Êxodo 16

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ

Sair da comparação
1 Israelian gumazamiziba Elimɨn danganim ategha, ghua Senɨn gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn otifi. Danganir kam ana Elim ko Sainain Mɨghsɨamɨn tongɨra iti. Me otivizir dughiar kamran gɨn me Isipɨn kantri ategha ghue. Egha namba 2ɨn iakɨnim, an namba 15ɨn dughiamɨn, me gumazamiziba puvatɨzir danganir kamɨn otifi.
1 E tomaram a sua jornada de Elim, e toda a congregação dos filhos de Israel veio ao deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, no décimo quinto dia do segundo mês depois da sua partida da terra do Egito.
2 Egha me danganir kamɨn ikia Moses ko Aronɨn atara, mɨgɨrɨgɨar avɨribar aning gami.
2 E toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e Arão no deserto,
3 Me kamaghɨn aning mɨgei, “Kamaghɨn deraghai, Ikiavɨra Itir God, Isipra e mɨsueghtɨ e arɨmɨghiregh. E Isipɨn kantrin ikia dagher guar igharagha gariba uan ifongiabar da api. E mɨtiriaba sara ikɨ aremeghasa gua ifonge. Egha e inigha gumazamiziba puvatɨzir danganir kamɨn ize.”
3 e os filhos de Israel disseram a eles: Quem dera tivéssemos morrido pela mão do SENHOR na terra do Egito, quando estávamos assentados junto às panelas de carne, e quando comíamos pão à vontade; porque nos trouxestes para este deserto para matar toda esta assembleia de fome.
4 Ezɨ Ikiavɨra Itir God Moses mɨgɨa ghaze, “Kɨ ia bagh bret overiamɨn anemadaghtɨ, an amozimɨn mɨn magɨrɨtɨ ia a iniam. Gumazamiziba dughiaba vaghvagh mangɨ dughiar vamɨra baghɨvɨra dagheba ini. Kɨ arazir kamɨn me damu gan fogh suam, me ti nan akamɨn gɨn mangam, o puvatɨgham.
4 Então o SENHOR disse a Moisés: Eis que vos farei chover pão do céu, e o povo sairá e colherá a porção de cada dia, para que eu o prove se anda na minha lei ou não.
5 Ezɨ dughiar namba 6ɨn, me dughiar pumuning bagh dagheba inigh dar arɨkigh.”
5 E acontecerá que, no sexto dia, eles prepararão aquilo que trouxerem, e será duas vezes o que ajuntam diariamente.
6 Ezɨ Moses ko Aron kamaghɨn Israelian gumazamizibav gei, “Guaratɨzimɨn ia kamaghɨn fogh suam, Ikiavɨra Itir God uabɨ Isipɨn kantrin ia inigha azenan ize.
6 Então disse Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: À tarde sabereis que o SENHOR é quem vos tirou da terra do Egito,
7 Ia an atara mɨgɨrɨgɨar avɨribar a gami, ezɨ an oregha gɨfa. Ia mɨzarazimɨn Ikiavɨra Itir Godɨn gavgavim ko angazangarimɨn ganam. Ga pura gumazir kɨnimning. Ia manmaghsua gan atara mɨgei?”
7 e pela manhã, então vereis a glória do SENHOR; porque ele ouve as vossas murmurações contra o SENHOR. E quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 Egha Moses ua mɨgei, “Ikiavɨra Itir God uabɨ guaratɨzimɨn asɨzir tuziba ia danightɨ ia dar amam. Egh a mɨzarazibar bret ia danightɨ, ia uan ifongiabar a iniam. An orazi ia puram a mɨgei. Kamaghɨn amizɨ, a dagheba ia danɨngam. Ezɨ ga pura bizimning. Ia gan atara ga mɨgeir puvatɨ. Ia Ikiavɨra Itir Godra an atara a mɨgei.”
8 E Moisés disse: Isso será quando o SENHOR à tarde vos der carne para comer, e pela manhã pão à vontade, pois o SENHOR ouve as vossas murmurações que murmurais contra ele. E quem somos nós? Vossas murmurações não são contra nós, mas contra o SENHOR.
