1 Samuel 30

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Egha Devit uan mɨdorozir gumaziba ko me 3plan dughiabar arua ghua, uan nguibam Siklakɨn oto. Me garima, a ikuvigha gɨfa. Dughiar Devit Filistiabar mɨdorozir gumaziba ko itimɨn, Amalekia iza Judan sautɨn amadaghan Negevɨn itir nguibar dozibar mɨsoghasa izi. Me uaghan Siklakɨn nguibam mɨsogha, uari bagh an biziba inigha nguibam gaborozɨma a isi.
1 Dois dias depois, Davi e os seus homens chegaram a Ziclague, a sua cidade. Enquanto ele havia estado fora, os amalequitas tinham invadido o Sul da terra de Judá e atacado Ziclague. Eles queimaram a cidade
2 Egha me Siklakɨn amiziba bar me inigha ghue, guivir igiabar ikegha ghua amizir ghuriba sara, Amalekia me mɨsoghezir puvatɨgha pura me inigha ghue.
2 e prenderam todas as mulheres. Não mataram ninguém, mas foram embora e levaram todos como prisioneiros.
3 Ezɨ Devit gɨn uan mɨdorozir gumaziba ko ghua Siklakɨn otogha garima, nguibam sigha gɨfa. Me kamaghɨn fo, Amalekia Devit ko an mɨdorozir gumazibar amuiba ko boriba bar me inigha ghue.
3 Quando Davi e os seus homens chegaram, viram que a cidade tinha sido queimada e que as suas mulheres, os seus filhos e as suas filhas haviam sido levados embora.
4 Ezɨ Devit uan mɨdorozir gumaziba ko, me bar puvɨrama azia ghua men gavgaviba bar gɨfa.
4 Então Davi e os seus homens começaram a chorar e choraram até ficarem sem forças.
5 Devitɨn amuimning, Ahinoam ko Abigel, Amalekia uaghan aning inigha ghu. Ahinoam, a Jesrilian amizim, ezɨ Abigel, a Karmelian amizim, a faragha ikezir pam Nabal, an areme.
5 As duas mulheres de Davi, Ainoã, de Jezreel, e Abigail, viúva de Nabal, da cidade de Carmelo, também haviam sido levadas.
6 Ezɨ Devitɨn gumaziba uan otariba ko guivibagh nɨghnɨgha, bar a basemegha dagɨabar a ginivightɨ an aremeghasava amima, a bar osɨmtɨzir ekiam isi. Egha Devit uan God ko mɨgei, ezɨ Ikiavɨra Itir God, gavgavim an nɨghnɨzim ganɨngi.
6 Davi ficou então numa situação muito difícil, pois os seus homens estavam tão amargurados por ficarem sem os seus filhos, que falavam até em matá-lo a pedradas. Mas o Senhor , seu Deus, lhe deu coragem.
7 Ezɨ Devit Ahimelekɨn otarim Abiatarɨn mɨgɨa ghaze, “Ofa gamir gumazibar korotiar otevir azenan azuir kam, nɨ a inigh izɨtɨ, e Ikiavɨra Itir Godɨn nɨghnɨzim gɨfoka.” Ezɨ Abiatar korotiar kam inigha izi.
7 E ele disse ao sacerdote Abiatar, filho de Aimeleque: — Traga aqui o E Abiatar trouxe.
8 Ezɨ Devit kamaghɨn Ikiavɨra Itir Godɨn azara, “Kɨ mangɨva okɨmakɨar gumazir kabar agɨragham, o markiam? Kɨ mangɨ men apigham o?”
8 Então Davi perguntou a Deus, o Senhor : — Devo ir atrás desses invasores? Conseguirei pegá-los? Deus respondeu: — Vá atrás deles. Você os pegará e libertará os prisioneiros.
9 — ausente —
9 Então Davi e os seus seiscentos homens saíram, e, quando chegaram ao ribeirão de Besor, alguns deles ficaram ali.
10 — ausente —
10 Davi continuou o seu caminho com quatrocentos homens. Os outros duzentos estavam cansados demais para atravessar o ribeirão e por isso ficaram para trás.
11 Ezɨ Devitɨn mɨdorozir gumazir maba danganir kɨnir mam abigha ghua Isipɨn gumazir igiar mamɨn apigha, a inigha Devit bagha ghua, dagheba ko dɨpam a ganɨngi.
