2 Samuel 14

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Seruian otarim Joap kamaghɨn fo, Atrivim Devitɨn navim bar Apsalom baghavɨra iti.
1 Percebendo, pois, Joabe, filho de Zeruia, que o coração do rei começava a inclinar-se para Absalão,
2 Ezɨ Joap amizir nɨghnɨzir aghuiba itim bagha uan ingangarir gumazir mam amadazɨ, a ghua Tekoan nguibamɨn a inigha ize. Ezɨ Joap kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ kamaghɨn damuasa kɨ ifonge, nɨ ifar mati gumazim aremezɨ nɨ aghuimazimɨn iti moghɨn ikɨ. Nɨ aghuimazir korotiabar aghuigh, egh borem uan mɨkarzim daghuan markɨ. Nɨ mati gumazim aremezɨ nɨ dughiar ruarimɨn a gɨbua iti moghɨn ikɨ.
2 mandou trazer de Tecoa uma mulher sábia e lhe disse: Finge que estás profundamente triste, põe vestidos de luto, não te unjas com óleo e sê como mulher que há já muitos dias está de luto por algum morto.
3 Egh nɨ atrivim bagh mangɨva akar kɨ nɨ ganɨdir kabar gun a mɨkɨm.” Egha Joap atrivim mɨkɨmamin akabar amizim mɨgei.
3 Apresenta-te ao rei e fala-lhe tais e tais palavras. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Ezɨ Tekoan amizir kam atrivim bagha ghugha, atrivimɨn damazimɨn nguazim girɨgha uan guam nguazim mɨtuagha, ziar ekiam a ganɨga ghaze, “O atrivim, nɨ nan akuragh.”
4 A mulher tecoíta apresentou-se ao rei, e, inclinando-se, prostrou-se com o rosto em terra, e disse: Salva-me, ó rei!
5 Ezɨ atrivim an azara, “Nɨ osɨmtɨzir manam iti?”
5 Perguntou-lhe o rei: Que tens? Ela respondeu: Ah! Sou mulher viúva; morreu meu marido.
6 Kɨ nɨn ingangarir amizim. Kɨ faragha otarir pumuningra iti. Egha aning azenibar ikia uaningɨn atara uaning mɨsozima, aningɨn tongɨn mɨdorozim abɨghan gumaziba puvatɨ. Ezɨ mav mavɨn mɨsoghezɨ an areme.
6 Tinha a tua serva dois filhos, os quais brigaram entre si no campo, e não houve quem os apartasse; um feriu ao outro e o matou.
7 Ezɨ datɨrɨghɨn nan pamɨn ikɨzimɨn adarazi bar dɨkavigha nan atara ghaze, otarir uan aveghbuam mɨsoghezɨ an aremezim, nɨ a isɨ en dafarim datɨghtɨ, e a mɨsueghtɨ an aremegh, uan aveghbuamɨn ovevem ikaragham. Kɨ men akamɨn gɨn mangɨva, kɨ otariba puvatɨgham. Mati kɨ avivkɨar mam iti, ezɨ me anemungasa. Me kamaghɨn damightɨ, nan pam ko an ikɨzimɨn ziam nguazir kamɨn ikian kogham.”
7 Eis que toda a parentela se levantou contra a tua serva, e disseram: Dá-nos aquele que feriu a seu irmão, para que o matemos, em vingança da vida de quem ele matou e para que destruamos também o herdeiro. Assim, apagarão a última brasa que me ficou, de sorte que não deixam a meu marido nome, nem sobrevivente na terra.
8 Ezɨ Atrivim Devit, amizimɨn akam baregha kamaghɨn a ikaragha ghaze, “A dera, kɨ nɨn osɨmtɨzim nɨ bagh anekɨram. Nɨ uamategh uan dɨpenimɨn mangɨ.”
8 Disse o rei à mulher: Vai para tua casa, e eu darei ordens a teu respeito.
9 Ezɨ Tekoan amizim kamaghɨn atrivim mɨgei, “Atrivim, nan gumazir ekiam, osɨmtɨzir kam na ko nan afeziamɨn adarazir izam. Eghtɨ nɨ ko nɨn dɨpenimɨn itir darazi osɨmtɨziba puvatɨgham.”
