Esdras 9
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC
1 Bizir kaba bar gɨvazɨma, gɨn Israelian gumazir dapaniba iza kamaghɨn na mɨgei, “Israelian gumazamiziba ko ofa gamir gumazir maba ko Livaiba, God gɨfozir puvatɨzir darazir saghuiamɨn itir puvatɨgha men arazibagh ami. Kar arazir kurabagh amir ikɨziba. Me Kenania ko Hitia, Peresia, Jebusia, Amonia, Moapia, Isipia ko Amoria.
1 Após todos estes acontecimentos, os chefes aproximaram-se de mim e disseram-me: O povo de Israel, os sacerdotes e os levitas não se conservaram afastados dos habitantes desta terra. Imitaram as abominações dos cananeus, dos hiteus, dos ferezeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 Judan gumazir maba, uari ko uan otariba bagha men guivir mabar ikiasa me ini. Kamaghɨn amizɨ, e God ua bagha amɨsevezir darasi, e God gɨfozir puvatɨzir gumazamiziba ko porogha men mɨn ami. Gumazir dapaniba ko ingangarimɨn garir gumaziba kamaghɨn amima, gumazir igharaziba men gara uaghan men mɨn ami.”
2 Tomaram, entre as filhas deles, mulheres para si e para seus filhos. Assim, a raça santa misturou-se com a dos habitantes dessas terras; e os chefes e os magistrados foram os primeiros a dar a mão a essa transgressão.
3 Ezɨ kɨ mɨgɨrɨgɨar kam baregha, nan navim bar oseme. Ezɨ kɨ uan korotiam abɨagharigha uan dapanir arɨzim ko ghuamasɨzibar suigha da asiagharɨki. Ezɨ nan nɨghnɨziba bar otevezɨ kɨ puram aperaghav iti.
3 Ouvindo essas palavras, rasguei minha túnica e a capa, arranquei os cabelos da cabeça e da barba, e sentei-me consternado.
4 Kɨ osemegha aperaghav ikia ghuavti guaratɨzimɨn ofa damuamin dughiam oto. Ezɨ gumazamiziba nan gara men marazi kamaghɨn fo, kalabus ategha ua izezir gumazamiziba, deravɨra Godɨn gɨn zuir puvatɨgha arazir kurabagh ami. Egha me Israelian Godɨn akabagh fogha an anɨngagharim gɨnɨghnɨgha bar atiatingi. Egha men avɨrim iza kɨ aperaghav iti naghɨn tugha nan gari.
4 Ao redor de mim reuniram-se todos aqueles que temiam as palavras do Deus de Israel, por causa da transgressão dos filhos do cativeiro. Quanto a mim, fiquei sentado e angustiado, até o sacrifício da tarde.
5 Ezɨ guaratɨzimɨn ofa damuamin dughiam otozɨ, kɨ uan korotiar ruarim ko azenan itir korotiar kɨ abɨaghariziba, da nan mɨkarzimɨn ikiavɨra itima, kɨ dɨkafi. Egha kɨ Ikiavɨra Itir God, a nan God, an damazimɨn uan tevimning apɨrigha uan agharimning fegha kamaghɨn God ko mɨgei,
5 Na hora da oblação da tarde, levantei-me de minha aflição com minhas vestes e meu manto rasgados; então, caindo de joelhos, estendi as mãos para o Senhor, meu Deus,
6 “O God, nɨ nan God. Kɨ uan guam fegh nɨn ganan bar aghumsɨki, Kɨ fo, en arazir kuraba bar ekevegha ghua en dapanibagh afiragha bar pɨn ghu. En osɨmtɨzim bar ekevegha ghua overiamɨn mɨn pɨn mar ghuavanabo.
6 e disse: Meu Deus, estou coberto de vergonha e de confusão ao levantar minha face para vós, meu Deus; porque as nossas iniqüidades acumularam-se sobre nossas cabeças, e nosso pecado chegou até o céu.
7 Bar fomɨra, en inazir afeziabar dughiamɨn ikegha iza datɨrɨghɨn, en arazir kurabar osɨmtɨzim bar ekevegha ikiavɨra iti. En arazir kurar kaba bangɨn, nɨ en atriviba ko en ofa gamir gumaziba ko e isa, atrivir igharazibar agharim gatɨzɨ, me iza en suigha e mɨsozi e ariaghiri, me en biziba okɨa, egha kalabuziabar mɨn e atera ghue. E guizbangɨra bar ikuvigha aghumsigha kamaghɨra iti.
7 Desde o tempo de nossos pais até o dia de hoje, temos sido gravemente culpados; e por causa de nossas iniqüidades, fomos escravizados, nós, nossos reis e nossos filhos; fomos entregues à mercê dos reis de outras terras, à espada, ao cativeiro, à pilhagem e à vergonha que nos cobre mesmo nos dias de hoje.
8 “O Ikiavɨra Itir God, nɨ en God, nɨ datɨrɨghɨn en apangkuvigha, en ikiavɨra itir varazira ataghizɨma, e kalabuziam ategha, deravɨra nɨn nguazir bar zuezir kamɨn aven iti. Guizbangɨra, nɨ en akurazɨma, e mati kalabusɨn aven ikiavɨra itima, nɨ gavgavim e ganɨngi. Egha nɨ en akuragha, en damazibagh amizɨ, e ua deravɨra gari.
