Êxodo 17

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ezɨ Israelian gumazamiziba bar Ikiavɨra Itir Godɨn akamɨn gɨn ghua, dɨkavigha Senɨn gumazamiziba puvatɨzir danganim ategha zui. Egh dughiar manamɨn Ikiavɨra Itir God mɨkemeghtɨ, me dɨkavighɨva danganir me itir kam ategh sɨvaghsɨvagh mangɨ danganir igharazir mam dapiagham. Me kamaghɨra apiaghira ghua, gɨn me ghua Refidimɨn danganimɨn otogha, purirpenibar ingarigha apia. Ezɨ danganir kam dɨpar damamiba puvatɨ.
1 Partiu toda a congregação dos filhos de Israel do deserto de Sim, pelas suas jornadas, segundo o mandamento do Senhor, e acamparam em Refidim; e não havia ali água para o povo beber.
2 Ezɨ gumazamiziba Mosesɨn atara ghaze, “Nɨ e damamin dɨpatam e danɨngigh.”
2 Então o povo contendeu com Moisés, dizendo: Dá-nos água para beber. Respondeu-lhes Moisés: Por que contendeis comigo? por que tentais ao Senhor?
3 Ezɨ gumazamiziba dɨpam bagha kuariba bar me mɨsɨngizɨ, me mɨgɨrɨgɨar avɨribar Moses gimoba ghuavɨra iti. Egha me kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ tizim bagha Isipɨn kantrin aven e inigha azenan ize? Nɨ ti kamaghɨn ifonge, e uan boriba ko asɨziba, e damamin dɨpaba puvatɨgh, kagh arɨghiregham, a?”
3 Mas o povo, tendo sede ali, murmurou contra Moisés, dizendo: Por que nos fizeste subir do Egito, para nos matares de sede, a nós e aos nossos filhos, e ao nosso gado?
4 Ezɨ Moses pamten kamaghɨn Ikiavɨra Itir God ko mɨgei, “Gumazamizir kaba dagɨabar na ginivigh, na mɨsueghtɨ kɨ aremeghasa. Ezɨ kɨ manmagh me damuam?”
4 Pelo que Moisés, clamando ao Senhor, disse: Que hei de fazer a este povo? daqui a pouco me apedrejará.
5 Ezɨ Ikiavɨra Itir God kamaghɨn Moses mɨgei, “Nɨ Israelian gumazir dapanitaba inigh, ia daru gumazamizibar faragh mangɨ. Ia darusɨva, asadivir aghorir nɨ faragha Nailɨn Fanem mɨsoghezim sara inigh mangɨ.
5 Então disse o Senhor a Moisés: Passa adiante do povo, e leva contigo alguns dos anciãos de Israel; toma na mão a tua vara, com que feriste o rio, e vai-te.
6 Kɨ Horepɨn Mɨghsɨamɨn dagɨatam gisɨn tugh ikiam, kar Sainain Mɨghsɨam. Nɨ roghɨra izɨva, asadivir aghorir kamɨn dagɨam mɨsokegh. Eghtɨ dɨpam an otogh azenan fasfagh irɨtɨ, gumazamiziba anemam.” Ezɨ Israelian gumazir dapaniba gari, Moses kamaghɨn amizɨ, dɨpam otogha izaghiri.
6 Eis que eu estarei ali diante de ti sobre a rocha, em Horebe; ferirás a rocha, e dela sairá água para que o povo possa beber. Assim, pois fez Moisés à vista dos anciãos de Israel.
7 Ezɨ me danganir kam kamaghɨn a dɨbori, “Masa,” an mɨngarim kamakɨn, “Tuighsɨzir Arazim,” ko “Meriba,” an mɨngarim, “Adarim.” Me kamaghɨn nɨghnɨsi, Israelia atara ghaze, “Ikiavɨra Itir God, e ko iti, o puvatɨ.” Arazir kamɨn, me Ikiavɨra Itir Godɨn Araziba tuisɨgha an gavgavim bagha azangsɨsi.
7 E deu ao lugar o nome de Massá e Meribá, por causa da contenda dos filhos de Israel, e porque tentaram ao Senhor, dizendo: Está o Senhor no meio de nós, ou não?
