Êxodo 9
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA
1 Egha Ikiavɨra Itir God kamaghɨn Moses mɨgei, “Nɨ mangɨva atrivim kamaghɨn a mɨkɨm suam, ‘Ikiavɨra Itir God, a Hibruian God, a ghaze: Nɨ nan gumazamiziba ateghtɨ me mangɨ nan ziam fam.
1 O Senhor disse a Moisés: — Apresente-se a Faraó e diga-lhe: Assim diz o
2 — ausente —
2 Porque, se você se recusar a deixá-los ir e ainda por força quiser detê-los,
3 — ausente —
3 eis que a mão do Senhor trará uma terrível peste sobre o seu rebanho, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre o gado e sobre as ovelhas.
4 Kɨrara Ikiavɨra Itir God, kɨ Israelian asɨziba ko Isipian asɨziba tuiraghtɨ Israelian asɨzitam aremeghan kogham.’ ”
4 E o Senhor fará distinção entre os rebanhos de Israel e o rebanho do Egito, para que nada morra de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Ezɨ Ikiavɨra Itir God dughiam dɨbora ghaze, “Kɨ gurumɨn arazir kam damuam.”
5 O Senhor designou certo tempo, dizendo: Amanhã o Senhor fará isto na terra.”
6 Ezɨ amɨnim tirazɨma, Ikiavɨra Itir God mɨkemezɨ moghɨn ami, ezɨ Isipian asɨziba ariaghirezɨ, Israelian asɨzitam aremezir puvatɨ.
6 E o Senhor o fez no dia seguinte, e todo o rebanho dos egípcios morreu; porém, do rebanho dos israelitas, não morreu um único animal.
7 Ezɨ atrivim uan gumazir maba amadagha men azara, “Israelian asɨziba deragha iti, o puvatɨ?”
7 Faraó mandou verificar, e eis que do rebanho de Israel não havia morrido nem um sequer. Mas o coração de Faraó se endureceu, e ele não deixou o povo ir.
8 Egha Ikiavɨra Itir God Moses ko Aron mɨgɨa ghaze, “Gua brighba tuer dɨpenimɨn mangɨ, egh uan dafarimningɨn averenir taba inighɨva, atrivimɨn bighan mangɨva, Moses atrivimɨn damazimɨn averenir kaba akunightɨ, da pɨn mavanang.
8 Então o Senhor disse a Moisés e a Arão: — Peguem mãos cheias de cinza de um forno, e que Moisés atire essa cinza para o ar diante de Faraó.
9 Egh averenir kaba iregh mɨnezir muziaribar otivigh mɨghɨ Isipɨn nguazim bar anevaragham. Egh da gumazamiziba ko asɨzibagh ireghtɨ, okaba men mɨkarzibar otivigh bɨghiregh duar ekiabar otivigham.”
9 Ela se transformará em pó fino sobre toda a terra do Egito e em tumores que se arrebentem em úlceras nas pessoas e nos animais, por toda a terra do Egito.
10 Egha aning avereniba inigha ghua atrivimɨn damazimɨn tugha, Moses pɨn avereniba kuni. Ezɨ avereniba okabagh amizɨ, da otivigha, bɨaghirezɨ duar ekiaba gumazamiziba ko asɨzibar otifi.
10 Eles pegaram cinza de um forno e se apresentaram a Faraó. Moisés atirou a cinza para o ar, e ela se transformou em tumores que se arrebentavam em úlceras nas pessoas e nos animais.
11 Ezɨ Isipian gumazamiziba bar moghɨra, okaba me batifi, ezɨ imezibagh amir gumaziba uakan. Kamaghɨn amizɨma, me Mosesɨn damazimɨn izan ibura.
11 Os magos não puderam permanecer diante de Moisés, por causa dos tumores, porque havia tumores nos magos e em todos os egípcios.
12 Ezɨ Ikiavɨra Itir God mɨkemezɨ moghɨn, an atrivim gamizɨ, an navim gavgafi, ezɨ a Moses ko Aron baraghan aghua.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Egha Ikiavɨra Itir God gɨn ua Moses kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ gurum mɨzaraghara dɨkavigh mangɨ, atrivim batogh kamaghɨn a mɨkɨm, ‘Hibruian God, a Ikiavɨra Itir God, a ghaze, “Nɨ nan gumazamiziba ateghtɨ me mangɨva, nan ziam fam.
