Atos 16

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pol ghua Derben otogha ghua Listran oto. Ezɨ kagh suren gumazir mamɨn ziam Timoti, a iti. An amebam Judan amizim, a Kraisɨn mav. Ezɨ an afeziam Grighɨn gumazim.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Listra ko Aikoniamɨn itir en adarasi, me kamaghɨn a mɨgei, Timoti gumazir bar aghuim.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Ezɨ Pol a inightɨ, an a ko mangasa ifonge. Judaba danganir kamɨn iti. Egha me bar fo, an afeziam a Grighɨn gumazim. Kamaghɨn, Pol Timotin mɨkarzir mogomemɨn inim atu.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Egha me nguibar ekiabagh arui. Akar aposelba ko siosɨn gumazamizir dapaniba Jerusalemɨn mɨkemegha amamangatɨzim, gumazamiziba da baragh, dar gɨn mangasa, me me mɨgɨagharui.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Kamaghɨn amizɨ, Kraisɨn adarasi, men nɨghnɨzir gavgaviba gavgafi. Ezɨ men dɨbobonim aruebar zurara pɨn ghuavanadi.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Ezɨ Godɨn Duam, Esian Provinsɨn Akar Aghuim kunan men anogoroke. Kamaghɨn amizɨ, Pol, ko Sailas, ko Timoti, me Frigian Distrighɨn nguibar ekiam ko Galesian Distrighɨn moghɨn ghue.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Egha me Misian Distrik ko Bitinian Provinsɨn mɨtaghniamɨn otogha Bitinian Provinsɨn aven mangasava amima, Iesusɨn Duam men anogoroke.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Kamaghɨn amizɨ, me Misian Distrighɨn mɨriam gatɨgha, Troasɨn ira ghue.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Ezɨ dɨmangan Pol irebamɨn mɨn bizimɨn garima, Masedonian Provinsɨn gumazim tughav ikia a gakaghora ghaze, “Ia Masedonian izɨva en akuragh.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Pol irebamɨn mɨn bizir kamɨn ganigha gɨvagha, e zuamɨra bizibar kɨrigha Masedonian mangasa tuavibar kɨri. E fo, God Akar Aghuim me mɨkɨnasa en dia.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Egha e Troasɨn kurim inigha biaghatɨgha Samotresɨn zui. Egha amɨmzaraghan Neapolis bagha zui.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Egha e kagh dɨkavigha ghua Filipain otifi. Romba fomɨra izava apiazir nguibar ekiam. A Masedonian Distrighɨn nguibar faragha zuir mam. E kagh dughiar mabar ike.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Ezɨ Sabatɨn dughiamɨn, e nguibar ekiamɨn tiar akamɨn azenan ghua dɨpamɨn uaghiri. E ghaze, God ko mɨkɨmamin danganitam ti kagh ikiama? Ezɨ e kagh amizir mabar gari me uari akuvagha itima, e me mɨgei.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Amizir e barazir kabar mav, an ziam Lidia, a faragha Taiatairian nguibar ekiamɨn ikia izegha inir pɨghagheviba amadi. A zurara Godɨn ziam fer amizim. Ekiam an navim kuizɨma a Polɨn mɨgɨrɨgɨaba barasi.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Egha a ko an gara dɨpenir vamɨran itir darasi, e me ruegha gɨvazɨ, a uan dɨpenimɨn mangasa en gighami. A kamaghɨn e mɨgɨa ghaze, “Ia kamaghɨn na gɨnɨghnɨgh suam, kɨ guizbangɨra nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn ikɨ, kamaghɨn ia izɨ nan dɨpenimɨn ikɨ.” A kamaghɨn e mɨgɨa bar e gakaghone.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Dughiar mamɨn e God ko mɨgeir danganimɨn zuima, ingangarir amizir igiam, duar kuram a gapazazɨ, an e bato. Duar kuram a gapazazɨma a gɨn otivamin bizibagh fogha dar gun mɨgei. Ezɨ kamaghɨn an garir gumaziba an amir ingangarir kamɨn dagɨar avɨriba isi.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Ezɨ guivir kam, Pol ko bar en gɨn iza kamaghɨn dɨa mɨgei, “Gumazir kaba Godɨn Bar Pɨn Itimɨn ingangarir gumaziba. Me God ian akurvaghamin tuavimɨn gun ia mɨgei.”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 A dughiar avɨribar kamaghɨn ami.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Ezɨ an garir gumaziba fo, men dagɨaba isir tuavim pɨri. Kamaghɨn amizɨ, me Pol ko Sailasɨn suiragha aning amɨkɨrɨgha gumazir dapaniba bagha biziba amadir danganir ekiamɨn ghu.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Egha me aningɨn akua jas bagha ghugha kamaghɨn mɨgei, “Kar Judan gumazimning. Aning en nguibar ekiamɨn itir gumazamizibar navibagh inivima osɨmtɨzir avɨriba otifi.