2 Samuel 12

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ

Sair da comparação
1 Egha Ikiavɨra Itir God, Devit bagha uan akam inigha izir gumazim Natan amada. Ezɨ Natan iza a batogha kamaghɨn Devit geghari, “Dughiar mam gumazir pumuning nguibar ekiar mamɨn iti. Aningɨn mav bizir avɨriba iti, ezɨ mav onganarazibagh amua bizir avɨriba puvatɨ.
1 E o ­SENHOR enviou Natã até Davi. E ele veio até Davi, e lhe disse: Havia dois homens em uma cidade; um rico, e o outro pobre.
2 Gumazir bizir avɨriba itim, a bulmakauba ko sipsipɨn bar avɨriba iti.
2 O homem rico tinha muitíssimas ovelhas e gado,
3 Ezɨ gumazir biziba puvatɨzim, sipsipɨn nguzir amebar vamɨra ua bagha a givezegha an akuaghapi, ezɨ an a ko iti. Egha a deraghavɨra sipsipɨn nguzir amebar kamɨn garima, an an boriba ko dɨpenimɨn ikia ghuava ekefe. A dagher muziarir a itiba, ana da abɨgha dar naba isa uan sipsip ganɨga anetaghɨrazima, a an dɨpaba apir kavɨn dɨpar naba api. Egha an a isa uan evarim garɨgha a muagha akui. Ezɨ sipsipɨn kam mati an guivimɨn mɨraram oto.
3 mas o homem pobre não tinha nada, salvo uma pequena cordeira, a qual ele havia comprado e criado; e ela cresceu junto a ele, e com os seus filhos; ela comia da sua própria carne e bebia da sua própria taça, e se deitava no seu peito, e era para ele como filha.
4 Ezɨ dughiar mamɨn, gumazir mam iza gumazir bizir avɨriba itimɨn dɨpenimɨn ize. Ezɨ a uan namakar a bagha izezim bagh uan sipsipɨn tam o bulmakaun tam mɨsuegh a bagh isaman aghua. Egha a gumazir biziba puvatɨzimɨn sipsipɨn nguzim okemegha a mɨsuegha uan namakar a bagha izezim bagha a isami.”
4 E veio ali um viajante ao homem rico, e ele deixou de tomar do seu próprio aprisco e do seu próprio gado, para preparar para o viajante que havia vindo até ele; mas tomou a cordeira do homem pobre, e a preparou para o homem que havia vindo até ele.
5 Ezɨ Devit kamaghɨn oregha, gumazir bizir avɨriba itir kam bar a basemegha, kamaghɨn Natan mɨgei, “Kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn ziamɨn guizbangɨra mɨgei, gumazir arazir kurar kam gamizim, me a mɨsueghtɨ, an aremeghtɨ deragham.
5 E a ira de Davi se acendeu sobremaneira contra o homem; e ele disse a Natã: Como vive o ­SENHOR, o homem que fez esta coisa certamente deve morrer;
6 Guizbangɨra, a gumazir biziba puvatɨzimɨn apangkuvir puvatɨgha arazir bar kuram gami. Kamaghɨn amizɨ, a 4plan sipsipba isɨ, a inizir sipsipɨn kam ikarvagham.”
6 e ele deve restituir a cordeira ao quádruplo, porque ele fez esta coisa, e porque não teve piedade.
7 Ezɨ Natan kamaghɨn Devit mɨgɨa ghaze, “Nɨrara, gumazir kɨ egharir kamnang! Ikiavɨra Itir God, a Israelian God, a kamaghɨn nɨ mɨgɨa ghaze, ‘Kɨ nɨn akurazɨ, Sol nɨ gasɨghasɨghizir puvatɨ. Kɨ borem isa nɨ gingegha nɨ amɨsevezɨ, nɨ Israelian atrivimɨn oto.