9 Egha Moses Aron mɨgɨa ghaze, “Ikiavɨra Itir God, bar gumazamizibar adarir mɨgɨrɨgɨaba baraki. Kamaghɨn amizɨ nɨ me mɨkemeghtɨ, me izɨ Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn tuifigh.”
9 E falou Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Aproximai-vos diante do SENHOR, porque ele ouviu as vossas murmurações.
10 Ezɨ Aron me mɨgɨavɨra itima, me kogha gumazamiziba puvatɨzir danganir gigim gisɨn garima, Godɨn angazangarim zuamɨra ghuariar mamɨn aven oto.
10 E aconteceu, quando Arão falou a toda a congregação dos filhos de Israel, que eles olharam para o deserto, e eis que a glória do SENHOR apareceu na nuvem.
11 Ezɨ Ikiavɨra Itir God kamaghɨn Moses mɨgei,
11 E falou o SENHOR a Moisés, dizendo:
12 “Kɨ Israelian adarir mɨgɨrɨgɨam baraki. Kamaghɨn amizɨ, nɨ me mɨkemeghtɨ, me guaratɨzibar asɨzir tuzibar amam. Egh me mɨzarazibar uan ifongiamɨn bretbar amam. Me dagher kam inigh gɨvagh, me fogh suam, Kɨ Ikiavɨra Itir God, kɨ uabɨ men God.”
12 Ouvi as murmurações dos filhos de Israel; fala-lhes, dizendo: À tarde comereis carne, e pela manhã vos fartareis com pão; e sabereis que eu sou o SENHOR vosso Deus.
13 Guaratɨzir kamɨn kuarazir muziarir bɨzim, mɨgha iza me itir danganim bar a gizɨfa. Ezɨ mɨzarazimɨn, ghuariar dɨpam ira, danganir men itim bar a gire.
13 E aconteceu que, à tarde subiram codornizes e cobriram o acampamento, e pela manhã estava o orvalho ao redor do arraial.
14 Ezɨ ghuariar dɨpam iregha mɨsɨngigha gɨvazɨ, me bizir muziarir avɨribar gari da nguazimɨn iti, egha da mati terafariba mɨsigha tintinibar mɨsaraghire.
14 E quando o orvalho subiu, eis que sobre a face do deserto estava uma coisa pequena e redonda, tão pequena quanto a geada sobre o chão.
15 Ezɨ Israelia bizir kabar ganigha, dagh gɨfozir puvatɨ. Egha me kamaghɨn uarira uarir azai, “Kar bizir tizim?”
15 E quando os filhos de Israel a viram, disseram uns aos outros: Isso é maná, porque não sabiam o que era. E Moisés lhes disse: Isto é o pão que o SENHOR vos deu para comer.
16 Egha Ikiavɨra Itir God, akar gavgavim ia ganigha ghaze, ‘Ia vaghvagh uari bagh iniva uan adarazi sara me bagh inigh. Ia vaghvagh da iniva uan gumazamiziba ko boriba bagh vaghvagh mɨner muziaribar aghuigh.’ ”
16 Isto é o que o SENHOR vos ordenou: Ajuntai dele cada homem segundo o seu comer, um ômer para cada homem, de acordo com o número de vossas pessoas; tomai cada homem para aqueles que estão nas suas tendas.
17 Egha Israelia God mɨkemezɨ moghɨn me ami. Ezɨ marazi bar uari bagha avɨriba inizɨ, marazi uari bagha muziaribara ini.
17 E os filhos de Israel assim fizeram, e colheram, alguns mais, outros menos.
18 Egha gɨn me dagher kabar garima, gumazamizir dagher avɨriba iniziba, men mɨneba izevezir puvatɨ. Ezɨ gumazamizir dagher avɨriba inizir puvatɨziba, men dagheba otevezir puvatɨ. Me da apa izevegha mɨtiriam men azir puvatɨ.
