Êxodo 9
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ
1 Egha Ikiavɨra Itir God kamaghɨn Moses mɨgei, “Nɨ mangɨva atrivim kamaghɨn a mɨkɨm suam, ‘Ikiavɨra Itir God, a Hibruian God, a ghaze: Nɨ nan gumazamiziba ateghtɨ me mangɨ nan ziam fam.
1 Então disse o SENHOR a Moisés: Vai à presença de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.
2 — ausente —
2 Porque se te recusares a deixá-los ir, e os detiveres por força,
3 — ausente —
3 eis que a mão do SENHOR será sobre teu gado que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois, e sobre as ovelhas; haverá uma grande praga.
4 Kɨrara Ikiavɨra Itir God, kɨ Israelian asɨziba ko Isipian asɨziba tuiraghtɨ Israelian asɨzitam aremeghan kogham.’ ”
4 E o SENHOR separará o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que for dos filhos de Israel.
5 Ezɨ Ikiavɨra Itir God dughiam dɨbora ghaze, “Kɨ gurumɨn arazir kam damuam.”
5 E o SENHOR determinou um tempo certo, dizendo: Amanhã o SENHOR fará isto na terra.
6 Ezɨ amɨnim tirazɨma, Ikiavɨra Itir God mɨkemezɨ moghɨn ami, ezɨ Isipian asɨziba ariaghirezɨ, Israelian asɨzitam aremezir puvatɨ.
6 E o SENHOR o fez no dia seguinte, e todo o gado do Egito morreu, mas do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Ezɨ atrivim uan gumazir maba amadagha men azara, “Israelian asɨziba deragha iti, o puvatɨ?”
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas nenhum morrera. E o coração de Faraó foi endurecido, e ele não deixou o povo ir.
8 Egha Ikiavɨra Itir God Moses ko Aron mɨgɨa ghaze, “Gua brighba tuer dɨpenimɨn mangɨ, egh uan dafarimningɨn averenir taba inighɨva, atrivimɨn bighan mangɨva, Moses atrivimɨn damazimɨn averenir kaba akunightɨ, da pɨn mavanang.
8 E disse o SENHOR a Moisés e a Arão: Tomai para vós mãos cheias de cinzas do forno, e que Moisés as espalhe para o céu à vista de Faraó.
9 Egh averenir kaba iregh mɨnezir muziaribar otivigh mɨghɨ Isipɨn nguazim bar anevaragham. Egh da gumazamiziba ko asɨzibagh ireghtɨ, okaba men mɨkarzibar otivigh bɨghiregh duar ekiabar otivigham.”
9 E se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e furúnculos que arrebentarão em úlcera sobre o homem, e sobre o animal, em toda a terra do Egito.
10 Egha aning avereniba inigha ghua atrivimɨn damazimɨn tugha, Moses pɨn avereniba kuni. Ezɨ avereniba okabagh amizɨ, da otivigha, bɨaghirezɨ duar ekiaba gumazamiziba ko asɨzibar otifi.
10 E eles tomaram as cinzas do forno, e puseram-se diante de Faraó. E Moisés as espalhou para o céu, e elas se tornaram em feridas que arrebentavam em úlceras sobre o homem e sobre o animal.
11 Ezɨ Isipian gumazamiziba bar moghɨra, okaba me batifi, ezɨ imezibagh amir gumaziba uakan. Kamaghɨn amizɨma, me Mosesɨn damazimɨn izan ibura.
11 E os magos não conseguiram ficar diante de Moisés por causa das feridas, pois a ferida estava sobre os magos, e sobre todos os egípcios.
12 Ezɨ Ikiavɨra Itir God mɨkemezɨ moghɨn, an atrivim gamizɨ, an navim gavgafi, ezɨ a Moses ko Aron baraghan aghua.
12 E o SENHOR endureceu o coração de Faraó, e ele não os ouviu, como o SENHOR havia dito a Moisés.
13 Egha Ikiavɨra Itir God gɨn ua Moses kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ gurum mɨzaraghara dɨkavigh mangɨ, atrivim batogh kamaghɨn a mɨkɨm, ‘Hibruian God, a Ikiavɨra Itir God, a ghaze, “Nɨ nan gumazamiziba ateghtɨ me mangɨva, nan ziam fam.
13 E o SENHOR disse a Moisés: Levanta-te de manhã cedo, e coloca-te diante de Faraó, e dize a ele: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.