9 Disse a mulher tecoíta ao rei: A culpa, ó rei, meu senhor, caia sobre mim e sobre a casa de meu pai; o rei, porém, e o seu trono sejam inocentes.
10 Ezɨ atrivim a mɨgɨa ghaze, “Gumazitam mɨgɨrɨgɨar kuratam nɨ mɨkemeghtɨ, nɨ a inigh na bagh izɨtɨ, kɨ a mɨkemeghtɨ a ua kamaghɨn nɨ damuan kogham.”
10 Disse o rei: Quem falar contra ti, traze-mo a mim; e nunca mais te tocará.
11 Ezɨ amizim ua kamaghɨn mɨgei, “Ga uaning, atrivim, kɨ kamaghɨn ifonge, Ikiavɨra Itir God, a nɨn God, nɨ an ziamɨn mɨghvɨra a mɨkɨmtɨma, me nan otarir igharazim mɨsueghtɨ an aremeghan markɨ. Bar markiam. Guizbangɨra, en arazim kamakɨn, gumazim uan aveghbuam mɨsueghtɨ an aremeghtɨ, gumazir kamɨn anababara a mɨsueghtɨ an aremegham. Ezɨ nɨ arazir kamɨn gɨn mangan markɨ, eghtɨ gumazitam nan otarim mɨsueghtɨ an aremeghan markɨ.”
11 Disse ela: Ora, lembra-te, ó rei, do Senhor , teu Deus, para que os vingadores do sangue não se multipliquem a matar e exterminem meu filho. Respondeu ele: Tão certo como vive o Senhor , não há de cair no chão nem um só dos cabelos de teu filho.
12 Ezɨ amizim kamaghɨn mɨgei, “Ga uaning, nan atrivir ekiam, kɨ nɨn ingangarir amizir kɨnim. Nɨ na ateghtɨ kɨ tong ua mɨkemeka?”
12 Então, disse a mulher: Permite que a tua serva fale uma palavra contigo, ó rei, meu senhor. Disse ele: Fala.
13 Ezɨ amizim kamaghɨn Devit mɨgei, “Nɨ tizim bagha bizir kurar kamɨn Godɨn gumazamizibagh ami? Nɨ uabɨ uan otarim batuegha anetaghizɨ, a ua izezir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, akar nɨ datɨrɨghɨn na mɨkemezir kam, nɨ uabɨ uabɨ isa kotiam gatɨ.
13 Prosseguiu a mulher: Por que pensas tu doutro modo contra o povo de Deus? Pois, em pronunciando o rei esse juízo, condena-se a si mesmo, visto que não quer fazer voltar o seu desterrado.
14 E fo, e bar moghɨra arɨghiregh ua angamɨra ikian kogham, mati gumazim dɨpam nguazim gingeghtɨ, gumazitam uam a iniva avegham. God pura gumazibar ikɨrɨmɨriba agevir puvatɨ. Eghtɨ gumazitam an saghon ikɨtɨma, a gumazir kam inigh uabɨn boroghɨn izɨsɨ, a bagh tuaviba buriam.
14 Porque temos de morrer e somos como águas derramadas na terra que já não se podem juntar; pois Deus não tira a vida, mas cogita meios para que o banido não permaneça arrojado de sua presença.
15 Atrivim, nan gumazir ekiam, ga uaning, gumazamiziba na gasɨghasɨghasa na mɨgei. Kamaghɨn amizɨ, kɨ men atiatia, egha datɨrɨghɨn nɨ mɨkɨmasa nɨ bagha izi. Kɨ nɨn ingangarir amizim, kɨ kamaghɨn nɨghnɨsi, kɨ nɨn azaraghtɨma, nɨ nan akurvaghamin tuavitam batogham.
15 Se vim, agora, falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou; pois dizia a tua serva: Falarei ao rei; porventura, ele fará segundo a palavra da sua serva.
16 Kɨ kamaghɨn nɨghnɨsi, gumazir maba kɨ uan otarim ko, ga gasɨghasɨghava ami, eghtɨ God ga ganɨngizir nguazir kam, ga an ikian kogham. Kɨ ghaze, nɨ ti nan akam baragh nan akuragh, gumazir kabar dafarim da ua ga iniam.
