Atos 16

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pol ghua Derben otogha ghua Listran oto. Ezɨ kagh suren gumazir mamɨn ziam Timoti, a iti. An amebam Judan amizim, a Kraisɨn mav. Ezɨ an afeziam Grighɨn gumazim.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Listra ko Aikoniamɨn itir en adarasi, me kamaghɨn a mɨgei, Timoti gumazir bar aghuim.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Ezɨ Pol a inightɨ, an a ko mangasa ifonge. Judaba danganir kamɨn iti. Egha me bar fo, an afeziam a Grighɨn gumazim. Kamaghɨn, Pol Timotin mɨkarzir mogomemɨn inim atu.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Egha me nguibar ekiabagh arui. Akar aposelba ko siosɨn gumazamizir dapaniba Jerusalemɨn mɨkemegha amamangatɨzim, gumazamiziba da baragh, dar gɨn mangasa, me me mɨgɨagharui.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Kamaghɨn amizɨ, Kraisɨn adarasi, men nɨghnɨzir gavgaviba gavgafi. Ezɨ men dɨbobonim aruebar zurara pɨn ghuavanadi.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Ezɨ Godɨn Duam, Esian Provinsɨn Akar Aghuim kunan men anogoroke. Kamaghɨn amizɨ, Pol, ko Sailas, ko Timoti, me Frigian Distrighɨn nguibar ekiam ko Galesian Distrighɨn moghɨn ghue.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Egha me Misian Distrik ko Bitinian Provinsɨn mɨtaghniamɨn otogha Bitinian Provinsɨn aven mangasava amima, Iesusɨn Duam men anogoroke.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Kamaghɨn amizɨ, me Misian Distrighɨn mɨriam gatɨgha, Troasɨn ira ghue.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Ezɨ dɨmangan Pol irebamɨn mɨn bizimɨn garima, Masedonian Provinsɨn gumazim tughav ikia a gakaghora ghaze, “Ia Masedonian izɨva en akuragh.”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Pol irebamɨn mɨn bizir kamɨn ganigha gɨvagha, e zuamɨra bizibar kɨrigha Masedonian mangasa tuavibar kɨri. E fo, God Akar Aghuim me mɨkɨnasa en dia.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Egha e Troasɨn kurim inigha biaghatɨgha Samotresɨn zui. Egha amɨmzaraghan Neapolis bagha zui.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Egha e kagh dɨkavigha ghua Filipain otifi. Romba fomɨra izava apiazir nguibar ekiam. A Masedonian Distrighɨn nguibar faragha zuir mam. E kagh dughiar mabar ike.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Ezɨ Sabatɨn dughiamɨn, e nguibar ekiamɨn tiar akamɨn azenan ghua dɨpamɨn uaghiri. E ghaze, God ko mɨkɨmamin danganitam ti kagh ikiama? Ezɨ e kagh amizir mabar gari me uari akuvagha itima, e me mɨgei.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Amizir e barazir kabar mav, an ziam Lidia, a faragha Taiatairian nguibar ekiamɨn ikia izegha inir pɨghagheviba amadi. A zurara Godɨn ziam fer amizim. Ekiam an navim kuizɨma a Polɨn mɨgɨrɨgɨaba barasi.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Egha a ko an gara dɨpenir vamɨran itir darasi, e me ruegha gɨvazɨ, a uan dɨpenimɨn mangasa en gighami. A kamaghɨn e mɨgɨa ghaze, “Ia kamaghɨn na gɨnɨghnɨgh suam, kɨ guizbangɨra nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn ikɨ, kamaghɨn ia izɨ nan dɨpenimɨn ikɨ.” A kamaghɨn e mɨgɨa bar e gakaghone.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Dughiar mamɨn e God ko mɨgeir danganimɨn zuima, ingangarir amizir igiam, duar kuram a gapazazɨ, an e bato. Duar kuram a gapazazɨma a gɨn otivamin bizibagh fogha dar gun mɨgei. Ezɨ kamaghɨn an garir gumaziba an amir ingangarir kamɨn dagɨar avɨriba isi.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Ezɨ guivir kam, Pol ko bar en gɨn iza kamaghɨn dɨa mɨgei, “Gumazir kaba Godɨn Bar Pɨn Itimɨn ingangarir gumaziba. Me God ian akurvaghamin tuavimɨn gun ia mɨgei.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 A dughiar avɨribar kamaghɨn ami.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Ezɨ an garir gumaziba fo, men dagɨaba isir tuavim pɨri. Kamaghɨn amizɨ, me Pol ko Sailasɨn suiragha aning amɨkɨrɨgha gumazir dapaniba bagha biziba amadir danganir ekiamɨn ghu.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Egha me aningɨn akua jas bagha ghugha kamaghɨn mɨgei, “Kar Judan gumazimning. Aning en nguibar ekiamɨn itir gumazamizibar navibagh inivima osɨmtɨzir avɨriba otifi.