Atos 9
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 — ausente —
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Egha Sol Damaskusɨn nguibamɨn boroghɨn zuima overiamɨn angazangarir gavgavim a gisira.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ezɨ a nguazim girɨgha orazima, tiarir mam kamaghɨn a mɨgei, “Sol, Sol, nɨ tizim bagha na gasɨghasɨsi?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ezɨ Sol azara, “Ekiam, nɨ tina?”
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Nɨ dɨkavigh nguibar ekiamɨn mangɨ. Egh arazir nɨ manmaghɨn damuamim, gumazitam tɨghar nɨ mɨkɨmam.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Ezɨ gumazir Sol ko zuiba, me pura gumazimɨn mɨgɨrɨgɨar kɨnim baragha gumazitamɨn garir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, me mɨgɨrɨgɨaba puvatɨgha pura iti.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Ezɨ Sol dɨkavigha, uan damazimning kuigha, ua bizitamɨn garir puvatɨ, an damazimning mɨtarmangi. Ezɨ a koma aruir gumaziba an agharimningɨn suiragha a inigha me Damaskusɨn zui.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 A Damaskusɨn itima an damatuzimning dughiar pumuning ko mɨkezimɨn ikuvighavɨra itima, a daghetam ko dɨpatam amezir puvatɨ.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Dughiar kamɨn Damaskusɨn aven Iesusɨn suren gumazir mam iti, an ziam Ananaias. Ezɨ Ekiam irebamɨn mɨn garir bizimɨn aven an diagha ghaze, “Ananaias!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ezɨ Ekiam a mɨgɨa ghaze, “Gumazir mam, an ziam Sol, a Tarsusɨn gumazim. A na ko mɨgɨa iti. Kamaghɨn amizɨ, nɨ dɨkavigh, tuavir kamɨn mangɨ, an ziam Voroghɨra Zui. Nɨ Judasɨn dɨpenimɨn mangɨ Sol bagh azaragh.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Sol irebamɨn mɨn garir bizimɨn garima, gumazimɨn ziam Ananaias, a iza an damazimning deraghasa uan dafarimning a gisɨn atɨ.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ezɨ Ananaias a ikaragha ghaze, “Ekiam, kɨ orazima, gumazir avɨriba kamaghɨn gumazir kamɨn gun mɨgei, me ghaze, a nɨn gumazir Jerusalemɨn aven itiba paza me gami.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Ezɨ ofa gamir gumazir ekiaba akar gavgavim an amamangatɨzɨ a ize. Egh te nɨn ziam fa nɨ ko mɨgei, a men suighɨva me kalabus darɨgham.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Ezɨ Ekiam kamaghɨn Ananaias mɨgei, “Nɨ mangɨ! Gumazir kam, mar kɨ inabazir ingangarir gumazim. A nan ziam ater Kantrin Igharazibar Gumazamiziba ko men atriviba ko Israelɨn gumazamiziba bagh mangam.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Eghtɨ a nan ziamɨn iniamin mɨzaziba ko osɨmtɨziba, kɨ dar an akagham.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ezɨ Ananaias ghua dɨpenimɨn aven ghu. Egha uan dafarimning Sol gisɨn atɨgha kamaghɨn mɨgei, “Nan aveghbuam Sol, nɨ kagh izima Ekiam Iesus tuavimɨn nɨ bato. Ezɨ datɨrɨghɨn nɨ ua gantɨ, Godɨn Duam nɨ gizɨvaghasa, a na amadazɨ kɨ ize.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ezɨ zuamɨra, osirir naziamɨn mɨn garir bizim, Solɨn damazimningɨn ikegha kuiaghirɨgha irɨ. Ezɨ a datɨrɨghɨn ua gari. Ezɨ a dɨkavizɨma me Iesusɨn ziamɨn a rue.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Sol dagher maba amegha gɨn ua uan gavgavim ini. Egha a Iesusɨn suren gumazamiziba ko mong dughiar mabar Damaskusɨn ike.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Egha Sol Iesusɨn suren gumazamiziba ko Damaskusɨn ikia maghɨra God ko mɨgeir dɨpenibar akam akura ghaze, Iesus a Godɨn Otarim.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ezɨ Solɨn mɨgɨrɨgɨam baraghizir darasi, me dɨgavir kuram gamighava azai, “Kar ti gumazir kamra, a Jerusalemɨn ikia, Iesusɨn ziamɨn deir gumazamizibar suigha me gasɨghasɨsi? Egh a ti me inigh mangɨ kalabusɨn gumazamizibar mɨn me ikɨrarɨgh ofa gamir gumazir ekiabar dafarim darɨghasa, egha a kagh ize?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Ezɨ Sol akurir akar kabar gavgavim bar ghuanabozɨ, a mɨgɨrɨgɨam bar deravɨrama anebɨghizɨ, Judan gumazamizir Damaskusɨn itiba fo, Iesus a Krais, a Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Dughiar avɨriba ghua gɨvazɨma, Judaba Sol mɨsueghtɨ an aremeghasa tuaviba buri.