2 Reis 4

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dughiar mamɨn Godɨn akam inigha izir gumazibar okoruamɨn mav, an amuim Elisa bagha ize. An pam aremezɨ an odiarimɨn iti. Egha a kamaghɨn Elisan diava arai, “O gumazir ekiam, nan pam areme. Nɨ fo, a zurara Ikiavɨra Itir Godɨn atiati an apengan iti. Egha a faragha gumazir mam da pura dagɨaba ini. Ezɨ datɨrɨghɨn kɨ da ikarvaghamin dagɨaba puvatɨ. Ezɨ gumazir kam nan otarimning iniasa izi, egh aning damutɨ aning an ingangarir gumazir kɨnimningɨn otogham.”
1 Certa mulher, que era viúva de um dos membros de um grupo de profetas , foi falar com Eliseu e disse: — O meu marido morreu. Como o senhor sabe, ele era um homem que
2 Elisa akar kam baregha kamaghɨn amizim mɨgei, “Kɨ manmaghɨn nɨn akuragham? Bizir manam nɨn dɨpenimɨn iti?”
2 Eliseu perguntou: — O que posso fazer por você? Diga! O que é que você tem em casa? — Não tenho nada, a não ser um jarro pequeno de azeite! — respondeu a mulher.
3 Ezɨ Elisa kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ mangɨ namakabar azaraghtɨ, me uan mɨner pura itiba nɨ danɨngigh. Nɨ mɨner avɨriba inigh.
3 Eliseu disse: — Vá pedir que os seus vizinhos lhe emprestem muitas vasilhas vazias.
4 Egh nɨ mɨner kaba inigh uan dɨpenimɨn aven mangɨ, egh tiam asaragh. Datɨrɨghɨn nɨ uan otarimning ko borer nɨn mɨner kamɨn itim isɨ, mɨner kabagh ingegh. Nɨ mɨnetam gingeghtɨ a izɨvaghtɨ, nɨ a inigh danganitam dafagh. Nɨ kamaghɨra damuvɨra mangɨtɨ, mɨner kaba bar izefegh.”
4 Depois você e os seus filhos entrem em casa, fechem a porta e comecem a derramar azeite nas vasilhas. E vão pondo de lado as que forem ficando cheias.
5 Ezɨ amizim akar kam baregha gɨvagha ghua, uan namakaba da mɨneba inigha, uan dɨpenimɨn ghu. Egha a uan otarimning ko dɨpenimɨn aven ghugha tiam asara. Ezɨ an otarimning mɨneba isa a bagha izima, a borem mɨner kabagh ingavɨra iti.
5 Então a mulher foi para casa com os filhos, fechou a porta, pegou o pequeno jarro de azeite e começou a derramar o azeite nas vasilhas, conforme os seus filhos iam trazendo.
6 Amizim borem mɨnebagh ingegha gɨvagha, kamaghɨn uan otarir mam mɨgei, “Nɨ mɨner igharazim inigh izɨ.”
6 Quando todas as vasilhas estavam cheias, ela perguntou se havia mais alguma. — Essa foi a última! — respondeu um dos filhos. Então o azeite parou de correr.
7 Ezɨ amizim ghua kamaghɨn Godɨn akam inigha izir gumazim Elisa mɨgei, “Kɨ mɨner kaba bar borem dagh ingegha gɨfa.”
7 Ela foi e contou ao profeta Eliseu. Aí ele disse: — Venda o azeite e pague todas as suas dívidas. Ainda vai sobrar dinheiro para você e os seus filhos irem vivendo.
8 Dughiar mamɨn Elisa Sunemɨn nguibamɨn ghu. Amizir mam nguibar kamɨn ikia, egha dagɨar avɨriba iti. Egha uan dɨpenimɨn daghetam amasa Elisan azangsɨsi. Ezɨ Elisa zurara Sunemɨn izir dughiabar an amizir kamɨn dɨpenimɨn apiaghirava api.
8 Um dia Eliseu foi até a cidade de Suném, onde morava uma mulher rica. Ela o convidou para uma refeição, e daí em diante, sempre que ia a Suném, Eliseu tomava as suas refeições na casa dela.
9 Egha dughiar mamɨn amizir kam kamaghɨn uan pam mɨgei, “Nɨ gan, gumazir kam zurara iza e koma api, kɨ fo, a Godɨn akam inigha izir gumazim, egha a God baghavɨra itir gumazimra.
