1 Samuel 26

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ezɨ Sifɨn gumazir maba iza Gibean Sol batogha kamaghɨn a mɨgei, “Devit ti Hakilan mɨghsɨamɨn modogha iti, a Jesimonɨn gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn boroghɨn iti.”
1 Alguns homens de Zife foram até Saul, em Gibeá, para lhe dizer: “Davi está escondido na colina de Haquilá, em frente ao deserto de Jesimom”.
2 Ezɨ Sol zuamɨra dɨkavigha ghua Israelian 3,000ɨn mɨdorozir gumazir aghuiba inigha, Sifɨn gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ghuaghira, Devit buriasa zui.
2 Então Saul escolheu três mil dos melhores soldados de Israel e saiu para perseguir Davi no deserto de Zife.
3 Dughiar kamɨn, Sol Hakilan mɨghsɨamɨn tuavir mɨriamɨn averpenibar ingari. Danganir me itim, a Jesimonɨn boroghɨn iti. Ezɨ Devit gumazamiziba puvatɨzir danganir kamɨn ikiavɨra ikia kamaghɨn oraki, Sol gumazamiziba puvatɨzir danganir kamɨn a buri.
3 Acampou à beira da estrada, ao lado da colina de Haquilá, junto ao deserto de Jesimom, onde Davi estava escondido. Quando Davi soube que Saul tinha vindo atrás dele no deserto,
4 Kamaghɨn amizɨ, a moga garir gumaziba amangizɨ, me ghua garima, Sol guizbangɨra izegha gɨfa.
4 enviou espiões para confirmar a notícia de que Saul havia chegado.
5 Me iza Devit mɨkemezɨ, Devit dɨkavigha ghua Sol itir averpenibar ghu, egha a bar deraghavɨra Sol uan mɨdorozir gumazibar dapanim Apner ko, aning akuir danganimɨn gari, Apner a Nerɨn otarim. Sol uan averpenibar tongɨrama akuima, an mɨdorozir gumaziba an okarigha akui.
5 Então Davi foi ao acampamento de Saul para ver o que se passava por lá. Saul e Abner, filho de Ner, comandante do seu exército, dormiam dentro de um círculo formado por seus guerreiros.
6 Abisai, a Seruian otarim, egha Joapɨn aveghbuam. Ezɨ Devit kamaghɨn, Hitɨn gumazim Ahimelek ko Israelian gumazim Abisai mɨgei, “Guan tinara na ko dɨmangan Solɨn averpenibar magɨram?”
6 “Quem se oferece para ir até lá comigo?”, perguntou Davi ao hitita Aimeleque e a Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe. “Eu irei com o senhor”, respondeu Abisai.
7 Ezɨ dɨmagarir kamɨn Devit ko Abisai, aning Solɨn averpeniba itir danganimɨn zui. Aning ghua garima, Ame! Sol uan adarazir tongɨrama akui. A uan afuzim uan dapanvɨrɨn nguazimɨn anesara. Ezɨ Apner, uan mɨdorozir gumaziba ko me an okarigha akui.
7 Então Davi e Abisai entraram no acampamento de Saul à noite e o encontraram dormindo, com a lança fincada no chão, perto da cabeça. Abner e os soldados dormiam à sua volta.
8 Ezɨ Abisai kamaghɨn Devit mɨgei, “God datɨrɨghɨn nɨn apanim isa nɨn dafarim gatɨ. Nɨ na ateghtɨ kɨ an afuzimra a ginivam. Kɨ dughiar vamɨran a bɨraghtɨma an aremegham. Kɨ dughiar pumuningɨn a ginivan kogham.”
8 Abisai disse a Davi: “Certamente desta vez Deus entregou o inimigo em suas mãos! Agora, deixe-me cravá-lo na terra com um só golpe da lança. Não precisarei de outro!”.
9 Ezɨ Devit a mɨgɨa ghaze, “Markɨ, nɨ a gasɨghasɨghan markɨ. Ikiavɨra Itir God, atrivimɨn ikiasa anemɨsefe, ezɨ gumazitam a gasɨghasightɨ, God uabɨ ivezir kuram isɨ gumazir kam danɨngam.”
9 “Não o mate!”, disse Davi. “Ninguém será considerado inocente se atacar o ungido do S enhor !
10 Egha Devit ua kamaghɨn mɨgei, “Ikiavɨra Itir Godɨn zurara itimɨn ziamɨn, kɨ kamaghɨn nɨ mɨgei, Ikiavɨra Itir God, uabɨ Solɨn mɨsuegham, o Sol uabɨ uan dughiamɨn aremegham, o an apaniba mɨdorozir tamɨn a mɨsueghtɨ an aremegham.
