2 Samuel 12
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ACF
1 Egha Ikiavɨra Itir God, Devit bagha uan akam inigha izir gumazim Natan amada. Ezɨ Natan iza a batogha kamaghɨn Devit geghari, “Dughiar mam gumazir pumuning nguibar ekiar mamɨn iti. Aningɨn mav bizir avɨriba iti, ezɨ mav onganarazibagh amua bizir avɨriba puvatɨ.
1 E o SENHOR enviou Natã a Davi; e, apresentando-se ele a Davi, disse-lhe: Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Gumazir bizir avɨriba itim, a bulmakauba ko sipsipɨn bar avɨriba iti.
2 O rico possuía muitíssimas ovelhas e vacas.
3 Ezɨ gumazir biziba puvatɨzim, sipsipɨn nguzir amebar vamɨra ua bagha a givezegha an akuaghapi, ezɨ an a ko iti. Egha a deraghavɨra sipsipɨn nguzir amebar kamɨn garima, an an boriba ko dɨpenimɨn ikia ghuava ekefe. A dagher muziarir a itiba, ana da abɨgha dar naba isa uan sipsip ganɨga anetaghɨrazima, a an dɨpaba apir kavɨn dɨpar naba api. Egha an a isa uan evarim garɨgha a muagha akui. Ezɨ sipsipɨn kam mati an guivimɨn mɨraram oto.
3 Mas o pobre não tinha coisa nenhuma, senão uma pequena cordeira que comprara e criara; e ela tinha crescido com ele e com seus filhos; do seu bocado comia, e do seu copo bebia, e dormia em seu regaço, e a tinha como filha.
4 Ezɨ dughiar mamɨn, gumazir mam iza gumazir bizir avɨriba itimɨn dɨpenimɨn ize. Ezɨ a uan namakar a bagha izezim bagh uan sipsipɨn tam o bulmakaun tam mɨsuegh a bagh isaman aghua. Egha a gumazir biziba puvatɨzimɨn sipsipɨn nguzim okemegha a mɨsuegha uan namakar a bagha izezim bagha a isami.”
4 E, vindo um viajante ao homem rico, deixou este de tomar das suas ovelhas e das suas vacas para assar para o viajante que viera a ele; e tomou a cordeira do homem pobre, e a preparou para o homem que viera a ele.
5 Ezɨ Devit kamaghɨn oregha, gumazir bizir avɨriba itir kam bar a basemegha, kamaghɨn Natan mɨgei, “Kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn ziamɨn guizbangɨra mɨgei, gumazir arazir kurar kam gamizim, me a mɨsueghtɨ, an aremeghtɨ deragham.
5 Então o furor de Davi se acendeu em grande maneira contra aquele homem, e disse a Natã: Vive o Senhor, que digno de morte é o homem que fez isso.
6 Guizbangɨra, a gumazir biziba puvatɨzimɨn apangkuvir puvatɨgha arazir bar kuram gami. Kamaghɨn amizɨ, a 4plan sipsipba isɨ, a inizir sipsipɨn kam ikarvagham.”
6 E pela cordeira tornará a dar o quadruplicado, porque fez tal coisa, e porque não se compadeceu.
7 Ezɨ Natan kamaghɨn Devit mɨgɨa ghaze, “Nɨrara, gumazir kɨ egharir kamnang! Ikiavɨra Itir God, a Israelian God, a kamaghɨn nɨ mɨgɨa ghaze, ‘Kɨ nɨn akurazɨ, Sol nɨ gasɨghasɨghizir puvatɨ. Kɨ borem isa nɨ gingegha nɨ amɨsevezɨ, nɨ Israelian atrivimɨn oto.
7 Então disse Natã a Davi: Tu és este homem. Assim diz o Senhor Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel, e eu te livrei das mãos de Saul;
8 Nɨn gumazir aruam Sol, kɨ an dɨpenim ko an biziba ko an amuiba, kɨ bar da isa nɨn dafarim gatɨ. Egha kɨ nɨ gamizɨ nɨ Israelia ko Judabar atrivimɨn oto. Bizir kaba nɨn damazimɨn oteveghtɨ, kɨ bizitaba ua nɨ danɨngvɨra ikiam.