11 Os homens de Davi acharam no campo um rapaz egípcio e o levaram a Davi. Deram ao rapaz comida, água,
12 Egha me fighɨn ikɨzir muziarir apuzizir mam ko wainɨn ovɨzir apuzizir ikɨzir pumuning a ganɨngi. Ana aruer 3pla ko dɨmagarir 3plan dagheba ko dɨpatam amezir puvatɨgha, mɨtiriam bangɨn mɨkɨrɨgha, gavgaviba bar puvatɨ. An amegha gɨvagha ua gavgavim ini.
12 figos secos e dois cachos de passas. Ele havia ficado três dias e três noites sem comer, nem beber. Mas, depois de comer, as suas forças voltaram.
13 Ezɨ Devit kamaghɨn an azara, “Tina nɨn gumazir ekiam? Egha a nguibar manamɨn gumazim?”
13 Então Davi perguntou: — Quem é o seu dono? De onde você é? — Eu sou egípcio e sou escravo de um amalequita! — respondeu ele. — O meu dono me deixou aqui há três dias porque fiquei doente.
14 E kantri Judan sautɨn amadaghan Negevɨn danganimɨn ghua, Judaba ko Keretia ko Kalepian mɨsogha men biziba bar ada ini. Egha e Siklakɨn ghua men nguibar kam gaborozɨma a isi.”
14 Nós invadimos a terra dos queretitas, a região Sul de Judá e o território do grupo de famílias de Calebe e queimamos a cidade de Ziclague.
15 Ezɨ Devit kamaghɨn an azara, “Nɨ na inigh okɨmakɨar gumazir kaba bagh mangam, o?”
15 Então Davi lhe perguntou: — Você pode me levar até onde os amalequitas estão? — Sim, — respondeu ele — se o senhor prometer em nome de Deus que não me matará, nem me entregará ao meu dono.
16 Ezɨ Isipian gumazir kam Devit inigha Amalekia bagha ghu. Dughiar kamɨn, Amalekia bizir avɨrir Filistian kantri ko Judan nguazimɨn iniziba bagha isar ekiam gamua, dagheba ko dɨpar onganiba apava tintinibar nguazim gireghav iti.
16 Então ele levou Davi. Os amalequitas estavam espalhados por toda a região, comendo, bebendo e festejando por causa da grande quantidade de coisas que haviam tomado na terra dos filisteus e na terra de Judá.
17 Ezɨ Devit uan mɨdorozir gumaziba ko me Amalekia bararkia ghua amɨnim magh kuigha izima, me ghua mɨdorozim fore. Egha Amalekian mɨsogha ghua bar guaratɨzimɨn tu. Egha Amalekian avɨribav soghezɨma me ariaghire. 400plan gumazibara uan kamelbagh apiagha are. Ezɨ igharaziba bar moghɨra ariaghire.
17 No dia seguinte ao amanhecer, Davi os atacou e lutou até o anoitecer. E nenhum deles escapou, a não ser quatrocentos rapazes que montaram camelos e fugiram.
18 Ezɨ Devit uan amuimning ko amizir igharaziba ko boriba ko men bizir Amalekia iniziba bar uam ada ini.
18 Davi salvou todos os que tinham sido levados como prisioneiros, incluindo as suas duas mulheres, e trouxe de volta tudo o que os amalequitas haviam tomado.
19 Men bizir ekiaba ko bizir muziariba bar iti, bizitam ikuvizir puvatɨ. Egha an mɨdorozir gumazibar otariba ko guiviba, ko bizir apaniba okemeziba bar, Devit bar moghɨra ua da ini.
19 Não ficou faltando nada: Davi levou de volta todos os filhos e todas as filhas dos seus homens e todas as coisas, grandes e pequenas, que os amalequitas haviam tomado.
20 Egha Devit Amalekian bulmakauba ko sipsipba bar ada ini. Ezɨ an mɨdorozir gumaziba da inigha men faragha zui. Ezɨ gumazamiziba arazir kamɨn gara kamaghɨn dɨa ghaze, “Kar, Devitɨn asɨzibara, a mɨdorozimɨn da ini.”
20 Levou também todas as ovelhas e todo o gado. Então os homens de Davi levaram a ele os seus animais e disseram: — Estes animais são seus.
