Ezequiel 9

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 God na mɨkemegha gɨvagha, tiarim akarigha pamtemɨn dɨa mɨgei, “Ia, gumazir nguibar ekiamɨn itir gumazamizibav soghtɨ me arɨghiramiba, ia vaghvagh mɨdorozir sababar suigh kagh izɨ.”
1 Depois ouvi gritar com voz forte: Aproximai-vos, vós, os guardas da cidade, trazendo cada um de vós o instrumento de destruição.
2 Ezɨ kɨ gari, gumazir 6pla dɨvazimɨn notɨn amadaghan itir itiar akamɨn boroghɨn ikegha izi. Me bar vaghvagha gumazibav soghamin mɨdorozir sababar suiki. Ezɨ gumazir igharazir mam me ko izi. A korotiar ghurghurir bar aghuir mam aruzɨ, osizirir biziba itir mɨtarir muziarim an oghɨriamɨn mɨtem gitoroghav iti. Me bar izegha ofa gamir brasɨn dakozimɨn mɨriamɨn boroghɨn mɨtifi.
2 Surgiram então, do pórtico superior que olha para o norte, seis homens trazendo cada um na mão o instrumento de destruição. Encontrava-se no meio deles um personagem vestido de linho, trazendo à cintura um tinteiro de escriba. Entraram para se colocar de pé ao lado do altar de bronze.
3 Ezɨ Israelian Godɨn angazangarir gavgavir ekiam, enselɨn bar gavgavim a gisɨn ikia avughsegha, anetegha uanaga Godɨn Dɨpenimɨn tiar akamɨn boroghɨn zui. Ezɨ Ikiavɨra Itir God, gumazir korotiar ghurghurir bar aghuim aruzir kamɨn dia,
3 Então a glória do Deus de Israel se elevou de cima do querubim, onde repousava, até a soleira do templo. Chamou o Senhor o homem vestido de linho, que trazia à cintura os instrumentos de escriba,
4 egha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ dɨkavigh Jerusalemɨn nguibar ekiam bar an averiam daruva gumazamizir men namakaba amir arazir kurar God aghuazibar osemegha itiba, nɨ me bativ, men guaba osizirir ababanim me darɨgh.”
4 e lhe disse: Percorre a cidade, o centro de Jerusalém, e marca com uma cruz na fronte os que gemem e suspiram devido a tantas abominações que na cidade se cometem.
5 Ezɨ kɨ orazi God kamaghɨn gumazibav soghamin mɨdorozir sababar suighizir gumazir 6plan kabav gei, “Ia dɨkavigh an gɨn mangɨ nguibar ekiamɨn aven gumazamizibav soghtɨ, me arɨmɨghiregh. Egh men tavɨn apangkuvigh aneteghtɨ an angamɨra ikian markɨ.
5 Depois, dirigindo-se aos outros em minha presença, disse-lhes: Percorrei a cidade, logo em seguida, e feri! Não tenhais consideração, nem piedade.
6 Ia gumazir dapanir akɨrim ragha Godɨn Dɨpenim gasaraziba faragh me mɨsoghɨrarigh, egh mangɨ gumazir ghuriba, ko guiviba ko otarir igiaba, ko amiziba ko boriba, bar me mɨsoghɨrarɨkigh. Egh osizirir ababanim guabar itir gumazamiziba, ia me mɨsueghtɨ me arɨmɨghiran markɨ.” Ezɨ me dɨkavigha ghua gumazir dapanibav soghezɨ me ariaghire.
6 Velhos, jovens, moços, moças, crianças e mulheres, matai todos até o total extermínio; precavei-vos, todavia, de tocar em quem estiver assinalado por uma cruz. Começai por meu santuário. Começaram pelos anciãos que encontraram defronte ao templo,
7 Egha God kamaghɨn 6plan gumazir kabav gei, “Ia nan dɨpenim avɨnizir dɨvazimɨn aven iti darazi bar me mɨsoghɨrarightɨ men kuaba nan Dɨpenim gizɨfagh. Eghtɨ bizir kam bangɨn nan Dɨpenim nan damazimɨn bar mɨzegham. Aria! Ia dɨkavigh mangɨ.” Ezɨ me nguibar ekiamɨn danganiba bar dagh arua ghua gumazamiziba bar me mɨsuagharɨsi.
7 Manchai o templo, disse-lhes, e enchei de cadáveres os adros; em seguida saí! E foram-se eles para prosseguir o morticínio na cidade.
8 Me gumazamizibav soagharɨzir dughiamɨn, kɨ uabɨra ikia Godɨn Dɨpenimɨn aven iti. Egha kɨ nguazim girɨgha fuagha, uan guam nguazim mɨtuagha diava ara ghaze, “O Ikiavɨra Itir Godɨn Ekiam, nɨ uan anɨngagharim isɨ Jerusalemia gingamin dughiamɨn, nɨ Israelian ikiavɨra itir varazira bar me gasɨghasɨgham, o?”
8 Permanecendo só durante esse massacre, prostrei-me de face contra a terra, e gritei: Ah! Senhor Javé, ides exterminar o que resta de Israel, desencadeando vosso furor contra Jerusalém.
9 Ezɨ a na ikaragha ghaze, “Israelɨn ikɨzim ko Judan ikɨzim arazir kurar bar avɨrim gami, ezɨ osɨmtɨzir bar ekiam iti. Nguazir kamɨn, arazir gumaziba uariv soghava ariaghirim bar ekefe. Ezɨ nguibar ekiar kamɨn gumazamiziba uarir ikɨzɨrɨzir arazim bar izɨfa. Me ghaze, Ikiavɨra Itir God ti nguazir kam akɨrim ragha a gasara. Egha en garir puvatɨ.
9 A falta de Israel e de Judá é grande, muito grande, respondeu-me: a terra transborda de sangue e a cidade extravasa de perversão, porque dizem entre eles: o Senhor abandonou a terra! O Senhor não enxerga mais nada!
10 Ezɨ kɨ men ganɨva tong men apangkuv men asughasughan kogham. Kɨ arazir me igharaz darazigh amizibara, uam da ikarvagh dar me damuam.”
10 Está bem! Eu, de minha parte, não terei complacência, mostrar-me-ei impiedoso, farei recair sobre a sua cabeça o peso de seu proceder.
11 Ikiavɨra Itir God mɨkemegha gɨvazɨ, kɨ garima, gumazir korotiar ghurghurir bar aghuim aruzim, osizirir biziba itir mɨtarir muziarim an oghɨriamɨn mɨtem gitoroghav iti, a uamategha iza kamaghɨn Ikiavɨra Itir God mɨgei, “Nɨ na mɨkemezɨ moghɨn kɨ amigha gɨfa.”
11 Depois disso reapareceu o personagem vestido de linho, que trazia à cintura os instrumentos de escriba. Vinha prestar contas. Fiz o que me ordenastes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.