10 Por certo o S enhor ferirá Saul algum dia, ou ele morrerá de velhice, ou na batalha.
11 Ikiavɨra Itir God kamaghɨn ifongezir puvatɨ, a inabazir atrivim kɨ a gasɨghasɨgham. Ga an dapanvɨrɨn asaraghav itir afuzim ko an mɨner dɨpamra inigh mangam.”
11 Que o S enhor me livre de matar o homem que ele ungiu! Mas vamos pegar a lança e o jarro de água que estão perto de sua cabeça, e depois vamos embora.”
12 Ezɨ Devit Solɨn dapanvɨrɨn an afuzim ko nguazir mɨner dɨpam itim inigha, Abisai ko aning ghu. Ezɨ aning amizir arazir kam, gumazitam osegha aningɨn ganizir puvatɨ. Me akua onganizir bizir kam, Ikiavɨra Itir God uabɨ me gamizɨ me bar akuava onganigha mozorozir puvatɨ.
12 Davi pegou a lança e o jarro de água que estavam perto da cabeça de Saul. Depois, ele e Abisai saíram sem que ninguém os visse nem acordasse, pois o S enhor os tinha feito cair num sono profundo.
13 Ezɨ danganir zarir mɨghsɨamning abɨghizim, Devit an ghua mɨghsɨar mamɨn ghuanaga orazimɨn tughav ti, a mong Solɨn averpenibar saghon iti.
13 Davi subiu a colina e passou para o outro lado, até estar a uma distância segura.
14 Ezɨ Devit Solɨn mɨdorozir gumaziba ko Apnerɨn diagha ghaze, “Oi! Apner, nɨ nan dɨmdiam barazi, o puvatɨ?”
14 Então gritou para os soldados e para Abner, filho de Ner: “Acorde, Abner!”. Abner perguntou de volta: “Quem é você? E como ousa acordar o rei aos gritos?”.
15 Ezɨ Devit a ikaragha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ ti guizɨn gumazim, o? Israelian gumazir manam, nɨn mɨn gari? Bar puvatɨ. Nɨ bar me gafira. Nɨ tizim bagha deraghavɨra uan gumazir ekiam, a geghuvir puvatɨ? A nɨn atrivim, nɨ ti fozir puvatɨ, a? Gumazir mam, datɨrɨghɨra atrivim mɨsueghtɨ an aremeghasa ian danganimɨn aven magh ghu.
15 “Você é um grande homem, não é mesmo, Abner?”, disse Davi. “Quem, em todo o Israel, pode se comparar a você? Por que então não protegeu seu senhor, o rei, quando alguém chegou tão perto dele que poderia matá-lo?
16 Apner nɨ oragh, nɨ ingangarir aghuitam gamir puvatɨ. Ezɨ ia mɨdorozir gumaziba ia deraghavɨra uan gumazir ekiam geghuvir puvatɨ. A gumazir Ikiavɨra Itir God atrivimɨn ikiasa mɨsevezim. Kamaghɨn amizɨ, kɨ guizbangɨra Ikiavɨra Itir Godɨn zurara itimɨn ziamɨn nɨ mɨgei, atrivim ia mɨsueghtɨ ia bar arɨghiregham. Ia mangɨ atrivimɨn dapanvɨrɨn an afuzim ko an mɨner pam bagh ganigh, aning iti, o puvatɨ?”
16 Isso não é nada bom! Tão certo como o S enhor vive, você e seus homens merecem morrer, pois não protegeram seu rei, o ungido do S enhor . Olhe em volta! Onde estão a lança e o jarro de água do rei, que estavam perto da cabeça dele?”
17 Ezɨ Sol oregha fo kar Devitɨn tiarim, egha a dɨkavigha ghaze, “Devit nan otarim, kar nɨn tiarimra, o?”
17 Saul reconheceu a voz de Davi e disse: “É você, meu filho Davi?”. Davi respondeu: “Sim, meu senhor, o rei.
18 Egha a ua ghaze, “O gumazir ekiam, kɨ nɨn ingangarir gumazim, kɨ arazir kurar manam gamizɨ, nɨ na buriavɨra iti? Guizbangɨra, kɨ arazir kuratam gamizir puvatɨ.