9 Ela disse ao seu marido: — Tenho a certeza de que esse homem que vem sempre aqui é um santo homem de Deus.
10 Ga uaning, ga ti dɨpenir ghuriar pɨn itimɨn daguraguir danganitam akɨrigham. Egh e akuir dakozitam ko, apir dakozitam ko, dabirabir tam ko, lamɨn tam, danganir kamɨn dar arigham. Eghtɨ gumazir kam izamin dughiamɨn, a danganir kamɨn ikiam.” Egha aning a bagha danganir kam akɨri.
10 Vamos construir um quarto pequeno na parte de cima da casa e vamos pôr ali uma cama, uma mesa, uma cadeira e uma lamparina. E assim, quando ele vier nos visitar, poderá ficar lá.
11 Ezɨ dughiar mamɨn Elisa ua Sunemɨn izegha, danganir kamɨn ghuavanabogha, uan akuir dakozim girɨghav ikiava avughsi.
11 Um dia Eliseu voltou a Suném e subiu ao seu quarto para descansar.
12 An avughsa ikia kamaghɨn uan ingangarir gumazim Gehasi mɨgei, “Nɨ magɨrɨ na bagh Sunemɨn amizir kamɨn ganigh, egh a mɨkemeghtɨ a izɨ.” Ezɨ Gehasi amizim mɨkemezɨ a iza an guamɨn tu.
12 Ele disse a Geazi, o seu empregado, que fosse chamar a dona da casa. Quando ela chegou,
13 Ezɨ Elisa Gehasi mɨgɨa ghaze, “Nɨ kamaghɨn amizimɨn azaragh, ‘Bar guizbangɨra, nɨ ingangarir ekiam gamua gan akura. E bizir tizim damigh, nɨn akurvazir aghuim ikaragham? Elisa ti mangɨ atrivim o mɨdorozir gumazibar dapanimɨn azaraghtɨ, aning nɨ bagh bizir aghuitam damuam? Nɨ kamaghɨn ifongez, o?’ ”
13 Eliseu disse a Geazi: — Pergunte o que eu posso fazer por ela para pagar todo o trabalho que ela tem tido, cuidando de nós. Talvez ela queira que eu vá falar em favor dela com o rei ou com o comandante do exército. Mas a mulher respondeu: — Eu tenho tudo o que preciso aqui, no meio do meu povo.
14 Ezɨ Elisa kamaghɨn Gehasin azara, “E bizir aghuir manatamɨn amizir kamɨn arazir aghuim ikarvagham?”
14 Eliseu perguntou a Geazi: — Então o que posso fazer por ela? Ele disse: — Bem, a mulher não tem filhos, e o marido dela é velho.
15 Ezɨ Elisa Gehasi mɨgɨa ghaze, “Nɨ amizim mɨkemeghtɨ, a izɨ.” Ezɨ Gehasi ghua amizim mɨkemezɨ, a iza tiar akamɨn tughav iti.
15 — Diga a ela que venha aqui! — ordenou Eliseu. Ele a chamou, e ela foi e ficou na porta.
16 Ezɨ Elisa amizim mɨgɨa ghaze, “Azenir munamɨn dughiar kamra, nɨ otaritam uan agharimningɨn a firagham.”
16 Então Eliseu disse: — No ano que vem, por este tempo, você carregará um filho no colo. A mulher exclamou: — Por favor, não minta para mim! O senhor é um homem de Deus!
17 Ezɨ gɨn, amizir kam navim asangi. Egha Elisa mɨkemezɨ moghɨra, azenir munamɨn, dughiar kamra an otarim bate.
17 Mas, como Eliseu tinha dito, no ano seguinte, no tempo marcado, ela deu à luz um filho.
18 Azenir mabar gɨn otarim ekevegha, uan afeziam bagha azenibar ghu. Kar witbar ghorir dughiam, ezɨ afeziam ingangarir gumaziba ko witɨn azenimɨn iti.
18 Alguns anos depois, no tempo da colheita, o menino saiu para se encontrar com o pai, que estava no campo com os trabalhadores que faziam a colheita.
19 Otarim ingangaribar gara ikia, egha kamaghɨn uan afeziamɨn diava arai, “Iiii afeziam! Nan dapanim puvɨra na gami. A na gamuavɨra iti! Iiii!”