16 Porque o rei atenderá, para livrar a sua serva da mão do homem que intenta destruir tanto a mim como a meu filho da herança de Deus.
17 Kamaghɨn amizɨ, kɨ ghaze, nɨ na bagh akar gavgavitam akɨrightɨ kɨ deraghvɨra ikiam. Atrivim, nan gumazir ekiam, nɨ mati Godɨn enselɨn mam, egha nɨ arazir kuraba ko arazir aghuibagh fo, manam dera, ezɨ manam ikufi. Ezɨ Ikiavɨra Itir God, nɨn God nɨ ko ikɨ.”
17 Dizia mais a tua serva: Seja, agora, a palavra do rei, meu senhor, para a minha tranquilidade; porque, como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para discernir entre o bem e o mal. O Senhor , teu Deus, será contigo.
18 Atrivim oregha kamaghɨn amizim ikara, “A dera, kɨ datɨrɨghɨn azangsɨzir mam nɨn ti. Kɨ kamaghsua, nɨ datɨrɨghɨn guizbangɨra na mɨkɨmɨva bizitam nan mongan markɨ.”
18 Então, respondeu o rei e disse à mulher: Peço-te que não me encubras o que eu te perguntar. Respondeu a mulher: Pois fale o rei, meu senhor.
19 Ezɨ Devit kamaghɨn an azara, “Joap ti akar kabav kɨmasa nɨ amadaz, o?”
19 Disse o rei: Não é certo que a mão de Joabe anda contigo em tudo isto? Respondeu ela: Tão certo como vive a tua alma, ó rei, meu senhor, ninguém se poderá desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo quanto o rei, meu senhor, tem dito; porque Joabe, teu servo, é quem me deu ordem e foi ele quem ditou à tua serva todas estas palavras.
20 Nɨn ingangarir gumazim Joap, a pura dav kemezir puvatɨ. An Apsalomɨn osɨmtɨzir kam akɨrasa akar kabagh ami. Ezɨ gumazir ekiam, nɨ mati Godɨn enselɨn mam, nɨ fofoziba ko nɨghnɨzir aghuir avɨriba iti, egha nɨ nguazir kamɨn otivir biziba bar dagh fo.”
20 Para mudar o aspecto deste caso foi que o teu servo Joabe fez isto. Porém sábio é meu senhor, segundo a sabedoria de um anjo de Deus, para entender tudo o que se passa na terra.
21 Ezɨ gɨn atrivim kamaghɨn Joap mɨgei, “Bar dera, kɨ nɨn nɨghnɨzimɨn gɨn mangam. Eghtɨ nɨ mangɨva Apsalom inigh uamategh izɨ.”
21 Então, o rei disse a Joabe: Atendi ao teu pedido; vai, pois, e traze o jovem Absalão.
22 Ezɨ Joap kamaghɨn oregha Atrivim Devitɨn damazimɨn nguazim girɨgha fuagha, uan guam nguazim mɨtuagha ziar ekiam a ganɨga ghaze, “O atrivim, nan gumazir ekiam, God deraghvɨra nɨ damu. Nɨ nan azangsɨzimɨn gɨn ghuzɨ, kɨ datɨrɨghɨn fo, nɨ na gifonge.”
22 Inclinando-se Joabe, prostrou-se em terra, abençoou o rei e disse: Hoje, reconheço que achei mercê diante de ti, ó rei, meu senhor; porque o rei fez segundo a palavra do seu servo.
23 Egha Joap dɨkavigha Gesurɨn ghugha, Apsalom inigha uamategha Jerusalemɨn ize.
23 Levantou-se Joabe, foi a Gesur e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Ezɨ atrivim kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Apsalom uan dɨpenimra ikɨ, egh a nan damazimɨn izɨ nan ganan markɨ.” Kamaghɨn amizɨ, Apsalom uan dɨpenimra ikia egha atrivimɨn damazimɨn ghuzir puvatɨ.
24 Disse o rei: Torne para a sua casa e não veja a minha face. Tornou, pois, Absalão para sua casa e não viu a face do rei.
25 Apsalom gumazir bar dirim, egha duar kuritam bar an namnamɨn dagarimningɨn ikegha uanaga an dapanir siriamɨn itir puvatɨ. Israelian gumazitam an mɨn garir puvatɨ, kamagh amizɨ, Israelia an ganasa bar akonge.
