Eclesiastes 2

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ezɨ kɨ uabɨra uabɨ mɨgɨa ghaze, Kɨ agoroger arazim deraghvɨra a tuisɨgh ganigh fogh suam, a ti guizbangɨra dera o puvatɨ? Egha kɨ inivafɨzimɨn agoroger arazibar uan ifongiam agɨvasa dagh nɨghnɨsi. Egha kɨ datɨrɨghɨn fo, a uaghan an mɨngariba bar mongezɨ, e dagh fozir puvatɨgha okam nɨghnɨsi.
1 Eu disse comigo mesmo: Vamos, tentemos a alegria e gozemos o prazer. Mas isso é também vaidade.
2 Kɨ kamaghɨn fo, akazir arazim, an arazir onganim. Ezɨ agoroger arazim tong en akurvazir puvatɨ.
2 Do riso eu disse: Loucura! e da alegria: Para que serve?
3 Kɨ nɨghnɨzir aghuir kamɨn mɨngarim gɨfoghasa ingaravɨra iti. Kamaghɨn, kɨ inivafɨzir agoroger arazim bagha wainɨn dɨpaba apir arazim gamua a tuisɨsi. Kɨ kamaghɨn foghasa, gumazamiziba dughiar otevimɨn overiamɨn apengan ikɨtɨ, bizir manamra men akuragham?
3 Resolvi entregar minha carne ao vinho, enquanto meu espírito se aplicaria ainda à sabedoria; procurar a loucura até que eu visse o que é bom para os filhos dos homens fazerem durante toda a sua vida debaixo dos céus.
4 Kɨ ingangarir avɨrir dafabagh amizɨ gumazamiziba da bagha ziar ekiam na ganɨdi. Ezɨ kɨ ua bagha dɨpenir bar dafabagh amuava, wainɨn azenibar ingari.
4 Empreendi grandes trabalhos, construí para mim casas e plantei vinhas;
5 Kɨ azenibar ingara da opari, ezɨ dar aven temer dagher aghuiba batiba iti.
5 fiz jardins e pomares, onde plantei árvores frutíferas de toda espécie;
6 Egha kɨ uan temer avɨrir kaba ruasa ua bagha mozir dɨpar ekiabagh kui.
6 cavei reservatórios de água para regar o bosque. Comprei escravos e escravas; e possuí outros nascidos em casa.
7 Kɨ ua bagh pura ingangarir gumazir kɨniba ko amizir kɨnibagh ivese. Ezɨ men boriba, nan dɨpenimɨn aven nan ingangarir gumazamizibar mɨn iti. Ezɨ kɨ bulmakauba ko sipsipɨn avɨriba iti. Gumazir fomɨra Jerusalemɨn nguibamɨn itiba, nan mɨn bulmakauba ko sipsipɨn avɨriba itir puvatɨ.
7 Possuí muito gado, bois e ovelhas, mais que todos os que me precederam em Jerusalém.
8 Kɨ ua bagha gol ko silvan dagɨar avɨriba isi. Ezɨ kantrin igharazibar atriviba ko provinsɨn igharazibar gumazir dapaniba, me uan dagɨaba isa na bagha da amadi. Ezɨ kɨ ighiabagh amir gumazamiziba, me na bagha ighiabagh ami. Egha kɨ amuir dozir avɨriba iti, ezɨ me na damutɨ nan navim bar deragham. Gumaziba bar, arazir kam bagh bar akongegham.
8 Amontoei prata e ouro, riquezas de reis e de províncias. Procurei cantores e cantoras, e que faz as delícias dos filhos dos homens: mulheres e mulheres.
9 Kɨ bizir kaba bar da inizɨ, da na gamima nan ziam bar ekefe. Ezɨ fomɨra Jerusalemɨn nguibamɨn itir gumazitam nan mɨn bizir aghuir avɨritaba itir puvatɨ. Nan fofozir aghuiba uaghan, na ataghɨrazir puvatɨ, da na ko ikiavɨra iti.
9 Fui maior que todos os que me precederam em Jerusalém; e, ainda assim, minha sabedoria permaneceu comigo.
10 Kɨ tong uan ifongiam dɨkabɨrazir pu. Bar puvatɨ. Kɨ bizir manam gifonge, kɨ puram a iniam. Egha kɨ amizir ingangarir kaba bagha bar akonge. Ezɨ agoroger kam, a kamakɨn, a nan ingangarimɨn ivezim.
