Êxodo 5
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Egha Moses ko Aron Isipɨn atrivim bagha ghugha kamaghɨn a mɨgei, “Ikiavɨra Itir God, a Israelian God ghaze, ‘Nɨ nan gumazamiziba ateghtɨ me mangɨ, egh isatam gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn a damuva nan ziam fam.’ ”
1 Depois disso, Moisés e Arão foram ver o faraó e declararam: “Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Deixe meu povo sair para celebrar uma festa em minha honra no deserto’”.
2 Ezɨ atrivim ghaze, “Ikiavɨra Itir God, a tina? Kɨ tizim bagh a baregh Israelia ateghtɨ me mangam? Kɨ Ikiavɨra Itir God gɨfozir puvatɨ, kamaghɨn kɨ Israelia ateghtɨ me mangɨghan kogham.”
2 “Quem é o S enhor ?”, retrucou o faraó. “Por que devo dar ouvidos a ele e deixar Israel sair? Não conheço o S enhor e não deixarei Israel sair.”
3 Ezɨ Moses ko Aron ghaze, “Hibruian God, a izava e bato. Kamaghɨn, e uari nɨ en amamangatɨghtɨ, e aruer 3plan gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn mangɨ, Ikiavɨra Itir God, e uan Godɨn ofa damuam. E kamaghɨn damighan koghtɨ, an arɨmariar kuram o mɨdorozir ekiamɨn e damigh e mɨsueghtɨ e arɨghiregham.”
3 Então Arão e Moisés disseram: “O Deus dos hebreus se encontrou conosco. Portanto, deixe-nos fazer uma viagem de três dias ao deserto para oferecermos sacrifícios ao S enhor , nosso Deus. Do contrário, ele nos castigará com alguma praga ou pela espada”.
4 Ezɨ atrivim Moses ko Aron mɨgɨa ghaze, “Gua manmagh nɨghnigha gumazamiziba men ingangarimɨn men anogorosi? Gua uan ingangarim bagh uamategh mangɨ.
4 O rei do Egito respondeu: “Moisés e Arão, por que distraem o povo de suas tarefas? Voltem ao trabalho!
5 Gua gan, Isipɨn aven Israelia bar avɨraseme, ezɨ gua ingangarim damuan men anogorosi.”
5 Olhem! Há muitos do seu povo nesta terra, e vocês os estão impedindo de trabalhar!”.
6 — ausente —
6 Naquele mesmo dia, o faraó deu a seguinte ordem aos capatazes egípcios e aos supervisores israelitas:
7 — ausente —
7 “Não forneçam mais palha para o povo fazer tijolos. De agora em diante, eles mesmos devem juntá-la!
8 Ia me mɨkɨmtɨ, me brighbar ingartɨ, dar dɨbobonim faragha iti moghɨra kamaghɨra ikɨ. Dɨbobonir kam isɨvagh magɨran markɨ. Bar markɨ. Me amɨragha egha ghaze, e ateghtɨ e gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn mangɨgh uan Godɨn ofa damuam.
8 No entanto, continuem a exigir que produzam a mesma quantidade de tijolos que antes. Não reduzam a cota. Eles são preguiçosos e, por isso, clamam: ‘Deixe-nos sair para sacrificar ao nosso Deus’.
9 Ia ingangarir avɨriba me danɨng, egh me damutɨ, me bar puvɨram ingar, egh ifavarir mɨgɨrɨgɨar kaba baraghamin dughiaba puvatɨgham.”
9 Aumentem a carga de trabalho deles e cobrem o cumprimento das tarefas. Isso os ensinará a não dar ouvidos a mentiras!”.
10 Ezɨ Isipian ingangarimɨn garir gumazir kuraba ko men apengan itir ingangarimɨn garir gumaziba azenan ghua kamaghɨn Israelia mɨgei, “Atrivim ghaze, ‘E ua graziba ia danɨngan kogham.
10 Os capatazes e os supervisores saíram e informaram o povo: “Assim diz o faraó: ‘Vocês não receberão mais palha.
11 Ia uan gavgavibar tintinibar mangɨ graziba iniva, brighɨn avɨribar ingartɨ dar dɨbobonim faragha ikezɨ moghɨra ikɨ.’ ”
11 Saiam e juntem-na onde puderem encontrá-la. No entanto, continuarão a produzir a mesma quantidade de tijolos que antes’”.
12 Kamaghɨn Israelian gumazamiziba graziba buriasa tintinibar ghua, Isipɨn nguibamɨn danganibar grazir otevir muziariba buri.
12 Então o povo se espalhou por toda a terra do Egito para juntar a palha que sobrava das colheitas.
13 Ezɨ ingangarimɨn garir gumazir kuraba men avɨgha ghaze, “E faragha graziba ia ganɨngizɨ ia brighbar ingarizɨ moghɨra, datɨrɨghɨn dughiaba bar kamaghɨra ingar.”