18 Por que meu senhor persegue seu servo? O que eu fiz? Qual é meu crime?
19 Kamaghɨn amizɨ atrivim, nɨ nan gumazir ekiam, kɨ kamaghɨn ifonge, nɨ na barakigh. Ikiavɨra Itir God uabɨ na mɨsoghsɨ, nɨ mɨkemeghtɨ, kɨ a bagh ofa tam damightɨ, a nan apangkuvigham. Eghtɨ gumaziba na mɨsoghsɨ nɨn navim ginivtɨ, gumazir kaba Ikiavɨra Itir God me gasɨghasɨgham. Guizbangɨra, me kamaghsua, me kantrin kamɨn na batueghtɨ, kɨ mangɨva asebar tevimning apɨrɨva men ziaba fam. Eghtɨ bizir aghuir Ikiavɨra Itir God uan gumazamiziba bagha anɨdiba, kɨ da inian kogham.
19 Agora, porém, peço que o rei ouça seu servo. Se o S enhor incitou o rei contra mim, então que ele aceite minha oferta. Mas, se isso tudo não passa de um plano de homens, que o S enhor os amaldiçoe! Pois eles me expulsaram de meu lar, de modo que não posso mais viver entre o povo do S enhor , e disseram: ‘Vá servir outros deuses!’.
20 Atrivim, nɨ na mɨsoghasa na buri, mati gumazim piba buri, o mati gumazim mɨghsɨabar ghua kuarazir goniam gasasa a buriava avegha an aroriam ini. Kɨ kamaghɨn nɨ mɨkɨmasa, nɨ Ikiavɨra Itir God gɨfozir puvatɨzir darazir nguazimɨn na mɨsoghan markɨ. Nan ghuzim, gumazamizir igharazibar nguazim giran kɨ aghua.”
20 Devo morrer em terra estrangeira, longe da presença do S enhor ? Por que o rei de Israel sai à procura de uma pulga? Por que me persegue como uma perdiz nos montes?”.
21 Ezɨ Sol akar kam baregha kamaghɨn Devit mɨgei, “Noki, kɨ arazir kuram gami. Ezɨ Devit nan borim, nɨ uamategh na bagh izɨ. Kɨ ua nɨ gasɨghasɨghsɨ nɨghnɨghan kogham. Kɨ fo, dɨmagarir kamɨn nɨ bar atam na mɨsoghezɨ kɨ aremeghai. Kamaghɨn amizɨ, nan araziba bar ikufi. Kɨ amizir arazir kam, a tong suvizir puvatɨ.”
21 Então Saul disse: “Pequei. Volte para casa, Davi, meu filho, e não procurarei mais lhe fazer mal, pois hoje você considerou minha vida preciosa. Tenho sido insensato e cometi erros muito graves”.
22 Ezɨ Devit kamaghɨn Sol mɨgei, “O atrivim, nɨn afuzim nan dafarimɨn iti. Nɨ gumazir igiatam amadaghtɨ, a izɨ na dam a inigh.
22 “Aqui está sua lança, ó rei!”, respondeu Davi. “Mande um dos seus servos vir pegá-la.
23 E fo, Ikiavɨra Itir God gara, gumazir zurara nɨghnɨzir gavgavim an ikiava, arazir aghuibagh amiba, a deraghavɨra me gami. Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God datɨrɨghɨn nɨ isa nan dafarim gatɨ, ezɨ kɨ fo Ikiavɨra Itir God ua bagha mɨsevezir gumazim, kɨ uan dafarim a datɨghan kogham.
23 O S enhor recompensa quem age com justiça e lealdade, e eu me recusei a matar o rei, mesmo quando o S enhor o entregou em minhas mãos, pois é o ungido do S enhor .
24 Kɨ kamaghɨn nɨghnɨsi, nɨn angamɨra itir ikɨrɨmɨrim, a bizir bar ekiam. Ezɨ kɨ nɨ ataghizɨ nɨ deraghavɨra iti. Ezɨ datɨrɨghɨn kɨ kamaghsua, Ikiavɨra Itir God kamaghɨra nan angamɨra itir ikɨrɨmɨrim gɨnɨghnɨgh deraghvɨra na damuva, nan osɨmtɨziba agɨvaghtɨ kɨ deraghvɨra ikiam.”
24 Agora, que o S enhor considere minha vida preciosa, como hoje considerei preciosa a vida do rei. Que ele me livre de todos os meus sofrimentos.”
25 Ezɨ Sol kamaghɨn Devit mɨgei, “Devit nan otarim, God deraghvɨra nɨ damu! Eghtɨ bizir avɨrir nɨ damuamiba da bar deraghvɨram otivam!” Aning uaning mɨkemegha gɨvagha, Devit mɨghsɨar kam ategha zuima, Sol uamategha uan nguibar ekiamɨn ghu.
25 E Saul disse a Davi: “Seja abençoado, Davi, meu filho. Você realizará muitos feitos heroicos e certamente será bem-sucedido”. Então Davi foi embora, e Saul voltou para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.