Êxodo 16
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVI
1 Israelian gumazamiziba Elimɨn danganim ategha, ghua Senɨn gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn otifi. Danganir kam ana Elim ko Sainain Mɨghsɨamɨn tongɨra iti. Me otivizir dughiar kamran gɨn me Isipɨn kantri ategha ghue. Egha namba 2ɨn iakɨnim, an namba 15ɨn dughiamɨn, me gumazamiziba puvatɨzir danganir kamɨn otifi.
1 Toda a comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, que fica entre Elim e o Sinai. Foi no décimo quinto dia do segundo mês, depois que saíram do Egito.
2 Egha me danganir kamɨn ikia Moses ko Aronɨn atara, mɨgɨrɨgɨar avɨribar aning gami.
2 No deserto, toda a comunidade de Israel reclamou a Moisés e Arão.
3 Me kamaghɨn aning mɨgei, “Kamaghɨn deraghai, Ikiavɨra Itir God, Isipra e mɨsueghtɨ e arɨmɨghiregh. E Isipɨn kantrin ikia dagher guar igharagha gariba uan ifongiabar da api. E mɨtiriaba sara ikɨ aremeghasa gua ifonge. Egha e inigha gumazamiziba puvatɨzir danganir kamɨn ize.”
3 Disseram-lhes os israelitas: "Quem dera a mão do Senhor nos tivesse matado no Egito! Lá nos sentávamos ao redor das panelas de carne e comíamos pão à vontade, mas vocês nos trouxeram a este deserto para fazer morrer de fome toda esta multidão! "
4 Ezɨ Ikiavɨra Itir God Moses mɨgɨa ghaze, “Kɨ ia bagh bret overiamɨn anemadaghtɨ, an amozimɨn mɨn magɨrɨtɨ ia a iniam. Gumazamiziba dughiaba vaghvagh mangɨ dughiar vamɨra baghɨvɨra dagheba ini. Kɨ arazir kamɨn me damu gan fogh suam, me ti nan akamɨn gɨn mangam, o puvatɨgham.
4 Disse, porém, o Senhor a Moisés: "Eu lhes farei chover pão do céu. O povo sairá e recolherá diariamente a porção necessária para aquele dia. Com isso os porei à prova para ver se seguem ou não as minhas instruções.
5 Ezɨ dughiar namba 6ɨn, me dughiar pumuning bagh dagheba inigh dar arɨkigh.”
5 No sexto dia trarão para ser preparado o dobro do que recolhem nos outros dias".
6 Ezɨ Moses ko Aron kamaghɨn Israelian gumazamizibav gei, “Guaratɨzimɨn ia kamaghɨn fogh suam, Ikiavɨra Itir God uabɨ Isipɨn kantrin ia inigha azenan ize.
6 Assim Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: "Ao entardecer, vocês saberão que foi o Senhor quem os tirou do Egito,
7 Ia an atara mɨgɨrɨgɨar avɨribar a gami, ezɨ an oregha gɨfa. Ia mɨzarazimɨn Ikiavɨra Itir Godɨn gavgavim ko angazangarimɨn ganam. Ga pura gumazir kɨnimning. Ia manmaghsua gan atara mɨgei?”
7 e amanhã cedo verão a glória do Senhor, porque o Senhor ouviu a queixa de vocês contra ele. Quem somos nós para que vocês reclamem a nós? "
8 Egha Moses ua mɨgei, “Ikiavɨra Itir God uabɨ guaratɨzimɨn asɨzir tuziba ia danightɨ ia dar amam. Egh a mɨzarazibar bret ia danightɨ, ia uan ifongiabar a iniam. An orazi ia puram a mɨgei. Kamaghɨn amizɨ, a dagheba ia danɨngam. Ezɨ ga pura bizimning. Ia gan atara ga mɨgeir puvatɨ. Ia Ikiavɨra Itir Godra an atara a mɨgei.”
