2 Reis 4

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Dughiar mamɨn Godɨn akam inigha izir gumazibar okoruamɨn mav, an amuim Elisa bagha ize. An pam aremezɨ an odiarimɨn iti. Egha a kamaghɨn Elisan diava arai, “O gumazir ekiam, nan pam areme. Nɨ fo, a zurara Ikiavɨra Itir Godɨn atiati an apengan iti. Egha a faragha gumazir mam da pura dagɨaba ini. Ezɨ datɨrɨghɨn kɨ da ikarvaghamin dagɨaba puvatɨ. Ezɨ gumazir kam nan otarimning iniasa izi, egh aning damutɨ aning an ingangarir gumazir kɨnimningɨn otogham.”
1 Certo dia, a mulher de um dos discípulos dos profetas foi falar a Eliseu: "Teu servo, meu marido, morreu, e tu sabes que ele temia o Senhor. Mas agora veio um credor que está querendo levar meus dois filhos como escravos".
2 Elisa akar kam baregha kamaghɨn amizim mɨgei, “Kɨ manmaghɨn nɨn akuragham? Bizir manam nɨn dɨpenimɨn iti?”
2 Eliseu perguntou-lhe: "Como posso ajudá-la? Diga-me, o que você tem em casa? " E ela respondeu: "Tua serva não tem nada além de uma vasilha de azeite".
3 Ezɨ Elisa kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ mangɨ namakabar azaraghtɨ, me uan mɨner pura itiba nɨ danɨngigh. Nɨ mɨner avɨriba inigh.
3 Então disse Eliseu: "Vá pedir emprestadas vasilhas a todos os vizinhos. Mas, peça muitas.
4 Egh nɨ mɨner kaba inigh uan dɨpenimɨn aven mangɨ, egh tiam asaragh. Datɨrɨghɨn nɨ uan otarimning ko borer nɨn mɨner kamɨn itim isɨ, mɨner kabagh ingegh. Nɨ mɨnetam gingeghtɨ a izɨvaghtɨ, nɨ a inigh danganitam dafagh. Nɨ kamaghɨra damuvɨra mangɨtɨ, mɨner kaba bar izefegh.”
4 Depois entre em casa com seus filhos e feche a porta. Derrame daquele azeite em cada vasilha e vá separando as que você for enchendo".
5 Ezɨ amizim akar kam baregha gɨvagha ghua, uan namakaba da mɨneba inigha, uan dɨpenimɨn ghu. Egha a uan otarimning ko dɨpenimɨn aven ghugha tiam asara. Ezɨ an otarimning mɨneba isa a bagha izima, a borem mɨner kabagh ingavɨra iti.
5 Depois disso, ela foi embora, fechou-se em casa com seus filhos e começou a encher as vasilhas que eles lhe traziam.
6 Amizim borem mɨnebagh ingegha gɨvagha, kamaghɨn uan otarir mam mɨgei, “Nɨ mɨner igharazim inigh izɨ.”
6 Quando todas as vasilhas estavam cheias, ela disse a um dos filhos: "Traga-me mais uma". Mas ele respondeu: "Já acabaram". Então o azeite parou de correr.
7 Ezɨ amizim ghua kamaghɨn Godɨn akam inigha izir gumazim Elisa mɨgei, “Kɨ mɨner kaba bar borem dagh ingegha gɨfa.”
7 Ela foi e contou tudo ao homem de Deus, que lhe disse: "Vá, venda o azeite e pague suas dívidas. E você e seus filhos ainda poderão viver do que sobrar".
8 Dughiar mamɨn Elisa Sunemɨn nguibamɨn ghu. Amizir mam nguibar kamɨn ikia, egha dagɨar avɨriba iti. Egha uan dɨpenimɨn daghetam amasa Elisan azangsɨsi. Ezɨ Elisa zurara Sunemɨn izir dughiabar an amizir kamɨn dɨpenimɨn apiaghirava api.
8 Certo dia, Eliseu foi a Suném, onde uma mulher rica insistiu que ele fosse tomar uma refeição em sua casa. Depois disso, sempre que passava por ali, ele parava para uma refeição.
9 Egha dughiar mamɨn amizir kam kamaghɨn uan pam mɨgei, “Nɨ gan, gumazir kam zurara iza e koma api, kɨ fo, a Godɨn akam inigha izir gumazim, egha a God baghavɨra itir gumazimra.
