2 Crônicas 20
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARC
1 Bizir kabar gɨn, Moapia ko Amonia ko Amonɨn kantrin itir igharaz darasi, me iza Judaba ko uariv sosi.
1 E sucedeu que, depois disso, os filhos de Moabe, e os filhos de Amom, e, com eles, alguns outros dos amonitas vieram à peleja contra Josafá.
2 Ezɨ gumazir maba Atrivim Jehosafat bagha iza kamaghɨn a mɨgei, “Idomian mɨdorozir gumazir avɨrir dafam, Amangsɨzim Itir Dɨpar Akaremɨn vongɨn itir nguazim ategha nɨ ko mɨsoghasa izi. Egha me datɨrɨghɨn Hasason Tamarɨn iti.” Hasason Tamar, a Engedin nguibar ekiamɨn ziar mam.
2 Então, vieram alguns que deram aviso a Josafá, dizendo: Vem contra ti uma grande multidão dalém do mar e da Síria; e eis que já estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Ezɨ Atrivim Jehosafat kamaghɨn oregha bar atiatingi. Egha a Ikiavɨra Itir Godɨn ifongiam gɨfofoghasa. Kamaghɨn, a Judan kantrin danganiba bar adar itir gumazamiziba bagha akam amaga ghaze, me bar dagheba tagh Ikiavɨra Itir God ko mɨkɨmam.
3 Então, Josafá temeu e pôs-se a buscar o Senhor ; e apregoou jejum em todo o Judá.
4 Ezɨ Judan danganiba bar adar itir gumazamiziba uarir akurvaghasa Ikiavɨra Itir God ko mɨkɨmasa Jerusalemɨn ize.
4 E Judá se ajuntou, para pedir socorro ao Senhor ; também de todas as cidades de Judá vieram para buscarem o Senhor .
5 Egha me iza Jerusalemɨn gumazamiziba ko me Ikiavɨra Itir Godɨn Dɨpenimɨn danganir igiar me uari akuvamin uari akufa. Ezɨ Atrivim Jehosafat ghua men tongɨn tugha, kamaghɨn God ko mɨgei,
5 E pôs-se Josafá em pé na congregação de Judá e de Jerusalém, na Casa do Senhor , diante do pátio novo.
6 “O Ikiavɨra Itir God, nɨ en inazir afeziabar God, nɨ uan Nguibamɨn ikiava, nguazimɨn ikɨziba bar me gativagha men gari. Nɨ gavgavir bar ekiam iti. Eghtɨ gumazitam nɨ mɨsogh nɨ abɨraghan kogham.
6 E disse: Ah! Senhor , Deus de nossos pais, porventura, não és tu Deus nos céus? Pois tu és dominador sobre todos os reinos das gentes, e na tua mão há força e poder, e não há quem te possa resistir.
7 O en God, nɨ fo, e Israelia nɨn roroam Abrahamɨn ovavir boriba, e nɨn gumazamizibara. Nɨ gumazamizir fomɨra nguazir kamɨn apiaziba, nɨ me batoghezɨ me are, eghtɨ nguazir kam, a en nguazimra ikɨ mamaghɨra ikiasa nɨ e ganɨngi.
7 Porventura, ó Deus nosso, não lançaste tu fora os moradores desta terra, de diante do teu povo de Israel, e não a deste à semente de Abraão, teu amigo, para sempre?
8 Ezɨ e dughiar ruarimɨn nguazir kamɨn ikegha gɨfa. En inazir afeziaba fomɨra nɨn boroghɨn mangɨ, nɨn ziam fasa Dɨpenir kamɨn ingari. Egha me an ingarigha gɨvazir dughiamɨn, me kamaghɨn nɨ ko mɨgɨa ghaze,
8 E habitaram nela e edificaram nela um santuário ao teu nome, dizendo:
9 ‘Ikiavɨra Itir God, osɨmtɨzitam e batogham, o apaniba izɨ e ko mɨsogham, o arɨmariar kurar ekiatam otogham, o dagheba otevir dughiar ruaritam e batoghtɨ, e izɨ Dɨpenir kamɨn guamɨn nɨn damazimɨn tugham. Dɨpenir kam, a danganir e nɨn boroghɨn izɨ nɨn ziam famim. Egh e osɨmtɨzir kam gɨnɨghnɨgh uarir akurvaghsɨ nɨn azangsɨgham. Eghtɨ nɨ en dɨmdiam baragh uam e iniam.’ ”
9 Se algum mal nos sobrevier, espada, juízo, peste ou fome, nós nos apresentaremos diante desta casa e diante de ti; pois teu nome está nesta casa; e clamaremos a ti na nossa angústia, e tu nos ouvirás e livrarás.