21 Egha me ghuava, men 200plan gumaziba Besorɨn Fanemɨn me bato. Kar gumazir faragha mɨkarziba amɨragha dɨpam abɨghan iburaziba, Devit me ataghizɨ, me a mɨzua kagh iti. Ezɨ gumazir kaba datɨrɨghɨn iza Devit ko an gumazamiziba bato, ezɨ Devit men boroghɨn ghua dughiar aghuim me ganɨngi.
21 Aí Davi voltou para o lugar onde estavam os duzentos homens que não tinham ido com ele e haviam ficado atrás, no ribeirão de Besor, por estarem muito cansados. Eles saíram ao encontro de Davi e dos seus homens. Davi chegou perto deles e os cumprimentou.
22 Mɨdorozir gumazir Devit ko ghuezɨ maba, me gumazir aghuiba puvatɨ, me ghaze, “Gumazir e ko ghua mɨsoghezir puvatɨzir kaba, me e mɨsogha inizir biziba inian kogham. Me uan amuiba ko boribara inigh pura mangam.”
22 Mas alguns homens ordinários e de mau caráter que tinham ido com Davi disseram: — Eles não foram conosco; por isso, não lhes daremos nada do que trouxemos. Eles podem pegar as suas mulheres e os seus filhos e ir embora.
23 Ezɨ Devit ghaze, “Bar puvatɨgham. Nan aveghbuaba, ia mɨgɨrɨgɨar kabar amuan markɨ. Ia fo, Ikiavɨra Itir God uabɨ bizir kaba e ganɨngi. A uabɨ e geghuva en akurazɨ, e apanir en nguibam gasɨghasɨghiziba abɨnigha bizir kaba ini.
23 Mas Davi respondeu: — Meus irmãos, vocês não podem fazer isso com o que o
24 Tinara ian akaba baragham? Puvatɨgham. E deraghvɨra biziba abɨgh, gumaziba vaghvagh iniamin biziba voroghɨra me danɨngam. Gumazir en bizibagh eghuviba ko gumazir mɨdorozim bagha ghueziba, me iniamin biziba bar voroghɨra mangɨ.”
24 Ninguém pode concordar com o que vocês estão dizendo! Tudo deve ser repartido em partes iguais: quem ficou atrás com a bagagem deve receber o mesmo que aquele que lutou na batalha.
25 Arazir kam, Devit arazir God ifongezim ko bizir a damuasa me mɨkemezimɨn mɨn, Israelia bagha a gami. Ezɨ Israelia zurara akar kamɨn gɨn ghua, iza datɨrɨghɨn ikiavɨra iti.
25 Davi fez desta ordem uma lei . E até hoje ela é seguida em Israel.
26 Egha Devit uamategha Siklakɨn ghugha, mɨdorozimɨn inizir bizir maba isa uan namakar mabagh anɨdi, me Judan gumazir dapaniba. A kamaghɨn me mɨgɨa ghaze, “Kar ian bizir aghuir Amalekia okemeziba, e Ikiavɨra Itir Godɨn apaniba da bizir aghuir avɨriba ini, egha maba ia ganɨdi.”
26 Quando Davi voltou para Ziclague, pegou parte do que havia tomado dos inimigos e mandou para os seus amigos, os líderes de Judá, com esta mensagem: — Este é um presente para vocês, tirado das coisas que nós tomamos dos inimigos de Deus, o
27 Devit bizir aghuir kaba isa nguibar ekiar kabagh anɨdi: Betel, ko Rama, a Judan sautɨn amadaghan Negevɨn itir danganimɨn ko Jatir,
27 Davi mandou presentes aos líderes das seguintes cidades: Betel, Ramá, que fica ao sul de Judá, Jatir,
28 ko Aroer, Sipmot, Estemoa,
28 Aroer, Sifmote, Estemoa, Racal, Horma, Borasã, Atace, Hebrom; e também às cidades das tribos dos jerameelitas e dos queneus — todos os lugares onde Davi e os seus homens haviam estado.
29 ko Rakal Jeramelia ko Kinian nguibaba,
29 — ausente —
30 ko Horma ko Borasan ko Atak,
30 — ausente —
31 ko Hebron. Bizir maba, Devit fomɨra uan mɨdorozir gumaziba ko aruizir nguibaba, a bar moghɨra bizir aghuiba me ganɨngi.
31 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.