10 Tudo que meus olhos desejaram, não lhes recusei; não privei meu coração de nenhuma alegria. Meu coração encontrava sua alegria no meu trabalho; este é o fruto que dele tirei.
11 Egha gɨn kɨ uan dafarimningɨn ingarizir bizir kaba bar dar gara, da tuisɨgha deraghavɨra dagh nɨghnigha ghaze, bizir kaba, dar mɨngariba bar mongezɨ, e dagh fozir puvatɨgha okam nɨghnɨsi. Da mati gumazim amɨnimɨn suighasa ivegha ghua, an suighan ibura. Ia oragh, e bar, overiamɨn apengan itir dughiamɨn e ingangarir mɨtɨabagh ami, eghtɨ da pura mangɨ dar dagher aghuiba puvatɨgham. Da tong en akuraghan kogham.
11 Mas, quando me pus a considerar todas as obras de minhas mãos e o trabalho ao qual me tinha dado para fazê-las, eis: tudo é vaidade e vento que passa; não há nada de proveitoso debaixo do sol.
12 Kɨ bizir kabagh amigha gɨfa, eghtɨ gɨn gumazir igharazitam nan danganim inigh atrivimɨn otogh, a bizir igharazir manatam damuam? Bar puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, kɨ nɨghnɨzir aghuimɨn mɨngariba ko arazir onganibar mɨngaribagh nɨghnɨghavɨra iti.
12 Passei então à meditação da sabedoria, da loucura e da tolice. {Qual é o homem, designado desde muito tempo, que virá depois do rei?}
13 Kɨ nɨghnigha gɨvagha, kamaghɨn fo, nɨghnɨzir aghuim, an arazir onganiba bar dagh afira, mati aruemɨn angazangarim mɨtarmem gafira.
13 Cheguei à conclusão de que a sabedoria leva vantagem sobre a loucura, como a luz leva vantagem sobre as trevas.
14 Fofozir gumazamiziba me deragha tuavimɨn garava an zui. Ezɨ gumazamizir onganiba, mati gumaziba mɨtarmemɨn tuavimɨn zui. Bizir kam a guizbangɨra, ezɨ kɨ nɨghnɨgha ghua nɨghnɨzir ekiar mam na bato. A kamakɨn, aning uaghara ovevem aning bativam.
14 Os olhos do sábio estão na cabeça, mas o insensato anda nas trevas. Mas eu notei que um mesmo destino espera a ambos,
15 Ezɨ kɨ uabɨra uabɨ gɨnɨghnɨgha ghaze, bizir gumazir onganiba batozim, uaghan na bativam. Kamaghɨn, nan fofozir avɨrir kaba, manmaghɨn nan akuragham? Bar puvatɨgham. Egha kɨ uan navir averiamɨn aven kamaghɨn nɨghnɨsi, fofozir aghuim uaghan, an mɨngariba mongezɨ e dagh fozir puvatɨgha okam nɨghnɨsi.
15 e disse comigo mesmo: A minha sorte será a mesma que a do insensato. Então para que me serve toda a minha sabedoria? Por isso disse eu comigo mesmo, que tudo isso é ainda vaidade.
16 Kɨ fo, gumazamizir gɨn izamiba, me bar e gɨn amadagham. Guizbangɨra, gumazir onganiba ko gumazir fofoziba itiba, me uam e ginɨrɨghan kogham. Ezɨ ovevemɨn dughiam, fofozir gumazim, gumazir onganim gafiraghan kogham. Puvatɨ. E bar moghɨram ovengam!
16 Porque a memória do sábio não é mais eterna que a do insensato, pois que, passados alguns dias, ambos serão esquecidos. Mas então? Tanto morre o sábio como morre o louco!
17 Ezɨ bizir overiamɨn apengan otivir kaba bar moghɨram osɨmtɨzim nan navim ganɨdi. Kamaghɨn, kɨ uan ikɨrɨmɨrim bar an aghua. Bizir kaba bar, dar mɨngariba aven mongezɨ e dagh fozir puvatɨgha okam nɨghnɨsi. Da mati gumazim amɨnimɨn suighasa ivegha ghuava, an suighan ibura.
17 E eu detestei a vida, porque, a meus olhos, tudo é mau no que se passa debaixo do sol, tudo é vaidade e vento que passa.
18 Kɨ overiamɨn apengan ikia zurara puvɨra ingari. Egha kɨ fogha gɨfa, ingangarir mɨtiar kɨ amizir kaba, gumazir igharazim izɨ nan danganim inigh dar ganam. Kamaghɨn, kɨ ingangarir kaba bar dar aghua.