18 E quando o mediram com um ômer, o que tinha ajuntado muito não tinha demais, e o que tinha ajuntado pouco não tinha falta; ajuntaram cada homem de acordo com o seu comer.
19 Ezɨ Moses me mɨgɨa ghaze, “Ia gurum bagh dagher na taba ataghɨraghan markɨ.”
19 E disse Moisés: Que nenhum homem deixe dele até de manhã.
20 Ezɨ gumazamizir maba Mosesɨn akam baraghizir puvatɨgha, dagher nar maba amɨmzaraghan bagha da arɨki. Ezɨ amɨmzaraghan dagher kaba apiziba dagh izɨvazɨma, da puvɨra mughasi. Ezɨ Moses men atari.
20 Mesmo assim, eles não ouviram a Moisés; mas alguns deles deixaram dele até a manhã seguinte, e criou vermes e cheirava mal. Moisés irou-se com eles.
21 Ezɨ zurara mɨzarazibar gumazamiziba, me ifongezɨ moghɨn, uari bagha dagheba isi. Ezɨ aruem anadir dughiamɨn, dagher me isir puvatɨziba nguazimɨn ikia, dɨpamɨn mɨn otiva puram amera gefi.
21 E o colheram todas as manhãs, cada homem conforme o seu comer; e aquecendo o sol, derretia-se.
22 Ezɨ aruer namba 6ɨn, me dughiar pumuning bagha dagheba ini. Gumazir vamɨra mɨner dozir pumuning pumuning gaghuizɨ, aning izɨvafa. Ezɨ Israelian gumazir dapaniba iza bizir kamɨn gun Moses mɨkeme.
22 E aconteceu que, no sexto dia, eles colheram duas vezes mais pão, dois ômeres para um homem; e todos os governantes da congregação vieram e contaram a Moisés.
23 Ezɨ Moses kamaghɨn me mɨgei, “Ikiavɨra Itir God kamaghɨn mɨgei, gurum mɨzaraghan avughsamin dughiam. Kar Ikiavɨra Itir Godɨn ziam famin dughiam. Egha uaghan kar Ikiavɨra Itir Godɨn dughiamra. Ia datɨrɨghɨn dagher nar manaba avimɨn da tuasa, ia da tu, egh dagher nar manaba ia mɨnemɨn da isamasa, ia da isam. Eghtɨ nar itir kaba ia gurum mɨzaraghan bagh bar ada atɨgh.”
23 E disse-lhes: Isto é o que o SENHOR disse: Amanhã é o descanso do shabat santo ao SENHOR; o que quiserdes assar, assai-o, e o que quiserdes cozer, cozei-o; e o que restar guardai para vós até pela manhã.
24 Ezɨ me Mosesɨn akam baregha dagher maba tue. Egha dagher nar maba tuezir puvatɨ. Me amɨmzaraghan bagha da atɨzɨ da iti. Ezɨ dagher kaba kurizir puvatɨzɨ apiziba dagh amizir puvatɨ.
24 E eles o guardaram até a manhã seguinte, como Moisés ordenara, e não cheirou mal, nem havia verme algum nele.
25 Ezɨ amɨmzaraghan Moses kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Kar Ikiavɨra Itir Godɨn dughiam, dughiar e avughsɨva, Ikiavɨra Itir Godɨn ziam famim. Ia dughiar kamɨn nguibamɨn azenan mangɨ dagheba burian kogham. Kamagh amizɨ, dagher nar itir kaba, ia dar amɨ.
25 E disse Moisés: Comei isso hoje; pois hoje é o dia do Shabat do SENHOR, pois hoje não o achareis no campo.
26 Ia wighɨn vamɨran 6plan aruebar, dagher kaba ini. Egh namba 7ɨn aruem, kar avughsamin dughiam. Kamaghɨn amizɨ, dughiar kamɨn dagher tam nguazimɨn ikian kogham.”