19 De repente, ele começou a gritar para o pai: — Ai! Que dor de cabeça! Então o pai disse a um dos empregados: — Leve o menino para a mãe.
20 Ezɨ ingangarir gumazim otarim inigha an amebam bagha ghu. Ezɨ otarim amebamɨn apozim girɨghav ikia ghua, dughiar aruer arɨzimɨn tu, egha an areme.
20 O empregado carregou o menino até o lugar onde a mãe estava. Ela ficou com ele no colo até o meio-dia, e então ele morreu.
21 Ezɨ amebam otarimɨn kuam inigha dɨpenimɨn pɨn ghuanaga Elisan danganimɨn aven ghua dakozim anetɨ. Egha amebam azenan ghugha tiam asara.
21 Aí ela o carregou para o quarto de Eliseu e o pôs na cama. Depois saiu e fechou a porta.
22 Egha a uan pamɨn diazɨ, a izima a kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ mangɨ ingangarir gumazitam mɨkemeghtɨ, a na bagh donki inigh izɨ. Eghtɨ kɨ zuamɨra mangɨ, Godɨn akam inigha izir gumazir kamɨn ganigh, egh uamategh izam.”
22 Então chamou o marido e disse: — Mande um empregado trazer uma jumenta. Eu preciso ir falar com o profeta Eliseu. Volto o mais depressa que puder.
23 Ezɨ an pam ghaze, “Manmagh amizɨ nɨ datɨrɨghɨra mangasa? Nɨ Sabatɨn dughiam o iakɨnir igiamɨn dughiar ekiam mɨzuamam, o?”
23 O marido perguntou: — Por que você vai falar com ele hoje? Hoje não é sábado nem dia de — Não faz mal! — respondeu ela.
24 Ezɨ ingangarir gumazim satel donki gatɨzɨ, amizim a gapera. Egha amizim kamaghɨn ingangarir gumazim mɨgei, “E mangamin dughiamɨn, nɨ donki damutɨ, a zuamɨra mangɨ. Nɨ na bangɨn aghumra mangan markɨ. Donki aghumra mangɨsɨ kɨ ifuegh, nɨ mɨkɨmam.”
24 Aí mandou que pusessem os arreios na jumenta e ordenou ao empregado: — Faça o animal andar o mais depressa que puder e só pare quando eu mandar.
25 Egha amizim ingangarir gumazim ko, Godɨn akam inigha izir gumazim Elisan ganasa Karmelɨn Mɨghsɨamɨn ghu. Aning saghon ikiavɨra itima, Elisa aningɨn gani. Egha a uan ingangarir gumazim, Gehasi mɨgei, “Nɨ munagh gan, Sunemɨn amizir kam izi.
25 E assim ela saiu e foi para o monte Carmelo, onde Eliseu estava. Quando ela ainda estava um pouco longe, Eliseu a viu chegando e disse ao seu empregado Geazi: — Veja! A mulher de Suném vem vindo aí.
26 Nɨ ivegh a bagh mangɨva an azaragh fogh, a uan pam ko otarim me ti deragha iti, o puvatɨ?”
26 Corra até lá e pergunte se tudo está bem com ela, com o marido e com o filho. A mulher disse a Geazi que estava tudo bem;
27 Amizim iza mɨghsɨamɨn Elisa batogha, aviragha Elisan dagarimningɨn suira. Ezɨ Gehasi amizimɨn garima, a kamaghɨn amima, an a tɨvamadaghtɨ a tong saghon mangasa.
27 porém, quando chegou ao lugar onde Eliseu estava, ela se ajoelhou diante dele e abraçou os seus pés. Geazi ia tirá-la dali, mas Eliseu disse: — Não faça isso! Você não está vendo que ela está muito aflita? E o
28 Ezɨ amizim ghaze, “Gumazir ekiam, kar nɨn mɨgɨrɨgɨamɨn God borir kam na ganɨngi. Kɨ nɨn azarazir puvatɨ. Ezɨ kɨ nɨ mɨgɨa ghaze, nɨ na gifaran markɨ.”