10 Egha Atrivim Jehosafat ua kamaghɨn God ko mɨgei, “Nɨ Amonia ko Moapia ko Idomian ganigha gɨfa, me e mɨsoghasa ize. Bar fomɨra, en inazir afeziaba Isip ategha iza ikɨzir kabar nguazimɨn otivir dughiamɨn, nɨ en inazir afeziaba ataghizɨ, me me ko mɨsoghezir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, en inazir afeziaba me gitagha, me gasɨghasɨghizir puvatɨ.
10 Agora, pois, eis que os filhos de Amom e de Moabe e os das montanhas de Seir, pelos quais não permitiste que passasse Israel, quando vinham da terra do Egito, mas deles se desviaram e não o destruíram,
11 Ezɨ me datɨrɨghɨn tong arazir aghuir en inazir afeziaba me gamizibagh nɨghnɨzir pu. Puvatɨ. Me bar arazir kuram gamua e ko mɨsoghasa. Me nguazir nɨ uabɨ e ganɨngizir kamɨn e batueghasa izegha gɨfa.
11 eis que nos dão o pago, vindo para lançar-nos fora da herança que nos fizeste herdar.
12 O, en God, mɨdorozir gumazir avɨrir kaba e mɨsoghasava ami. Ezɨ e me ko mɨsoghamin gavgaviba puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, nɨ uabɨ bar puv me damigh. Bar guizbangɨra, e fozir puvatɨ, e manmaghɨn damuam. Kamaghɨn amizɨ, e uarir akurvaghasa nɨ baghavɨra gara iti.”
12 Ah! Deus nosso, porventura, não os julgarás? Porque em nós não há força perante esta grande multidão que vem contra nós, e não sabemos nós o que faremos; porém os nossos olhos estão postos em ti.
13 Dughiar kamɨn, Judan gumaziba uan amuiroghboriba sara, me bar moghɨra, Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn an Dɨpenimɨn boroghɨn tuivighav iti.
13 E todo o Judá estava em pé perante o Senhor , como também as suas crianças, as suas mulheres e os seus filhos.
14 Ezɨ Livaibar mav, an ziam Jahasiel, a gumazamizir kabar tongɨn tughav iti. Jahasiel, a Sekaraian otarim, ezɨ Sekaraia, a Benaian otarim, ezɨ Benaia, a Jeielɨn otarim, ezɨ Jeiel, a Matanian otarim. Gumazir kaba bar moghɨra, me Livain gumazim Asapɨn ovavir boriba. Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn Duam pamten iza Jahasiel gizɨvazɨma,
14 Então, veio o Espírito do Senhor , no meio da congregação, sobre Jaaziel, filho de Zacarias, filho de Benaías, filho de Jeiel, filho de Matanias, levita, dos filhos de Asafe,
15 a kamaghɨn mɨgei, “O Atrivim Jehosafat, ko ia Jerusalemɨn itir gumazamiziba ko ia Judaba bar, ia deravɨram oragh. Ikiavɨra Itir God, a kamaghɨn ia mɨgei: Ia mɨdorozir gumazir avɨrir kamɨn atiating naviba osɨman markɨ. Mɨdorozir kam, kar Ikiavɨra Itir Godɨn bizimra. A ian bizim puvatɨ.
15 e Jaaziel disse: Dai ouvidos todo o Judá, e vós, moradores de Jerusalém, e tu, ó rei Josafá. Assim o Senhor vos diz: Não temais, nem vos assusteis por causa desta grande multidão, pois a peleja não é vossa, senão de Deus.
16 Apaniba gurum mɨzaraghan ia mɨsoghsɨ Sisɨn mɨghsɨamɨn ghuanadir tuavimɨn izam. Eghtɨ ia mangɨ Jeruelɨn gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn boroghɨn, aruem anadi naghɨn danganir zarimɨn me batogham.
16 Amanhã, descereis contra eles; eis que sobem pela ladeira de Ziz, e os achareis no fim do vale, diante do deserto de Jeruel.
17 Ia uari mɨdorozir kamɨn mɨsoghan kogham. Puvatɨ. Ia mangɨ mɨsoghamin danganimɨn pura tuivigh ikɨ gan, eghtɨ Ikiavɨra Itir God ian akuragh mɨdorozir kam damuam. Ia Jerusalem ko Judan danganibar itir gumazamiziba, ia atiating naviba osɨman markɨ. Ia gurum mɨzaraghan mɨdorozim bagh mangɨ, eghtɨ Ikiavɨra Itir God ia ko ikiam.”
17 Nesta peleja, não tereis de pelejar; parai, estai em pé e vede a salvação do Senhor para convosco, ó Judá e Jerusalém; não temais, nem vos assusteis; amanhã, saí-lhes ao encontro, porque o Senhor será convosco.