13 O Senhor disse a Moisés: — Levante-se de manhã cedo, apresente-se a Faraó e diga-lhe: Assim diz o
14 Puvatɨghtɨ nɨrara, kɨ datɨrɨghɨn ivezir kuram nɨ danɨng, egh nɨn ingangarir gumaziba ko nɨn gumazamiziba uaghan me damuam. Eghtɨ nɨ fogh suam, nguaziba bar nan mɨn godɨn tam o gumazitam ua itir puvatɨ.
14 Pois desta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o seu coração, sobre os seus oficiais e sobre o seu povo, para que você saiba que em toda a terra não há ninguém que seja semelhante a mim.
15 Kɨ faragha uan gavgavimɨn paza nɨ gamua, nɨ gasɨghasighai, egh arɨmariar kuram nɨ ko nɨn gumazamiziba gasɨghasɨghizɨ, ia ti bar geveghai.
15 Pois eu já poderia ter estendido a mão para ferir você e o seu povo com peste, e você teria sido cortado da terra.
16 Kɨ kamaghsua ifonge, kɨ uan gavgavim isɨ ian akagham, eghtɨ nguazir kamɨn danganiba bar, dar gumazamiziba nan ziar ekiam geghanam. Kamaghɨn amizɨ, kɨ ia ataghizɨ ia ikiavɨra iti.
16 Mas, em verdade, foi para isso que eu o mantive: para mostrar a você o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 Egha nɨ uabɨ uan ziam favɨra ikia nan gumazamiziba dɨkabɨragha, mangasa men amamangarɨzir puvatɨ.
17 Você ainda vai se levantar contra o meu povo, para não deixá-lo ir?
18 Nɨ oragh. Gurumɨn dughiar kamra, kɨ maburan amozir ofɨzir dagɨabar mɨn garibar amightɨ da izighiram. Fomɨra fomɨra Isipɨn kantri nguibar igiamɨn ikegha iza datɨrɨkɨn, me amozir ofɨzir ekiar dagɨar kabar mɨn gari tamɨn ganizir puvatɨ. Amozir ofɨzir kaba bar ikuvigh, faragha izezir amozir ofɨziba, bar dagh afiragham.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei cair uma forte chuva de pedras, como nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até hoje.
19 Ezɨ datɨrɨghɨn nɨ gumazamiziba mɨgɨrɨgɨar gavgavim me mɨkɨm suam, me uan bulmakauba ko bizir azenan itiba inigh dɨpenibar aven dar arɨgh. Eghtɨ kɨ amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba amightɨ, da irɨva, gumazamiziba ko asɨzir azenan ikiavɨra itibagh irɨtɨ, da arɨmɨghiram.” ’ ”
19 Agora, pois, mande recolher o seu gado e tudo o que você tem no campo. Todas as pessoas e os animais que estiverem no campo e não forem levados para casa morrerão ao cair sobre eles a chuva de pedras.”
20 Ezɨ atrivimɨn ingangarir gumazir maba, Ikiavɨra Itir Godɨn mɨgɨrɨgɨam baregha atiatigha, me uan ingangarir gumazir kɨniba ko asɨziba inigha dɨpenibar aven ada arɨki.
20 Aqueles oficiais de Faraó que temiam a palavra do Senhor fizeram com que os seus servos e o seu gado fugissem para as casas;
21 Ezɨ marazi Ikiavɨra Itir Godɨn mɨgɨrɨgɨar gavgavim baraghan aghuagha, uan ingangarir gumazir kɨniba ko asɨziba ataghizɨ da azenan iti.
21 aqueles, porém, que não se importavam com a palavra do Senhor deixaram que os seus servos e o seu gado ficassem no campo.
22 Ezɨ Ikiavɨra Itir God datɨrɨkɨn kamaghɨn Moses mɨgei, “Nɨ uan dafarim ghufegh overiamɨn amadaghtɨ, amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba izɨ, bar Isipɨn nguazim ko, gumazamiziba, asɨziba, ko azenibar aghuir dagheba sara, dagh izam.”
22 Então o Senhor disse a Moisés: — Estenda a mão para o céu, e cairá chuva de pedras em toda a terra do Egito, sobre as pessoas, sobre animais e sobre toda planta do campo na terra do Egito.
23 Egha Moses uan asadivir aghorim ghufegha overiamɨn amadazɨ, Ikiavɨra Itir God overiam gamizɨ, ararim dagarvaghavɨra iti, ezɨ onɨmarim taghtagha ghua nguazimɨn izaghira nguazim gasavɨra itima, amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba ira Isipɨn nguazimɨn bar a girava a mɨsosi. Ikiavɨra Itir God bizir kurar kaba amadi.