8 E te dei a casa de teu senhor, e as mulheres de teu senhor em teu seio, e também te dei a casa de Israel e de Judá, e, se isto é pouco, mais te acrescentaria tais e tais coisas.
9 Ezɨ nɨ manmaghsua Ikiavɨra Itir Godɨn akam batuegha, an damazimɨn arazir kurar kam gami? Nɨ Hitian gumazim Uria mɨsoghezɨ an areme. Nɨ mɨdorozim bagha anemadazɨ, Amonia uan mɨdorozir sabamɨn a mɨsoghezɨ an areme, ezɨ nɨ an amuim ini.
9 Por que, pois, desprezaste a palavra do Senhor, fazendo o mal diante de seus olhos? A Urias, o heteu, feriste à espada, e a sua mulher tomaste por tua mulher; e a ele mataste com a espada dos filhos de Amom.
10 Ezɨ nɨ deraghvɨram oragh. Nɨ nan akam batuegha Urian amuimɨn ikiasava a ini. Kamaghɨn amizɨ, dughiar gɨn izibar, gumaziba nɨn ovavir borir tabav soghtɨ me arɨmɨghiram, eghtɨ arazir kam ikɨvɨra ikiam.’
10 Agora, pois, não se apartará a espada jamais da tua casa, porquanto me desprezaste, e tomaste a mulher de Urias, o heteu, para ser tua mulher.
11 “Kɨ Ikiavɨra Itir God, kɨ kamaghɨn mɨgɨa ghaze, Kɨ nɨn adarazir gumazitabar amightɨ, me osɨmtɨzir ekiaba nɨ darɨgham. Egh nɨn damazimɨn, kɨ nɨn amuiba isɨ gumazir igharazibar anɨngam. Eghtɨ me azenara arazir kurabar nɨn amuibar amuam.
11 Assim diz o Senhor: Eis que suscitarei da tua própria casa o mal sobre ti, e tomarei tuas mulheres perante os teus olhos, e as darei a teu próximo, o qual se deitará com tuas mulheres perante este sol.
12 Nɨ uan arazir kuram modogha a gami, ezɨ kɨ nɨn arazir kurar kam, azenara a ikarvaghtɨ, Israelia bar an ganam.”
12 Porque tu o fizeste em oculto, mas eu farei este negócio perante todo o Israel e perante o sol.
13 Ezɨ Devit kamaghɨn oregha ghaze, “Kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn arazir kuram gami.”
13 Então disse Davi a Natã: Pequei contra o Senhor. E disse Natã a Davi: Também o Senhor perdoou o teu pecado; não morrerás.
14 Ezɨ nɨn arazir kurar kam bangɨn, apaniba akar kurabar Ikiavɨra Itir God mɨgei. Kamaghɨn amizɨ, nɨn otarir Batseba otezim aremegham.”
14 Todavia, porquanto com este feito deste lugar sobremaneira a que os inimigos do Senhor blasfemem, também o filho que te nasceu certamente morrerá.
15 Natan Devitɨn arazir kurabar gun a mɨkemegha gɨvagha, uamategha uan dɨpenimɨn ghu.
15 Então Natã foi para sua casa; e o Senhor feriu a criança que a mulher de Urias dera a Davi, e adoeceu gravemente.
16 Devitɨn otarim arei, ezɨ otarim ghuamaghasa, Devit dagheba tagha God ko mɨgɨa a gaghori. A dɨmagaribar uan dɨpenimɨn ghua pura nguazim girav iti.
16 E buscou Davi a Deus pela criança; e jejuou Davi, e entrou, e passou a noite prostrado sobre a terra.
17 Ezɨ an ingangarir gumazir aruaba ghua an mɨriamɨn tuivigha egha dɨkavasa a mɨgeima, a me barazir puvatɨ. A uaghan me ko daman aghua.