9 De modo que ela disse ao marido: "Sei que esse homem que sempre vem aqui é um santo homem de Deus.
10 Ga uaning, ga ti dɨpenir ghuriar pɨn itimɨn daguraguir danganitam akɨrigham. Egh e akuir dakozitam ko, apir dakozitam ko, dabirabir tam ko, lamɨn tam, danganir kamɨn dar arigham. Eghtɨ gumazir kam izamin dughiamɨn, a danganir kamɨn ikiam.” Egha aning a bagha danganir kam akɨri.
10 Vamos construir lá em cima um quartinho de tijolos e colocar nele uma cama, uma mesa, uma cadeira e uma lamparina para ele. Assim, sempre que nos visitar ele poderá ocupá-lo".
11 Ezɨ dughiar mamɨn Elisa ua Sunemɨn izegha, danganir kamɨn ghuavanabogha, uan akuir dakozim girɨghav ikiava avughsi.
11 Um dia, quando Eliseu chegou, subiu ao seu quarto e deitou-se.
12 An avughsa ikia kamaghɨn uan ingangarir gumazim Gehasi mɨgei, “Nɨ magɨrɨ na bagh Sunemɨn amizir kamɨn ganigh, egh a mɨkemeghtɨ a izɨ.” Ezɨ Gehasi amizim mɨkemezɨ a iza an guamɨn tu.
12 Ele mandou o seu servo Geazi chamar a sunamita. Então ele a chamou, e quando ela veio,
13 Ezɨ Elisa Gehasi mɨgɨa ghaze, “Nɨ kamaghɨn amizimɨn azaragh, ‘Bar guizbangɨra, nɨ ingangarir ekiam gamua gan akura. E bizir tizim damigh, nɨn akurvazir aghuim ikaragham? Elisa ti mangɨ atrivim o mɨdorozir gumazibar dapanimɨn azaraghtɨ, aning nɨ bagh bizir aghuitam damuam? Nɨ kamaghɨn ifongez, o?’ ”
13 Eliseu mandou que Geazi dissesse a ela: "Você teve todo este trabalho por nossa causa. O que podemos fazer por você? Quer que eu interceda por você junto ao rei ou ao comandante do exército? " Ela respondeu: "Estou bem entre minha própria gente".
14 Ezɨ Elisa kamaghɨn Gehasin azara, “E bizir aghuir manatamɨn amizir kamɨn arazir aghuim ikarvagham?”
14 Mais tarde Eliseu perguntou a Geazi: "O que se pode fazer por ela? " Ele respondeu: "Bem, ela não tem filhos, e seu marido é idoso".
15 Ezɨ Elisa Gehasi mɨgɨa ghaze, “Nɨ amizim mɨkemeghtɨ, a izɨ.” Ezɨ Gehasi ghua amizim mɨkemezɨ, a iza tiar akamɨn tughav iti.
15 Então Eliseu mandou chamá-la de novo. Geazi a chamou, e ela veio até a porta.
16 Ezɨ Elisa amizim mɨgɨa ghaze, “Azenir munamɨn dughiar kamra, nɨ otaritam uan agharimningɨn a firagham.”
16 E ele disse: "Por volta desta época, no ano que vem, você estará com um filho nos braços". Ela contestou: "Não, meu senhor. Não iludas a tua serva, ó homem de Deus! "
17 Ezɨ gɨn, amizir kam navim asangi. Egha Elisa mɨkemezɨ moghɨra, azenir munamɨn, dughiar kamra an otarim bate.
17 Mas, como Eliseu lhe dissera, a mulher engravidou e, no ano seguinte, por volta daquela mesma época, deu à luz um filho.
18 Azenir mabar gɨn otarim ekevegha, uan afeziam bagha azenibar ghu. Kar witbar ghorir dughiam, ezɨ afeziam ingangarir gumaziba ko witɨn azenimɨn iti.
18 O menino cresceu e, certo dia, foi encontrar seu pai, que estava com os ceifeiros.
19 Otarim ingangaribar gara ikia, egha kamaghɨn uan afeziamɨn diava arai, “Iiii afeziam! Nan dapanim puvɨra na gami. A na gamuavɨra iti! Iiii!”