23 E Moisés estendeu o seu bordão para o céu e o Senhor deu trovões e chuva de pedras, e fogo desceu sobre a terra. E o Senhor fez cair chuva de pedras sobre a terra do Egito.
24 Ezɨ amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba bar osemegha izavɨra itima, onɨmarim avimɨn mɨn isia, amozir dagɨabar mɨn garibar tongɨn taghtagha tintinibar danganibar zui. Ezɨ fomɨra fomɨra Isip kantrin otozir dughiamra ikegha iza datɨrɨkɨn, an amozir kurar katamɨn ganizir puvatɨ. Bar puvatɨ. Amozir ofɨzir kaba bar ikuvigha, faragha izezir amozir ofɨziba bar dagh afira.
24 De maneira que havia chuva de pedras e fogo misturado com a chuva de pedras tão grave, como nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Ezɨ amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba, Isipɨn nguaziba ko gumazamiziba, asɨziba, ko dɨpenibar azenan itir biziba bar dagh ira dagh asɨghasɨki. Egha men obariba, ko temer gumazamiziba ovɨziba iniasa opariziba, a vaghvagha da apɨragharɨki.
25 Por toda a terra do Egito a chuva de pedras destruiu tudo o que havia no campo, tanto pessoas como animais. A chuva de pedras destruiu também todas as plantas do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 Gosenɨn Distrighɨn itir danganir Israelia itir kamra, amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba, a gizezir puvatɨ.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não houve chuva de pedras.
27 Egha atrivim Moses ko Aron bagha akam amadazɨ aning izezɨ, a ghaze, “Dughiar kam kɨ arazir kuram gami. Ikiavɨra Itir God arazir aghuibaram ami, ezɨ kɨ uan gumazamiziba ko e arazir kuram gami.
27 Então Faraó mandou chamar Moisés e Arão e lhes disse: — Desta vez pequei. O
28 Ararir kurar dagarvazir kaba, ko amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn garir kaba e bar dar amɨra. Kamaghɨn amizɨ, nɨ Ikiavɨra Itir God mɨkɨm! Eghtɨ kɨ ian amamangatɨghtɨ, ia mangam. Ia ua kagh ikian kogham.”
28 Orem ao Senhor , pois já bastam estes grandes trovões e a chuva de pedras. Eu os deixarei ir, e vocês não ficarão mais aqui.
29 Ezɨ Moses kamaghɨn a mɨgei, “Kɨ nguibar ekiar kam ategh, egh dughiar kamra kɨ uan dafarimning fegh, Ikiavɨra Itir God ko mɨkɨmam. Eghtɨ arariba ko amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba gɨvagham. Eghtɨ nɨ fogh suam, nguazir kam, a Ikiavɨra Itir Godɨn bizim.
29 Moisés respondeu: — Quando eu sair da cidade, estenderei as mãos ao
30 Ezɨ kɨ fo, nɨ ko nɨn ingangarir gumaziba Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgavim, an atiatir puvatɨ.”
30 Mas quanto a você e aos seus oficiais, eu sei que ainda não temem o Senhor Deus.
31 — ausente —
31 O linho e a cevada foram destruídos, pois a cevada já estava na espiga e o linho estava em flor.
32 — ausente —
32 Porém o trigo e o centeio não sofreram dano, porque ainda não haviam nascido.
33 Moses atrivim ategha, nguibar ekiamɨn azenan ghugha, dafarimning fegha, Ikiavɨra Itir God ko mɨgei. Ezɨ arariba ko amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba gɨvazɨ, amozim ua izir puvatɨ.
33 Moisés saiu da presença de Faraó e da cidade e estendeu as mãos ao Senhor . Cessaram os trovões e a chuva de pedras, e não caiu mais chuva sobre a terra.
34 Ezɨ atrivim garima arariba ko amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba gɨfa. Ezɨ a uan ingangarir gumaziba ko, men naviba gavgavizɨ, me uam arazir kuram gami.
34 Quando Faraó viu que cessaram as chuvas, as pedras e os trovões, tornou a pecar e endureceu o coração, ele e os seus oficiais.
35 Bar guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God faragha Moses mɨkemezɨ moghɨn, atrivimɨn navim gavgavizɨ, a Israelia ateghtɨ me mangan kogham.
35 E assim Faraó, de coração endurecido, não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito a Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.