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Me a mɨsoghasava amua, a bagha arueba ko dɨmagaribar zurazurara nguibar ekiamɨn tiar akabar gari, ezɨ Sol men nɨghnɨzir kurar kam gɨfo.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Ezɨ an gɨn aruir gumaziba, me dɨmagarimɨn a mɨkemezɨ an akɨrar ekiam gaperazɨma, me dagɨar dɨvazir torir mamɨn anetaghizɨma a ghuaghira nguibar ekiamɨn dɨvazimɨn azenan irɨ.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Sol gɨn Jerusalemɨn izegha, a uaghan Iesusɨn suren gumazibar aven mangasava ami. Ezɨ me nɨghnɨzir gavgavim kamaghɨn an itir puvatɨ, a Iesusɨn suren gumazim, egha me bar an atiatingi.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Ezɨ Barnabas a inigha an gun aposelbav kɨmasa zui. Egha kamaghɨn me mɨgei, Sol tuavimɨn ghua Ekiamɨn gani. Ezɨ Ekiam a mɨkemezɨ, a Damaskusɨn tavɨn atiatingizir puvatɨgha, Iesusɨn ziamɨn akam akuri.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Ezɨ Sol Jerusalemɨn deravɨra me koma aruava me ko ikia, egha atiatir puvatɨgha Iesusɨn ziamɨn akam akura ghuavɨra iti.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Egha a Judan Grighɨn akam mɨgeir gumaziba ko me uariv gɨa uari adosi, ezɨ me a mɨsueghtɨ an aremeghasa tuaviba buri.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Ezɨ Kraisɨn adarazi kamaghɨn oregha, a inigha Sisarian nguibamɨn ghuaghira, egha a isa Tarsusɨn nguibamɨn anemada.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Ezɨ Judian Distrik ko Galilin Distrik ko Samarian Distrighɨn aven itir Kraisɨn adarasi, dughiar kamɨn navir amɨrizimɨn ikia deravɨra itima, Godɨn Duam gavgavim me ganɨdi. Ezɨ Kraisɨn adarazir dɨbobonim ghuavanadi. Gumazamiziba Godɨn atiatiava an apengan iti.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Ezɨ Pita nguibaba bar dagh aruigha, egha Lidan nguibamɨn itir Godɨn gumazamizibar ganasa zui.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Egha a nguibar kamɨn gumazir mam bato, an ziam Ainias. An soroghafariba an amɨrazɨma, a 8plan azenibar mɨsiamra iti.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Ezɨ Pita kamaghɨn a mɨgei, “Ainias, Krais Iesus nɨ gamizɨ, nɨ dera. Nɨ dɨkavigh uan akuriam apɨrigh.” Ezɨ Ainias zuamɨra dɨkafi.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Ezɨ Lidan nguibam ko Saronɨn danganir voroghɨra irɨghav itimɨn itir gumazamiziba, an ganigha uan navibagh iragha Iesus bagha ize.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Ezɨ Jopan nguibamɨn suren amizir mam iti, an ziam Tabita, Grighɨn akamɨn an ziam Dorkas, a zurarama arazir aghuibagh amuava gumazir onganarazibar akurvasi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Ezɨ dughiar mamɨn arɨmariam a inizɨma an areme. Ezɨ me an kuam ruegha a isava ghuriar pɨn itimɨn anetɨ.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Jopan nguibam, a Lidan nguibamɨn boroghɨra iti, ezɨ suren gumaziba kamaghɨn oraki, Pita Lidan nguibamɨn itima, me a mɨkɨmasa gumazir pumuning amadazɨma aning zui. Aning ghua a mɨgɨa ghaze, “E uari, nɨ zuamɨra datɨrɨghɨra ga ko izɨ!”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ezɨ Pita aning ko ghua otogha, maghɨra ghuriar pɨn itimɨn ghuavanabo. Ezɨ amizir odiarir pura itiba, an mɨriamɨn tuivighav ikia azia, Dorkas angamɨra ikia me bagha ingarizir korotiaba ko korotiar azenan azuiba an akakasi.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Ezɨ Pita gumazamiziba bar me amangizɨ me azenan ghue. Ezɨ a uan tevimning apɨrigha God ko mɨgei. Egha raghɨrɨgha amizir aremezim gara ghaze, “Tabita, nɨ dɨkafigh.” Ezɨ Tabita uan damazimning kuigha Pitan apigha, dɨkavigha apera.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ezɨ Pita an akuragha a fezɨ a dɨkavigha tu. Egha Pita nɨghnɨzir gavgavim God baghavɨra itir gumazamiziba ko amizir odiaribar diagha Tabita men aka, ezɨ me gari an angamɨra iti.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Ezɨ Jopan itir gumazamiziba bizir kamɨn eghaghanim baregha men avɨriba nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn iti.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Ezɨ Pita dughiar mabar Jopan itir gumazir asɨzir inibar bizibar ingarir mam, an ziam Saimon, a ko ike.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.