19 De repente, ele começou a chamar o pai, gritando: "Ai, minha cabeça! Ai, minha cabeça! " Então o pai disse a um servo: "Leve-o para a mãe dele".
20 Ezɨ ingangarir gumazim otarim inigha an amebam bagha ghu. Ezɨ otarim amebamɨn apozim girɨghav ikia ghua, dughiar aruer arɨzimɨn tu, egha an areme.
20 O servo o pegou e o levou à mãe, o menino ficou no colo dela até o meio-dia, quando morreu.
21 Ezɨ amebam otarimɨn kuam inigha dɨpenimɨn pɨn ghuanaga Elisan danganimɨn aven ghua dakozim anetɨ. Egha amebam azenan ghugha tiam asara.
21 Ela subiu ao quarto do homem de Deus, deitou o menino na cama, saiu e fechou a porta.
22 Egha a uan pamɨn diazɨ, a izima a kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ mangɨ ingangarir gumazitam mɨkemeghtɨ, a na bagh donki inigh izɨ. Eghtɨ kɨ zuamɨra mangɨ, Godɨn akam inigha izir gumazir kamɨn ganigh, egh uamategh izam.”
22 Ela chamou o marido e disse: "Preciso de um servo e uma jumenta para ir falar com o homem de Deus. Vou e volto depressa".
23 Ezɨ an pam ghaze, “Manmagh amizɨ nɨ datɨrɨghɨra mangasa? Nɨ Sabatɨn dughiam o iakɨnir igiamɨn dughiar ekiam mɨzuamam, o?”
23 Ele perguntou: "Mas, por que hoje? Não é lua nova nem sábado! " Ela respondeu: "Não se preocupe".
24 Ezɨ ingangarir gumazim satel donki gatɨzɨ, amizim a gapera. Egha amizim kamaghɨn ingangarir gumazim mɨgei, “E mangamin dughiamɨn, nɨ donki damutɨ, a zuamɨra mangɨ. Nɨ na bangɨn aghumra mangan markɨ. Donki aghumra mangɨsɨ kɨ ifuegh, nɨ mɨkɨmam.”
24 Ela mandou selar a jumenta, e disse ao servo: "Vamos rápido, só pare quando eu mandar".
25 Egha amizim ingangarir gumazim ko, Godɨn akam inigha izir gumazim Elisan ganasa Karmelɨn Mɨghsɨamɨn ghu. Aning saghon ikiavɨra itima, Elisa aningɨn gani. Egha a uan ingangarir gumazim, Gehasi mɨgei, “Nɨ munagh gan, Sunemɨn amizir kam izi.
25 Assim ela partiu para encontrar-se com o homem de Deus no monte Carmelo. Quando ele a viu a distância, disse a seu servo Geazi: "Olhe! É a sunamita!
26 Nɨ ivegh a bagh mangɨva an azaragh fogh, a uan pam ko otarim me ti deragha iti, o puvatɨ?”
26 Corra ao encontro dela e lhe pergunte: ‘Está tudo bem com você? Tudo bem com seu marido? E com seu filho? ’ " Ela respondeu a Geazi: "Está tudo bem".
27 Amizim iza mɨghsɨamɨn Elisa batogha, aviragha Elisan dagarimningɨn suira. Ezɨ Gehasi amizimɨn garima, a kamaghɨn amima, an a tɨvamadaghtɨ a tong saghon mangasa.
27 Ao encontrar o homem de Deus no monte, ela se abraçou aos seus pés. Geazi veio para afastá-la, mas o homem de Deus lhe disse: "Deixe-a em paz! Ela está muito angustiada, mas o Senhor nada me revelou e escondeu de mim a razão de sua angústia".
28 Ezɨ amizim ghaze, “Gumazir ekiam, kar nɨn mɨgɨrɨgɨamɨn God borir kam na ganɨngi. Kɨ nɨn azarazir puvatɨ. Ezɨ kɨ nɨ mɨgɨa ghaze, nɨ na gifaran markɨ.”