7 E Natã disse a Davi: Tu és o homem. Assim diz o ­SENHOR Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel, e eu te livrei da mão de Saul;
8 Nɨn gumazir aruam Sol, kɨ an dɨpenim ko an biziba ko an amuiba, kɨ bar da isa nɨn dafarim gatɨ. Egha kɨ nɨ gamizɨ nɨ Israelia ko Judabar atrivimɨn oto. Bizir kaba nɨn damazimɨn oteveghtɨ, kɨ bizitaba ua nɨ danɨngvɨra ikiam.
8 e te dei a casa do teu senhor, e as esposas do teu senhor no teu peito, e te dei a casa de Israel e de Judá; e se isto fora muito pouco, eu te teria dado ainda mais de tais e tais coisas.
9 Ezɨ nɨ manmaghsua Ikiavɨra Itir Godɨn akam batuegha, an damazimɨn arazir kurar kam gami? Nɨ Hitian gumazim Uria mɨsoghezɨ an areme. Nɨ mɨdorozim bagha anemadazɨ, Amonia uan mɨdorozir sabamɨn a mɨsoghezɨ an areme, ezɨ nɨ an amuim ini.
9 Por que desprezaste o mandamento do ­SENHOR, para fazer o mal à sua vista? Tu mataste Urias, o heteu, com a espada, e tomaste a sua esposa para ser tua esposa, e o mataste com a espada dos filhos de Amom.
10 Ezɨ nɨ deraghvɨram oragh. Nɨ nan akam batuegha Urian amuimɨn ikiasava a ini. Kamaghɨn amizɨ, dughiar gɨn izibar, gumaziba nɨn ovavir borir tabav soghtɨ me arɨmɨghiram, eghtɨ arazir kam ikɨvɨra ikiam.’
10 Agora, portanto, a espada jamais se apartará da tua casa; porque tu me desprezaste, e tomaste a esposa de Urias, o heteu, para ser tua esposa.
11 “Kɨ Ikiavɨra Itir God, kɨ kamaghɨn mɨgɨa ghaze, Kɨ nɨn adarazir gumazitabar amightɨ, me osɨmtɨzir ekiaba nɨ darɨgham. Egh nɨn damazimɨn, kɨ nɨn amuiba isɨ gumazir igharazibar anɨngam. Eghtɨ me azenara arazir kurabar nɨn amuibar amuam.
11 Assim diz o ­SENHOR: Eis que suscitarei o mal contra ti a partir da tua própria casa, e tomarei as tuas esposas diante dos teus olhos, e as darei ao teu vizinho, e ele deitará com as tuas esposas à vista deste sol.
12 Nɨ uan arazir kuram modogha a gami, ezɨ kɨ nɨn arazir kurar kam, azenara a ikarvaghtɨ, Israelia bar an ganam.”
12 Porque fizeste isto secretamente; mas eu farei esta coisa diante de todo o Israel, e diante do sol.
13 Ezɨ Devit kamaghɨn oregha ghaze, “Kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn arazir kuram gami.”
13 E Davi disse a Natã: Pequei contra o ­SENHOR. E Natã disse a Davi: o ­SENHOR também pôs de lado o teu pecado; tu não morrerás.
14 Ezɨ nɨn arazir kurar kam bangɨn, apaniba akar kurabar Ikiavɨra Itir God mɨgei. Kamaghɨn amizɨ, nɨn otarir Batseba otezim aremegham.”
14 Todavia, por este feito, deste uma grande ocasião para os inimigos do ­SENHOR blasfemarem, também a criança que te nasceu certamente morrerá.
15 Natan Devitɨn arazir kurabar gun a mɨkemegha gɨvagha, uamategha uan dɨpenimɨn ghu.
15 E Natã partiu para a sua casa. E o ­SENHOR feriu a criança que a esposa de Urias deu a Davi, e ela ficou muito enferma.
16 Devitɨn otarim arei, ezɨ otarim ghuamaghasa, Devit dagheba tagha God ko mɨgɨa a gaghori. A dɨmagaribar uan dɨpenimɨn ghua pura nguazim girav iti.
