Êxodo 5
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ
1 Egha Moses ko Aron Isipɨn atrivim bagha ghugha kamaghɨn a mɨgei, “Ikiavɨra Itir God, a Israelian God ghaze, ‘Nɨ nan gumazamiziba ateghtɨ me mangɨ, egh isatam gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn a damuva nan ziam fam.’ ”
1 E depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Deixa meu povo ir, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Ezɨ atrivim ghaze, “Ikiavɨra Itir God, a tina? Kɨ tizim bagh a baregh Israelia ateghtɨ me mangam? Kɨ Ikiavɨra Itir God gɨfozir puvatɨ, kamaghɨn kɨ Israelia ateghtɨ me mangɨghan kogham.”
2 E disse Faraó: Quem é o SENHOR, para que eu obedeça à sua voz para deixar Israel ir? Não conheço o SENHOR, tampouco deixarei Israel ir.
3 Ezɨ Moses ko Aron ghaze, “Hibruian God, a izava e bato. Kamaghɨn, e uari nɨ en amamangatɨghtɨ, e aruer 3plan gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn mangɨ, Ikiavɨra Itir God, e uan Godɨn ofa damuam. E kamaghɨn damighan koghtɨ, an arɨmariar kuram o mɨdorozir ekiamɨn e damigh e mɨsueghtɨ e arɨghiregham.”
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou. Deixa-nos ir, rogamos-te, três dias de jornada para o deserto; e oferecer sacrifícios ao SENHOR nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com peste, ou com a espada.
4 Ezɨ atrivim Moses ko Aron mɨgɨa ghaze, “Gua manmagh nɨghnigha gumazamiziba men ingangarimɨn men anogorosi? Gua uan ingangarim bagh uamategh mangɨ.
4 E o rei do Egito lhes disse: Por que vós, Moisés e Arão, impedis o povo de trabalhar? Ide às vossas cargas.
5 Gua gan, Isipɨn aven Israelia bar avɨraseme, ezɨ gua ingangarim damuan men anogorosi.”
5 E Faraó disse: Eis que o povo da terra agora é muito, e vós os fazeis descansar de suas cargas.
6 — ausente —
6 E no mesmo dia Faraó ordenou aos capatazes do povo, e aos seus oficiais, dizendo:
7 — ausente —
7 Já não dareis ao povo a palha para fazer tijolos, como até agora. Que eles mesmos vão e ajuntem palha para si.
8 Ia me mɨkɨmtɨ, me brighbar ingartɨ, dar dɨbobonim faragha iti moghɨra kamaghɨra ikɨ. Dɨbobonir kam isɨvagh magɨran markɨ. Bar markɨ. Me amɨragha egha ghaze, e ateghtɨ e gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn mangɨgh uan Godɨn ofa damuam.
8 E a conta dos tijolos que faziam até agora, esta poreis sobre eles. Não diminuireis coisa alguma. Pois eles estão ociosos, por isso clamam, dizendo: Deixa-nos ir e sacrificar ao nosso Deus.
9 Ia ingangarir avɨriba me danɨng, egh me damutɨ, me bar puvɨram ingar, egh ifavarir mɨgɨrɨgɨar kaba baraghamin dughiaba puvatɨgham.”
9 Que mais trabalho seja colocado sobre os homens, para que nele se ocupem, e não considerem palavras vãs.
10 Ezɨ Isipian ingangarimɨn garir gumazir kuraba ko men apengan itir ingangarimɨn garir gumaziba azenan ghua kamaghɨn Israelia mɨgei, “Atrivim ghaze, ‘E ua graziba ia danɨngan kogham.
10 E saíram os capatazes do povo, e os seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 Ia uan gavgavibar tintinibar mangɨ graziba iniva, brighɨn avɨribar ingartɨ dar dɨbobonim faragha ikezɨ moghɨra ikɨ.’ ”
11 Ide vós mesmos, ajuntai a palha onde a achardes; mas nada de vosso trabalho será diminuído.
12 Kamaghɨn Israelian gumazamiziba graziba buriasa tintinibar ghua, Isipɨn nguibamɨn danganibar grazir otevir muziariba buri.
12 Assim o povo se espalhou por toda a terra do Egito para ajuntar restolho em vez de palha.
13 Ezɨ ingangarimɨn garir gumazir kuraba men avɨgha ghaze, “E faragha graziba ia ganɨngizɨ ia brighbar ingarizɨ moghɨra, datɨrɨghɨn dughiaba bar kamaghɨra ingar.”