8 Disse ainda Moisés: "O Senhor lhes dará carne para comer ao entardecer e pão à vontade pela manhã, porque ele ouviu as suas queixas contra ele. Quem somos nós? Vocês não estão reclamando de nós, mas do Senhor".
9 Egha Moses Aron mɨgɨa ghaze, “Ikiavɨra Itir God, bar gumazamizibar adarir mɨgɨrɨgɨaba baraki. Kamaghɨn amizɨ nɨ me mɨkemeghtɨ, me izɨ Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn tuifigh.”
9 Disse Moisés a Arão: "Diga a toda a comunidade de Israel que se apresente ao Senhor, pois ele ouviu as suas queixas".
10 Ezɨ Aron me mɨgɨavɨra itima, me kogha gumazamiziba puvatɨzir danganir gigim gisɨn garima, Godɨn angazangarim zuamɨra ghuariar mamɨn aven oto.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade, todos olharam em direção ao deserto, e a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 Ezɨ Ikiavɨra Itir God kamaghɨn Moses mɨgei,
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 “Kɨ Israelian adarir mɨgɨrɨgɨam baraki. Kamaghɨn amizɨ, nɨ me mɨkemeghtɨ, me guaratɨzibar asɨzir tuzibar amam. Egh me mɨzarazibar uan ifongiamɨn bretbar amam. Me dagher kam inigh gɨvagh, me fogh suam, Kɨ Ikiavɨra Itir God, kɨ uabɨ men God.”
12 "Ouvi as queixas dos israelitas. Responda-lhes que ao pôr-do-sol vocês comerão carne, e ao amanhecer se fartarão de pão. Assim saberão que eu sou o Senhor seu Deus".
13 Guaratɨzir kamɨn kuarazir muziarir bɨzim, mɨgha iza me itir danganim bar a gizɨfa. Ezɨ mɨzarazimɨn, ghuariar dɨpam ira, danganir men itim bar a gire.
13 No final da tarde, apareceram codornizes que cobriram o lugar onde estavam acampados; ao amanhecer havia uma camada de orvalho ao redor do acampamento.
14 Ezɨ ghuariar dɨpam iregha mɨsɨngigha gɨvazɨ, me bizir muziarir avɨribar gari da nguazimɨn iti, egha da mati terafariba mɨsigha tintinibar mɨsaraghire.
14 Depois que o orvalho secou, flocos finos semelhantes a geada estavam sobre a superfície do deserto.
15 Ezɨ Israelia bizir kabar ganigha, dagh gɨfozir puvatɨ. Egha me kamaghɨn uarira uarir azai, “Kar bizir tizim?”
15 Quando os israelitas viram aquilo, começaram a perguntar uns aos outros: "Que é isso? ", pois não sabiam do que se tratava. Disse-lhes Moisés: "Este é o pão que o Senhor lhes deu para comer.
16 Egha Ikiavɨra Itir God, akar gavgavim ia ganigha ghaze, ‘Ia vaghvagh uari bagh iniva uan adarazi sara me bagh inigh. Ia vaghvagh da iniva uan gumazamiziba ko boriba bagh vaghvagh mɨner muziaribar aghuigh.’ ”
16 Assim ordenou o Senhor: ‘Cada chefe de família recolha o quanto precisar: um jarro para cada pessoa da sua tenda’ ".
17 Egha Israelia God mɨkemezɨ moghɨn me ami. Ezɨ marazi bar uari bagha avɨriba inizɨ, marazi uari bagha muziaribara ini.
17 Os israelitas fizeram como lhes fora dito; alguns recolheram mais, outros menos.
18 Egha gɨn me dagher kabar garima, gumazamizir dagher avɨriba iniziba, men mɨneba izevezir puvatɨ. Ezɨ gumazamizir dagher avɨriba inizir puvatɨziba, men dagheba otevezir puvatɨ. Me da apa izevegha mɨtiriam men azir puvatɨ.
18 Quando mediram com o jarro, quem tinha recolhido muito não teve demais, e não faltou a quem tinha recolhido pouco. Cada um recolheu tanto quanto precisava.