28 Então a mulher disse a Eliseu: — Senhor, por acaso, eu lhe pedi um filho? Não lhe pedi que não me enganasse?
29 Elisa akar kam baregha, kamaghɨn Gehasi mɨgei, “Nɨ deraghvɨra uan inim ikegh, egh nan fidizir aghorim uan dafarimɨn an suiragh, egh zuamɨra Sunemɨn nguibamɨn mangɨ. Egh nɨ gumazitam batogh, dughiam a danɨngan markɨ. Eghtɨ gumazitam dughiam nɨ danɨngtɨ, nɨ an akam ikaraghan markɨ. Nɨ amizir kamɨn dɨpenimra mangɨ, egh fidizim otarir kamɨn guam gisɨn datɨgh.”
29 Eliseu virou-se para Geazi e disse: — Apronte-se, pegue o meu bastão e vá. Não pare para cumprimentar ninguém que você encontrar e, se alguém cumprimentar você, não perca tempo respondendo. Vá direto e ponha o meu bastão em cima do menino.
30 Ezɨ otarimɨn amebam kamaghɨn garima, Elisa mangan ibura, ezɨ a kamaghɨn mɨgei, “Ikiavɨra Itir Godɨn ziamɨn, kɨ guizbangɨra mɨgei, kɨ nɨ ategh uabɨra mangan kogham.” Kamaghɨn amizɨ Elisa dɨkavigha amizir kam ko uamategha Sunemɨn ghu.
30 Mas a mulher disse a Eliseu: — Juro pelo Aí Eliseu se levantou e foi com ela.
31 Ezɨ Gehasi faragha ghua Elisan fidizir aghorim isa otarimɨn guam gatɨ, ezɨ a tong mozorogha amir puvatɨ. Bar puvatɨ. Egha Gehasi uamategha zui. A tuavimɨn aning batozir dughiamɨn, a kamaghɨn Elisa mɨgei, “Nɨ mɨkemezɨ moghɨn kɨ ami, ezɨ otarim ua dɨkavizir puvatɨ.”
31 Geazi foi na frente deles e colocou o bastão em cima do menino. Porém ele não soltou nenhum gemido, nem havia nele qualquer outro sinal de vida. Então Geazi voltou para encontrar Eliseu e disse: — O menino não acordou.
32 Egha me ghua dɨpenimɨn otivigha, Elisa uan danganimɨn tiar akamɨn ghugha, otarir kamɨn kuamɨn garima a dakozim girɨghav iti.
32 Quando Eliseu chegou, entrou sozinho no quarto e viu o menino morto na cama.
33 Egha an aven ghugha tiam asaragha, Ikiavɨra Itir God ko mɨgei.
33 Então fechou a porta e orou a Deus, o Senhor .
34 Egha a dakozim gisɨn ghuavanabogha otarimɨn kuam gisɨn fuagha, uan akam isa otarimɨn kuamɨn akam gatɨgha, uan damazimning an damazimningɨn porogha, uan dafarimning isa an dafarimning gisɨn atɨ. Elisa kamaghɨn amuavɨra itima, otarimɨn mɨkarzim ua fei.
34 Depois deitou-se sobre o menino, pondo a sua boca sobre a boca dele, os olhos sobre os olhos e as mãos sobre as mãos. Quando Eliseu se deitou sobre o menino, o corpo da criança começou a esquentar.
35 Ezɨ Elisa dakozim ategha mong uan danganimɨn aven arui. Egha ua ghua otarim gisɨn avira. Ezɨ otarim 7plan dughiabar asigha uan damazimning kui.
35 Eliseu levantou-se e andou de um lado para outro do quarto. Depois voltou e deitou-se de novo sobre o menino. Aí o menino espirrou sete vezes e abriu os olhos.
36 Ezɨ Elisa Gehasin diagha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ mangɨ otarimɨn amebam mɨkemeghtɨ a izɨ.”
36 Então Eliseu chamou Geazi e mandou que ele chamasse a mãe. Quando a mulher entrou, Eliseu disse: — Pegue o seu filho.
37 Egha amizim Elisan dagarimningɨn boroghɨra irɨgha, dapanim aviragha nguazim mɨtuagha, ziar ekiam Elisa ganɨdi. Egha gɨn dɨkavigha uan otarim inigha ghu.
37 Ela caiu aos pés de Eliseu e encostou o rosto no chão. Depois pegou o filho e saiu.
38 Dagheba puvatɨzir dughiar kurar mam, Israelɨn nguazim bato. Ezɨ dughiar kamɨn Elisa uamategha ghua Gilgalɨn nguibamɨn iti. Dughiar mamɨn, Godɨn akam inigha izir gumazibar okoruamɨn, gumazir maba iza a da nɨghnɨziba isi. Me apiagha an akaba barasi, egha Elisa uan ingangarir gumazim kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ mɨner ekiam inigh izɨva Godɨn akam inigha izir gumaziba bagh dɨparsɨzim damu.”