18 Ezɨ me akar kam baraghizir dughiamɨn, Atrivim Jehosafat tevimning apɨrigha uan guam nguazim mɨtua. Ezɨ Judaba ko Jerusalemia bar, me Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn nguazim giregha an ziam fe.
18 Então, Josafá se prostrou com o rosto em terra; e todo o Judá e os moradores de Jerusalém se lançaram perante o Senhor , adorando o Senhor .
19 Ezɨ Livain anabamɨn Kohat ko Koran adarazi dɨkavigha pamtemɨn dia Ikiavɨra Itir God, a Israelian God, an ziam fe.
19 E levantaram-se os levitas, dos filhos dos coatitas e dos filhos dos coraítas, para louvarem o Senhor , Deus de Israel, com voz muito alta.
20 Ezɨ bar mɨzaraghara, me dɨkavigha Tekoan nguibar ekiamɨn boroghɨn itir gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn mangasava amua iti. Me tɨghar Jerusalem ataghɨraghamin dughiamɨn, Atrivim Jehosafat kamaghɨn me mɨgei, “Ia Judaba ko Jerusalemia, ia oragh! Ia nɨghnɨzir gavgavim Ikiavɨra Itir God, ian Godɨn ikɨ, egh tuivigh gavgafigh. Egh ia Godɨn akam inigha izir gumazibar akaba nɨghnɨzir gavgavim dar ikɨ, egh ia uan apaniba abɨragham.”
20 E, pela manhã cedo, se levantaram e saíram ao deserto de Tecoa; e, saindo eles, pôs-se em pé Josafá e disse: Ouvi-me, ó Judá e vós, moradores de Jerusalém: Crede no Senhor , vosso Deus, e estareis seguros; crede nos seus profetas e prosperareis.
21 Egha atrivim uaghan gumazamizibar nɨghnɨzibagh foghasa men azangsɨsi, egha gɨn, a mɨdorozir gumazibar faragh mangɨ, ighiar kam bangasa me amɨsefe: Ezɨ me kamaghɨn ighiam bati.
21 E aconselhou-se com o povo e ordenou cantores para o Senhor , que louvassem a majestade santa, saindo diante dos armados e dizendo: Louvai o Senhor , porque a sua benignidade dura para sempre.
22 — ausente —
22 E, ao tempo em que começaram com júbilo e louvor, o Senhor pôs emboscadas contra os filhos de Amom e de Moabe e os das montanhas de Seir, que vieram contra Judá e foram desbaratados.
23 — ausente —
23 Porque os filhos de Amom e de Moabe se levantaram contra os moradores das montanhas de Seir, para os destruir e exterminar; e, acabando eles com os moradores de Seir, ajudaram uns aos outros a destruir-se.
24 Ezɨ Judan mɨdorozir gumaziba ghua gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn itir tauan mamɨn oto, kar tauan mɨdorozir gumaziba ikia apaniba bagha garim. Egha me apaniba bagha garava avenge. Me apanibar kuabar garima, da pura tintinibar nguazimɨn irav iti, ezɨ me dɨgavir kuram gami. Men tav angamɨra itir puvatɨ, me bar moghɨra ariaghire.
24 Entretanto, chegou Judá à atalaia do deserto; e olharam para a multidão, e eis que eram corpos mortos, que jaziam em terra, e nenhum escapou.
25 Ezɨ Atrivim Jehosafat uan adarazi ko, gumazir kuar kabar tongɨn ghua garima, bizir bar avɨriba iti. Ezɨ me dagheba ko korotiaba ko bizir bar aghuir avɨrir maba ini. Biziba bar avɨraseme, kamaghɨn amizɨ, me aruer pumuning ko mɨkezimɨn bizir kaba isavɨra iti.
25 E vieram Josafá e o seu povo para saquear os despojos e acharam neles fazenda e cadáveres em abundância, como também objetos preciosos; e tomaram para si tanto, que não podiam levar mais; três dias saquearam o despojo, porque era muito.
26 Egha namba 4ɨn aruemɨn, me iza danganir zarir mamɨn uari akuvagha, Ikiavɨra Itir God men akuragha amizir bizim gɨnɨghnɨgha, an ziam fe. Bizir kam bangɨn, dughiar kamɨn ikegha iza datɨrɨghɨn, me danganir kam kamaghɨn a dɨbori, Godɨn Ziam Fer Danganir Zarim.
26 E, ao quarto dia, se ajuntaram no vale de Beraca, porque ali louvaram o Senhor ; por isso, chamaram àquele lugar vale de Beraca, até ao dia de hoje.
