2 Crônicas 20

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bizir kabar gɨn, Moapia ko Amonia ko Amonɨn kantrin itir igharaz darasi, me iza Judaba ko uariv sosi.
1 Depois disso, os moabitas e os amonitas, acompanhados dos maonitas, fizeram guerra a Josafá.
2 Ezɨ gumazir maba Atrivim Jehosafat bagha iza kamaghɨn a mɨgei, “Idomian mɨdorozir gumazir avɨrir dafam, Amangsɨzim Itir Dɨpar Akaremɨn vongɨn itir nguazim ategha nɨ ko mɨsoghasa izi. Egha me datɨrɨghɨn Hasason Tamarɨn iti.” Hasason Tamar, a Engedin nguibar ekiamɨn ziar mam.
2 Vieram informar o rei: "Uma multidão enorme, vinda do outro lado do mar Morto, avança contra ti. Ei-los já em Asasontamar, isto é, Engadi.
3 Ezɨ Atrivim Jehosafat kamaghɨn oregha bar atiatingi. Egha a Ikiavɨra Itir Godɨn ifongiam gɨfofoghasa. Kamaghɨn, a Judan kantrin danganiba bar adar itir gumazamiziba bagha akam amaga ghaze, me bar dagheba tagh Ikiavɨra Itir God ko mɨkɨmam.
3 Perturbado, Josafá se dispôs a recorrer ao Senhor e promulgou um jejum para todo o Judá.
4 Ezɨ Judan danganiba bar adar itir gumazamiziba uarir akurvaghasa Ikiavɨra Itir God ko mɨkɨmasa Jerusalemɨn ize.
4 A população de Judá reuniu-se para invocar o Senhor; de todas as cidades de Judá eles acorreram para invocar o Senhor.
5 Egha me iza Jerusalemɨn gumazamiziba ko me Ikiavɨra Itir Godɨn Dɨpenimɨn danganir igiar me uari akuvamin uari akufa. Ezɨ Atrivim Jehosafat ghua men tongɨn tugha, kamaghɨn God ko mɨgei,
5 Diante do novo átrio do templo do Senhor, Josafá ergueu-se na presença da grande assembléia dos homens de Judá e de Jerusalém.
6 “O Ikiavɨra Itir God, nɨ en inazir afeziabar God, nɨ uan Nguibamɨn ikiava, nguazimɨn ikɨziba bar me gativagha men gari. Nɨ gavgavir bar ekiam iti. Eghtɨ gumazitam nɨ mɨsogh nɨ abɨraghan kogham.
6 "Senhor, disse ele, Deus de nossos pais, não sois vós o Deus do céu e o soberano de todos os povos? Tendes em vossa mão a força e o poder e ninguém vos pode resistir.
7 O en God, nɨ fo, e Israelia nɨn roroam Abrahamɨn ovavir boriba, e nɨn gumazamizibara. Nɨ gumazamizir fomɨra nguazir kamɨn apiaziba, nɨ me batoghezɨ me are, eghtɨ nguazir kam, a en nguazimra ikɨ mamaghɨra ikiasa nɨ e ganɨngi.
7 Não sois vos, Senhor, nosso Deus, que desalojastes diante de vosso povo de Israel os habitantes desta terra, e a destes para sempre à descendência de Abraão, vosso bem-amado?
8 Ezɨ e dughiar ruarimɨn nguazir kamɨn ikegha gɨfa. En inazir afeziaba fomɨra nɨn boroghɨn mangɨ, nɨn ziam fasa Dɨpenir kamɨn ingari. Egha me an ingarigha gɨvazir dughiamɨn, me kamaghɨn nɨ ko mɨgɨa ghaze,
8 Nela habitaram e construíram um santuário para a glória de vosso nome, dizendo:
9 ‘Ikiavɨra Itir God, osɨmtɨzitam e batogham, o apaniba izɨ e ko mɨsogham, o arɨmariar kurar ekiatam otogham, o dagheba otevir dughiar ruaritam e batoghtɨ, e izɨ Dɨpenir kamɨn guamɨn nɨn damazimɨn tugham. Dɨpenir kam, a danganir e nɨn boroghɨn izɨ nɨn ziam famim. Egh e osɨmtɨzir kam gɨnɨghnɨgh uarir akurvaghsɨ nɨn azangsɨgham. Eghtɨ nɨ en dɨmdiam baragh uam e iniam.’ ”
9 Se nos sobrevier alguma desgraça, guerra, flagelo de vingança, peste ou fome, apresentar-nos-emos diante de vós neste templo, pois vosso nome é nele Invocado, e clamaremos para vós do fundo de nossa angústia; então havereis de nos ouvir e salvar.
