Atos 14
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Pol ko Barnabas Antioghɨn ikiav amizir arazibara, aning iza Aikoniamɨn Judaba God ko mɨgeir dɨpenibar dagh ami. Egha aning kagh bar deraghvɨra akam akurima, Judan avɨriba ko Kantrin Igharazibar Gumazamizir avɨriba nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn iti.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Ezɨ Judan marazi nɨghnɨzir gavgavim men akabar ikian aghuagha Kantrin Igharazibar Gumazamizibar nɨghnɨzibagh asɨghasɨgha men navibagh inivima, me nɨghnɨzir kurabar nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itir darazigh ami.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Ezɨ Pol ko Barnabas dughiar ruarimɨn Aikoniamɨn ikiava, Ekiamɨn apangkuvimɨn akam mɨkɨmasava atiatir puvatɨ. Ezɨ Ekiam gavgavim aning ganɨngizɨ, aning mirakelba ko dɨgavir kuram gamir bizibagh ami, da otifi. Ezɨ kamaghɨn Ekiam gumazamizibar akakagha ghaze, akar aning me mɨgeir kaba, da guizɨn akaba.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Ezɨ nguibar ekiar kamɨn itir gumazamiziba uari abɨki, marazi Judabar gɨn zuima, marazi aposelning bagha zui.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Egha gɨn Judaba ko Kantrin Igharazibar Gumazamiziba, me uan gumazir aruaba ko, Pol ko Barnabas aremeghasa me nɨghnigha aning bagha tuaviba buria ghaze, me arazir kurabar aning damuasa ifonge. Egha me dagɨabar aning ginivasava ami.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Ezɨ Pol ko Barnabas kamaghɨn oregha ara Listra ko Derben ghu, aning Likonian Distrighɨn nguibar ekiamning. Egha aning uaghan nguibar ekiar kamningɨn boroghɨn itir nguibaba sara ghu.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Egha aning kagh Akar Aghuim akuravɨra iti.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Listran nguibar ekiamɨn aven gumazir mam, an suemning ikuvigha an amɨrazɨ an aruir puvatɨgha aperaghavɨra iti. An amebam a batezɨma a kamaghɨra gari.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 A Pol barazi an akam akuri. Ezɨ Pol dɨkɨravɨram an gara kamaghɨn fo, gumazir kam nɨghnɨzir gavgavim iti, a deragham.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Egha Pol kamaghɨn pamtemɨn dia, “Nɨ dɨkavigh mɨtɨgh!” Ezɨ gumazir kam uabɨ ekunigha mɨtɨgha maghɨram arui.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Egha gumazamizir avɨrim Pol amizir bizir kamɨn ganigha, pamtemɨn Likonian akamɨn dɨa mɨgei, “Aseba gumazibar mɨn otivigha e bagha izaghire!”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Egha Barnabas, me asem Sus a gatɨ. Pol a mɨgɨrɨgɨabar faragha zuir gumazim, kamaghɨn me asem Hermes a gatɨ.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Asem Susɨn dɨpenim, a Listran nguibar ekiamɨn avɨnizir tiar akamɨn boroghɨn azenan iti. Ezɨ Susɨn ofa gamir gumazim, a ko gumazir avɨriba, me Pol ko Barnabas bagh asɨzibav sueghɨva aningɨn ofa damuasa. Kamaghɨn, a bulmakaun apuriba ko akɨmarir bɨziziba inigha Listran nguibar ekiamɨn tiar akamɨn ize.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Ezɨ aposelning Pol ko Barnabas, aning bizir kaba baregha, uan korotiaba abɨagharigha, ivegha gumazamizibar okoruamɨn aven ghua pamtem dɨa mɨgei,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Maia! Gumazamiziba, ia tizim bagha arazir kam gami? Ga pura gumazir kɨnimning, egha uaghan ian mɨrara gari. Ga kamaghsua Akar Aghuir kam ia mɨgei. Ia pura bizir kɨnir kabar ziaba fan markɨ. Ia uari isɨ Ekiam danɨng, an Angamɨra Itir God. A Godɨn overiam ko nguazim ko ongarimɨn ingarizim, egha dar itir biziba bar adar ingari.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Fomɨra, God nguibaba bar, me ataghizɨma me pura uan nɨghnɨzibar arua bizibagh ami.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Egha a ian modozir puvatɨ, eghtɨ gumazamiziba a gɨfoghan kogham. Puvatɨ. A zuraram arazir aghuibar ia gamua, amozim ia ganɨga, dagher aghuir avɨriba ia ganɨga, dagher aghuibagh ami da otifi. Egha ia gamima ian naviba deragha bar akonge.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Aning bizir kabar pamten me mɨgɨa, uaningɨn ofa damuan men anogoroghavɨra iti.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Ezɨ gɨn Judan gumazir maba Antiok ko Aikoniamɨn ikegha Listran izegha, gumazamizibar nɨghnɨzibagh ekuizɨ, me Polɨn apanibar otifi. Egha me dagɨabar Pol ginivigha an ganigha ghaze, an areme. Egha anemɨkɨrɨgha Listran nguibar ekiamɨn azenan ghu.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Ezɨ gɨn suren gumazamiziba iza an okarizɨ, a dɨkavigha uamategha Listran nguibar ekiamɨn ghu. Egha dughiar igharazimɨn a Barnabas ko Derben zui.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Pol ko Barnabas Derben nguibar ekiamɨn ikia Akar Aghuim akura gumazamizir avɨribagh ami, me suren gumazamizibar otifi. Egha aning uamategha Listra ko Aikoniam ko Antioghɨn ghu.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Aning gavgavim suren gumazamizibagh anɨga akurvazir mɨgɨrɨgɨabar me gamua ghaze, ia uan nɨghnɨzir gavgavibar tuivigh gavgafigh. Aning kamaghɨn me mɨgɨa ghaze, “E God Bizibagh Ativaghamin Dughiamɨn aven mangɨsɨ, e faragh osɨmtɨzir avɨribar aven mangɨgham.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Egha Pol ko Barnabas Kraisɨn adarazi itir nguibaba bagha vaghvagha gumazamizir dapaniba amɨsefe. Gumazamizir dapanir kaba nɨghnɨzir gavgaviba Ekiamɨn iti. Ezɨ aning me bagha dagheba tagha Ekiam ko mɨkemegha me isava Ekiamɨn agharim gatɨ.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Egha Pol ko Barnabas Pisidian Distrighɨn ghugha gɨn iza Pamfilian Provinsɨn ghu.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Egha aning Pergan nguibamɨn Akar Aghuim akunigha gɨvagha Atalian nguibam uaghirɨ.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Egha aning Atalian ikegha kurim inigha uamategha Antioghɨn nguibamɨn ghu. Nguibar kamra, aning kagh faragha ikezɨ, Antioghɨn itir Kraisɨn adarazi aning isa Godɨn agharim ganɨga ghaze, Godɨn apangkuvim aning ko ikɨtɨ aning ingangarir kam damuam. Ezɨ aning ingangarir kam gamua iza datɨrɨghɨn anegɨvagha, uamategha Antioghɨn ghu.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Egha aning Antioghɨn otogha, Kraisɨn adarazir diazɨ me iza uari akuvazɨma, aning bizir God aningɨn dafaribar amiziba bar, dar gun me mɨgei. Egha uaghan God Kantrin Igharazibar Gumazamiziba bagha nɨghnɨzir gavgavimɨn tiam kuizir akam me mɨgei.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Egha aning kagh dughiar ruarimɨn suren gumazamiziba ko ike.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.