Atos 9

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 — ausente —
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 — ausente —
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Egha Sol Damaskusɨn nguibamɨn boroghɨn zuima overiamɨn angazangarir gavgavim a gisira.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Ezɨ a nguazim girɨgha orazima, tiarir mam kamaghɨn a mɨgei, “Sol, Sol, nɨ tizim bagha na gasɨghasɨsi?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ezɨ Sol azara, “Ekiam, nɨ tina?”
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Nɨ dɨkavigh nguibar ekiamɨn mangɨ. Egh arazir nɨ manmaghɨn damuamim, gumazitam tɨghar nɨ mɨkɨmam.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Ezɨ gumazir Sol ko zuiba, me pura gumazimɨn mɨgɨrɨgɨar kɨnim baragha gumazitamɨn garir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, me mɨgɨrɨgɨaba puvatɨgha pura iti.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ezɨ Sol dɨkavigha, uan damazimning kuigha, ua bizitamɨn garir puvatɨ, an damazimning mɨtarmangi. Ezɨ a koma aruir gumaziba an agharimningɨn suiragha a inigha me Damaskusɨn zui.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 A Damaskusɨn itima an damatuzimning dughiar pumuning ko mɨkezimɨn ikuvighavɨra itima, a daghetam ko dɨpatam amezir puvatɨ.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Dughiar kamɨn Damaskusɨn aven Iesusɨn suren gumazir mam iti, an ziam Ananaias. Ezɨ Ekiam irebamɨn mɨn garir bizimɨn aven an diagha ghaze, “Ananaias!”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Ezɨ Ekiam a mɨgɨa ghaze, “Gumazir mam, an ziam Sol, a Tarsusɨn gumazim. A na ko mɨgɨa iti. Kamaghɨn amizɨ, nɨ dɨkavigh, tuavir kamɨn mangɨ, an ziam Voroghɨra Zui. Nɨ Judasɨn dɨpenimɨn mangɨ Sol bagh azaragh.
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Sol irebamɨn mɨn garir bizimɨn garima, gumazimɨn ziam Ananaias, a iza an damazimning deraghasa uan dafarimning a gisɨn atɨ.”
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Ezɨ Ananaias a ikaragha ghaze, “Ekiam, kɨ orazima, gumazir avɨriba kamaghɨn gumazir kamɨn gun mɨgei, me ghaze, a nɨn gumazir Jerusalemɨn aven itiba paza me gami.
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ezɨ ofa gamir gumazir ekiaba akar gavgavim an amamangatɨzɨ a ize. Egh te nɨn ziam fa nɨ ko mɨgei, a men suighɨva me kalabus darɨgham.”
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Ezɨ Ekiam kamaghɨn Ananaias mɨgei, “Nɨ mangɨ! Gumazir kam, mar kɨ inabazir ingangarir gumazim. A nan ziam ater Kantrin Igharazibar Gumazamiziba ko men atriviba ko Israelɨn gumazamiziba bagh mangam.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Eghtɨ a nan ziamɨn iniamin mɨzaziba ko osɨmtɨziba, kɨ dar an akagham.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Ezɨ Ananaias ghua dɨpenimɨn aven ghu. Egha uan dafarimning Sol gisɨn atɨgha kamaghɨn mɨgei, “Nan aveghbuam Sol, nɨ kagh izima Ekiam Iesus tuavimɨn nɨ bato. Ezɨ datɨrɨghɨn nɨ ua gantɨ, Godɨn Duam nɨ gizɨvaghasa, a na amadazɨ kɨ ize.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Ezɨ zuamɨra, osirir naziamɨn mɨn garir bizim, Solɨn damazimningɨn ikegha kuiaghirɨgha irɨ. Ezɨ a datɨrɨghɨn ua gari. Ezɨ a dɨkavizɨma me Iesusɨn ziamɨn a rue.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Sol dagher maba amegha gɨn ua uan gavgavim ini. Egha a Iesusɨn suren gumazamiziba ko mong dughiar mabar Damaskusɨn ike.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Egha Sol Iesusɨn suren gumazamiziba ko Damaskusɨn ikia maghɨra God ko mɨgeir dɨpenibar akam akura ghaze, Iesus a Godɨn Otarim.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Ezɨ Solɨn mɨgɨrɨgɨam baraghizir darasi, me dɨgavir kuram gamighava azai, “Kar ti gumazir kamra, a Jerusalemɨn ikia, Iesusɨn ziamɨn deir gumazamizibar suigha me gasɨghasɨsi? Egh a ti me inigh mangɨ kalabusɨn gumazamizibar mɨn me ikɨrarɨgh ofa gamir gumazir ekiabar dafarim darɨghasa, egha a kagh ize?”