10 Egha Atrivim Jehosafat ua kamaghɨn God ko mɨgei, “Nɨ Amonia ko Moapia ko Idomian ganigha gɨfa, me e mɨsoghasa ize. Bar fomɨra, en inazir afeziaba Isip ategha iza ikɨzir kabar nguazimɨn otivir dughiamɨn, nɨ en inazir afeziaba ataghizɨ, me me ko mɨsoghezir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, en inazir afeziaba me gitagha, me gasɨghasɨghizir puvatɨ.
10 "Eis, portanto, agora, os amonitas, os moabitas e as gentes da montanha de Seir pela terra dos quais não permitisses que os israelitas atravessassem, quando da sua saída do Egito, e dos quais eles se desviaram sem destruí-los.
11 Ezɨ me datɨrɨghɨn tong arazir aghuir en inazir afeziaba me gamizibagh nɨghnɨzir pu. Puvatɨ. Me bar arazir kuram gamua e ko mɨsoghasa. Me nguazir nɨ uabɨ e ganɨngizir kamɨn e batueghasa izegha gɨfa.
11 Eis que eles nos recompensam vindo expulsar-nos desta herança cuja possessão nos destes.
12 O, en God, mɨdorozir gumazir avɨrir kaba e mɨsoghasava ami. Ezɨ e me ko mɨsoghamin gavgaviba puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, nɨ uabɨ bar puv me damigh. Bar guizbangɨra, e fozir puvatɨ, e manmaghɨn damuam. Kamaghɨn amizɨ, e uarir akurvaghasa nɨ baghavɨra gara iti.”
12 Ó nosso Deus, não exercereis sobre eles vossa justiça? Pois a força nos falta diante dessa multidão que avança contra nós; não sabemos o que fazer e nossos olhos se voltam para vós."
13 Dughiar kamɨn, Judan gumaziba uan amuiroghboriba sara, me bar moghɨra, Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn an Dɨpenimɨn boroghɨn tuivighav iti.
13 Toda a população de Judá lá estava, de pé, diante do Senhor, com suas crianças, suas mulheres e seus filhos.
14 Ezɨ Livaibar mav, an ziam Jahasiel, a gumazamizir kabar tongɨn tughav iti. Jahasiel, a Sekaraian otarim, ezɨ Sekaraia, a Benaian otarim, ezɨ Benaia, a Jeielɨn otarim, ezɨ Jeiel, a Matanian otarim. Gumazir kaba bar moghɨra, me Livain gumazim Asapɨn ovavir boriba. Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn Duam pamten iza Jahasiel gizɨvazɨma,
14 Então, no meio dessa grande multidão, o espírito do Senhor apoderou-se de Jaziel, filho de Zacarias, filho de Banaías, filho de Jeiel, filho de Matanias, um levita da linhagem, de Asaf.
15 a kamaghɨn mɨgei, “O Atrivim Jehosafat, ko ia Jerusalemɨn itir gumazamiziba ko ia Judaba bar, ia deravɨram oragh. Ikiavɨra Itir God, a kamaghɨn ia mɨgei: Ia mɨdorozir gumazir avɨrir kamɨn atiating naviba osɨman markɨ. Mɨdorozir kam, kar Ikiavɨra Itir Godɨn bizimra. A ian bizim puvatɨ.
15 "Prestai atenção, disse ele, homens de Judá e de Jerusalém, e tu, rei Josafá! Eis o que vos diz o Senhor: Não temais, não vos deixeis atemorizar diante dessa multidão imensa, pois, a guerra não compete a vós, mas a Deus.
16 Apaniba gurum mɨzaraghan ia mɨsoghsɨ Sisɨn mɨghsɨamɨn ghuanadir tuavimɨn izam. Eghtɨ ia mangɨ Jeruelɨn gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn boroghɨn, aruem anadi naghɨn danganir zarimɨn me batogham.
16 Amanhã ireis contra eles. Vede: eles subirão pela colina de Sis, e encontrá-los-eis no fim do vale, diante do deserto de Jeruel.
17 Ia uari mɨdorozir kamɨn mɨsoghan kogham. Puvatɨ. Ia mangɨ mɨsoghamin danganimɨn pura tuivigh ikɨ gan, eghtɨ Ikiavɨra Itir God ian akuragh mɨdorozir kam damuam. Ia Jerusalem ko Judan danganibar itir gumazamiziba, ia atiating naviba osɨman markɨ. Ia gurum mɨzaraghan mɨdorozim bagh mangɨ, eghtɨ Ikiavɨra Itir God ia ko ikiam.”