28 E disse a mulher: "Acaso eu te pedi um filho, meu senhor? Não te disse para não me dar falsas esperanças? "
29 Elisa akar kam baregha, kamaghɨn Gehasi mɨgei, “Nɨ deraghvɨra uan inim ikegh, egh nan fidizir aghorim uan dafarimɨn an suiragh, egh zuamɨra Sunemɨn nguibamɨn mangɨ. Egh nɨ gumazitam batogh, dughiam a danɨngan markɨ. Eghtɨ gumazitam dughiam nɨ danɨngtɨ, nɨ an akam ikaraghan markɨ. Nɨ amizir kamɨn dɨpenimra mangɨ, egh fidizim otarir kamɨn guam gisɨn datɨgh.”
29 Então Eliseu disse a Geazi: "Ponha a capa por dentro do cinto, pegue o meu cajado e corra. Se você encontrar alguém, não o cumprimente e, se alguém o cumprimentar, não responda. Quando lá chegar, ponha o meu cajado sobre o rosto do menino".
30 Ezɨ otarimɨn amebam kamaghɨn garima, Elisa mangan ibura, ezɨ a kamaghɨn mɨgei, “Ikiavɨra Itir Godɨn ziamɨn, kɨ guizbangɨra mɨgei, kɨ nɨ ategh uabɨra mangan kogham.” Kamaghɨn amizɨ Elisa dɨkavigha amizir kam ko uamategha Sunemɨn ghu.
30 Mas a mãe do menino disse: "Juro pelo nome do Senhor e por tua vida que, se ficares, não irei". Então ele foi com ela.
31 Ezɨ Gehasi faragha ghua Elisan fidizir aghorim isa otarimɨn guam gatɨ, ezɨ a tong mozorogha amir puvatɨ. Bar puvatɨ. Egha Gehasi uamategha zui. A tuavimɨn aning batozir dughiamɨn, a kamaghɨn Elisa mɨgei, “Nɨ mɨkemezɨ moghɨn kɨ ami, ezɨ otarim ua dɨkavizir puvatɨ.”
31 Geazi chegou primeiro e pôs o cajado sobre o rosto do menino, mas ele não falou nem reagiu. Então Geazi voltou para encontrar-se com Eliseu e lhe disse: "O menino não voltou a si".
32 Egha me ghua dɨpenimɨn otivigha, Elisa uan danganimɨn tiar akamɨn ghugha, otarir kamɨn kuamɨn garima a dakozim girɨghav iti.
32 Quando Eliseu chegou à casa, lá estava o menino, morto, estendido na cama.
33 Egha an aven ghugha tiam asaragha, Ikiavɨra Itir God ko mɨgei.
33 Ele entrou, fechou a porta e orou ao Senhor.
34 Egha a dakozim gisɨn ghuavanabogha otarimɨn kuam gisɨn fuagha, uan akam isa otarimɨn kuamɨn akam gatɨgha, uan damazimning an damazimningɨn porogha, uan dafarimning isa an dafarimning gisɨn atɨ. Elisa kamaghɨn amuavɨra itima, otarimɨn mɨkarzim ua fei.
34 Então, deitou-se sobre o menino, boca a boca, olhos com olhos, mãos com mãos. Enquanto se debruçava sobre ele, o corpo do menino foi se aquecendo.
35 Ezɨ Elisa dakozim ategha mong uan danganimɨn aven arui. Egha ua ghua otarim gisɨn avira. Ezɨ otarim 7plan dughiabar asigha uan damazimning kui.
35 Eliseu levantou-se e começou a andar pelo quarto; depois subiu na cama e debruçou-se mais uma vez sobre ele. O menino espirrou sete vezes e abriu os olhos.
36 Ezɨ Elisa Gehasin diagha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ mangɨ otarimɨn amebam mɨkemeghtɨ a izɨ.”
36 Eliseu chamou Geazi e o mandou chamar a sunamita. E ele obedeceu. Quando ela chegou, Eliseu disse: "Pegue seu filho".
37 Egha amizim Elisan dagarimningɨn boroghɨra irɨgha, dapanim aviragha nguazim mɨtuagha, ziar ekiam Elisa ganɨdi. Egha gɨn dɨkavigha uan otarim inigha ghu.
37 Ela entrou, prostrou-se a seus pés, curvando-se até o chão. Então pegou o filho e saiu.
38 Dagheba puvatɨzir dughiar kurar mam, Israelɨn nguazim bato. Ezɨ dughiar kamɨn Elisa uamategha ghua Gilgalɨn nguibamɨn iti. Dughiar mamɨn, Godɨn akam inigha izir gumazibar okoruamɨn, gumazir maba iza a da nɨghnɨziba isi. Me apiagha an akaba barasi, egha Elisa uan ingangarir gumazim kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ mɨner ekiam inigh izɨva Godɨn akam inigha izir gumaziba bagh dɨparsɨzim damu.”
