategha Ikiavɨra Itir God a mɨkemezɨ moghɨn, a zui. Ezɨ Lot a ko uaghan zui. Dughiar kamɨn Abram 75plan azeniba iti.
4 Partiu, pois, Abrão, como o Senhor lhe havia ordenado. E Ló foi com ele. Abrão tinha setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 Abram uan amuim Sarai, ko uan dozimɨn otarim Lot inigha, me uaghara zui. Abram faragha Haranɨn nguibamɨn ikia egha bizir avɨriba ko ingangarir gumaziba ko amizir avɨriba ini. Egha a Kenanɨn zuir dughiamɨn a bizir kaba bar da inigha zui. Egha me Kenanɨn otivigha gɨvagha,
5 Abrão levou consigo a sua mulher Sarai, o seu sobrinho Ló, todos os bens que haviam adquirido e as pessoas que lhes foram acrescentadas em Harã. Partiram para a terra de Canaã e lá chegaram.
6 Abram uan adarazi ko nguazir kamɨn ghua Sekemɨn nguibamɨn oto. Nguibar kamɨn temer ekiar mam ikia Moren danganimɨn amadaghan iti. Ezɨ dughiar kamɨn Kenania Kenanɨn nguazimɨn ikiavɨra iti.
6 Abrão atravessou a terra até Siquém, até o carvalho de Moré. Nesse tempo os cananeus habitavam essa terra.
7 Ezɨ Ikiavɨra Itir God Abram batogha a mɨgei, “Kɨ nguazir kam nɨn ovavir boribar anɨngam.” Kamaghɨn Abram Ikiavɨra Itir God a batozɨ naghɨra, an ziam fasa ofa gamir dakozimɨn ingari.
7 O Senhor apareceu a Abrão e lhe disse: — Darei esta terra à sua descendência. Ali Abrão edificou um altar ao
8 Egha gɨn Abram dɨkavigha ghua, aruem anadi naghɨn itir mɨghsɨar Betelɨn boroghɨn itimɨn ghu. Mɨghsɨar kam Betelɨn nguibam ko Ain nguibamɨn tizimɨn iti. Ezɨ Betel an aruem uaghiri naghɨn itima, Ai an aruem anadi naghɨn iti. Ezɨ danganir kamɨn Abram uan purirpenibar ingarigha, Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fasa, ofa gamir dakozimɨn ingarigha, an ziam dɨbora a fe.
8 Passando dali para o monte a leste de Betel, armou a sua tenda, ficando Betel a oeste e Ai a leste. Ali edificou um altar ao Senhor e invocou o nome do Senhor .
9 Egha gɨn Abram uan adarazi ko danganir kam ategha sautɨn amadaghan zui. Egha me purirpenibar ingara ghua Negevɨn danganimɨn oto, a gumazamiziba puvatɨzir danganim.
9 Depois, Abrão partiu dali, indo sempre na direção do Neguebe.
10 Dughiar mam mɨtiriar ekiam otozɨ, danganir kam dagheba bar puvatɨ. Kamaghɨn, Abram uan adarazi ko me ghua nguibar igharazibar gumazamizibar mɨn pura ikia, kantri Isipɨn iti.
10 Havia fome naquela terra. Assim, Abrão foi para o Egito, para ali ficar, porque era grande a fome na terra.
11 Egha me kantri Isipɨn boroghɨra iza, Abram uan amuim Sarai mɨgɨa ghaze, “Nɨ orakigh. Kɨ fo, nɨ amizir dirir bar deragha ganganir aghuim gamim.
11 Quando se aproximava do Egito, quase ao entrar, disse a Sarai, sua mulher: — Ora, bem sei que você é uma mulher muito bonita.
12 Isipɨn gumaziba nɨn ganigh, ti nɨ gakuegham. Egh me kamaghɨn fogham, nɨ nan amuim, egh me na mɨsueghtɨ kɨ aremeghtɨ, nɨ ikiam.
12 Os egípcios, quando virem você, vão dizer: “Essa é a mulher dele.” Então eles vão me matar, deixando você com vida.
13 Nɨ kamaghɨn mɨkɨmtɨ deragham, nɨ nan amizim. Egh nɨ kamaghɨn damightɨ, me arazir aghuimɨn na damu, na mɨsueghtɨ kɨ aremeghan kogham.”
13 Diga, pois, que você é minha irmã, para que me tratem bem por sua causa e, por amor a você, me conservem a vida.
14 Ezɨ Abram kantri Isipɨn otozɨ, Isipɨn gumaziba a mɨkemezɨ moghɨra, an amuimɨn garima an ganganim bar dera.
14 Tendo Abrão entrado no Egito, os egípcios viram que a mulher era, de fato, muito bonita.
15 Ezɨ atrivimɨn ingangarir gumaziba Sarain gari, a bar derazɨ, me ghua atrivim kamaghɨn a mɨgei, “Amizir bar dirir mam izegha iti.” Egha me ghua Sarai inigha atrivimɨn dɨpenimɨn ize.
15 Os príncipes de Faraó a viram e foram elogiá-la diante de Faraó. E a mulher foi levada para a casa de Faraó.
16 Ezɨ atrivim Sarain ganigha mɨghɨgha a gakongegha, kamaghɨn bar deravɨram Abram gami. Egha sipsipba, memeba, bulmakauba, donkin apuriba, donkin amebaba, kamelba, ingangarir gumaziba ko ingangarir amizir bar avɨriba, isa Abram ganɨngi.
16 Este, por causa dela, tratou bem a Abrão, o qual veio a ter ovelhas, bois, jumentos, escravos e escravas, jumentas e camelos.
17 Egha atrivim Abramɨn amuim Sarai inigha ua bagha an amuim gami, kamaghɨn Ikiavɨra Itir God Isipɨn atrivim ko an dɨpenimɨn itir darazi bagha arɨmariar guar avɨriba amangi.
17 Porém o Senhor puniu Faraó e a sua casa com grandes pragas, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 Ezɨ atrivim Abramɨn diazɨma a izima a kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, “Nɨ manmaghsua arazir kam na gami? Egha kamaghɨn na mɨkemezɨ puvatɨ, Sarai nɨn amuim.
18 Faraó chamou Abrão e lhe disse: — O que é isso que você fez comigo? Por que não me disse que ela era a sua mulher?
19 Nɨ na mɨgɨa ghaze nɨn amizim, ezɨ kamaghɨn kɨ uan amuimɨn mɨn a ini. Nɨ manmaghsuavɨra arazir kam gami? Kamaghɨn nɨ uan amuim inigh, gua mangɨ!”
19 E por que me disse que ela era sua irmã? Foi por isso que a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, aqui está a sua mulher; tome-a e vá embora daqui.
20 Ezɨ atrivim uan ingangarir gumazibav mɨkemezɨ, me Abram uan amuim ko, an biziba sara Isipɨn bar me batoke.
20 E Faraó deu ordens aos seus servos a respeito de Abrão e eles o acompanharam, a ele, a sua mulher e a tudo o que possuía.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.