17 Não tereis que combater nesse caso. Colocai-vos lá e permanecei lá, para contemplar a salvação, que o Senhor vos concederá. Não temais Judá e Jerusalém, nem tenhais pavor. Saí-lhes amanhã ao encontro, e o Senhor estará convosco."
18 Ezɨ me akar kam baraghizir dughiamɨn, Atrivim Jehosafat tevimning apɨrigha uan guam nguazim mɨtua. Ezɨ Judaba ko Jerusalemia bar, me Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn nguazim giregha an ziam fe.
18 Josafá prosternou-se com o rosto por terra e todo Judá e os habitantes de Jerusalém fizeram o mesmo em adoração diante do Senhor.
19 Ezɨ Livain anabamɨn Kohat ko Koran adarazi dɨkavigha pamtemɨn dia Ikiavɨra Itir God, a Israelian God, an ziam fe.
19 Os levitas da linhagem de Caat e de Coré levantaram-se para louvar o Senhor, Deus de Israel, em alta voz.
20 Ezɨ bar mɨzaraghara, me dɨkavigha Tekoan nguibar ekiamɨn boroghɨn itir gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn mangasava amua iti. Me tɨghar Jerusalem ataghɨraghamin dughiamɨn, Atrivim Jehosafat kamaghɨn me mɨgei, “Ia Judaba ko Jerusalemia, ia oragh! Ia nɨghnɨzir gavgavim Ikiavɨra Itir God, ian Godɨn ikɨ, egh tuivigh gavgafigh. Egh ia Godɨn akam inigha izir gumazibar akaba nɨghnɨzir gavgavim dar ikɨ, egh ia uan apaniba abɨragham.”
20 No dia seguinte, de manhã, puseram-se a caminho para o deserto de Tecua. Josafá estava presente na partida deles, para lhes dizer: "Escutai-me homens de Judá e de Jerusalém, Ponde vossa confiança no Senhor e estareis seguros; crede no seus profetas, e tudo vos correrá bem."
21 Egha atrivim uaghan gumazamizibar nɨghnɨzibagh foghasa men azangsɨsi, egha gɨn, a mɨdorozir gumazibar faragh mangɨ, ighiar kam bangasa me amɨsefe: Ezɨ me kamaghɨn ighiam bati.
21 Em seguida, depois de se ter entendido com o povo, ele designou os cantores que, revestidos de ornamentos sagrados, haveriam de marchar à frente do exército, cantando: "Louvai o Senhor, pois sua misericórdia é eterna!"
22 — ausente —
22 No momento em que era entoado este cântico de louvor, o Senhor fez cair numa emboscada os amonitas, os moabitas e os habitantes da montanha de Seir que tinham vindo atacar Judá. Foram destruídos.
23 — ausente —
23 Os amonitas e os moabitas atiraram-se então sobre os povos das montanhas de Seir para um massacre de exterminação e, isto feito puseram-se a matar uns aos outros.
24 Ezɨ Judan mɨdorozir gumaziba ghua gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn itir tauan mamɨn oto, kar tauan mɨdorozir gumaziba ikia apaniba bagha garim. Egha me apaniba bagha garava avenge. Me apanibar kuabar garima, da pura tintinibar nguazimɨn irav iti, ezɨ me dɨgavir kuram gami. Men tav angamɨra itir puvatɨ, me bar moghɨra ariaghire.
24 Tendo chegado os homens de Judá à altura donde se vê o deserto, olharam para a multidão; e eis que lá não havia mais que cadáveres estendidos por terra, não tendo podido escapar ninguém.
25 Ezɨ Atrivim Jehosafat uan adarazi ko, gumazir kuar kabar tongɨn ghua garima, bizir bar avɨriba iti. Ezɨ me dagheba ko korotiaba ko bizir bar aghuir avɨrir maba ini. Biziba bar avɨraseme, kamaghɨn amizɨ, me aruer pumuning ko mɨkezimɨn bizir kaba isavɨra iti.
25 Então avançou Josafá com seu exército para despojá-os, e encontraram riquezas, vestimentas e objetos preciosos em abundância; e tiraram em tal quantidade que não puderam levar tudo. A pilhagem durou três dias, pois o despojo era enorme.
26 Egha namba 4ɨn aruemɨn, me iza danganir zarir mamɨn uari akuvagha, Ikiavɨra Itir God men akuragha amizir bizim gɨnɨghnɨgha, an ziam fe. Bizir kam bangɨn, dughiar kamɨn ikegha iza datɨrɨghɨn, me danganir kam kamaghɨn a dɨbori, Godɨn Ziam Fer Danganir Zarim.
26 No quarto dia, reuniram-se no vale de Beracá, onde bendisseram ao Senhor. Por isso, esse lugar ainda é chamado Beracá.