13 E os capatazes os apressavam, dizendo: Cumpri vossos trabalhos, vossas tarefas diárias, como quando havia palha.
14 Isipian ingangarimɨn garir gumazir kuraba faragha Israelian gumazir maba, men apengan ingangarimɨn garir gumaziba me amɨsefe. Egha datɨrɨghɨn me me bagha ghua, puv me mɨsogha me mɨgɨa ghaze, “Manmaghsuavɨra ia datɨrɨghɨn ingarizir brighɨn dɨbobonim, ia faragha ingarizɨ dɨbobonimɨn mɨn otozir puvatɨ?”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os capatazes de Faraó haviam posto sobre eles, e reclamavam: Por que não cumpristes vossa tarefa de fazer tijolos ontem e hoje, como até agora?
15 Ezɨ Israelian ingangaribar garir gumaziba ghua uari bagha atrivim mɨgɨa ghaze, “Nɨ manmaghsua kamaghɨn e nɨn ingangarir gumaziba e gami?
15 Então os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim os teus servos?
16 Me graziba e ganɨngizir puvatɨgha, brighbar ingarasa puram e mɨgei. Egha datɨrɨghɨn e mɨsosi. Kar en osɨmtɨzim puvatɨ. Ia Isipia, kar ian osɨmtɨzimra.”
16 Não se dá palha a teus servos, e eles nos dizem: Fazei tijolos. E eis que os teus servos são açoitados; mas a culpa está em teu próprio povo.
17 Ezɨ atrivim kamaghɨn me mɨgei, “Ia puram amɨragha ingangarimɨn aghua! Egha ghaze, ‘Nɨ en amamangatɨghtɨ, e mangɨ Ikiavɨra Itir God bagh ofa damuam.’
17 Mas ele disse: Vós estais ociosos; vós estais ociosos, por isso dizeis: Deixa-nos ir e fazer sacrifício para o SENHOR.
18 Ia datɨrɨghɨra uamategh uan ingangarim damusɨ mangɨ! Me grazitaba ia danighan kogham. Eghtɨ ia brighɨn dɨbobonir me ia mɨkemezir kam, ia dar ingarightɨ da otifigh.”
18 Portanto, agora ide e trabalhai, porque não se vos dará palha, porém cumprireis a conta dos tijolos.
19 Ezɨ Israelian ingangarimɨn garir gumazir me mɨseveziba orazi, atrivim brighɨn dɨbobonim otevegh izighiran an anogoroke. Ezɨ me fo, datɨrɨghɨn osɨmtɨzir dafam me bato.
19 E os oficiais dos filhos de Israel notaram que eles estavam em uma má situação, depois que foi dito: Não diminuireis coisa alguma dos tijolos da vossa tarefa diária.
20 Egha me atrivimɨn danganim ategha ghua Moses ko Aron bato. Aning me mɨzua iti.
20 E encontraram Moisés e Arão que estavam no caminho, quando vinham de Faraó,
21 Egha ingangarimɨn garir gumaziba kamaghɨn aning mɨgei, “Gua e gamizɨ datɨrɨghɨn e mati atrivim ko an gumazir dapanibar atinimɨn mughuriam atɨ. Egha me e mɨsoghtɨ e ovengamin tuavim akɨrigha gɨfa. Kamaghɨn amizɨ, Ikiavɨra Itir God guan arazir kamɨn ganigha gɨfa, egh guan arazir kamɨn ivezir kuram gua danɨngam.”
21 e disseram a eles: O SENHOR olhe para vós e julgue, porquanto fizestes que o nosso cheiro fosse abominado aos olhos de Faraó, e aos olhos dos seus servos, colocando-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 Ezɨ Moses uam Ikiavɨra Itir God bagha ghua kamaghɨn a mɨgei, “Ekiam, nɨ manmaghsua uan gumazamiziba arazir kurar kamɨn me gami? Egha nɨ tizim baghavɨra na amadazɨma, kɨ kagh ize?
22 E Moisés voltou ao SENHOR, e disse: Senhor, por que trataste tão mal a este povo? Por que é que me enviaste?
23 Kɨ nɨn akaba inigha ghua atrivim mɨkemezir dughiamɨn ikegha iza datɨrɨghɨn, atrivim arazir kurabar me gami. Ezɨ nɨ men akurvaghasa bizitam gamizir puvatɨ.”
23 Porque desde que fui a Faraó para falar em teu nome, ele fez mal a este povo. E tu também não livraste teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.