14 Puvatɨghtɨ nɨrara, kɨ datɨrɨghɨn ivezir kuram nɨ danɨng, egh nɨn ingangarir gumaziba ko nɨn gumazamiziba uaghan me damuam. Eghtɨ nɨ fogh suam, nguaziba bar nan mɨn godɨn tam o gumazitam ua itir puvatɨ.
14 Porque desta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há ninguém como eu em toda a terra.
15 Kɨ faragha uan gavgavimɨn paza nɨ gamua, nɨ gasɨghasighai, egh arɨmariar kuram nɨ ko nɨn gumazamiziba gasɨghasɨghizɨ, ia ti bar geveghai.
15 Porquanto agora estenderei a minha mão, para que eu fira a ti e a teu povo com peste, e tu serás cortado da terra.
16 Kɨ kamaghsua ifonge, kɨ uan gavgavim isɨ ian akagham, eghtɨ nguazir kamɨn danganiba bar, dar gumazamiziba nan ziar ekiam geghanam. Kamaghɨn amizɨ, kɨ ia ataghizɨ ia ikiavɨra iti.
16 E na verdade é por esta causa que eu te levantei, para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
17 Egha nɨ uabɨ uan ziam favɨra ikia nan gumazamiziba dɨkabɨragha, mangasa men amamangarɨzir puvatɨ.
17 Ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 Nɨ oragh. Gurumɨn dughiar kamra, kɨ maburan amozir ofɨzir dagɨabar mɨn garibar amightɨ da izighiram. Fomɨra fomɨra Isipɨn kantri nguibar igiamɨn ikegha iza datɨrɨkɨn, me amozir ofɨzir ekiar dagɨar kabar mɨn gari tamɨn ganizir puvatɨ. Amozir ofɨzir kaba bar ikuvigh, faragha izezir amozir ofɨziba, bar dagh afiragham.
18 Eis que amanhã a essa hora, farei chover um grande granizo, tal como não houve no Egito, desde a sua fundação até agora.
19 Ezɨ datɨrɨghɨn nɨ gumazamiziba mɨgɨrɨgɨar gavgavim me mɨkɨm suam, me uan bulmakauba ko bizir azenan itiba inigh dɨpenibar aven dar arɨgh. Eghtɨ kɨ amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba amightɨ, da irɨva, gumazamiziba ko asɨzir azenan ikiavɨra itibagh irɨtɨ, da arɨmɨghiram.” ’ ”
19 Por isso, envia agora, e ajunta o teu gado, e tudo que tens no campo; pois sobre todo homem e todo animal que for encontrado no campo, e não for trazido para casa, cairá o granizo, e morrerão.
20 Ezɨ atrivimɨn ingangarir gumazir maba, Ikiavɨra Itir Godɨn mɨgɨrɨgɨam baregha atiatigha, me uan ingangarir gumazir kɨniba ko asɨziba inigha dɨpenibar aven ada arɨki.
20 Aquele que temeu a palavra do SENHOR entre os servos de Faraó fez seus servos e seu gado fugir para dentro das casas,
21 Ezɨ marazi Ikiavɨra Itir Godɨn mɨgɨrɨgɨar gavgavim baraghan aghuagha, uan ingangarir gumazir kɨniba ko asɨziba ataghizɨ da azenan iti.
21 e aquele que não considerou a palavra do SENHOR deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Ezɨ Ikiavɨra Itir God datɨrɨkɨn kamaghɨn Moses mɨgei, “Nɨ uan dafarim ghufegh overiamɨn amadaghtɨ, amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba izɨ, bar Isipɨn nguazim ko, gumazamiziba, asɨziba, ko azenibar aghuir dagheba sara, dagh izam.”
22 E o SENHOR disse a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que haja granizo em toda a terra do Egito, sobre o homem, e sobre o animal, e sobre toda erva do campo na terra do Egito.
23 Egha Moses uan asadivir aghorim ghufegha overiamɨn amadazɨ, Ikiavɨra Itir God overiam gamizɨ, ararim dagarvaghavɨra iti, ezɨ onɨmarim taghtagha ghua nguazimɨn izaghira nguazim gasavɨra itima, amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba ira Isipɨn nguazimɨn bar a girava a mɨsosi. Ikiavɨra Itir God bizir kurar kaba amadi.
23 E Moisés estendeu seu cajado para o céu, e o SENHOR enviou trovão e granizo, e o fogo desceu à terra; e o SENHOR fez chover granizo sobre a terra do Egito.