27 Ikiavɨra Itir God men akuragha men apaniba abɨra, kamaghɨn amizɨ, Jehosafat faragha zuima Judaba ko Jerusalemian gumaziba an gɨn ikia, me bar akuegha uamategha Jerusalemɨn zui.
27 Então, voltaram todos os homens de Judá e de Jerusalém, e Josafá, à frente deles, para irem a Jerusalém com alegria, porque o Senhor os alegrara acerca dos seus inimigos.
28 Egha me gitabav sogha sɨghabagh iviava Jerusalemɨn nguibar ekiamɨn aven zui, egha Ikiavɨra Itir Godɨn Dɨpenim avɨnizir dɨvazimɨn tiar akamɨn boroghɨn ghua ziar ekiam a ganɨdi.
28 E foram a Jerusalém com alaúdes, e com harpas, e com trombetas, para a Casa do Senhor .
29 Ezɨ kantrin igharazibar atriviba ko gumazir dapaniba kamaghɨn oraki, Ikiavɨra Itir God Israelian akuragha men apanibav soghezɨ, me bar ariaghire.
29 E veio o temor de Deus sobre todos os reinos daquelas terras, ouvindo eles que o Senhor havia pelejado contra os inimigos de Israel.
30 Ikiavɨra Itir God bar deraghavɨra Jehosafatɨn kantrin gari, kamaghɨn amizɨ, mɨdorozitam uam otozir puvatɨzɨ, Jehosafat uan gumazamiziba ko avughsi.
30 E o reino de Josafá ficou quieto e o seu Deus lhe deu repouso em redor.
31 Jehosafat azenir 35plan ikia atrivimɨn oto, egha 25plan azenibar Jerusalemɨn atrivimɨn iti. An amebam, Silhin guivim, an ziam Asuba.
31 E Josafá reinou sobre Judá; era da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar e vinte e cinco anos reinou em Jerusalém; e era o nome de sua mãe Azuba, filha de Sili.
32 Jehosafat uan afeziam Asa faragha ikiava amizɨ moghɨn, a Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn arazir aghuibagh ami.
32 E andou nos caminhos de Asa, seu pai, e não se desviou dele, fazendo o que era reto aos olhos do Senhor .
33 Egha bizir vamɨra, an a gamizir puvatɨ, a mɨghsɨabar pɨn itir asebar ziaba fer danganibagh asɨghasɨghizir puvatɨ. Ezɨ gumazamiziba uaghan deragha uan inazir afeziabar Godɨn gɨntɨgha tugha gavgavizir puvatɨ.
33 Contudo, os altos se não tiraram, porque o povo não tinha ainda preparado o coração para com o Deus de seus pais.
34 Atrivim Jehosafat amizir arazir igharaziba bar, a faragha atrivimɨn otozir dughiamɨn ikegha ghua an aremezir dughiamɨn eghaghaniba, akɨnafarir kamɨn iti, me kamaghɨn a dɨbori, Hananin Otarim Jehun Eghaghaniba. Ezɨ akɨnafarir kam, akɨnafarir bar ekiamɨn aven iti, me kamaghɨn a dɨbori, Israelian Atrivibar Eghaghanibar Akɨnafarim.
34 Ora, o resto dos atos de Josafá, tanto os primeiros como os últimos, eis que está escrito nas notas de Jeú, filho de Hanani, que as inseriu no livro da história dos reis de Israel.
35 Dughiar mam, Atrivim Jehosafat Israelian Atrivim Ahasia ko poro, ezɨ atrivir kam arazir bar kurar avɨribagh ami.
35 Porém, depois disso, Josafá, rei de Judá, se aliou com Acazias, rei de Israel, que procedeu com toda a impiedade.
36 Egha aning uaning inigh biziba ater kantri Tarsisɨn mangasa kurir ekiabar ingari. Ezɨ aningɨn ingangarir gumaziba Esiongeberɨn kurir ekiar kabar ingari.
36 E aliou-se com ele, para fazerem navios que fossem a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.
37 Ezɨ Dodavahun otarim Elieser, a Maresan nguibar ekiamɨn gumazim, a Godɨn akar bar gavgavimɨn kamaghɨn Jehosafat mɨgei, “Nɨ atrivir kuram Ahasia ko roroam gami. Kamagh amizɨ, Ikiavɨra Itir God gua ingarizir kurir ekiabagh asɨghasigham.” Ezɨ kurir kaba ghua bar ikuvigha Tarsisɨn mangan ibura.
37 Porém Eliézer, filho de Dodavá, de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: Visto que te aliaste com Acazias, o Senhor despedaçou as tuas obras. E os navios se quebraram e não puderam ir a Társis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.