27 Ikiavɨra Itir God men akuragha men apaniba abɨra, kamaghɨn amizɨ, Jehosafat faragha zuima Judaba ko Jerusalemian gumaziba an gɨn ikia, me bar akuegha uamategha Jerusalemɨn zui.
27 Os homens de Judá e de Jerusalém, tendo à frente eles Josafá, retomaram alegres o caminho da cidade, pois o Senhor tinha levado ao máximo sua alegria, livrando-os de seus inimigos.
28 Egha me gitabav sogha sɨghabagh iviava Jerusalemɨn nguibar ekiamɨn aven zui, egha Ikiavɨra Itir Godɨn Dɨpenim avɨnizir dɨvazimɨn tiar akamɨn boroghɨn ghua ziar ekiam a ganɨdi.
28 Entraram em Jerusalém, no templo do Senhor, ao som das cítaras, das harpas e das trombetas.
29 Ezɨ kantrin igharazibar atriviba ko gumazir dapaniba kamaghɨn oraki, Ikiavɨra Itir God Israelian akuragha men apanibav soghezɨ, me bar ariaghire.
29 o terror do Senhor apoderou-se de todos os reinos estrangeiros, ao ouvirem a notícia de que o Senhor combatia os inimigos de Israel.
30 Ikiavɨra Itir God bar deraghavɨra Jehosafatɨn kantrin gari, kamaghɨn amizɨ, mɨdorozitam uam otozir puvatɨzɨ, Jehosafat uan gumazamiziba ko avughsi.
30 Assim o reino de Josafá gozou de tranqüilidade, porque o Senhor lhe deu paz com todas as nações vizinhas.
31 Jehosafat azenir 35plan ikia atrivimɨn oto, egha 25plan azenibar Jerusalemɨn atrivimɨn iti. An amebam, Silhin guivim, an ziam Asuba.
31 Josafá reinou, pois, sobre Judá. Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar. Reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Selai.
32 Jehosafat uan afeziam Asa faragha ikiava amizɨ moghɨn, a Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn arazir aghuibagh ami.
32 Tomou por regra o proceder de seu pai Asa, sem dele se afastar. Fez, o bem aos olhos do Senhor.
33 Egha bizir vamɨra, an a gamizir puvatɨ, a mɨghsɨabar pɨn itir asebar ziaba fer danganibagh asɨghasɨghizir puvatɨ. Ezɨ gumazamiziba uaghan deragha uan inazir afeziabar Godɨn gɨntɨgha tugha gavgavizir puvatɨ.
33 Todavia, os lugares altos não desapareceram e o povo não tinha ainda o coração firmemente unido ao Deus de seus pais.
34 Atrivim Jehosafat amizir arazir igharaziba bar, a faragha atrivimɨn otozir dughiamɨn ikegha ghua an aremezir dughiamɨn eghaghaniba, akɨnafarir kamɨn iti, me kamaghɨn a dɨbori, Hananin Otarim Jehun Eghaghaniba. Ezɨ akɨnafarir kam, akɨnafarir bar ekiamɨn aven iti, me kamaghɨn a dɨbori, Israelian Atrivibar Eghaghanibar Akɨnafarim.
34 O resto das ações de Josafá, desde as primeiras até às últimas, encontram-se relatadas nas memórias de Jeú, filho de Hanani, as quais estão inseridas no livro dos reis de Israel.
35 Dughiar mam, Atrivim Jehosafat Israelian Atrivim Ahasia ko poro, ezɨ atrivir kam arazir bar kurar avɨribagh ami.
35 Depois disso, Josafá, rei de Judá, fez aliança com Ocozias, rei de Israel, e o procedimento era ímpio.
36 Egha aning uaning inigh biziba ater kantri Tarsisɨn mangasa kurir ekiabar ingari. Ezɨ aningɨn ingangarir gumaziba Esiongeberɨn kurir ekiar kabar ingari.
36 Eles se associaram para construir navios destinados a ir a Társis, construção essa feita em Asiongaber.
37 Ezɨ Dodavahun otarim Elieser, a Maresan nguibar ekiamɨn gumazim, a Godɨn akar bar gavgavimɨn kamaghɨn Jehosafat mɨgei, “Nɨ atrivir kuram Ahasia ko roroam gami. Kamagh amizɨ, Ikiavɨra Itir God gua ingarizir kurir ekiabagh asɨghasigham.” Ezɨ kurir kaba ghua bar ikuvigha Tarsisɨn mangan ibura.
37 Então, Eliezer, filho de Dodau, de Maresa, fez contra Josafá o oráculo seguinte: "Porque fizeste aliança com Ocozias, destruiu o Senhor tua empresa!" Com, efeito, os navios se despedaçaram sem ter podido ir a Társis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.