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Ezɨ Sol akurir akar kabar gavgavim bar ghuanabozɨ, a mɨgɨrɨgɨam bar deravɨrama anebɨghizɨ, Judan gumazamizir Damaskusɨn itiba fo, Iesus a Krais, a Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Dughiar avɨriba ghua gɨvazɨma, Judaba Sol mɨsueghtɨ an aremeghasa tuaviba buri.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Me a mɨsoghasava amua, a bagha arueba ko dɨmagaribar zurazurara nguibar ekiamɨn tiar akabar gari, ezɨ Sol men nɨghnɨzir kurar kam gɨfo.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Ezɨ an gɨn aruir gumaziba, me dɨmagarimɨn a mɨkemezɨ an akɨrar ekiam gaperazɨma, me dagɨar dɨvazir torir mamɨn anetaghizɨma a ghuaghira nguibar ekiamɨn dɨvazimɨn azenan irɨ.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Sol gɨn Jerusalemɨn izegha, a uaghan Iesusɨn suren gumazibar aven mangasava ami. Ezɨ me nɨghnɨzir gavgavim kamaghɨn an itir puvatɨ, a Iesusɨn suren gumazim, egha me bar an atiatingi.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ezɨ Barnabas a inigha an gun aposelbav kɨmasa zui. Egha kamaghɨn me mɨgei, Sol tuavimɨn ghua Ekiamɨn gani. Ezɨ Ekiam a mɨkemezɨ, a Damaskusɨn tavɨn atiatingizir puvatɨgha, Iesusɨn ziamɨn akam akuri.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Ezɨ Sol Jerusalemɨn deravɨra me koma aruava me ko ikia, egha atiatir puvatɨgha Iesusɨn ziamɨn akam akura ghuavɨra iti.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Egha a Judan Grighɨn akam mɨgeir gumaziba ko me uariv gɨa uari adosi, ezɨ me a mɨsueghtɨ an aremeghasa tuaviba buri.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Ezɨ Kraisɨn adarazi kamaghɨn oregha, a inigha Sisarian nguibamɨn ghuaghira, egha a isa Tarsusɨn nguibamɨn anemada.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Ezɨ Judian Distrik ko Galilin Distrik ko Samarian Distrighɨn aven itir Kraisɨn adarasi, dughiar kamɨn navir amɨrizimɨn ikia deravɨra itima, Godɨn Duam gavgavim me ganɨdi. Ezɨ Kraisɨn adarazir dɨbobonim ghuavanadi. Gumazamiziba Godɨn atiatiava an apengan iti.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Ezɨ Pita nguibaba bar dagh aruigha, egha Lidan nguibamɨn itir Godɨn gumazamizibar ganasa zui.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Egha a nguibar kamɨn gumazir mam bato, an ziam Ainias. An soroghafariba an amɨrazɨma, a 8plan azenibar mɨsiamra iti.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Ezɨ Pita kamaghɨn a mɨgei, “Ainias, Krais Iesus nɨ gamizɨ, nɨ dera. Nɨ dɨkavigh uan akuriam apɨrigh.” Ezɨ Ainias zuamɨra dɨkafi.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Ezɨ Lidan nguibam ko Saronɨn danganir voroghɨra irɨghav itimɨn itir gumazamiziba, an ganigha uan navibagh iragha Iesus bagha ize.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ezɨ Jopan nguibamɨn suren amizir mam iti, an ziam Tabita, Grighɨn akamɨn an ziam Dorkas, a zurarama arazir aghuibagh amuava gumazir onganarazibar akurvasi.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ezɨ dughiar mamɨn arɨmariam a inizɨma an areme. Ezɨ me an kuam ruegha a isava ghuriar pɨn itimɨn anetɨ.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Jopan nguibam, a Lidan nguibamɨn boroghɨra iti, ezɨ suren gumaziba kamaghɨn oraki, Pita Lidan nguibamɨn itima, me a mɨkɨmasa gumazir pumuning amadazɨma aning zui. Aning ghua a mɨgɨa ghaze, “E uari, nɨ zuamɨra datɨrɨghɨra ga ko izɨ!”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Ezɨ Pita aning ko ghua otogha, maghɨra ghuriar pɨn itimɨn ghuavanabo. Ezɨ amizir odiarir pura itiba, an mɨriamɨn tuivighav ikia azia, Dorkas angamɨra ikia me bagha ingarizir korotiaba ko korotiar azenan azuiba an akakasi.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Ezɨ Pita gumazamiziba bar me amangizɨ me azenan ghue. Ezɨ a uan tevimning apɨrigha God ko mɨgei. Egha raghɨrɨgha amizir aremezim gara ghaze, “Tabita, nɨ dɨkafigh.” Ezɨ Tabita uan damazimning kuigha Pitan apigha, dɨkavigha apera.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Ezɨ Pita an akuragha a fezɨ a dɨkavigha tu. Egha Pita nɨghnɨzir gavgavim God baghavɨra itir gumazamiziba ko amizir odiaribar diagha Tabita men aka, ezɨ me gari an angamɨra iti.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ezɨ Jopan itir gumazamiziba bizir kamɨn eghaghanim baregha men avɨriba nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn iti.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ezɨ Pita dughiar mabar Jopan itir gumazir asɨzir inibar bizibar ingarir mam, an ziam Saimon, a ko ike.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.