38 Depois Eliseu voltou a Gilgal. Nesse tempo a fome assolava a região. Quando os discípulos dos profetas estavam reunidos com ele, ordenou ao seu servo: "Ponha o caldeirão no fogo e faça um ensopado para estes homens".
39 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazir mam dɨparsɨzir tam damuasa ghua, zuravariba buri. Egha a ruarimɨn itir sevibar mɨn garir bizibar gara ghaze, ka ti dagher aghuiba. Kamaghɨn amizɨ, a sevir ovɨzir avɨriba inigha, uan inim garɨghizɨ an inim bar izɨfa. Egha a da inigha iza dar ghoregha mɨnem gaghui. Ezɨ gumaziba deragha sevir ovɨzibagh fozir puvatɨ.
39 Um deles foi ao campo apanhar legumes e encontrou uma trepadeira. Apanhou alguns de seus frutos e encheu deles o seu manto. Quando voltou, cortou-os em pedaços e colocou-os no caldeirão do ensopado, embora ninguém soubesse o que era.
40 Dɨparsɨzim isigha gɨvazɨ, Godɨn akam inigha izir gumaziba damasa me da isa itaribagh arɨsi. Ezɨ me apir dughiamɨn, dɨparsɨzim men akabav sosi, ezɨ me kamaghɨn Elisan dei, “O Godɨn akam inigha izir gumazim, dɨparsɨzir kam bar puvɨra mɨsosi. Ezɨ e daman ibura. E ti arɨmɨghiregham.”
40 O ensopado foi servido aos homens, mas, logo que o provaram, eles gritaram: "Homem de Deus, há morte na panela! " E não puderam mais tomá-lo.
41 Ezɨ Elisa plauan me witɨn ingarizir taba inigh izasa me mɨgei. Me da inigha izezɨma, Elisa da mɨnem mɨkɨnigha, kamaghɨn uan ingangarir gumazim mɨgei, “Nɨ dɨparsɨzim uam a isɨ itaribar arɨkigh, eghtɨ Godɨn akam inigha izir gumaziba damam.” Ezɨ me apima, dɨparsɨzim datɨrɨghɨn ua men akabav sozir puvatɨ.
41 Então Eliseu pediu um pouco de farinha, colocou no caldeirão e disse: "Sirvam a todos". E já não havia mais perigo no caldeirão.
42 Ezɨ dughiar mamɨn gɨn, gumazir man Balsalisan nguibam ategha, Elisa bagha ize. Kar bali aghoramin dughiam. Gumazir kam uan azenimɨn, balin faragha aniba aghoregha, 20plan balin bretɨn rubuzir tueziba ko balin tuezir puvatɨzir maba sara inigha uan mɨtarim gaghuigha, da inigha Elisa bagha ize. Ezɨ Elisa uan ingangarir gumazim mɨgɨa ghaze, “Nɨ dagher kaba isɨ akam inigha izir gumazibar anɨngtɨ, me dar amɨ.”
42 Veio um homem de Baal-Salisa, trazendo ao homem de Deus vinte pães de cevada, feitos dos primeiros grãos da colheita, e também algumas espigas verdes. Então Eliseu ordenou ao seu servo: "Sirva a todos".
43 Ezɨ an ingangarir gumazim ghaze, “Dagher kaba avɨrasemezir puvatɨ, Dagher kaba manmaghɨra 100plan akam inigha izir gumazir kabar tughatɨgham.”
43 O auxiliar de Eliseu perguntou: "Como poderei servir isso a cem homens? " Eliseu, porém, respondeu: "Sirva a todos, pois assim diz o Senhor: ‘Eles comerão, e ainda sobrará’ ".
44 Ezɨ ingangarir gumazim dagheba isa akam inigha izir gumazibagh anɨngizɨ, me da api. Egha Ikiavɨra Itir God mɨkemezɨ moghɨra, me amegha izɨvazɨ, dagher naba ikiavɨra iti.
44 Então ele serviu a todos, e conforme a palavra do Senhor, eles comeram e ainda sobrou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.