Esdras 9
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB
1 Bizir kaba bar gɨvazɨma, gɨn Israelian gumazir dapaniba iza kamaghɨn na mɨgei, “Israelian gumazamiziba ko ofa gamir gumazir maba ko Livaiba, God gɨfozir puvatɨzir darazir saghuiamɨn itir puvatɨgha men arazibagh ami. Kar arazir kurabagh amir ikɨziba. Me Kenania ko Hitia, Peresia, Jebusia, Amonia, Moapia, Isipia ko Amoria.
1 Ora, logo que essas coisas foram terminadas, vieram ter comigo os príncipes, dizendo: O povo de Israel, e os sacerdotes, e os levitas, não se têm separado dos povos destas terras, das abominações dos cananeus, dos heteus, dos perizeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus;
2 Judan gumazir maba, uari ko uan otariba bagha men guivir mabar ikiasa me ini. Kamaghɨn amizɨ, e God ua bagha amɨsevezir darasi, e God gɨfozir puvatɨzir gumazamiziba ko porogha men mɨn ami. Gumazir dapaniba ko ingangarimɨn garir gumaziba kamaghɨn amima, gumazir igharaziba men gara uaghan men mɨn ami.”
2 pois tomaram das suas filhas para si e para seus filhos; de maneira que a raça santa se tem misturado com os povos de outras terras; e até os oficiais e magistrados foram os primeiros nesta transgressão.
3 Ezɨ kɨ mɨgɨrɨgɨar kam baregha, nan navim bar oseme. Ezɨ kɨ uan korotiam abɨagharigha uan dapanir arɨzim ko ghuamasɨzibar suigha da asiagharɨki. Ezɨ nan nɨghnɨziba bar otevezɨ kɨ puram aperaghav iti.
3 Ouvindo eu isto, rasguei a minha túnica e o meu manto, e arranquei os cabelos da minha cabeça e da minha barba, e me sentei atônito.
4 Kɨ osemegha aperaghav ikia ghuavti guaratɨzimɨn ofa damuamin dughiam oto. Ezɨ gumazamiziba nan gara men marazi kamaghɨn fo, kalabus ategha ua izezir gumazamiziba, deravɨra Godɨn gɨn zuir puvatɨgha arazir kurabagh ami. Egha me Israelian Godɨn akabagh fogha an anɨngagharim gɨnɨghnɨgha bar atiatingi. Egha men avɨrim iza kɨ aperaghav iti naghɨn tugha nan gari.
4 Então se ajuntaram a mim todos os que tremiam das palavras do Deus de Israel por causa da transgressão dos do cativeiro; porém eu permaneci sentado atônito até a oblação da tarde.
5 Ezɨ guaratɨzimɨn ofa damuamin dughiam otozɨ, kɨ uan korotiar ruarim ko azenan itir korotiar kɨ abɨaghariziba, da nan mɨkarzimɨn ikiavɨra itima, kɨ dɨkafi. Egha kɨ Ikiavɨra Itir God, a nan God, an damazimɨn uan tevimning apɨrigha uan agharimning fegha kamaghɨn God ko mɨgei,
5 A hora da oblação da tarde levantei-me da minha humilhação, e com a túnica e o manto rasgados, pus-me de joelhos, estendi as mãos ao Senhor meu Deus,
6 “O God, nɨ nan God. Kɨ uan guam fegh nɨn ganan bar aghumsɨki, Kɨ fo, en arazir kuraba bar ekevegha ghua en dapanibagh afiragha bar pɨn ghu. En osɨmtɨzim bar ekevegha ghua overiamɨn mɨn pɨn mar ghuavanabo.
6 e disse: Ó meu Deus! Estou confuso e envergonhado, para levantar o meu rosto a ti, meu Deus; porque as nossas iniqüidades se multiplicaram sobre a nossa cabeça, e a nossa culpa tem crescido até o céu.
7 Bar fomɨra, en inazir afeziabar dughiamɨn ikegha iza datɨrɨghɨn, en arazir kurabar osɨmtɨzim bar ekevegha ikiavɨra iti. En arazir kurar kaba bangɨn, nɨ en atriviba ko en ofa gamir gumaziba ko e isa, atrivir igharazibar agharim gatɨzɨ, me iza en suigha e mɨsozi e ariaghiri, me en biziba okɨa, egha kalabuziabar mɨn e atera ghue. E guizbangɨra bar ikuvigha aghumsigha kamaghɨra iti.
7 Desde os dias de nossos pais até o dia de hoje temos estado em grande culpa, e por causa das nossas iniqüidades fomos entregues, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes, na mão dos reis das terras, à espada, ao cativeiro, à rapina e à confusão do rosto, como hoje se vê.
8 “O Ikiavɨra Itir God, nɨ en God, nɨ datɨrɨghɨn en apangkuvigha, en ikiavɨra itir varazira ataghizɨma, e kalabuziam ategha, deravɨra nɨn nguazir bar zuezir kamɨn aven iti. Guizbangɨra, nɨ en akurazɨma, e mati kalabusɨn aven ikiavɨra itima, nɨ gavgavim e ganɨngi. Egha nɨ en akuragha, en damazibagh amizɨ, e ua deravɨra gari.