18 Também se tornou odioso para mim todo o trabalho que produzi debaixo do sol, porque devo deixá-lo àquele que virá depois de mim.
19 Eghtɨ gumazir nan danganim iniamim, kɨ a gɨfozir pu, a ti gumazir fofozim itim, o gumazir onganim. Egh a izɨ, kɨ uan fofozir aghuimɨn overiamɨn apengan amizir ingangarir mɨtiar kabar ganigh dar ghuavimɨn ikegham. Ezɨ arazir kam, uaghan an mɨngarim modozɨ, e a gɨfozir puvatɨgha okam nɨghnɨsi.
19 E quem sabe se ele será sábio ou insensato? Contudo, é ele que disporá de todo o fruto dos meus trabalhos que debaixo do sol em custaram trabalho e sabedoria. Também isso é vaidade.
20 Kamaghɨn, kɨ overiamɨn apengan ikia ingangarir mɨtiar amizir kabagh nɨghnɨgha nan navim ikuvigha bar oseme.
20 E eu senti o coração cheio de desgosto por todo o labor que suportei debaixo do sol.
21 E garima, gumazir maba, fofoziba ko nɨghnɨzir aghuim ikia egha uan fofozir kam ko nɨghnɨzir aghuir kam sara ingara biziba deragha dagh amua, bizir bar avɨriba isi. Egha me gɨn ariaghirezɨ, gumazir igharaziba pura men biziba isi, me men mɨn fofozir kamagh gariba itir puvatɨ. Arazir kam a derazir puvatɨ, egha uaghan an mɨngarim aven modozɨ e a gɨfozir puvatɨgha okam nɨghnɨsi.
21 Que um homem trabalhe com sabedoria, ciência e bom êxito para deixar o fruto de seu labor a outro que em nada colaborou, note-se bem, é uma vaidade e uma grande desgraça.
22 E zurara overiamɨn apengan ikia puv ingarava bizir avɨriba uaghan dagh nɨghnɨsi, ezɨ bizir kam ikɨvɨra ikiamin ivezir aghuir manatam e ikaragham? Bar puvatɨ.
22 Com efeito, que resta ao homem de todo o seu labor, de todas as suas azáfamas a que se entregou debaixo do sol?
23 Dughiar e nguzimɨn itir kaba, mɨzaziba e batifi, ezɨ en ingangariba osɨmtɨziba e ganɨdi. Ezɨ e uaghan dɨmagaribar dakuasa amua, dagh nɨghnɨghavɨra ikia avughsaziba en puvatɨ. Ezɨ arazir kam uaghan, an mɨngarim modozɨ e a gɨfozir puvatɨgha okam nɨghnɨsi.
23 Todos os seus dias são apenas dores, seu trabalhos apenas tristezas; mesmo durante a noite ele não goza de descanso. Isto é ainda vaidade.
24 Arazir mam bar dera, egha arazir igharazibagh afira. A kamakɨn: E pamtem ingarigh egh uan ingangaribar dagheba ini dar amɨva, dagh ifongegh bar akuegham. Kɨ arazir kamɨn gara egha fo, bizir aghuir kaba en biziba pu. Bar puvatɨ, God uabɨ bizir kabar afeziam, egha a da isa e ganɨdi.
24 Não há nada melhor para o homem que comer, beber e gozar o bem-estar no seu trabalho. Mas eu notei que também isso vem da mão de Deus;
25 Guizbangɨra, God puvatɨghtɨ, e manmaghɨn damɨ, bar akueghɨva arazir kabar amuam? Bar puvatɨgham.
25 pois, quem come e bebe, senão graças a ele?
26 Guizbangɨra, God ifongezir gumazamiziba, a nɨghnɨzir aghuim ko fofozim ko, bar akuegha itir arazim me ganɨdi. Ezɨ arazir kurabagh ami darasi, a me gamima, me ingara dagheba ko biziba isa da akumakua da isa God ifongezɨ darazigh anɨdi. Arazir kam, uaghan an mɨngarim modozɨ e a gɨfozir puvatɨgha okam nɨghnɨsi. A mati gumazim amɨnimɨn suighasa ivegha ghuava an suighan ibura.
26 Àquele que lhe é agradável Deus dá sabedoria, ciência e alegria; mas ao pecador ele dá a tarefa de recolher e acumular bens, que depois passará a quem lhe agradar. Isto é ainda vaidade e vento que passa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.