38 Certa vez, quando havia falta de alimentos naquela terra, Eliseu voltou a Gilgal. Enquanto estava ensinando um grupo de profetas , ele mandou que o seu empregado pusesse uma panela grande no fogo e fizesse um cozido para eles.
39 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazir mam dɨparsɨzir tam damuasa ghua, zuravariba buri. Egha a ruarimɨn itir sevibar mɨn garir bizibar gara ghaze, ka ti dagher aghuiba. Kamaghɨn amizɨ, a sevir ovɨzir avɨriba inigha, uan inim garɨghizɨ an inim bar izɨfa. Egha a da inigha iza dar ghoregha mɨnem gaghui. Ezɨ gumaziba deragha sevir ovɨzibagh fozir puvatɨ.
39 Então um dos profetas saiu para o campo a fim de apanhar ervas. Ele achou uma trepadeira que dava umas frutas amargas e apanhou todas as que pôde carregar na sua capa . Então voltou, cortou as frutas em pedaços e jogou dentro da panela, não sabendo o que eram.
40 Dɨparsɨzim isigha gɨvazɨ, Godɨn akam inigha izir gumaziba damasa me da isa itaribagh arɨsi. Ezɨ me apir dughiamɨn, dɨparsɨzim men akabav sosi, ezɨ me kamaghɨn Elisan dei, “O Godɨn akam inigha izir gumazim, dɨparsɨzir kam bar puvɨra mɨsosi. Ezɨ e daman ibura. E ti arɨmɨghiregham.”
40 O cozido foi servido aos homens, mas, assim que eles o provaram, começaram a gritar para Eliseu: — O cozido está envenenado! E não queriam comer.
41 Ezɨ Elisa plauan me witɨn ingarizir taba inigh izasa me mɨgei. Me da inigha izezɨma, Elisa da mɨnem mɨkɨnigha, kamaghɨn uan ingangarir gumazim mɨgei, “Nɨ dɨparsɨzim uam a isɨ itaribar arɨkigh, eghtɨ Godɨn akam inigha izir gumaziba damam.” Ezɨ me apima, dɨparsɨzim datɨrɨghɨn ua men akabav sozir puvatɨ.
41 Então Eliseu pediu um pouco de farinha, jogou dentro da panela e disse: — Sirvam mais um pouco de cozido para todos. E o cozido que estava na panela já podia ser comido sem perigo.
42 Ezɨ dughiar mamɨn gɨn, gumazir man Balsalisan nguibam ategha, Elisa bagha ize. Kar bali aghoramin dughiam. Gumazir kam uan azenimɨn, balin faragha aniba aghoregha, 20plan balin bretɨn rubuzir tueziba ko balin tuezir puvatɨzir maba sara inigha uan mɨtarim gaghuigha, da inigha Elisa bagha ize. Ezɨ Elisa uan ingangarir gumazim mɨgɨa ghaze, “Nɨ dagher kaba isɨ akam inigha izir gumazibar anɨngtɨ, me dar amɨ.”
42 Outra vez, um homem chegou de Baal-Salisa, trazendo para Eliseu vinte pães feitos com a primeira cevada que havia sido colhida naquele ano e também algumas espigas de cevada ainda verdes. Eliseu mandou que o seu empregado desse aquela comida ao grupo de profetas.
43 Ezɨ an ingangarir gumazim ghaze, “Dagher kaba avɨrasemezir puvatɨ, Dagher kaba manmaghɨra 100plan akam inigha izir gumazir kabar tughatɨgham.”
43 Mas o empregado perguntou: — O senhor acha que isto dá para cem homens? Eliseu respondeu: — Entregue a eles, e eles comerão, pois o
44 Ezɨ ingangarir gumazim dagheba isa akam inigha izir gumazibagh anɨngizɨ, me da api. Egha Ikiavɨra Itir God mɨkemezɨ moghɨra, me amegha izɨvazɨ, dagher naba ikiavɨra iti.
44 Aí o empregado lhes deu a comida, e, como o Senhor tinha dito, todos comeram, e ainda sobrou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.