17 Então os anciãos da sua casa se levantaram e foram a ele, para o levantar da terra; porém ele não quis, e não comeu pão com eles.
18 Ezɨ 7plan dughiaba gɨvazɨma, an borim areme, ezɨ an ingangarir gumaziba an borimɨn ovevemɨn gun an mɨkɨman bar atiatingi. Me kamaghɨn uarira uariv gei, “Borim tɨghar ovengamin dughiamɨn, e a mɨgeima an e barazi puvatɨ. Kamaghɨn e datɨrɨghɨn borimɨn ovevemɨn gun a mɨkemeghan kogham. A bizir kam baregh ti dɨkavigh uabɨ gasɨghasigham.”
18 E sucedeu que ao sétimo dia morreu a criança; e temiam os servos de Davi dizer-lhe que a criança estava morta, porque diziam: Eis que, sendo a criança ainda viva, lhe falávamos, porém não dava ouvidos à nossa voz; como, pois, lhe diremos que a criança está morta? Porque mais lhe afligiria.
19 Ezɨ Devit garima, an ingangarir gumaziba sighsirir akabar uarira uariv geima a fo, borim ti aremegha gɨfa. Ezɨ a men azara, “Borim aremez, o?”
19 Viu, porém, Davi que seus servos falavam baixo, e entendeu Davi que a criança estava morta, pelo que disse Davi a seus servos: Está morta a criança? E eles disseram: Está morta.
20 Egha Devit akar kam baregha, nguazimɨn dɨkavigha ghua rue. Egha borem uan mɨkarzim gaghuigha, korotiar aghuiba aghuigha, Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fasa an Dɨpenimɨn ghua, uan tevimning apɨrigha dapanim aviragha guam nguazim mɨtua. Egha Devit ua uan dɨpenimɨn izegha, dagheba isair gumazibav mɨkemezɨ, me a bagha dagher maba tuigha a ganɨngizɨ, ana da api.
20 Então Davi se levantou da terra, e se lavou, e se ungiu, e mudou de roupas, e entrou na casa do Senhor, e adorou. Então foi à sua casa, e pediu pão; e lhe puseram pão, e comeu.
21 Devit arazir kam gamizɨma, ingangarir gumaziba kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ arazir manmaghɨn amizim gami? Nɨn borim aremezir puvatɨzir dughiamɨn, nɨ a bagha aziava dagheba ta. Ezɨ borim aremezɨ, nɨ datɨrɨghɨn dɨkavigha dagheba api. Nɨ mɨngarir manam gatava arazir kam gami?”
21 E disseram-lhe seus servos: Que é isto que fizeste? Pela criança viva jejuaste e choraste; porém depois que morreu a criança te levantaste e comeste pão.
22 Ezɨ Devit me ikaragha ghaze, “Kɨ ghaze, Ikiavɨra Itir God ti nan apangkuvigh nan borim damightɨ an aremeghan kogham. Kamaghɨn borim angamɨra ikiavɨra itima, kɨ aziava dagheba ta.
22 E disse ele: Vivendo ainda a criança, jejuei e chorei, porque dizia: Quem sabe se DEUS se compadecerá de mim, e viverá a criança?
23 Ezɨ datɨrɨghɨn an aremegha gɨvazɨ, kɨ tizim bagh dagheba tagham? Arazir kamɨn kɨ ua borim damightɨ a dɨkavigh angamɨra ikiam? Bar puvatɨ. A zuir danganir kam kɨ gɨn uaghan an mangam. Egh a ua na bagh izeghan kogham.”
23 Porém, agora que está morta, por que jejuaria eu? Poderei eu fazê-la voltar? Eu irei a ela, porém ela não voltará para mim.