26 Seis dias o colhereis, mas no sétimo dia, que é o shabat, nele não haverá.
27 Ezɨ dughiar namba 7ɨn, gumazamizir maba ghua dagheba iniasa zui. Egha me dagher tabar garir puvatɨ.
27 E aconteceu que saíram alguns do povo no sétimo dia para ajuntar, e não acharam nada.
28 Ezɨ Ikiavɨra Itir God Moses mɨgɨa ghaze, “Ia manadɨzoghɨn nan akaba barazir puvatɨzir arazim ategh, nan Akar Gavgavibar gɨntɨgham?
28 E disse o SENHOR a Moisés: Até quando recusareis obedecer aos meus mandamentos e às minhas leis?
29 Ia deraghvɨram oragh! Kɨ Ikiavɨra Itir God, kɨ avughsamin dughiar kam ia danɨngam. Kamaghɨn amizɨ, kɨ aruer namba 6ɨn, dughiar pumuningɨn damamin dagheba ia danɨngam. Egh aruer namba 7ɨn gumazamiziba bar danganir me itiba ataghɨraghan markɨ.”
29 Vede, pois o SENHOR vos deu o shabat, por isso ele vos dá no sexto dia o pão para dois dias. Permanecei cada homem no seu lugar; que nenhum homem saia de seu lugar no sétimo dia.
30 Kamaghɨn amizɨ, me dughiar namba 7ɨn ingangarir tam gamir puvatɨ. Me avughsi.
30 Assim o povo descansou no sétimo dia.
31 Ezɨ Israelian gumazamiziba dagher kam kamaghɨn a dɨbora ghaze, “Mana.” Hibrun akamɨn Manan kamɨn ganganim, temer ovɨzir muziarimɨn mɨn gara egha ghurghuri. Egha an isɨngtɨzim, mati bisketɨn me hani sara ingarizim.
31 E a casa de Israel chamou o nome disso maná. E era como semente de coentro, branco, e o seu gosto era como coscorões feitos com mel.
32 Ezɨ Moses kamaghɨn me mɨgɨa ghaze, “Ikiavɨra Itir God kamaghɨn mɨgei, ‘E mɨner tam inigh, an manabar aghuam. Eghtɨ an en gɨn otivamin ovavir boriba bagh ikiam. Me gɨn an gan suam, kar Ikiavɨra Itir God e ganɨngizir daghem. A Isipɨn kantrin e inigha azenan iza gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn e atɨzir dughiam.’ ”
32 E Moisés disse: Isto é o que o SENHOR ordenou: Enche um ômer dele e guarda-o para as vossas gerações, para que vejam o pão com o qual eu vos alimentei no deserto, quando vos tirei da terra do Egito.
33 Egha Moses Aron mɨgɨa ghaze, “Nɨ nguazir mɨner tam inigh, manan tabar aghuigh. Egh mɨnem isɨ Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn anetɨgh. Eghtɨ borir gɨn otivighamiba, a gɨfogham.”
33 E Moisés disse a Arão: Toma um vaso, e coloca um ômer de maná nele, e guarda-o diante do SENHOR, para ser guardado para as vossas gerações.
34 Ezɨ Aron manan dagher mɨner kam isa, gɨn izamin dughiam bagha, Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Boksiam boroghɨn anetɨ, ezɨ Aron Ikiavɨra Itir God Moses mɨkemezɨ moghɨram ami.
34 Assim como o SENHOR ordenara a Moisés, assim Arão o pôs diante do Testemunho, para ser guardado.
35 Ezɨ Israelia manan dagher kam apa ghua 40plan azenibar tu. Ezɨ 40plan azeniba gɨvazɨma me ghua Kenanian kantrin otivigha, kantrin kam gapiagha uari bagha azenibar ingari.
35 E os filhos de Israel comeram maná quarenta anos, até que chegaram a uma terra habitada; eles comeram o maná até que chegaram aos termos da terra de Canaã.
36 (Dughiar kamɨn Israelia bizibar osɨmtɨzibagh fofoghamin skelɨn pumuning iti. Omer ko Epah, mam mɨner dozir vamɨran mɨn iti. Mam 10plan mɨner dozibar mɨn iti.)
36 Ora, um ômer é a décima parte de um efa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.