25 Não havia, porém, em todo o Israel homem tão celebrado por sua beleza como Absalão; da planta do pé ao alto da cabeça, não havia nele defeito algum.
26 An dapanir arɨzim bar mɨtemegha, aghua ruarvagha a baseir dughiamɨn, an azeniba vaghvagha gevir dughiamɨn an anepɨri. Egha me dapanir arɨzir a dɨpɨrizir kamɨn osɨmtɨzimɨn gari, an atrivimɨn skelɨn a kilogremɨn pumuningɨn tu.
26 Quando cortava o cabelo (e isto se fazia no fim de cada ano, porquanto muito lhe pesava), seu peso era de duzentos siclos, segundo o peso real.
27 Apsalom amuimɨn ikia otarir 3pla ikia egha guivir vamɨra iti, an ziam Tamar. A bar amizir dirim.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha, cujo nome era Tamar; esta era mulher formosa à vista.
28 Ezɨ Apsalom azenir pumuningɨn Jerusalemɨn ikia, egha tong bar atrivimɨn damazimɨn ghuzir puvatɨ.
28 Tendo ficado Absalão dois anos em Jerusalém e sem ver a face do rei,
29 Egha Apsalom Joap bagha akam amadagha ghaze, Joap Apsalomɨn amamangatɨghtɨ, an atrivim bagh mangɨ. Ezɨ Joap Apsalom bagh mangan aghua. Ezɨ a dughiar igharazimɨn uam Joap bagha akam amada, ezɨ Joap ua mangan aghua.
29 mandou ele chamar a Joabe, para o enviar ao rei; porém ele não quis vir. Mandou chamá-lo segunda vez, mas ainda não quis ele vir.
30 Kamaghɨn amizɨ, Apsalom uan ingangarir gumazibav gɨa ghaze, “Joapɨn balin azenim nan azenimɨn boroghɨn iti. Ia mangɨva a daboroghtɨma a isigh.” Ezɨ me ghuava an balin azenim gaborozɨma a isi.
30 Então, disse aos seus servos: Vede ali o pedaço de campo de Joabe pegado ao meu, e tem cevada nele; ide e metei-lhe fogo. E os servos de Absalão meteram fogo nesse pedaço de campo.
31 Ezɨ Joap arazir Apsalomɨn ingangarir gumaziba amizir kam baregha, Apsalomɨn dɨpenimɨn ghugha an azara, “Nɨn ingangarir gumaziba bizir tizim bagha nan balin azenim gaboro?”
31 Então, Joabe se levantou, e foi à casa de Absalão, e lhe disse: Por que meteram fogo os teus servos no pedaço de campo que é meu?
32 Ezɨ Apsalom kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Kɨ izɨ uabɨn ganasa nɨ bagha akaba amadima nɨ izan aghua. Kɨ kamaghsua, nɨ izegh nan akam inigh mangɨva atrivimɨn azaragh, a tizim bagha Gesurɨn na inigha Jerusalemɨn ize? Kɨ ti munaghɨra ikia deraghai. Kɨ datɨrɨghɨn atrivimɨn guamɨn ganasa, eghtɨ a nan arazir kuratamɨn apighɨva, na mɨsueghtɨ kɨ aremegham.”
32 Respondeu Absalão a Joabe: Mandei chamar-te, dizendo: Vem cá, para que te envie ao rei, a dizer-lhe: Para que vim de Gesur? Melhor me fora estar ainda lá. Agora, pois, quero ver a face do rei; se há em mim alguma culpa, que me mate.
33 Ezɨ Joap ghugha Apsalomɨn akabar gun Atrivim Devit mɨgei. Atrivim oregha gɨvagha gumazir maba amadazɨma, me ghua Apsalom inigha izi. Ezɨ Apsalom nguazim girɨgha fuagha, uan guam nguazim mɨtuagha ziar ekiam atrivim ganɨngi. Ezɨ atrivim an tore.
33 Então, Joabe foi ao rei e lho disse. Chamou o rei a Absalão, e este se lhe apresentou e inclinou-se sobre o rosto em terra, diante do rei. O rei beijou a Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.