16 Davi, então, buscou a Deus pela criança; e Davi jejuou, e entrou e ficou prostrado a noite toda sobre a terra.
17 Ezɨ an ingangarir gumazir aruaba ghua an mɨriamɨn tuivigha egha dɨkavasa a mɨgeima, a me barazir puvatɨ. A uaghan me ko daman aghua.
17 E os anciãos da sua casa se levantaram e foram ter com ele, para levantá-lo da terra: mas ele não quis, nem ele comeu pão com eles.
18 Ezɨ 7plan dughiaba gɨvazɨma, an borim areme, ezɨ an ingangarir gumaziba an borimɨn ovevemɨn gun an mɨkɨman bar atiatingi. Me kamaghɨn uarira uariv gei, “Borim tɨghar ovengamin dughiamɨn, e a mɨgeima an e barazi puvatɨ. Kamaghɨn e datɨrɨghɨn borimɨn ovevemɨn gun a mɨkemeghan kogham. A bizir kam baregh ti dɨkavigh uabɨ gasɨghasigham.”
18 E sucedeu, no sétimo dia, que a criança morreu. E os servos de Davi temiam contá-lo que a criança estava morta; porque diziam: Eis que, enquanto a criança estava viva, nós falávamos com ele, mas ele não atentava à nossa voz; como então se afligirá a si mesmo, se o contarmos que a criança está morta?
19 Ezɨ Devit garima, an ingangarir gumaziba sighsirir akabar uarira uariv geima a fo, borim ti aremegha gɨfa. Ezɨ a men azara, “Borim aremez, o?”
19 Mas quando Davi viu que os seus servos cochichavam, Davi percebeu que a criança estava morta; pelo que disse Davi aos seus servos: A criança está morta? E eles o disseram: Ela está morta.
20 Egha Devit akar kam baregha, nguazimɨn dɨkavigha ghua rue. Egha borem uan mɨkarzim gaghuigha, korotiar aghuiba aghuigha, Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fasa an Dɨpenimɨn ghua, uan tevimning apɨrigha dapanim aviragha guam nguazim mɨtua. Egha Devit ua uan dɨpenimɨn izegha, dagheba isair gumazibav mɨkemezɨ, me a bagha dagher maba tuigha a ganɨngizɨ, ana da api.
20 Então Davi se levantou da terra, banhou-se e se ungiu, e trocou de indumentária, e entrou na casa do ­SENHOR, e adorou; então ele veio à sua própria casa; e quando ele solicitava, eles punham pão diante dele, e ele comia.
21 Devit arazir kam gamizɨma, ingangarir gumaziba kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ arazir manmaghɨn amizim gami? Nɨn borim aremezir puvatɨzir dughiamɨn, nɨ a bagha aziava dagheba ta. Ezɨ borim aremezɨ, nɨ datɨrɨghɨn dɨkavigha dagheba api. Nɨ mɨngarir manam gatava arazir kam gami?”
21 Então, disseram a ele os seus servos: Que coisa é esta que fizeste? Jejuaste e pranteaste pela criança, enquanto ela estava viva; mas quando a criança morreu, tu te levantaste e comeste pão.
22 Ezɨ Devit me ikaragha ghaze, “Kɨ ghaze, Ikiavɨra Itir God ti nan apangkuvigh nan borim damightɨ an aremeghan kogham. Kamaghɨn borim angamɨra ikiavɨra itima, kɨ aziava dagheba ta.
22 E ele disse: Enquanto a criança ainda estava viva, eu jejuei e pranteei; porquanto eu dizia: Quem poderá dizer se Deus será gracioso para comigo, de modo que a criança possa viver?
23 Ezɨ datɨrɨghɨn an aremegha gɨvazɨ, kɨ tizim bagh dagheba tagham? Arazir kamɨn kɨ ua borim damightɨ a dɨkavigh angamɨra ikiam? Bar puvatɨ. A zuir danganir kam kɨ gɨn uaghan an mangam. Egh a ua na bagh izeghan kogham.”
23 Mas agora que ela está morta, por que eu deveria jejuar? Posso trazê-la de volta? Eu irei até ela, mas ela não retornará a mim.
