Atos 12
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Dughiar kamɨn Atrivim Herot Kraisɨn adarazir marazir suigha me gasɨghasɨghasa.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Egha a mɨgeima, me Jonɨn aveghbuam Jems mɨdorozir sabamɨn a mɨsoghezɨ, an areme.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Ezɨ Herot garima, an amizir arazir kam, Judaba a gifonge, kamaghɨn amizɨ, a uaghan Pitan suiragha a isa kalabus gatɨ. Herot Yis Puvatɨzir Bretɨn Isamɨn Dughiamɨn bizir kam gami.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 A Pitan suiragha a isa kalabus gatɨ. Egha a isa mɨdorozir gumazir 4plan okoruabar agharim gatɨ. Ezɨ me dughiaba isa vaghvagha an gari. Egha 4plan okoruar kaba, me dar vaghvagha 4plan gumaziba inizɨma me an gari. Herot, God Israelia Gitazir Dughiamɨn Isar Ekiar kam gɨvaghtɨ, a Pita isɨ gumazamizir avɨribar damazimɨn a kot darɨghasa.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Ezɨ Pita kalabusɨn dɨpenimɨn aven itima Kraisɨn adarazi uan navir averiabar a bagha puvɨra God ko mɨgɨavɨra iti.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Egha Herot Pita inigh kot bagh mangasa dughiar mam dɨboro. Ezɨ dɨmagarir kamɨn, amɨnim tɨghar tiam, me senɨn pumuningɨn a ikezɨ a mɨdorozir gumazir pumuningɨn tongɨn akui. Ezɨ mɨdorozir gumazir igharazir maba kalabuziar dɨpenimɨn a bagha gara tiar akamɨn iti.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Ezɨ zuamɨra Ekiamɨn ensel otozɨ, an angazangarim kalabuziar dɨpenimɨn aven sira. Egha ensel Pitan ivim amɨsuegha a gaghuragha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ zuamɨra dɨkafigh!” Ezɨ senɨn an agharimning gikezimning fɨriaghɨrɨgha nguazim girɨ.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ezɨ ensel a mɨgɨa ghaze, “Nɨ korotiam arughɨva dagarir asuabar aghuigh.”
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Ezɨ Pita kalabuziar dɨpenim ategha, enselɨn gɨn azenan ghu. A bizir kabagh fozir puvatɨzɨ, ensel dagh amima, da guizbangɨram otifi. Pitan nɨghnɨzim ghaze, a irebamɨn mɨn bizimɨn gari.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Aning ghuava, kalabusɨn dɨpenimɨn garir gumazir pumuning gitagha, ghua kalabusɨn zuir ainɨn tiar akar nguibar ekiamɨn zuimɨn oto. Aning an otozɨ, tiam uabɨ kuiaghirɨzɨma, aning azenan ghua tuavir mamɨn zui. Aning mong saghon ghua, ensel zuamɨra Pita ategha ghu.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Ezɨ Pitan nɨghnɨzim ua izima, a kamaghɨn mɨgei, “Kɨ datɨrɨghɨn guizbangɨra fo, Ekiam uan ensel amadazɨma a ize. Egha a Herotɨn agharim da nan akura, egha Judaba na damuasa nɨghnɨzir bizir kuraba sara nan akura.”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Pita bizir kabagh fogha, Jonɨn amebam Marian dɨpenimɨn ghu. Jonɨn ziar mam Mak. Ezɨ gumazamizir avɨrim uari akuvagha dɨpenir kamɨn ikia God ko mɨgei.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Ezɨ Pita azenan ikia dɨvazimɨn tiar akar azenan itim gafughafuzima, ingangarir amizimɨn ziam Roda, a bagha tiam kuasa izi.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Egha a Pitan tiarim baregha, bar akuegha, tiam kuizir puvatɨgha uamategha ivegha aven ghua, kamaghɨn gumazamizibav gɨa ghaze, “Pita muna iza tiar akamɨn iti!”
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Ezɨ me kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ onganis ti.”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Ezɨ Pita tiam gafughafuzima, me iza tiam kuigha an apigha, dɨgavir kuram gami.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Ezɨ Pita uan dafarimɨn me aminivazɨma, me aghumra iti. Ezɨ an Ekiam kalabuziar dɨpenimɨn aven a inigha azenan anetɨzir arazibagh eghari. Egha a kamaghɨn mɨgei, “Ia bizir kabar gun Jems ko aveghbuaba sara mɨkemegh.” Egha Pita me ategha danganir igharazimɨn ghu.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Egha amɨnim tirazɨma, mɨdorozir gumaziba Pita bagh garava avenge. Egha bar dɨgavir kuram gamigha uarira uarir azangsɨgha ghaze, “Pita managh ghu?”
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Pita itir puvatɨzɨ, Herot a gumazibav kemezɨ me Pita buriasa ghue. Egha me tong bar an apizir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ mɨdorozir gumazir a Pitan ganasa arɨghiziba, Herot me isa kot gatɨgha ghaze, me arɨmɨghiram. Egha Herot gɨn Judian danganim ategha, Sisarian nguibar ekiamɨn ikiasa uaghirɨ.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Egha Herot adarim Tair ko Saidonian gumazamizibar iti. Me Herot garir nguibar ekiamɨn uan dagheba isi. Kamaghɨn amizɨ, me datɨrɨghɨn uari akuvagha izi an ganasa. Me faragha Blastus ko uariv kemezɨ a me ko navir amɨrizim inis. Blastus, an Atrivim Herot akuir danganimɨn garir gumazim. Egha gɨn, me Herotɨn ganasa zui, Herot men apangkuvigh adarir kam me kom anegɨvagham.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Herot dughiar atɨzimɨn, a uan atrivir korotiaba aghuigha, uan atrivimɨn dabirabim gaperagha gumazamizibav gei.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Ezɨ me pamtem dɨa ghaze, “Kar gumazim mɨgeir puvatɨ. Kar godɨn mam mɨgei.”
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Herot Godɨn ziam fer puvatɨ, kamaghɨn amizɨ, Ekiamɨn ensel maghɨra a mɨsoghezɨ a irɨ. Ezɨ apiziba angamɨra anepa zuima, an areme.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Ezɨ Godɨn akam nguibaba bar dar ghua bar ekevegha ghuavɨra iti.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Ezɨ Barnabas ko Sol uan ingangarim Jerusalemɨn anegɨvagha, uamategha Antioghɨn ghu. Jon, an ziar mam Mak, aning a inigha a sara ghu.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.