24 Egha gɨn Devit gavgavim uan amuim Batseba danɨngasa, akar aghuibar a mɨgei. Egha Devit a koma akuizɨma, a navim asegha otarir igharazir mam bate. Ezɨ Devit ziam Solomon a gatɨ. Ezɨ Ikiavɨra Itir God bar borir kam gifonge.
24 Então consolou Davi a Bate-Seba, sua mulher, e entrou a ela, e se deitou com ela, e ela deu à luz um filho, e deu-lhe o nome de Salomão; e o Senhor o amou.
25 Kamaghɨn amizɨ, Ikiavɨra Itir God uabɨ ziar kam Jedidia borim darɨghasa, uan akam inigha izir gumazim Natan amadazɨ a Devit bagha ghu.
25 E enviou pela mão do profeta Natã, dando-lhe o nome de Jedidias, por amor ao Senhor.
26 Ezɨ dughiar kamɨn, Joap uan mɨdorozir gumaziba ko, Raban nguibar ekiamɨn mɨsogha ghuavɨra iti, kar Amonian atrivimɨn nguibar ekiam. Egha me nguibar ekiar kamɨn akuar mam ini.
26 Ora pelejou Joabe contra Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.
27 Egha a Devit bagha akam amaga ghaze, “Kɨ Raban nguibam ko mɨsogha men dɨpaba tuir danganim inigha gɨfa.
27 Então mandou Joabe mensageiros a Davi, e disse: Pelejei contra Rabá, e também tomei a cidade das águas.
28 Eghtɨ datɨrɨghɨn, nɨ zuamɨra Israelɨn mɨdorozir gumazir ikiavɨra itiba akuvagh, me amadaghtɨ, me izɨ pamtemɨn Raban gumaziba ko mɨsogh me abɨnighɨva nguibar ekiam inigh. Puvatɨghtɨ, nan adarazira mɨsogh me abɨnightɨ, gumazamiziba nan ziam nguibar ekiar kam darɨgham.”
28 Ajunta, pois, agora o restante do povo, e cerca a cidade, e toma-a, para que tomando eu a cidade, não se aclame sobre ela o meu nome.
29 Ezɨ Devit akar kam inigha gɨvagha, mɨdorozir gumazir ikiavɨra itiba akuvagha, me bar ghua Raban gumaziba ko mɨsogha me abɨnigha nguibar ekiam ini.
29 Então ajuntou Davi a todo o povo, e marchou para Rabá, e pelejou contra ela, e a tomou.
30 Egha Devit Amonian atrivimɨn dapanir asuam ini. Dapanir asuar kam, me golɨn an ingarizɨ, an osɨmtɨzim 35 kilogrem. Dapanir asuar kam, me dagɨar dirir bar pɨn kozir mamɨn an kuruke. Ezɨ Israelia dapanir asuar kam inigha Devitɨn dapanim garu. Devit uaghan dagɨaba ko bizir aghuir avɨriba nguibar ekiar kamɨn ada ini.
30 E tirou a coroa da cabeça do seu rei, cujo peso era de um talento de ouro, e havia nela pedras preciosas, e foi posta sobre a cabeça de Davi; e da cidade levou mui grande despojo.
31 Egha Devit Raban nguibar ekiamɨn itir gumazamiziba bar me inigha, ingangarir guar avɨribar amuasa me arɨsi. Marazi sobiar ingarir ingangaribagh ami, marazi ainɨn afavibar ingangaribagh ami, marazi ainɨn sobiabar ingangaribagh ami. Ezɨ marazi brighbar ingari. Arazir kamra, Devit kantri Amonɨn nguibar ekiar igharaziba bar men gumazamizibagh ami. Egha gɨn, Devit uan mɨdorozir gumaziba ko me uamategha Jerusalemɨn ghue.
31 E, trazendo o povo que havia nela, o pôs às serras, e às talhadeiras de ferro, e aos machados de ferro, e os fez passar por forno de tijolos; e assim fez a todas as cidades dos filhos de Amom; e voltou Davi e todo o povo para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.