19 Ezɨ Moses me mɨgɨa ghaze, “Ia gurum bagh dagher na taba ataghɨraghan markɨ.”
19 "Ninguém deve guardar nada para a manhã seguinte", ordenou-lhes Moisés.
20 Ezɨ gumazamizir maba Mosesɨn akam baraghizir puvatɨgha, dagher nar maba amɨmzaraghan bagha da arɨki. Ezɨ amɨmzaraghan dagher kaba apiziba dagh izɨvazɨma, da puvɨra mughasi. Ezɨ Moses men atari.
20 Todavia, alguns deles não deram atenção a Moisés e guardaram um pouco até a manhã seguinte, mas aquilo criou bicho e começou a cheirar mal. Por isso Moisés irou-se contra eles.
21 Ezɨ zurara mɨzarazibar gumazamiziba, me ifongezɨ moghɨn, uari bagha dagheba isi. Ezɨ aruem anadir dughiamɨn, dagher me isir puvatɨziba nguazimɨn ikia, dɨpamɨn mɨn otiva puram amera gefi.
21 Cada manhã todos recolhiam o quanto precisavam, pois quando o sol esquentava, aquilo se derretia.
22 Ezɨ aruer namba 6ɨn, me dughiar pumuning bagha dagheba ini. Gumazir vamɨra mɨner dozir pumuning pumuning gaghuizɨ, aning izɨvafa. Ezɨ Israelian gumazir dapaniba iza bizir kamɨn gun Moses mɨkeme.
22 No sexto dia recolheram o dobro: dois jarros para cada pessoa; e os líderes da comunidade foram contar isso a Moisés,
23 Ezɨ Moses kamaghɨn me mɨgei, “Ikiavɨra Itir God kamaghɨn mɨgei, gurum mɨzaraghan avughsamin dughiam. Kar Ikiavɨra Itir Godɨn ziam famin dughiam. Egha uaghan kar Ikiavɨra Itir Godɨn dughiamra. Ia datɨrɨghɨn dagher nar manaba avimɨn da tuasa, ia da tu, egh dagher nar manaba ia mɨnemɨn da isamasa, ia da isam. Eghtɨ nar itir kaba ia gurum mɨzaraghan bagh bar ada atɨgh.”
23 que lhes explicou: "Foi isto que o Senhor ordenou: ‘Amanhã será dia de descanso, sábado consagrado ao Senhor. Assem e cozinhem o que quiserem. Guardem o que sobrar até a manhã seguinte’ ".
24 Ezɨ me Mosesɨn akam baregha dagher maba tue. Egha dagher nar maba tuezir puvatɨ. Me amɨmzaraghan bagha da atɨzɨ da iti. Ezɨ dagher kaba kurizir puvatɨzɨ apiziba dagh amizir puvatɨ.
24 E eles o guardaram até a manhã seguinte, como Moisés tinha ordenado, e não cheirou mal nem criou bicho.
25 Ezɨ amɨmzaraghan Moses kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Kar Ikiavɨra Itir Godɨn dughiam, dughiar e avughsɨva, Ikiavɨra Itir Godɨn ziam famim. Ia dughiar kamɨn nguibamɨn azenan mangɨ dagheba burian kogham. Kamagh amizɨ, dagher nar itir kaba, ia dar amɨ.
25 "Comam-no hoje", disse Moisés, "pois hoje é o sábado do Senhor. Hoje, vocês não o encontrarão no terreno.
26 Ia wighɨn vamɨran 6plan aruebar, dagher kaba ini. Egh namba 7ɨn aruem, kar avughsamin dughiam. Kamaghɨn amizɨ, dughiar kamɨn dagher tam nguazimɨn ikian kogham.”