13 Enquanto isso, os capatazes egípcios continuavam a pressioná-los: “Completem sua cota diária de tijolos, como faziam quando nós lhes fornecíamos palha!”.
14 Isipian ingangarimɨn garir gumazir kuraba faragha Israelian gumazir maba, men apengan ingangarimɨn garir gumaziba me amɨsefe. Egha datɨrɨghɨn me me bagha ghua, puv me mɨsogha me mɨgɨa ghaze, “Manmaghsuavɨra ia datɨrɨghɨn ingarizir brighɨn dɨbobonim, ia faragha ingarizɨ dɨbobonimɨn mɨn otozir puvatɨ?”
14 E açoitavam os supervisores israelitas que haviam sido encarregados das equipes de trabalhadores. “Por que não completaram as cotas nem ontem nem hoje?”, perguntavam.
15 Ezɨ Israelian ingangaribar garir gumaziba ghua uari bagha atrivim mɨgɨa ghaze, “Nɨ manmaghsua kamaghɨn e nɨn ingangarir gumaziba e gami?
15 Então os supervisores israelitas foram suplicar ao faraó: “Por favor, não trate seus servos desse modo.
16 Me graziba e ganɨngizir puvatɨgha, brighbar ingarasa puram e mɨgei. Egha datɨrɨghɨn e mɨsosi. Kar en osɨmtɨzim puvatɨ. Ia Isipia, kar ian osɨmtɨzimra.”
16 Não recebemos palha, mas os capatazes continuam a exigir: ‘Façam tijolos!’. Somos açoitados constantemente, mas a culpa é do seu próprio povo!”.
17 Ezɨ atrivim kamaghɨn me mɨgei, “Ia puram amɨragha ingangarimɨn aghua! Egha ghaze, ‘Nɨ en amamangatɨghtɨ, e mangɨ Ikiavɨra Itir God bagh ofa damuam.’
17 O faraó, porém, gritou: “Vocês são preguiçosos! Preguiçosos! Por isso, andam dizendo: ‘Deixe-nos sair para oferecer sacrifícios ao S enhor ’.
18 Ia datɨrɨghɨra uamategh uan ingangarim damusɨ mangɨ! Me grazitaba ia danighan kogham. Eghtɨ ia brighɨn dɨbobonir me ia mɨkemezir kam, ia dar ingarightɨ da otifigh.”
18 Voltem agora mesmo ao trabalho! Não receberão palha, mas terão de produzir a mesma cota de tijolos”.
19 Ezɨ Israelian ingangarimɨn garir gumazir me mɨseveziba orazi, atrivim brighɨn dɨbobonim otevegh izighiran an anogoroke. Ezɨ me fo, datɨrɨghɨn osɨmtɨzir dafam me bato.
19 Quando os supervisores israelitas ouviram: “Vocês não poderão reduzir a quantidade de tijolos produzidos por dia”, perceberam que estavam em sérios apuros.
20 Egha me atrivimɨn danganim ategha ghua Moses ko Aron bato. Aning me mɨzua iti.
20 Ao sair do palácio do faraó, encontraram Moisés e Arão, que os esperavam do lado de fora.
21 Egha ingangarimɨn garir gumaziba kamaghɨn aning mɨgei, “Gua e gamizɨ datɨrɨghɨn e mati atrivim ko an gumazir dapanibar atinimɨn mughuriam atɨ. Egha me e mɨsoghtɨ e ovengamin tuavim akɨrigha gɨfa. Kamaghɨn amizɨ, Ikiavɨra Itir God guan arazir kamɨn ganigha gɨfa, egh guan arazir kamɨn ivezir kuram gua danɨngam.”
21 Eles disseram aos dois irmãos: “O S enhor os julgue e os castigue por terem feito o faraó e seus oficiais nos odiarem. Vocês colocaram uma espada na mão deles e lhes deram uma desculpa para nos matar!”.
22 Ezɨ Moses uam Ikiavɨra Itir God bagha ghua kamaghɨn a mɨgei, “Ekiam, nɨ manmaghsua uan gumazamiziba arazir kurar kamɨn me gami? Egha nɨ tizim baghavɨra na amadazɨma, kɨ kagh ize?
22 Moisés voltou ao S enhor e disse: “Por que trouxeste toda essa desgraça sobre este povo, Senhor? Por que me enviaste?
23 Kɨ nɨn akaba inigha ghua atrivim mɨkemezir dughiamɨn ikegha iza datɨrɨghɨn, atrivim arazir kurabar me gami. Ezɨ nɨ men akurvaghasa bizitam gamizir puvatɨ.”
23 Desde que me apresentei ao faraó como teu porta-voz, ele passou a tratar teu povo com ainda mais crueldade. E tu não fizeste coisa alguma para libertá-lo!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.