8 Egha gɨn Amalekia iza Refidimɨn danganimɨn Israelia ko mɨsosi.
8 Então veio Amaleque, e pelejou contra e Israel em Refidim.
9 Ezɨ Moses kamaghɨn Josua mɨgei, “Nɨ e bagh gumazitaba amɨseveghtɨ, me gurumɨn mangɨ Amalekia ko mɨsogh. Eghtɨ kɨ mangɨ mɨghsɨar dozir munamɨn tugh, Godɨn gavgavim itir asadivir aghorimɨn suiragham.”
9 Pelo que disse Moisés a Josué: Escolhe-nos homens, e sai, peleja contra Amaleque; e amanhã eu estarei sobre o cume do outeiro, tendo na mão a vara de Deus.
10 Ezɨ Josua, Moses a mɨkemezɨ moghɨra, gumazir maba inigha ghua Amalekia ko mɨsosi. Ezɨ Moses, Aron ko Hur sara, me mɨghsɨar dozimɨn uanabo.
10 Fez, pois, Josué como Moisés lhe dissera, e pelejou contra Amaleque; e Moisés, Arão, e Hur subiram ao cume do outeiro.
11 Egha Moses uan agharimning feghavɨra itima, Israelian mɨdorozir gumaziba, Amalekia gafigha ghuavɨra iti. Ezɨ Moses uan agharimning ataghizɨ aning uaghirima, Amalekia Israelia gafiragha ghuavɨra iti.
11 E acontecia que quando Moisés levantava a mão, prevalecia Israel; mas quando ele abaixava a mão, prevalecia Amaleque.
12 Ezɨ gɨn Mosesɨn agharimning a girima, a uam aning ghufan ibura. Ezɨ Aron ko Hur dagɨar mam inigha anefazɨ, Moses a gapera. Ezɨ aning Mosesɨn boroghɨn vong ko vongɨn tugha, an agharimning suiragha aning gifueghavɨra ikia, kamaghɨra ikiavɨra itima, aruem ghuaghirɨ.
12 As mãos de Moisés, porém, ficaram cansadas; por isso tomaram uma pedra, e a puseram debaixo dele, e ele sentou-se nela; Arão e Hur sustentavam-lhe as mãos, um de um lado e o outro do outro; assim ficaram as suas mãos firmes até o pôr do sol.
13 Ezɨ Josua uan adarazi ko Amalekian mɨdorozir gumaziba abɨnigha, bar me gasɨghasɨki.
13 Assim Josué prostrou a Amaleque e a seu povo, ao fio da espada.
14 Ezɨ gɨn Ikiavɨra Itir God kamaghɨn Moses mɨgei, “Nɨ akar kam akɨnafaritamɨn an osirightɨ, gumazamiziba a gɨnɨghnɨgh. Akar kam kamakɨn, ‘Kɨ Ikiavɨra Itir God, kɨ Amalekia bar me agɨvagham. Eghtɨ gumazamiziba ua me gɨnɨghnɨghan kogham.’ Nɨ akar kam Josua bagh a dɨpontɨ, an a barakigh.”
14 Então disse o Senhor a Moisés: Escreve isto para memorial num livro, e relata-o aos ouvidos de Josué; que eu hei de riscar totalmente a memória de Amaleque de debaixo do céu.
15 Ikiavɨra Itir God mɨkemegha gɨvazɨma, Moses ofa gamir dakozir mamɨn ingari. Ezɨ ofa gamir dakozir kamɨn ziam mati nir avɨzir ekiam me an osirigha a ghufezɨ a ghaze, “Ikiavɨra Itir God, nan akurazɨ kɨ uan apaniba abɨra.”
15 Pelo que Moisés edificou um altar, ao qual chamou Jeová-Níssi.
16 Ezɨ Moses ghaze, “Ia Ikiavɨra Itir Godɨn inir avɨzim ghufegh bar pɨn an suiragh. Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God, zurara Amalekia ko mɨsogh kamaghɨra ikiam.”
16 E disse: Porquanto jurou o Senhor que ele fará guerra contra Amaleque de geração em geração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.