8 Entretanto, o Senhor, nosso Deus, testemunhou-nos por um momento a sua misericórdia, permitindo que subsistisse um resto dentre nós, e concedeu-nos um abrigo em seu lugar santo. Nosso Deus quis assim fazer brilhar a nossos olhos a sua luz, e nos dar um pouco de vida no meio de nossa servidão.
9 Guizbangɨra, e mati kalabusɨn itima, en God e ataghizɨ, e kalabusra ikiavɨra itir puvatɨ. Nɨ en apangkuvigha Persian atrivibar damazimɨn deraghavɨra e gamua, ikɨrɨmɨrir igiam e ganɨdi. Ezɨ me nɨn Dɨpenir akaraghirezim uam an ingarasa en amamangarɨsi. Egha en akurvazima, e kagh Juda ko Jerusalemɨn deravɨra iti.
9 Sim somos escravos; mas nosso Deus não nos abandonou em nosso cativeiro. Ele concedeu-nos a benevolência dos reis da Pérsia, dando-nos vida bastante para reconstruir a morada de nosso Deus, reerguer as ruínas, e prometendo-nos um abrigo seguro em Judá e em Jerusalém.
10 “O en God, bizir kaba bar otivizɨ, e datɨrɨghɨn ua manmaghɨn mɨkɨmam? Nɨ arazir aghuibar e gamima, e nɨn akar bar gavgaviba barazir puvatɨ.
10 Agora, ó Deus nosso, que mais poderemos dizer depois de tudo isso?
11 Nɨn akam inigha izir gumaziba, me nɨn ingangarir gumaziba, me nɨn akar gavgavim isa kamaghɨn e mɨgei, nguazir e aven mangɨ iniamim, a nɨn damazimɨn zuezir puvatɨ. Ezɨ, guizbangɨra, gumazamizir nguazir kamɨn itiba, men araziba bar mɨzegha bar ikufi. Ezɨ men arazir kurar kaba nguazim bar anevara.
11 Abandonamos os mandamentos que vós nos destes por meio de vossos servos, os profetas, que diziam: a terra em que ides entrar para dominar como possessão vossa é uma terra de impureza, contaminada pelas imundícies dos povos dessas regiões, pelas abominações e impurezas com que a encheram de uma extremidade à outra.
12 Kamaghɨn amizɨ, ia uan guiviba men otaribar anɨngan markɨ. Egh uan otariba men guivibar anɨngan markɨ. Egh me deravɨra ikɨsɨ ia men akurvaghan markɨ. Egh me damuamin biziba, ia men akurvaghan markɨ. Ia deraghvɨra nan akam baregh, egh deravɨra dapiagh gavgavigham. Eghtɨ ian ovavir boriba nguazir kamɨn deravɨra dapiagh gavgavigh, nguazir kamɨn dagher aghuibar amɨ mamaghɨra ikiam.
12 Não deis, pois, vossas filhas a seus filhos, e nem tomeis as suas filhas para vossos filhos; não vos preocupeis com sua prosperidade e seu bem-estar, para que vos torneis fortes e comais os bons produtos dessa terra, a qual transmitireis para sempre como herança aos vossos filhos.
13 “Bar guizbangɨra, nɨ kamaghɨn e mɨkemezɨ, e nɨn akam baraghizir puvatɨgha, arazir kurar avɨrim gamua osɨmtɨzir ekiam en iti. Ezɨ puvatɨ, nɨ e gasɨghasɨgha bar e agɨvazir puvatɨ. Nɨ en marazi ataghizɨma varazira ikiavɨra ikia kati.
13 Depois de tudo o que nos aconteceu por causa de nossas más ações e nossa grande culpabilidade, vós nos conservastes, ó nosso Deus, mais do que mereciam as nossas iniqüidades, e deixastes subsistir um resto dentre nós.
14 E bizir kabagh fo, egh e tizim bagh nɨn Akar Gavgaviba bareghan kogh, ua gumaziba ko amizir arazir kurabagh amiba, e men ikiam? Kar bar arazir kuram. E fo, e kamaghɨn damightɨma, nɨ en anɨngagheghtɨ, en ikiavɨra itir varazira me ua ikian kogham.
14 Poderíamos recomeçar a violar vossas leis, aliando-nos a esses povos abomináveis? Não vos irritaríeis contra nós, até nos exterminar, sem deixar um sobrevivente que pudesse escapar?
15 O Ikiavɨra Itir God, nɨ Israelian God, nɨ arazir aghuibaram ami. Ezɨ e arazir kurabagh amima, nɨ pazavɨra e gamima, en ikiavɨra itir varazira iti. Egha e fo, e nɨn boroghɨn mangasava, e gumazamizir aghuiba puvatɨ. E arazir kurabagh amir gumazamiziba, egha e osɨmtɨzim ikia, nɨn damazimɨn tuivan ibura.”
15 Senhor, Deus de Israel, vós sois justo, porque presentemente nada mais somos que um resto de sobreviventes; eis-nos aqui diante de vós com nossa falta, porque não poderíamos subsistir em vossa presença depois do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.