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Egha aning Romɨn kantri en anogoroghezir arazibar gɨn mangasa, gumazamizibav gei.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Ezɨ gumazamiziba iza uari akuvagha uaghan akaba Pol ko Sailas gasi. Ezɨ jas mɨdorozir gumazibav gɨa ghaze, ia aningɨn korotiaba suegh aning mɨsogh.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Me Pol ko Sailas puv aning mɨsuegha, aning isa kalabus gatɨ. Egha deraghɨva aningɨn ganamin akar gavgavim isa, kalabusɨn garir gumazim ganɨngi.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ezɨ kalabusɨn dɨpenimɨn garir gumazim jasɨn akam baregha, aning isa selɨn danganir bar aven itim gatɨgha, aningɨn sueba pamtem temem sara da ike.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Ezɨ dɨmagarir arɨzimɨn Pol ko Sailas God ko mɨgɨava ighiabagh ami. Ezɨ kalabusɨn itir gumazir maba aning barasi.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Ezɨ zuamɨra mɨkɨmkɨzir dafar mam otogha, gavgavim kalabuziar dɨpenimɨn mɨngarim ganɨdir dagɨabagh inobaghnobasi. Ezɨ kalabusɨn tiar akaba zuamɨra kuiaghire. Ezɨ me kalabuziaba ikezir senba bar fɨriaghɨre.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Ezɨ kalabusɨn dɨpenimɨn garir gumazim osegha dɨkavigha kalabusɨn dɨpenimɨn tiar akabar garima da bar kuiaghirezɨ, an nɨghnɨzim ghaze gumazir kalabusɨn itiba bar are. Kamaghɨn a uan mɨdorozir sabam asigha uabɨ uabɨ bɨragh aremeghasa.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Ezɨ Pol pamtemɨn dia, “Nɨ pazɨ uabɨ damuan markɨ! E bar ka iti.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Ezɨ kalabusɨn garir gumazim angazangariba bagha dia, egha ivegha Pol ko Sailas itir danganimɨn ghua atiatia puvɨra nɨgha, aningɨn suebar irɨ.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Egha an aning inigha azenan otogha aningɨn azangsɨsi, “Aruamning, kɨ tizim damightɨma God nan akuragham?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Ezɨ aning a ikaragha ghaze, “Nɨ nɨghnɨzir gavgavim Ekiam Iesusɨn ikɨtɨ, a nɨn akuragh, nɨn adarazi sara akuragham.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Ezɨ aning Ekiamɨn akam a mɨgɨa egha uaghan a ko itir darazi bar me mɨgei.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Dɨmagarir kamra, gumazir dapanir kam aning inigha aning duaba rue. Ezɨ aning zuamɨra a ko an adarasi, Iesusɨn ziamɨn bar me rue.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ezɨ kalabuzibar garir gumazir dapanim, Pol ko Sailas inigha uan dɨpenimɨn aven ghugha dagheba aning ganɨdi. A uan adarazi ko nɨghnɨzir gavgavim Godɨn iti. Kamaghɨn amizɨ, me bar akonge.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Ezɨ amɨnim tirazɨ, jasba polisɨn gumaziba amadazɨ me iza kamaghɨn kalabuziar dapanim mɨgei, “Jasba kamaghɨn mɨgei, ‘Nɨ Pol ko Sailas ateghtɨma aning mangɨ.’ ”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Ezɨ kalabuziabar garir gumazir dapanim kamaghɨn Pol mɨgei, “Jasba nɨ ko Sailas ataghɨraghasa na mɨkeme. Ezɨ gua datɨrɨghɨn navir amɨrizim sara mangɨ.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ezɨ Pol kamaghɨn polisɨn gumazibav gei, “Ga Romɨn gumazimning. Me ga isa kot gatɨzir puvatɨgha gumazir avɨribar damazimɨn pura ga mɨsogha, ga isa kalabusɨn ga amada. Egha me datɨrɨghɨn nɨmɨra ga amangasa? Ti puvatɨgham! Me uari izɨva gan aku mangam.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Ezɨ polisɨn gumaziba akar kabar gun jasbav keme. Ezɨ me orazi Pol ko Sailas Romɨn gumazimning. Ezɨ me atiatingi.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Kamaghɨn amizɨ, jasba kalabusɨn dɨpenimɨn ghuegha, kamaghɨn aning mɨgɨa ghaze, gua ataran markɨ. Egha me aningɨn akua azenan ghuegha, aningɨn azangsɨsi, “Gua nguibar ekiar kam ategh mangɨ.”
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Ezɨ aning kalabusɨn dɨpenim ategha Lidian dɨpenimɨn ghu. Egha Kraisɨn adarazir ganigha, akar maba me mɨgɨa, gavgavim me ganigha, egha aning ghu.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.