24 Egha gɨn Devit gavgavim uan amuim Batseba danɨngasa, akar aghuibar a mɨgei. Egha Devit a koma akuizɨma, a navim asegha otarir igharazir mam bate. Ezɨ Devit ziam Solomon a gatɨ. Ezɨ Ikiavɨra Itir God bar borir kam gifonge.
24 E Davi consolou Bate-Seba, sua esposa, e entrou a ela, e se deitou com ela; e ela deu à luz um filho, e ele chamou o seu nome de Salomão; e o ­SENHOR o amou.
25 Kamaghɨn amizɨ, Ikiavɨra Itir God uabɨ ziar kam Jedidia borim darɨghasa, uan akam inigha izir gumazim Natan amadazɨ a Devit bagha ghu.
25 E ele enviou pela mão de Natã, o profeta; e ele chamou o seu nome Jedidias, por causa do ­SENHOR.
26 Ezɨ dughiar kamɨn, Joap uan mɨdorozir gumaziba ko, Raban nguibar ekiamɨn mɨsogha ghuavɨra iti, kar Amonian atrivimɨn nguibar ekiam. Egha me nguibar ekiar kamɨn akuar mam ini.
26 E Joabe lutou contra Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.
27 Egha a Devit bagha akam amaga ghaze, “Kɨ Raban nguibam ko mɨsogha men dɨpaba tuir danganim inigha gɨfa.
27 E Joabe enviou mensageiros a Davi, e disse: Eu lutei contra Rabá, e tomei a cidade das águas.
28 Eghtɨ datɨrɨghɨn, nɨ zuamɨra Israelɨn mɨdorozir gumazir ikiavɨra itiba akuvagh, me amadaghtɨ, me izɨ pamtemɨn Raban gumaziba ko mɨsogh me abɨnighɨva nguibar ekiam inigh. Puvatɨghtɨ, nan adarazira mɨsogh me abɨnightɨ, gumazamiziba nan ziam nguibar ekiar kam darɨgham.”
28 Agora, portanto, reúne o restante do povo, e acampa contra a cidade, e toma-a; para que eu não tome a cidade, e ela seja chamada segundo o meu nome.
29 Ezɨ Devit akar kam inigha gɨvagha, mɨdorozir gumazir ikiavɨra itiba akuvagha, me bar ghua Raban gumaziba ko mɨsogha me abɨnigha nguibar ekiam ini.
29 E Davi reuniu todo o povo, e foi até Rabá, e lutou contra ela, e a tomou.
30 Egha Devit Amonian atrivimɨn dapanir asuam ini. Dapanir asuar kam, me golɨn an ingarizɨ, an osɨmtɨzim 35 kilogrem. Dapanir asuar kam, me dagɨar dirir bar pɨn kozir mamɨn an kuruke. Ezɨ Israelia dapanir asuar kam inigha Devitɨn dapanim garu. Devit uaghan dagɨaba ko bizir aghuir avɨriba nguibar ekiar kamɨn ada ini.
30 E ele tirou da cabeça do rei deles a sua coroa, cujo peso era um talento de ouro com as pedras preciosas; e ela foi posta na cabeça de Davi. E ele trouxe o despojo da cidade em grande abundância.
31 Egha Devit Raban nguibar ekiamɨn itir gumazamiziba bar me inigha, ingangarir guar avɨribar amuasa me arɨsi. Marazi sobiar ingarir ingangaribagh ami, marazi ainɨn afavibar ingangaribagh ami, marazi ainɨn sobiabar ingangaribagh ami. Ezɨ marazi brighbar ingari. Arazir kamra, Devit kantri Amonɨn nguibar ekiar igharaziba bar men gumazamizibagh ami. Egha gɨn, Devit uan mɨdorozir gumaziba ko me uamategha Jerusalemɨn ghue.
31 E ele retirou o povo que lá estava, e os pôs sob serras, e sob rastelos de ferro, e sob machados de ferro, e os fez passar por fornos de tijolos; e assim fez ele a todas as cidades dos filhos de Amom. Então Davi e todo o povo retornaram a Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.