2 Reis 5
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Naman, a Sirian mɨdorozir gumazibar gumazir dapanir ekiam. Namanɨn dafarimɨn, Ikiavɨra Itir God, Sirian mɨdorozir gumazibar akurazɨ, me apaniba dɨkabɨni, kamaghɨn amizɨ, Sirian atrivim bar a gifuegha, a bagha bar akonge. Naman a mɨdorozir gumazir bar aghuim, egha a lepan arɨmariam iti.
1 O rei da Síria tinha grande respeito por Naamã, comandante do seu exército, pois, por meio dele, o S enhor tinha dado grandes vitórias à Síria. Mas, embora Naamã fosse um guerreiro valente, sofria de lepra.
2 Dughiar mamɨn Sirian mɨdorozir gumaziba ghua Israelia mɨsogha, guivir igiar mamɨn suiragha a sara ghu. Ezɨ guivir igiar kam, a Namanɨn amuimɨn ingangarir amizimɨn iti.
2 Naquela época, saqueadores sírios tinham invadido o território de Israel, e entre os cativos havia uma menina que se tornou serva da esposa de Naamã.
3 Dughiar mamɨn gɨn, Israelian guivir igiar kam kamaghɨn Namanɨn amuim mɨgei, “Nɨn pam Godɨn akam inigha izir gumazir Samarian itir kam bagh mangɨgh, ti deragham. Godɨn akam inigha izir gumazir kam an arɨmariam akɨrightɨ, a ua deragham.”
3 Certo dia, a menina disse à sua senhora: “Como seria bom se meu senhor fosse ver o profeta em Samaria! Ele o curaria da lepra!”.
4 Naman akar kam baregha, atrivim bagha ghua, guivir igiar kamɨn akamɨn gun a mɨkeme.
4 Naamã contou ao rei o que a menina israelita tinha dito.
5 Ezɨ atrivim kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ mangɨ! Kɨ Israelian atrivim bagh akɨnafaritam osirigh, nɨ danightɨ nɨ a inigh mangɨ a danɨngigh.”
5 Então o rei da Síria lhe respondeu: “Vá visitar o profeta. Eu lhe darei uma carta de apresentação ao rei de Israel”. Naamã partiu levando 350 quilos de prata, 72 quilos de ouro e dez roupas de festa.
6 Egha Naman Sirian atrivim da akɨnafarir kam inigha ghua, Israelian atrivim ganɨngi. Akɨnafarir kam kamaghɨn mɨgei: “Akɨnafarir kam, nan gumazir dapanim Naman kɨ a bagh nɨ mɨkɨmasa. A lepan arɨmariam iti, ezɨ nɨ a damightɨ, a ua deraghasa kɨ ifonge.”
6 A carta para o rei de Israel dizia: “Com esta carta apresento meu servo Naamã. Quero que o rei o cure da lepra”.
7 Ezɨ Israelian atrivim akɨnafarir kamɨn ganigha uan navir osɨmtɨzim akakagha uan korotiam abɨki. Egha a kamaghɨn mɨgei, “Amei! Sirian atrivim tizim bagha kamaghɨn na bagh akam amada, kɨ mangɨ gumazir kamɨn arɨmariam akɨrigham? A ti ghaze, kɨ God, kɨ gumazim damightɨ a deragh ikiamin gavgavim iti, a? O kɨ gumazim damightɨ, an aremeghamin gavgavim iti, a? Kɨ fo, a na mɨsoghasa tuaviba buri.”
7 Quando o rei de Israel leu a carta, rasgou as roupas e disse: “Acaso sou Deus, capaz de dar ou de tirar a vida? Por que esse homem me pede que cure um leproso? Como vocês podem ver, ele procura um pretexto para nos atacar!”.
8 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazim Elisa, kamaghɨn oraki, atrivim navir osɨmtɨzim ikia, uan korotiam abɨki. Kamaghɨn amizɨ, Elisa kamaghɨn atrivim bagha akam amaga ghaze, “Nɨ manmaghsua navim osemegha uan korotiam abɨki? Nɨ gumazir kam amadaghtɨ a na bagh izɨ, eghtɨ kɨ kamaghɨn an akaghtɨ a fogh suam, Godɨn akam inigha izir gumazir mam guizbangɨra Israelɨn iti.”