24 Ezɨ amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba bar osemegha izavɨra itima, onɨmarim avimɨn mɨn isia, amozir dagɨabar mɨn garibar tongɨn taghtagha tintinibar danganibar zui. Ezɨ fomɨra fomɨra Isip kantrin otozir dughiamra ikegha iza datɨrɨkɨn, an amozir kurar katamɨn ganizir puvatɨ. Bar puvatɨ. Amozir ofɨzir kaba bar ikuvigha, faragha izezir amozir ofɨziba bar dagh afira.
24 Assim houve granizo, e fogo misturado com granizo, muito grave, tal como não houve em toda a terra do Egito desde que se tornou uma nação.
25 Ezɨ amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba, Isipɨn nguaziba ko gumazamiziba, asɨziba, ko dɨpenibar azenan itir biziba bar dagh ira dagh asɨghasɨki. Egha men obariba, ko temer gumazamiziba ovɨziba iniasa opariziba, a vaghvagha da apɨragharɨki.
25 E o granizo feriu, em toda a terra do Egito, tudo que estava no campo, tanto homem como animal; e o granizo feriu toda erva do campo, e quebrou cada árvore do campo.
26 Gosenɨn Distrighɨn itir danganir Israelia itir kamra, amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba, a gizezir puvatɨ.
26 Somente na terra de Gósen, onde os filhos de Israel estavam, não houve granizo.
27 Egha atrivim Moses ko Aron bagha akam amadazɨ aning izezɨ, a ghaze, “Dughiar kam kɨ arazir kuram gami. Ikiavɨra Itir God arazir aghuibaram ami, ezɨ kɨ uan gumazamiziba ko e arazir kuram gami.
27 E Faraó enviou, e chamou Moisés e Arão, e lhes disse: Pequei desta vez; o SENHOR é justo, e eu e meu povo somos ímpios.
28 Ararir kurar dagarvazir kaba, ko amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn garir kaba e bar dar amɨra. Kamaghɨn amizɨ, nɨ Ikiavɨra Itir God mɨkɨm! Eghtɨ kɨ ian amamangatɨghtɨ, ia mangam. Ia ua kagh ikian kogham.”
28 Rogai ao SENHOR (pois é o suficiente) para que não haja mais trovões fortes e granizo, e eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Ezɨ Moses kamaghɨn a mɨgei, “Kɨ nguibar ekiar kam ategh, egh dughiar kamra kɨ uan dafarimning fegh, Ikiavɨra Itir God ko mɨkɨmam. Eghtɨ arariba ko amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba gɨvagham. Eghtɨ nɨ fogh suam, nguazir kam, a Ikiavɨra Itir Godɨn bizim.
29 E Moisés lhe disse: Assim que eu sair da cidade, estenderei minhas mãos ao SENHOR; e o trovão cessará, nem haverá mais granizo, para que saibas que a terra é do SENHOR.
30 Ezɨ kɨ fo, nɨ ko nɨn ingangarir gumaziba Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgavim, an atiatir puvatɨ.”
30 Mas quanto a ti e a teus servos, sei que não temereis o SENHOR Deus.
31 — ausente —
31 E o linho e a cevada foram feridos, porque a cevada já estava na espiga, e o linho estava enrolado.
32 — ausente —
32 Mas o trigo e o centeio não foram feridos, pois não eram crescidos.
33 Moses atrivim ategha, nguibar ekiamɨn azenan ghugha, dafarimning fegha, Ikiavɨra Itir God ko mɨgei. Ezɨ arariba ko amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba gɨvazɨ, amozim ua izir puvatɨ.
33 E Moisés saiu da presença de Faraó e de sua cidade, e estendeu suas mãos ao SENHOR, e os trovões e o granizo cessaram, e a chuva não foi derramada sobre a terra.
34 Ezɨ atrivim garima arariba ko amozir ofɨzir ekiar dagɨabar mɨn gariba gɨfa. Ezɨ a uan ingangarir gumaziba ko, men naviba gavgavizɨ, me uam arazir kuram gami.
34 E quando Faraó viu que a chuva e o granizo e os trovões haviam cessado, pecou ainda mais, e endureceu seu coração, ele e os seus servos.
35 Bar guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God faragha Moses mɨkemezɨ moghɨn, atrivimɨn navim gavgavizɨ, a Israelia ateghtɨ me mangan kogham.
35 E o coração de Faraó foi endurecido, e não deixou os filhos de Israel ir, como o SENHOR havia dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.