8 Agora, por um pequeno momento se manifestou a graça da parte do Senhor, nosso Deus, para nos deixar um restante que escape, e para nos dar estabilidade no seu santo lugar, a fim de que o nosso Deus nos alumie os olhos, e nos dê um pouco de refrigério em nossa escravidão;
9 Guizbangɨra, e mati kalabusɨn itima, en God e ataghizɨ, e kalabusra ikiavɨra itir puvatɨ. Nɨ en apangkuvigha Persian atrivibar damazimɨn deraghavɨra e gamua, ikɨrɨmɨrir igiam e ganɨdi. Ezɨ me nɨn Dɨpenir akaraghirezim uam an ingarasa en amamangarɨsi. Egha en akurvazima, e kagh Juda ko Jerusalemɨn deravɨra iti.
9 pois somos escravos; contudo o nosso Deus não nos abandonou em nossa escravidão, mas estendeu sobre nós a sua benevolência perante os reis da Pérsia, para nos dar a vida, a fim de levantarmos a casa do nosso Deus e repararmos as suas assolações, e para nos dar um abrigo em Judá e em Jerusalém.
10 “O en God, bizir kaba bar otivizɨ, e datɨrɨghɨn ua manmaghɨn mɨkɨmam? Nɨ arazir aghuibar e gamima, e nɨn akar bar gavgaviba barazir puvatɨ.
10 Agora, ó nosso Deus, que diremos depois disto? Pois temos deixado os teus mandamentos,
11 Nɨn akam inigha izir gumaziba, me nɨn ingangarir gumaziba, me nɨn akar gavgavim isa kamaghɨn e mɨgei, nguazir e aven mangɨ iniamim, a nɨn damazimɨn zuezir puvatɨ. Ezɨ, guizbangɨra, gumazamizir nguazir kamɨn itiba, men araziba bar mɨzegha bar ikufi. Ezɨ men arazir kurar kaba nguazim bar anevara.
11 os quais ordenaste por intermédio de teus servos, os profetas, dizendo: A terra em que estais entrando para a possuir, é uma terra imunda pelas imundícias dos povos das terras, pelas abominações com que, na sua corrupção, a encheram duma extremidade à outra.
12 Kamaghɨn amizɨ, ia uan guiviba men otaribar anɨngan markɨ. Egh uan otariba men guivibar anɨngan markɨ. Egh me deravɨra ikɨsɨ ia men akurvaghan markɨ. Egh me damuamin biziba, ia men akurvaghan markɨ. Ia deraghvɨra nan akam baregh, egh deravɨra dapiagh gavgavigham. Eghtɨ ian ovavir boriba nguazir kamɨn deravɨra dapiagh gavgavigh, nguazir kamɨn dagher aghuibar amɨ mamaghɨra ikiam.
12 Por isso não deis vossas filhas a seus filhos, e não tomeis suas filhas para vossos filhos, nem procureis jamais a sua paz ou a sua prosperidade; para que sejais fortes e comais o bem da terra, e a deixeis por herança a vossos filhos para sempre.
13 “Bar guizbangɨra, nɨ kamaghɨn e mɨkemezɨ, e nɨn akam baraghizir puvatɨgha, arazir kurar avɨrim gamua osɨmtɨzir ekiam en iti. Ezɨ puvatɨ, nɨ e gasɨghasɨgha bar e agɨvazir puvatɨ. Nɨ en marazi ataghizɨma varazira ikiavɨra ikia kati.
13 E depois de tudo o que nos tem sucedido por causa das nossas más obras, e da nossa grande culpa, ainda assim tu, ó nosso Deus, nos tens castigado menos do que merecem as nossas iniqüidades, e ainda nos deixaste este remanescente;
14 E bizir kabagh fo, egh e tizim bagh nɨn Akar Gavgaviba bareghan kogh, ua gumaziba ko amizir arazir kurabagh amiba, e men ikiam? Kar bar arazir kuram. E fo, e kamaghɨn damightɨma, nɨ en anɨngagheghtɨ, en ikiavɨra itir varazira me ua ikian kogham.
14 tornaremos, pois, agora a violar os teus mandamentos, e a aparentar-nos com os povos que cometem estas abominações? Não estarias tu indignado contra nós até de todo nos consumires, de modo que não ficasse restante, nem quem escapasse?
15 O Ikiavɨra Itir God, nɨ Israelian God, nɨ arazir aghuibaram ami. Ezɨ e arazir kurabagh amima, nɨ pazavɨra e gamima, en ikiavɨra itir varazira iti. Egha e fo, e nɨn boroghɨn mangasava, e gumazamizir aghuiba puvatɨ. E arazir kurabagh amir gumazamiziba, egha e osɨmtɨzim ikia, nɨn damazimɨn tuivan ibura.”
15 Ó Senhor Deus de Israel, justo és, pois ficamos qual um restante que escapou, como hoje se vê. Eis que estamos diante de ti em nossa culpa; e, por causa disto, ninguém há que possa subsistir na tua presença.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.