8 Mas, quando Eliseu, o homem de Deus, soube que o rei de Israel havia rasgado as roupas, mandou-lhe esta mensagem: “Por que o rei ficou tão aflito? Envie Naamã a mim, e ele saberá que há um profeta verdadeiro em Israel”.
9 Kamaghɨn amizɨ, atrivim Naman mɨkemezɨ, a uan karisba ko hoziaba sara ghua Elisan dɨpenimɨn tiar akamɨn oto.
9 Então Naamã foi com seus cavalos e carruagens e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Ezɨ Elisa gumazir mam Naman bagha anemadazɨ, a dɨpenimɨn azenan ghua kamaghɨn Naman mɨgɨa ghaze, “Nɨ mangɨ 7plan dughiabar Jordanɨn Fanemɨn dɨpamɨn rueghtɨ, nɨn arɨmariam gɨvaghtɨ, nɨn mɨkarzim ua deraghtɨ, nɨ deragham.”
10 Ele mandou um mensageiro dizer a Naamã: “Vá e lave-se sete vezes no rio Jordão. Sua pele será restaurada, e você ficará curado da lepra”.
11 Ezɨ Naman akar kam baregha puv atari, egha Elisan dɨpenim ategha ghu. Naman ghaze, “Elisa ti azenan izegh nan ganigh, Ikiavɨra Itir God, uan God ko mɨkɨm, egh arɨmariam iti naghɨn isɨn uan dafarim ighuavamangam. Egh arazir kamɨn a na damightɨ, kɨ ua deragham. Ezɨ puvatɨ.
11 Naamã ficou indignado e disse: “Imaginei que ele sairia para me receber! Esperava que movesse as mãos sobre a lepra, invocasse o nome do S enhor , seu Deus, e me curasse!
12 A Jordanɨn Fanemɨn dɨpamɨn ruasa na mɨgei. Ezɨ Damaskusɨn Fanemning Abana ko Farpar, aning bar Israelian dɨpabagh afira! Eghtɨ dɨpatam nan arɨmariam agɨvsɨ, kɨ ti uan kantrin aven itir dɨpar kamning guruva ua deragham.” Naman kamaghɨn mɨgɨa, egha bar anɨngaghegha ghu.
12 Não são os rios Abana e Farfar, em Damasco, melhores que qualquer rio de Israel? Será que eu não poderia me lavar em um deles e ser curado?”. Naamã deu meia-volta e partiu furioso.
13 Ezɨ an ingangarir gumaziba an boroghɨn ghua kamaghɨn a mɨgei, “Gumazir ekiam, Godɨn akam inigha izir gumazim bizir bar ekiatam damusɨ nɨ mɨkɨmtɨ, e fo, nɨ a damuam. Ezɨ a kamaghɨn bizitam mɨkemezir puvatɨ. A pura ruasa nɨ mɨkeme. Kamaghɨn amizɨ, nɨ an akamɨn gɨn mangɨ.”
13 Mas seus oficiais tentaram convencê-lo, dizendo: “Meu senhor, se o profeta lhe tivesse pedido para fazer algo muito difícil, o senhor não teria feito? Por certo o senhor deve obedecer à instrução dele, pois disse apenas: ‘Vá, lave-se e será curado’”.
14 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazim Elisa, a Naman mɨkemezɨ moghɨn Naman an akam baregha, ghua Jordanɨn Fanemɨn ghuaghira 7plan dughiabar uabɨ isa dɨpam gazui. Ezɨ an arɨmariam bar gɨvazɨ an mɨkarzim ua bar zuegha, borir igiamɨn mɨn oto.
14 Assim, Naamã desceu ao Jordão e mergulhou sete vezes, conforme a instrução do homem de Deus. Sua pele ficou saudável como a de uma criança, e ele foi curado.
15 Egha a uan ingangarir gumaziba ko, me ua Godɨn ingangarir gumazim bagha ghue. Egha Naman, Elisan guamɨn tugha a mɨgɨa ghaze, “Kɨ datɨrɨghɨn fo, godɨn tam ua nguazir kamɨn nguibatamɨn itir puvatɨ. Ia Israelia, ian God, a guizbangɨra God. Kamaghɨn amizɨ, ga uaning, kɨ nɨn ingangarir gumazim, kɨ bizir aghuim nɨ danɨngasa, nɨ na dama a inigh.”