26 Durante seis dias vocês podem recolhê-lo, mas, no sétimo dia, o sábado, nada acharão. "
27 Ezɨ dughiar namba 7ɨn, gumazamizir maba ghua dagheba iniasa zui. Egha me dagher tabar garir puvatɨ.
27 Apesar disso, alguns deles saíram no sétimo dia para recolhê-lo, mas não encontraram nada.
28 Ezɨ Ikiavɨra Itir God Moses mɨgɨa ghaze, “Ia manadɨzoghɨn nan akaba barazir puvatɨzir arazim ategh, nan Akar Gavgavibar gɨntɨgham?
28 Então o Senhor disse a Moisés: "Até quando vocês se recusarão a obedecer aos meus mandamentos e às minhas instruções?
29 Ia deraghvɨram oragh! Kɨ Ikiavɨra Itir God, kɨ avughsamin dughiar kam ia danɨngam. Kamaghɨn amizɨ, kɨ aruer namba 6ɨn, dughiar pumuningɨn damamin dagheba ia danɨngam. Egh aruer namba 7ɨn gumazamiziba bar danganir me itiba ataghɨraghan markɨ.”
29 Vejam que o Senhor lhes deu o sábado; e por isso, no sexto dia, ele lhes dá pão para dois dias. No sétimo dia, fiquem todos onde estiverem; ninguém deve sair".
30 Kamaghɨn amizɨ, me dughiar namba 7ɨn ingangarir tam gamir puvatɨ. Me avughsi.
30 Então o povo descansou no sétimo dia.
31 Ezɨ Israelian gumazamiziba dagher kam kamaghɨn a dɨbora ghaze, “Mana.” Hibrun akamɨn Manan kamɨn ganganim, temer ovɨzir muziarimɨn mɨn gara egha ghurghuri. Egha an isɨngtɨzim, mati bisketɨn me hani sara ingarizim.
31 O povo de Israel chamou maná àquele pão. Era branco como semente de coentro e tinha gosto de bolo de mel.
32 Ezɨ Moses kamaghɨn me mɨgɨa ghaze, “Ikiavɨra Itir God kamaghɨn mɨgei, ‘E mɨner tam inigh, an manabar aghuam. Eghtɨ an en gɨn otivamin ovavir boriba bagh ikiam. Me gɨn an gan suam, kar Ikiavɨra Itir God e ganɨngizir daghem. A Isipɨn kantrin e inigha azenan iza gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn e atɨzir dughiam.’ ”
32 Disse Moisés: "O Senhor ordenou-lhes que recolham um jarro de maná e guardem-no para as futuras gerações, para que vejam o pão que lhes dei no deserto, quando os tirei do Egito".
33 Egha Moses Aron mɨgɨa ghaze, “Nɨ nguazir mɨner tam inigh, manan tabar aghuigh. Egh mɨnem isɨ Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn anetɨgh. Eghtɨ borir gɨn otivighamiba, a gɨfogham.”
33 Então Moisés disse a Arão: "Ponha numa vasilha a medida de um jarro de maná, e coloque-a diante do Senhor, para que seja conservado para as futuras gerações".
34 Ezɨ Aron manan dagher mɨner kam isa, gɨn izamin dughiam bagha, Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Boksiam boroghɨn anetɨ, ezɨ Aron Ikiavɨra Itir God Moses mɨkemezɨ moghɨram ami.
34 Em obediência ao que o Senhor tinha ordenado a Moisés, Arão colocou o maná junto às tábuas da aliança, para ali ser guardado.
35 Ezɨ Israelia manan dagher kam apa ghua 40plan azenibar tu. Ezɨ 40plan azeniba gɨvazɨma me ghua Kenanian kantrin otivigha, kantrin kam gapiagha uari bagha azenibar ingari.
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem a uma terra habitável; comeram maná até chegarem às fronteiras de Canaã.
36 (Dughiar kamɨn Israelia bizibar osɨmtɨzibagh fofoghamin skelɨn pumuning iti. Omer ko Epah, mam mɨner dozir vamɨran mɨn iti. Mam 10plan mɨner dozibar mɨn iti.)
36 ( O jarro é a décima parte de uma arroba. )
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.