Atos 12

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dughiar kamɨn Atrivim Herot Kraisɨn adarazir marazir suigha me gasɨghasɨghasa.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Egha a mɨgeima, me Jonɨn aveghbuam Jems mɨdorozir sabamɨn a mɨsoghezɨ, an areme.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ezɨ Herot garima, an amizir arazir kam, Judaba a gifonge, kamaghɨn amizɨ, a uaghan Pitan suiragha a isa kalabus gatɨ. Herot Yis Puvatɨzir Bretɨn Isamɨn Dughiamɨn bizir kam gami.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 A Pitan suiragha a isa kalabus gatɨ. Egha a isa mɨdorozir gumazir 4plan okoruabar agharim gatɨ. Ezɨ me dughiaba isa vaghvagha an gari. Egha 4plan okoruar kaba, me dar vaghvagha 4plan gumaziba inizɨma me an gari. Herot, God Israelia Gitazir Dughiamɨn Isar Ekiar kam gɨvaghtɨ, a Pita isɨ gumazamizir avɨribar damazimɨn a kot darɨghasa.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Ezɨ Pita kalabusɨn dɨpenimɨn aven itima Kraisɨn adarazi uan navir averiabar a bagha puvɨra God ko mɨgɨavɨra iti.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Egha Herot Pita inigh kot bagh mangasa dughiar mam dɨboro. Ezɨ dɨmagarir kamɨn, amɨnim tɨghar tiam, me senɨn pumuningɨn a ikezɨ a mɨdorozir gumazir pumuningɨn tongɨn akui. Ezɨ mɨdorozir gumazir igharazir maba kalabuziar dɨpenimɨn a bagha gara tiar akamɨn iti.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Ezɨ zuamɨra Ekiamɨn ensel otozɨ, an angazangarim kalabuziar dɨpenimɨn aven sira. Egha ensel Pitan ivim amɨsuegha a gaghuragha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ zuamɨra dɨkafigh!” Ezɨ senɨn an agharimning gikezimning fɨriaghɨrɨgha nguazim girɨ.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Ezɨ ensel a mɨgɨa ghaze, “Nɨ korotiam arughɨva dagarir asuabar aghuigh.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Ezɨ Pita kalabuziar dɨpenim ategha, enselɨn gɨn azenan ghu. A bizir kabagh fozir puvatɨzɨ, ensel dagh amima, da guizbangɨram otifi. Pitan nɨghnɨzim ghaze, a irebamɨn mɨn bizimɨn gari.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Aning ghuava, kalabusɨn dɨpenimɨn garir gumazir pumuning gitagha, ghua kalabusɨn zuir ainɨn tiar akar nguibar ekiamɨn zuimɨn oto. Aning an otozɨ, tiam uabɨ kuiaghirɨzɨma, aning azenan ghua tuavir mamɨn zui. Aning mong saghon ghua, ensel zuamɨra Pita ategha ghu.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Ezɨ Pitan nɨghnɨzim ua izima, a kamaghɨn mɨgei, “Kɨ datɨrɨghɨn guizbangɨra fo, Ekiam uan ensel amadazɨma a ize. Egha a Herotɨn agharim da nan akura, egha Judaba na damuasa nɨghnɨzir bizir kuraba sara nan akura.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Pita bizir kabagh fogha, Jonɨn amebam Marian dɨpenimɨn ghu. Jonɨn ziar mam Mak. Ezɨ gumazamizir avɨrim uari akuvagha dɨpenir kamɨn ikia God ko mɨgei.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Ezɨ Pita azenan ikia dɨvazimɨn tiar akar azenan itim gafughafuzima, ingangarir amizimɨn ziam Roda, a bagha tiam kuasa izi.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Egha a Pitan tiarim baregha, bar akuegha, tiam kuizir puvatɨgha uamategha ivegha aven ghua, kamaghɨn gumazamizibav gɨa ghaze, “Pita muna iza tiar akamɨn iti!”
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Ezɨ me kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ onganis ti.”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Ezɨ Pita tiam gafughafuzima, me iza tiam kuigha an apigha, dɨgavir kuram gami.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Ezɨ Pita uan dafarimɨn me aminivazɨma, me aghumra iti. Ezɨ an Ekiam kalabuziar dɨpenimɨn aven a inigha azenan anetɨzir arazibagh eghari. Egha a kamaghɨn mɨgei, “Ia bizir kabar gun Jems ko aveghbuaba sara mɨkemegh.” Egha Pita me ategha danganir igharazimɨn ghu.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Egha amɨnim tirazɨma, mɨdorozir gumaziba Pita bagh garava avenge. Egha bar dɨgavir kuram gamigha uarira uarir azangsɨgha ghaze, “Pita managh ghu?”
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Pita itir puvatɨzɨ, Herot a gumazibav kemezɨ me Pita buriasa ghue. Egha me tong bar an apizir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ mɨdorozir gumazir a Pitan ganasa arɨghiziba, Herot me isa kot gatɨgha ghaze, me arɨmɨghiram. Egha Herot gɨn Judian danganim ategha, Sisarian nguibar ekiamɨn ikiasa uaghirɨ.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Egha Herot adarim Tair ko Saidonian gumazamizibar iti. Me Herot garir nguibar ekiamɨn uan dagheba isi. Kamaghɨn amizɨ, me datɨrɨghɨn uari akuvagha izi an ganasa. Me faragha Blastus ko uariv kemezɨ a me ko navir amɨrizim inis. Blastus, an Atrivim Herot akuir danganimɨn garir gumazim. Egha gɨn, me Herotɨn ganasa zui, Herot men apangkuvigh adarir kam me kom anegɨvagham.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Herot dughiar atɨzimɨn, a uan atrivir korotiaba aghuigha, uan atrivimɨn dabirabim gaperagha gumazamizibav gei.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Ezɨ me pamtem dɨa ghaze, “Kar gumazim mɨgeir puvatɨ. Kar godɨn mam mɨgei.”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Herot Godɨn ziam fer puvatɨ, kamaghɨn amizɨ, Ekiamɨn ensel maghɨra a mɨsoghezɨ a irɨ. Ezɨ apiziba angamɨra anepa zuima, an areme.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Ezɨ Godɨn akam nguibaba bar dar ghua bar ekevegha ghuavɨra iti.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Ezɨ Barnabas ko Sol uan ingangarim Jerusalemɨn anegɨvagha, uamategha Antioghɨn ghu. Jon, an ziar mam Mak, aning a inigha a sara ghu.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.