15 Então Naamã e toda a sua comitiva voltaram para onde morava o homem de Deus. Ao chegar diante dele, Naamã disse: “Agora sei que no mundo inteiro não há Deus, senão em Israel. Por favor, aceite um presente de seu servo”.
16 Ezɨ Elisa an akam ikaragha ghaze, “Puvatɨ. Kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn zurara itimɨn ingangarir gumazim. A nan garima, kɨ an ziamɨn guizbangɨra nɨ mɨgei, kɨ bar nɨ da bizitam inighan kogham.” Ezɨ Naman bizir aghuitam Elisa danɨngasa bar gavgafi, ezɨ Elisa bar aghua.
16 Eliseu, porém, respondeu: “Tão certo como vive o S enhor , a quem sirvo, não aceitarei presente algum”. Embora Naamã insistisse, Eliseu recusou.
17 Ezɨ Naman ghaze, “Nɨ nan bizir aghuim inian aghua, a markɨ. Ga uaning, kɨ nɨn ingangarir gumazim, nɨ nan amamangatɨghtɨ, kɨ Israelian nguazir mɨnemeniar avɨritaba inigh uan donkining datɨghtɨ, aning da ater e uamategh uan nguibamɨn mangam. Egh nguazir mɨnemeniar kabagh isɨn, kɨ Ikiavɨra Itir God bagh, ofa gamir dakozimɨn ingaram. Guizbangɨra, kɨ godɨn igharazitaba bagh ofan bar isia mɨghɨriba, ko ofan igharazibar amuan kogham. Kɨ Ikiavɨra Itir God baghvɨra ofan bar isia mɨghɨriba ko ofan igharazibar amuam.
17 Então Naamã disse: “Está bem, mas peço que permita que este seu servo leve para casa duas mulas carregadas com a terra deste lugar. De agora em diante, nunca mais oferecerei holocaustos ou sacrifícios a qualquer outro deus, senão ao S enhor .
18 Ezɨ nɨ nan osɨmtɨzim gɨfoghasa kɨ ifonge, eghtɨ Ikiavɨra Itir God nan arazir kuraba gɨn amadagham. Nan gumazir ekiam zurara ghua asem Rimonɨn ziam fe, ezɨ kɨ a ko iti. E Rimonɨn ziam fer dɨpenimɨn aven zuir dughiamɨn, atrivim nan agharimɨn suisi. Egha a tevibar pɨra asem Rimon ziam fer dughiamɨn, a na getuima, kɨ uaghan aser kamɨn marvir guamɨn boroghɨn teviba apɨri. Kɨ fo, kɨ uamategh mangɨtɨ, arazir kam gɨn uam otivam. Ezɨ Ikiavɨra Itir God nan arazir kuraba gɨn amangasa kɨ ifonge.”
18 Mas que o S enhor me perdoe por uma coisa: quando meu senhor, o rei, for ao templo do deus Rimom para adorar ali e se apoiar em meu braço, que o S enhor me perdoe quando eu também me curvar”.
19 Ezɨ Elisa ghaze, “Nɨ osɨman markɨ. Nɨ navir amɨrizim inigh mangɨ.”
19 “Vá em paz”, disse Eliseu. Então Naamã partiu para casa.
20 Elisan ingangarir gumazim, Gehasi, uabɨra kamaghɨn uabɨ mɨgɨa ghaze, “Nan gumazir ekiam, Sirian gumazim Naman ataghizɨ, a pura zui. Manmaghsua a bizir Naman a danɨngamim inizir puvatɨ? Ikiavɨra Itir Godɨn ziamɨn, kɨ guizbangɨra mɨgei, kɨ Namanɨn gɨn ivegh mangɨ, egh a da bizitaba inigham.”
20 Mas Geazi, servo de Eliseu, o homem de Deus, pensou: “Meu senhor não deveria ter deixado esse sírio, Naamã, partir sem aceitar os presentes. Tão certo como vive o S enhor , vou correr atrás dele para ver se consigo alguma coisa”.