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Egha aning Romɨn kantri en anogoroghezir arazibar gɨn mangasa, gumazamizibav gei.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Ezɨ gumazamiziba iza uari akuvagha uaghan akaba Pol ko Sailas gasi. Ezɨ jas mɨdorozir gumazibav gɨa ghaze, ia aningɨn korotiaba suegh aning mɨsogh.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Me Pol ko Sailas puv aning mɨsuegha, aning isa kalabus gatɨ. Egha deraghɨva aningɨn ganamin akar gavgavim isa, kalabusɨn garir gumazim ganɨngi.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Ezɨ kalabusɨn dɨpenimɨn garir gumazim jasɨn akam baregha, aning isa selɨn danganir bar aven itim gatɨgha, aningɨn sueba pamtem temem sara da ike.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Ezɨ dɨmagarir arɨzimɨn Pol ko Sailas God ko mɨgɨava ighiabagh ami. Ezɨ kalabusɨn itir gumazir maba aning barasi.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Ezɨ zuamɨra mɨkɨmkɨzir dafar mam otogha, gavgavim kalabuziar dɨpenimɨn mɨngarim ganɨdir dagɨabagh inobaghnobasi. Ezɨ kalabusɨn tiar akaba zuamɨra kuiaghire. Ezɨ me kalabuziaba ikezir senba bar fɨriaghɨre.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Ezɨ kalabusɨn dɨpenimɨn garir gumazim osegha dɨkavigha kalabusɨn dɨpenimɨn tiar akabar garima da bar kuiaghirezɨ, an nɨghnɨzim ghaze gumazir kalabusɨn itiba bar are. Kamaghɨn a uan mɨdorozir sabam asigha uabɨ uabɨ bɨragh aremeghasa.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Ezɨ Pol pamtemɨn dia, “Nɨ pazɨ uabɨ damuan markɨ! E bar ka iti.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Ezɨ kalabusɨn garir gumazim angazangariba bagha dia, egha ivegha Pol ko Sailas itir danganimɨn ghua atiatia puvɨra nɨgha, aningɨn suebar irɨ.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Egha an aning inigha azenan otogha aningɨn azangsɨsi, “Aruamning, kɨ tizim damightɨma God nan akuragham?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ezɨ aning a ikaragha ghaze, “Nɨ nɨghnɨzir gavgavim Ekiam Iesusɨn ikɨtɨ, a nɨn akuragh, nɨn adarazi sara akuragham.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Ezɨ aning Ekiamɨn akam a mɨgɨa egha uaghan a ko itir darazi bar me mɨgei.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Dɨmagarir kamra, gumazir dapanir kam aning inigha aning duaba rue. Ezɨ aning zuamɨra a ko an adarasi, Iesusɨn ziamɨn bar me rue.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Ezɨ kalabuzibar garir gumazir dapanim, Pol ko Sailas inigha uan dɨpenimɨn aven ghugha dagheba aning ganɨdi. A uan adarazi ko nɨghnɨzir gavgavim Godɨn iti. Kamaghɨn amizɨ, me bar akonge.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Ezɨ amɨnim tirazɨ, jasba polisɨn gumaziba amadazɨ me iza kamaghɨn kalabuziar dapanim mɨgei, “Jasba kamaghɨn mɨgei, ‘Nɨ Pol ko Sailas ateghtɨma aning mangɨ.’ ”
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Ezɨ kalabuziabar garir gumazir dapanim kamaghɨn Pol mɨgei, “Jasba nɨ ko Sailas ataghɨraghasa na mɨkeme. Ezɨ gua datɨrɨghɨn navir amɨrizim sara mangɨ.”
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ezɨ Pol kamaghɨn polisɨn gumazibav gei, “Ga Romɨn gumazimning. Me ga isa kot gatɨzir puvatɨgha gumazir avɨribar damazimɨn pura ga mɨsogha, ga isa kalabusɨn ga amada. Egha me datɨrɨghɨn nɨmɨra ga amangasa? Ti puvatɨgham! Me uari izɨva gan aku mangam.”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Ezɨ polisɨn gumaziba akar kabar gun jasbav keme. Ezɨ me orazi Pol ko Sailas Romɨn gumazimning. Ezɨ me atiatingi.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Kamaghɨn amizɨ, jasba kalabusɨn dɨpenimɨn ghuegha, kamaghɨn aning mɨgɨa ghaze, gua ataran markɨ. Egha me aningɨn akua azenan ghuegha, aningɨn azangsɨsi, “Gua nguibar ekiar kam ategh mangɨ.”
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Ezɨ aning kalabusɨn dɨpenim ategha Lidian dɨpenimɨn ghu. Egha Kraisɨn adarazir ganigha, akar maba me mɨgɨa, gavgavim me ganigha, egha aning ghu.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.