21 Egha dɨkavigha Namanɨn gɨn zui. Ezɨ Naman garima, gumazir mam an gɨn ivegha izi, ezɨ a uan karis ategha ghuaghira tuavimɨn tughav itima, Gehasi iza a bato. Ezɨ Naman kamaghɨn Gehasin azara, “Bizitam ia batoz, o?”
21 E Geazi correu atrás de Naamã. Quando Naamã viu que Geazi corria atrás dele, desceu de sua carruagem e foi ao encontro dele. “Está tudo bem?”, perguntou Naamã.
22 Ezɨ Gehasi ghaze, “Puvatɨ. Nan gumazir ekiam kamaghɨn nɨ mɨkɨmasa na amada: Godɨn akam inigha izir gumazimning datɨrɨghɨra an dɨpenimɨn ize. Aning Efraimɨn mɨghsɨaba itir Godɨn akam inigha izir gumazimning. Ga uaning, nɨ silvan beghiam ko korotiar pumuning, Godɨn akam inigha izir gumazir kamning bagh dar anɨngigh.”
22 “Sim, está tudo bem”, respondeu Geazi. “Meu senhor me enviou para dizer que acabaram de chegar dois jovens profetas da região montanhosa de Efraim. Meu senhor pediu 35 quilos de prata e duas roupas de festa para eles.”
23 Ezɨ Naman kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Beghiar vamɨra markɨ, nɨ pumuning inigh.” A mɨghɨghavɨra da iniasa Gehasi mɨgei, ezɨ Gehasi da iniasa ifonge. Kamaghɨn amizɨ, Naman beghiar pumuning isa silvan avɨriba aning gaghui, silvan kabar dɨbobonim, 60,000 kinan tu. Egha uaghan korotiar aghuir pumuning ini, egha bizir kaba inigha uan ingangarir gumazimning ganɨngi, ezɨ aning da atera Gehasin faragha zui.
23 “Claro, leve setenta quilos de prata”, insistiu Naamã. Ele lhe deu duas roupas de festa, colocou a prata em duas sacolas e enviou dois servos para carregarem os presentes para Geazi.
24 Me ghua Samarian mɨghsɨamɨn otivigha, Gehasi bizir kaba inigha dɨpenimɨn aven da atɨ. Egha ingangarir gumazir kamning, ua Naman bagha aning amada.
24 Ao chegarem à colina, Geazi pegou as sacolas, enviou os servos de volta e escondeu os presentes dentro de casa.
25 Aning ghuzɨ, Gehasi ua dɨpenimɨn aven ghugha Elisan damazimɨn tu. Ezɨ Elisa kamaghɨn an azara, “Gehasi, nɨ managh ghugha izi?”
25 Quando entrou para ver seu senhor, Eliseu, este lhe perguntou: “Onde você esteve, Geazi?”. “Não estive em lugar algum”, respondeu Geazi.
26 Ezɨ Elisa kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ ifaran markɨ. Nɨ ti ghaze, kɨ nɨn ganizir puvatɨ, a? Nan duam nɨ ko ikia garima, gumazir kam karis ategha nɨ bativasa izaghirɨ. Gehasi, kar dagɨaba ko, korotiaba ko, olivɨn azeniba ko, wainɨn azeniba ko, sipsipba ko, bulmakauba ko, ingangarir gumazamizir kɨniba iniamin dughiam puvatɨ. Arazir kam derazir puvatɨ.
26 Mas Eliseu lhe disse: “Você não percebe que eu estava presente em espírito quando Naamã desceu da carruagem para encontrar-se com você? Esta definitivamente não era ocasião de receber dinheiro e roupas, oliveiras e videiras, ovelhas, gado e servos.
27 Nɨ Naman da dagɨaba ini. Kamaghɨn amizɨ, lepan arɨmariar faragha Namanɨn ikezir kam, a datɨrɨghɨn nɨn ikiam. Egh nɨ ko gɨn otivamin adarasi, ia zurara lepan arɨmariar kam iniam.”
27 Por isso, você e seus descendentes sofrerão da lepra de Naamã para sempre”. Quando Geazi saiu dali, seu corpo estava coberto de lepra; sua pele estava branca como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.